Início / Romance / From Maid to Billionaire's Wife / Capítulo 691 - Capítulo 700

Todos os capítulos de From Maid to Billionaire's Wife: Capítulo 691 - Capítulo 700

734 Capítulos

Amiel Robles 152

“Bitawan ninyo ako! Wala kayong karapatang gawin ito sa akin!”Umalingawngaw ang sigaw ni Audrey sa buong lobby ng kumpanya habang dalawang security personnel ang mahigpit na umaalalay sa kanya palabas ng building. Pilit siyang kumakawala—namumugto ang mga mata, gusot ang damit, at magulo ang buhok. Ilang empleyado ang napatigil sa kanilang ginagawa upang panoorin ang eksena.“Amiel! Amiel, nasaan ka ba?!”Naririnig ko ang bawat sigaw niya mula sa itaas, ngunit nanatili akong nakatayo at hindi gumalaw.Nakatayo lamang ako sa tabi ng malinaw na salaming pinto ng boardroom habang pinagmamasdan siyang inilalabas ng mga guwardiya. Hindi ko kailanman inakalang darating ang araw na ganito ko siya makikita—ang babaeng ilang taon kong ipinagtanggol nang walang pasubali, ngayo’y halos magmakaawa para lamang makapasok muli sa kumpanyang minsan niyang inakalang magiging kaniya rin balang-araw.“Hindi ninyo ako puwedeng tanggalin nang ganito!” patuloy ang pagpupumiglas niya. “Girlfriend ako ni Am

Amiel Robles 153

Masakit aminin, ngunit wala akong karapatang magtampo o masaktan. Kung ako ang nasa posisyon niya, malamang na mas masahol pa roon ang gagawin ko sa isang taong paulit-ulit akong hinamak at pinili ang kasinungalingan kaysa sa akin.Binuksan ko ang messaging app at ilang beses sinubukang buuin ang mensahe para sa kanya. Ngunit paulit-ulit ko rin itong binubura dahil pakiramdam ko, walang salita ang sapat o karapat-dapat para humingi ng tawad sa lahat ng nagawa ko.Sa huli, ipinikit ko ang mga mata ko, huminga nang malalim, at nagtype..[Micah,Alam kong wala akong karapatang humingi ng kahit kaunti mong oras, pero gusto ko sanang sabihin na taos-puso akong nagsisisi sa lahat ng nagawa ko sa iyo. Sa mga masasamang salitang binitiwan ko, sa mga paratang na ibinato ko nang walang patunay, at sa mga pagkakataong hindi kita pinakinggan kahit ikaw ang nagsasabi ng buong totoo.Hindi ko alam kung paano ko kailanman maibabalik ang tiwalang sinira ko, at hindi ko rin inaasahang mapapatawad mo

Amiel Robles 154

Pagdating ko sa bahay, mabigat pa rin ang dibdib ko.Buong biyahe, paulit-ulit kong naaalala ang mga nangyari sa kumpanya. Ang mukha ni Micah habang nakatayo sa harap ng lahat. Ang mga dokumentong nagpatunay na siya ang tunay na nagligtas sa buhay ko. At ang huling mensaheng ipinadala ko sa kanya na hanggang ngayon ay wala pa ring sagot.Hindi ko siya masisisi.Kung ako ang nasa kalagayan niya, marahil ay hindi ko rin gugustuhing makipag-usap sa isang taong paulit-ulit akong hinusgahan nang hindi man lang ako pinakikinggan.Huminga ako nang malalim bago buksan ang pinto ng bahay.Ngunit bago pa ako tuluyang makapasok, narinig ko na ang masasayang tawanan mula sa sala.“Ang ganda talaga ng lakad mo, Amara!” masiglang papuri ni Mommy Rendy. “Nakita ko ang video ng runway mo. Ang galing mo! Parang ipinanganak kang nasa stage.”Napangiti ako nang bahagya.“Mommy, tigilan mo nga ako,” natatawang sagot ni Amara. “Nahihiya ako!”“Bakit ka mahihiya? Maganda ka, mahusay ka, at pinaghirapan mo

Amiel Robles 155

“Daddy, seryoso naman po ako,” sagot ni Akiro. “Gusto ko lang malaman ni Kuya na mahal namin siya kahit minsan, parang hindi ginagamit ang utak niya.”“Hoy!” reklamo ko.Mas lumakas ang tawanan namin.At sa unang pagkakataon sa maghapon, gumaan nang bahagya ang dibdib ko.Hindi dahil nawala ang problema ko.Hindi dahil bigla akong pinatawad ni Micah.Kundi dahil kahit sa sandaling nakita nila akong bumagsak, hindi ako nag-iisa.Maya-maya, tumayo si Amara at niyakap ako mula sa gilid.“Group hug!” sigaw niya.“Amara, ano ba—”Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil niyakap na rin ako ni Akiro mula sa harap. Sumali si Mommy, at kahit si Daddy na kanina’y kunwari pang seryoso ay lumapit at inilagay ang kamay sa aming mga balikat.Nagsiksikan kaming apat sa sofa habang nagtatawanan at nagrereklamo dahil walang komportableng puwesto.“Ang sikip!” reklamo ni Akiro.“Edi bumitaw ka!” sagot ni Amara.“Hindi nga! Ako ang bunso, dapat ako ang nasa gitna!”“Ang kapal ng mukha mo!”Natawa si M

Amiel Robles 156

Isang linggo na ang lumipas mula nang tuluyang mabunyag ang mga kasinungalingan ni Audrey.Isang linggo na rin mula nang tuluyang gumuho ang buhay na akala ko ay maayos kong naitatayo kasama siya.Sa loob ng isang linggo, marami akong natutuhan tungkol sa aking sarili. Natutuhan kong puwedeng maging bulag ang isang tao kahit bukas na bukas ang kanyang mga mata. Puwedeng maging bingi kahit malinaw na malinaw ang katotohanang sinasabi ng mga taong nakapaligid sa kanya. At higit sa lahat, puwedeng makasakit ng napakaraming tao ang isang lalaking naniniwalang siya lamang ang tama sa lahat ng pagkakataon.Ako ang lalaking iyon.Ako ang taong nagbigay kay Audrey ng kapangyarihang manakit ng iba dahil naniwala akong siya ang babaeng nagligtas sa buhay ko. Ako ang nagbintang kay Micah nang hindi man lang hinintay o hiningi ang panig niya. Ako ang nagbanta sa mga empleyado kong matagal nang nagtatrabaho para sa kumpanya dahil lamang ayaw nilang magpagamit sa babaeng mahal ko.At ako rin ang lal

Amiel Robles 157

“Audrey, bitawan mo ako.”“Hindi! Please!” nanginginig ang boses niya habang mas lalong humihigpit ang kapit. “Alam kong galit ka sa akin. Alam kong nasaktan kita. Pero huwag naman sanang ganito. Huwag mo naman akong tuluyang iwan sa ere.”Tiningnan ko ang mga nanginginig niyang kamay na nakakapit sa aking braso.Dati, sa bawat pagkakataong ginagawa niya ito, pakiramdam ko ay kailangan ko siyang sagipin at protektahan sa anumang kapahamakan. Pakiramdam ko ay may mabigat akong responsibilidad na tiyaking walang sinumang mananakit sa kanya.Ngunit ngayon, ang tanging nararamdaman ko ay ang labis na kapaguran. At ang isang matinding kalungkutan para sa sarili kong naging bulag nang napakatagal.“Isang linggo na,” mahina kong wika. “Isang linggo na mula nang malaman ko ang buong totoo, Audrey. At ngayon ka lang nagpakita.”“Hindi kita maiwasang lapitan dahil alam kong ayaw mo akong makita!” mabilis niyang sagot. “Ilang beses kitang tinawagan. Ilang beses akong pumunta rito, pero hindi ako

Amiel Robles 158

“Kung mahal mo ako, bakit mo ginamit ang pangalan ni Micah para palabasing siya ang masama? Bakit mo siya pinahiya? Bakit mo pinaniwala ang sarili mong may karapatan kang yurakan ang mga taong nagtatrabaho para sa akin?”“Dahil natakot ako!” sigaw niya sa gitna ng pag-iyak. “Dahil ayokong mawala ka sa akin!”“Kung gayon, dapat mas natakot kang saktan ang mga taong mahalaga at tunay na nagmamahal sa akin!”Natigilan siya.Gayunpaman, hindi pa rin siya sumuko.Dahan-dahan siyang gumapang palapit sa akin. Napaatras ako agad.“Audrey, huwag.”Ngunit hindi siya nakinig. Hinawakan niya ang laylayan ng pantalon ko at mahigpit na kumapit sa binti ko nang may desperation.“Please, Amiel. Please!” humahagulgol niyang sambit. “Kahit huwag mo na akong mahalin. Kahit hindi mo na ako pansinin kailanman. Bigyan mo lang ako ng trabaho!”“Ano?”“Wala na akong mapuntahan! Wala nang tumatanggap sa akin kahit saan! Alam na nila ang ginawa ko. Kahit saang kumpanya ako mag-apply, tinatanggihan nila ako!”Na

Amiel Robles 159

Hindi ako gumalaw. Tinitigan ko lamang siya habang pilit siyang pinatatayo ng mga security personnel palayo.“Amiel! Ako ito! Ako ang babaeng minahal mo!”Napahigpit ang panga ko. “Hindi ko na alam kung sino ka,” mariin kong sagot.Saglit siyang natigilan. At sa unang pagkakataon mula nang magkakilala kami, nakita ko ang totoong takot sa mga mata niya—ang takot na hinding-hindi ko na kayang pawiin sa pamamagitan lamang ng isang yakap o matamis na pangako.“Hindi mo puwedeng gawin ito sa akin,” bulong niya, nanginginig ang mga labi.“Hindi ko ginawa ang lahat ng ito sa iyo, Audrey. Ang mga sarili mong desisyon at kasinungalingan ang nagdala sa iyo rito.”“Sinira mo ang buhay ko!”Hindi na ako sumagot. Dahil alam kong wala na akong dapat patunayan o ipaliwanag pa sa kanya.Habang inilalayo siya nang tuluyan ng mga guwardiya, patuloy pa rin siyang nagpumiglas at sumigaw. “Amiel! Tandaan mo ang araw na ito!” Lumingon siya sa akin, at ang mukha niyang kanina ay basang-basa ng pagmamakaawa

Amiel Robles 160

Isang linggo na ang lumipas mula nang tuluyang mabunyag ang mga kasinungalingan ni Audrey.Isang linggo na rin mula nang tuluyang gumuho ang buhay na akala ko ay maayos kong naitatayo kasama siya.Sa loob ng isang linggo, marami akong natutuhan tungkol sa aking sarili. Natutuhan kong puwedeng maging bulag ang isang tao kahit bukas na bukas ang kanyang mga mata. Puwedeng maging bingi kahit malinaw na malinaw ang katotohanang sinasabi ng mga taong nakapaligid sa kanya. At higit sa lahat, puwedeng makasakit ng napakaraming tao ang isang lalaking naniniwalang siya lamang ang tama sa lahat ng pagkakataon.Ako ang lalaking iyon.Ako ang taong nagbigay kay Audrey ng kapangyarihang manakit ng iba dahil naniwala akong siya ang babaeng nagligtas sa buhay ko. Ako ang nagbintang kay Micah nang hindi man lang hinintay o hiningi ang panig niya. Ako ang nagbanta sa mga empleyado kong matagal nang nagtatrabaho para sa kumpanya dahil lamang ayaw nilang magpagamit sa babaeng mahal ko.At ako rin ang la

Amiel Robles 161

Bahagya siyang nagulat sa sinabi ko.Marahil ay sanay siyang ang mga taong tulad ko ang basta na lamang pumapasok sa opisina nang hindi nagtatanong kung may pahintulot.“Sandali lang po, Sir.”Tumawag siya sa telepono, at habang naghihintay, napatingin ako sa paligid.Maayos ang pagkakahanay ng mga dokumento sa reception desk. Organisado ang mga empleyado, at tahimik ang buong palapag maliban sa mahihinang tunog ng keyboard at mga teleponong paminsan-minsang tumutunog.Napaisip ako kung gaano kalaki ang kaibahan nito sa opisina ko noong si Audrey ang namamahala.Dati, ipinagkakatiwala ko sa kanya ang lahat dahil naniniwala akong kaya niyang gawin ang trabaho. Hindi ko man lang napansin na ang mga taong nasa paligid niya ang gumagawa ng halos lahat.Samantala, si Micah, kahit walang mahabang paliwanag, ay nagawang ayusin ang mga bagay na ilang linggo kong hinayaang masira.Hindi ko kailangang sabihin sa sarili kong mas magaling siya kaysa sa akin.Dahil alam ko na iyon.Ang hindi ko al

ANTERIOR

...

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status