วันที่จดหมายรักฉบับที่ 95 ถูกเผา เกิดขึ้นในงานประมูลแห่งหนึ่งลู่อวี่เซินมาประมูลของดูต่างหน้าแม่ของเฉียวชิงซุ่ยเป็นเพื่อนเธอ ซึ่งก็คือสร้อยคอไพลินเส้นโปรดของคุณนายเฉียวตอนที่ยังมีชีวิตอยู่แต่การประมูลเพิ่งจะเริ่ม เขาก็เห็นนักศึกษาหญิงที่ทำงานพาร์ตไทม์อยู่ที่นั่นเด็กสาวคนนั้นมองสร้อยคอเส้นนั้นนานกว่าปกติเล็กน้อย ลู่อวี่เซินก็ทุ่มเงินประมูลมันมาด้วยราคาสูงลิ่ว แล้วมอบสร้อยคอเส้นนั้นให้เธอต่อหน้าธารกำนัล“เห็นเธอชอบก็เลยซื้อให้” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ชอบไหม”เด็กสาวในชุดพนักงานเสิร์ฟผลักมือของลู่อวี่เซินออกด้วยท่าทีขึงขังจริงจัง “คุณผู้ชายคะ ฉันเคยบอกไปแล้วว่าฉันไม่สนใจครอบครัวเศรษฐี และไม่อยากเป็นนกน้อยในกรงทองของคุณด้วย ไม่ว่าคุณจะมอบอะไรให้ฉันก็ไม่มีประโยชน์ รบกวนเอาสร้อยคอคืนไปเถอะค่ะ และอย่ามารบกวนการทำงานของฉันอีก”พอพูดจบ เธอก็ถือแก้วไวน์เปล่าแล้วหันหลังเดินจากไปทันทีลู่อวี่เซินไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับหัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วทิ้งทุกคนวิ่งตามเธอออกไปเฉียวชิงซุ่ยรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ เธอชะงักไปสองวินาที ก่อนวิ่งตามออกไปเช่นกันบนดาดฟ้าเรือที่ลมทะเลพัดกรรโชก ลู่อวี
Read more