จ้าวเหมยเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งวัน พอถึงเวลาพักผ่อนในห้องเล็ก เมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับเตียงไม้ หญิงสาวก็หลับใหลไปอย่างง่ายดาย ท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบฝั่ง หญิงสาวขยับกายกระสับกระส่าย เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม นางกำลังจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราที่ลึกกว่าครั้งใดลิขิตสวรรค์กำลังพานางไปยังหน้ากระดาษนิยายที่ถูกลืม ซึ่งมันบอกเล่าชะตากรรมของโจวอ๋อง หลังจากที่จ้าวเหมยตายไปในเส้นเรื่องเดิมจ้าวเหมยเห็นตนเองยืนอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายในจวนอ๋อง ทว่าร่างของนางกลับโปร่งแสง ไม่มีใครมองเห็น นางเห็นร่างของสตรีคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนนางทุกประการ กำลังเดินเหม่อลอยออกมาจากเรือนในคืนที่หิมะแรกตก จ้าวเหมยเดินออกมานอกเรือนราวกับร่างไร้วิญญาณ นางในตอนนี้ได้ตายไปแล้ว แค่เพียงยังหายใจเท่านั้นร่างเล็กที่สะสมความเจ็บปวดในใจมาหลายปีเดินไปเรื่อย ๆ แววตาล่องลอย ก่อนจะทรุดกายลงพื้นเพราะร่างกายอ่อนแอจ้าวเหมยสิ้นใจลงอย่างโดดเดี่ยว มือของนางยังกำผ้าอ้อมของโจวหมินเซินไว้แน่น นางตายไปพร้อมกับหัวใจที่แตกสลายที่น่าเจ็บปวดที่สุดคือ ในนิยายต้นฉบับบรรยายถึงความตายของนางว่า ‘จ้าวเหมยสิ้นชีพด้วยโรคเรื้อรัง’ป
آخر تحديث : 2026-07-20
