Todos os capítulos de From Maid to Billionaire's Wife: Capítulo 721 - Capítulo 730

“Oo na, oo na.”Napansin kong may ibinulong si Amara kay Micah. Hindi ko narinig kung ano iyon dahil mahina lamang ang kanilang pag-uusap. Bahagyang nanlaki ang mga mata ni Micah bago ito ngumiti at marahang tinapik ang braso ng aking kapatid.“Ano iyon?” tanong ko, bahagyang nagtataka.Agad na humarap sa akin si Amara. “Wala!”“Parang may pinag-uusapan kayong dalawa, e.”“Mga usapan ng babae ito, Kuya. Hindi mo kailangang malaman.”“Talaga lang ha?”“Oo.”Napatingin ako kay Micah. Ngumiti lamang siya at umiling, na para bang tahimik na sinasabing huwag ko na silang usisain pa.Hindi ko na sila pinilit.Maya-maya pa ay nagpaalam ang dalawa.“Aakyat muna kami sa silid ko,” sabi ni Amara. “May ipapakita ako kay Micah.”“Anong ipapakita mo na naman?” tanong ni Akiro na kasalukuyang kukuha ng inumin sa mesa.“Mga damit!”“Akala ko ba may dala ka nang mga damit galing New York?”“Meron nga. Kaya nga ipapakita ko sa kanya!”Napailing si Akiro. “Bahala kayo riyan.”“Mommy, aakyat lang kami s

Napatigil siya sa paghawak ng papel. "Ha?"Napatawa ako sa naging reaksyon niya. "Kunwari lang. Kapag nakita niya tayo, isipin niyang may namamagitan sa atin.""Si Amiel?"Tumango ako."Para saan?""Hindi ko alam. Siguro gusto kong makita niyang hindi na ako naghihintay sa kanya. Gusto kong maintindihan niya na hindi na niya kailangang mag-alala kung may ibang lalaki sa buhay ko."Ilang sandali siyang nakatitig sa akin. Pagkatapos ay ngumiti. "Okay."Napakurap ako. "Okay?""Oo. Kung iyan ang gusto mo.""Sigurado ka?""May kondisyon.""Ano?""Huwag mong asahan na magiging magaling akong umarte."Natawa ako. "Madali lang naman iyon.""At isa pa...""Ano na naman?""Kung kailangan nating maghawak-kamay, huwag kang magulat."Napailing ako. "Julian!"Tumawa siya. Hindi ko naman inakalang seryoso ang lahat ng sinabi niya. Akala ko nakikisakay lang siya sa ideya ko. Hindi ko alam na matagal na pala niyang itinatago ang nararamdaman niya.Nang dumating si Amiel sa opisina, nakita niya kaming

“May dinner tayo, 'di ba?”“Oo.”“Okay. See you later!”Bago pa ako makapagtanong nang huli, pinatay na niya ang tawag.Napailing ako habang nakatitig sa screen ng aking telepono. Ang weird talaga ng kaibigan kong ito.Maya-maya lamang, nakatanggap din ako ng mensahe mula kay Julian.[Julian: Happy birthday, Micah! Sana maging masaya ang araw mo. May regalo ako sa iyo, pero ibibigay ko na lang kapag nagkita tayo.]Napangiti ako nang bahagya sa kabaitan niya.[Ako: Thank you, Julian. Hindi mo na kailangang mag-abala pa.][Julian: Hindi abala iyon. Birthday mo naman.][Ako: Sige. Salamat ulit.]Hindi ko na iyon dinagdagan pa ng anuman. Nang matapos ang mga gawain ko sa opisina, maaga akong umuwi. Gusto ko sanang makapagpahinga muna nang sandali bago ang simpleng hapunan kasama ang pamilya ko.Pagdating ko sa bahay, tahimik ang buong paligid.Walang anumang sasakyang nakaparada sa tapat ng aming gate. Maayos at maluwag din ang garahe, at wala akong nakitang kahit anong kakaiba sa labas.

Kinuha agad ni Amara ang kanyang cellphone at ipinakita sa lahat ang mga larawan mula sa kanyang tagumpay sa ibang bansa. Natuwa naman sina Jhack at Jhick nang makita ang mga iyon.“Ang ganda mo rito, Ate Amara! Parang sikat na artista!” puri ni Jhack.“Parang lang ba?” biro ni Amara habang tumatawa.Sabay-sabay kaming napangiti sa kanilang biruan.Si Akiro naman ay nagbahagi rin tungkol sa kanyang bagong assignment sa kumpanya nila. “May malaking report akong kailangang tapusin at ipasa sa susunod na linggo. At kailangan ko pa itong i-present nang harapan sa departamento namin.”“Maghanda kang mabuti at huwag kang kakabahan,” paalala naman ni Tito Denis sa kanyang anak. “Kapag pinag-aralan mo nang maayos ang mga datos, walang dahilan para matakot ka.”“Opo, Daddy. Makakaasa kayo,” seryosong tugon ni Akiro na sinabayan pa ng tango, na nagpalakas lalo ng tawanan ng lahat.“At huwag na huwag kang aasa na may gagawa o tatapos ng trabaho mo para sa iyo,” dagdag pa ni Daddy Justine na may

Hindi ko inakalang magiging ganoon kasaya at kapayapa ang gabing iyon.Akala ko noon, sapat na ang isang simpleng salu-salo kasama ang pamilya at ang ilang piling kaibigan para maidaos ang aking kaarawan. Subalit hindi ko inaasahang maglalaan ng ganitong klaseng panahon at pagod ang napakaraming tao para lamang mapasaya ako sa aking ika-dalawampu't limang kaarawan. Mula sa mga hindi inaasahang sorpresa, mga regalong puno ng kahulugan, mga tawanan, hanggang sa mga kwentuhang halos ayaw nang matapos ng bawat isa, parang walang kahit anong kulang sa gabing iyon.Nasa gitna ako ng aming maluwag na sala habang tahimik na pinagmamasdan ang mga taong nag-uusap at nagtatawanan sa paligid.Si Mommy Hilary ay abalang-abala sa pakikipagkwentuhan kay Tita Rendy tungkol sa mga simpleng bagay sa buhay. Si Daddy Justine naman ay seryosong kausap si Tito Denis tungkol sa ilang usaping pangnegosyo. Ang kambal kong kapatid ay masayang abala sa pagkuha ng litrato gamit ang cellphone kasama si Akiro, sam