Todos os capítulos de From Maid to Billionaire's Wife: Capítulo 681 - Capítulo 690

Nanatiling kalmado si Micah sa may pinto. “Kumatok ako, Audrey. Isa pa, bukas naman ang pinto.”“E, ano ngayon kung may kausap ako? Hindi ibig sabihin niyan ay lisensya mo na para pumasok nang walang permiso!”“Hinahanap ko ang chairman para magpa sign ng documents.”“Nasa meeting siya,” naiinis na tugon ni Audrey. “At kung hindi ka pa bulag, breaktime ng lahat ngayon. Walang gumagawa ng mabigat na trabaho, kaya hindi mo ba kayang maghintay sa labas?”“May dokumento akong kailangang ipasa ngayon din. Maghihintay na lamang ako rito.”Lalong nagdidilim ang mukha ni Audrey sa kalmado at propesyonal na sagot ni Micah. “Lagi ka na lang ganyan! Akala mo kung sino kang perpekto! Porke't malapit ka sa pamilya Robles, akala mo pag-aari mo na ang buong gusaling ito?”“Wala akong ginagawang masama sa iyo, Audrey. Huwag kang mag-imbento.”“Hindi mo kailangang magsalita para lang ipakitang mababa ang tingin mo sa akin!”Napabuntong-hininga si Micah. “May narinig akong bahagi ng usapan mo habang

Napahigpit ang yakap ko kay Audrey. “Dahil siya ang nagligtas sa buhay ko.”Natahimik ang buong silid. Maging si Daddy ay bahagyang umayos ng upo, habang si Micah naman ay tahimik na nagbaba ng tingin.“Si Audrey ang nagbigay sa akin ng kidney three years ago,” pagdidiin ko. “Kung hindi dahil sa kanya, baka matagal na akong patay.”Nakita kong nanigas ang mukha ni Mommy sa narinig. “Anong sinabi mo?”“Si Audrey ang kidney donor ko,” ulit ko, bahagyang nainis sa paraan ng pagtatanong niya. “Siya ang nagligtas sa buhay ko noon. Kaya kahit ano pa ang sabihin ninyo tungkol sa ugali niya, hindi ko basta-basta kayang talikuran siya nang ganito lang.”Hindi agad sumagot si Mommy. Sa halip, matagal niya akong tinitigan nang direkta sa mga mata, na para bang sinusubukan niyang basahin o intindihin kung paano ako humantong sa ganitong maling paniniwala.“Amiel,” mahinahong sabi ni Mommy sa wakas, “sino ba ang eksaktong nagsabi sa iyo na si Audrey ang nagbigay ng kidney sa iyo noon?”Napakunot a

Nagbigay ng senyas si Mommy Rendy sa security personnel na nasa tabi ng control panel. Muling umilaw ang malaking monitor sa unahan ng boardroom.Una kong nabasa ang pangalan ni Audrey sa isang opisyal na medical record. Kasunod nito ang eksaktong petsa ng kanyang pagkakaospital, ang pangalan ng institusyon, at ang opisyal na rekord ng operasyong isinagawa sa kanya.Nang mabasa ko ang nakasulat sa ilalim ng diagnosis, parang may mabigat na martilyong humampas sa ulo ko:Acute appendicitis. Appendectomy performed.Hindi kidney donation.Hindi nephrectomy.Apendisitis lamang. Inalis ang appendix niya.“Ano ito...?” mahina kong bulong sa sarili.Hindi nakasagot si Audrey. Nanatili siyang nakatitig sa screen, blangko at nanginginig ang buong katawan, tila umaasang may mahimalang magbabago sa mga salitang nakasulat.“Amiel,” basag ni Mommy Rendy sa katahimikan, “naoperahan si Audrey noon dahil sa malubhang apendisitis. Iyan ang totoong dahilan ng peklat na ipinagmamalaki niya ngayon.”“Hin

Muling nagpalit ang lumalabas sa monitor. Isang de-kalidad na video ng isang lalaking nakasuot ng puting lab coat ang lumitaw. Agad ko siyang nakilala mula sa mga lumang medical files ko—si Dr. Adrian Villanueva, isa sa mga pangunahing attending physicians na humawak sa aking kaso tatlong taon na ang nakalipas.“Magandang hapon sa inyong lahat,” bungad niya sa screen. “Ako si Dr. Adrian Villanueva, isa sa mga pangunahing doktor na nangasiwa sa transplant case ni Amiel Lorenzo.”Napatulala ako. Hindi ko akalaing makikita ko siya rito.“Batay sa opisyal na medical records ng ospital at sa mga legal na dokumentong nakakabit sa operasyon, si Micah Lorenzo ang tanging opisyal na living donor na na-verify at medikal na naitugma sa pasyenteng si Amiel.”Tumigil sandali ang doktor bago nagpatuloy. “Ang lahat ng compatibility testing, preoperative evaluations, at legal consent ay maayos na nakatala sa aming archive. Walang anumang rekord na nagpapatunay na si Audrey ay naging kidney donor ni A

Nandoon si Lorie, si Carlo, at ang iba pang kasamahan na minsan kong pinagbantaan ng pagtanggal sa trabaho dahil lamang hindi sila sumunod kay Audrey.Naalala ko kung paano ko sila pinagalitan nang hindi man lang hinihingi ang buong kuwento.Naalala ko ang mukha ni Lorie nang sabihin kong maaari siyang mawalan ng trabaho.Naalala ko kung paano ako tumalikod sa kanila dahil mas pinili kong paniwalaan ang babaeng inaakala kong nagligtas sa buhay ko.At naalala ko si Micah.Ang babaeng tinawag kong walang puso.Ang babaeng pinahiya ko sa harap ng mga tao.Ang babaeng nagsakripisyo para sa akin ngunit hindi kailangang humingi ng kapalit.Naramdaman kong may tumulo sa pisngi ko.Mabilis ko itong pinunasan, pero huli na.Nakita iyon ni Mommy.Hindi siya lumapit upang yakapin ako. Sa halip, hinayaan niya akong harapin ang bigat ng mga natuklasan ko.Marahil iyon ang kailangan ko.Hindi ang isang taong muling magsasabi sa akin na ayos lang ang lahat.Kundi ang pagkakataong aminin na may mga b