ตอนที่ 8 ขี้งอน

 

งานกาล่าดินเนอร์ที่เหล่านักธุรกิจ ดารา เซเลบ และคนใหญ่คนโตมาร่วมระดมทุนบริจาคและประมูลเครื่องเพชรเพื่อการกุศลถูกจัดขึ้นในโรงแรมหรู ก่อนงานจะเริ่มจึงมีการจับกลุ่มพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

รถลิมูซีนสีดำมันปลาบจอดเทียบเชิงบันไดทางขึ้นที่ปูด้วยพรมแดงทอดยาวไปยังห้องจัดเลี้ยง บอดี้การ์ดร่างใหญ่ลงมาเปิดประตูรถ ชายหนุ่มในชุดสูทราคาแพงก้าวลงมาแล้วส่งมือให้หญิงสาวซึ่งนั่งมาคู่กันจับเพื่อลงจากรถ

ทันทีที่หนุ่มสาวยืนเคียงข้าง แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปก็สว่างวาบจนตาพร่า

หญิงสาวในชุดเดรสสีดำยาวกรอมเท้าดึงดูดทุกสายตาให้หันมอง เกาะอกเว้าลึกจนเห็นเต้าอวบอิ่มเป็นทรงสวยยิ่งส่งให้สร้อยเพชรน้ำงามบนลำคอระหงดูเลอค่า

ชายหนุ่มยกท่อนแขนให้เกาะ ทั้งคู่เดินเคียงเข้าไปในงาน ทุกสายตาจับจ้องด้วยความชื่นชมในความงดงามของหญิงสาวสมฉายาเจ้าหญิงแห่งเวกัส

ยกเว้นเพียงสายตาคู่เดียวที่ปกติมักมองเธอด้วยความชื่นชมเสมอ แต่บัดนี้การเห็นเธอควงแขนมากับชายที่ดูจะเหมาะสมคู่ควรที่สุดกลับทำให้หัวใจแกร่งเต้นกระตุก

ไม่ต่างจากหญิงสาวในชุดเกาะอกสีดำที่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเพื่อนรักควงแขนกับสาวสวยซึ่งเป็นข่าวกันบ่อยครั้ง ในขณะที่เธอเองกำลังจับมือทักทายกับคนใหญ่คนโตที่นักการเมืองหนุ่มแนะนำให้รู้จักทำเอาชะงักไปเหมือนกัน

ไม่คิดว่าเขาจะควงใครมา เพราะปกติถึงแม้เขาจะเจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น แต่เขาไม่เคยให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนไหนถึงขั้นพามาในงานสังคมที่เหมือนเป็นการเปิดตัวกลาย ๆ แบบนี้มาก่อน

หนุ่มสาวสบตากันเพียงนิด เซบาสเตียนก็ถูกผู้หญิงอีกคนกระตุกแขนเบา ๆ จึงละสายตาจากเพื่อนมามอง

“ครับ เมซี่”

“นั่นเพื่อนคุณนี่คะ ควงมากับมาร์คัส”

เหยียดยิ้มหยันมุมปาก แม้จะจบกันไปแล้ว แต่การได้เห็นแฟนเก่าควงผู้หญิงอื่นที่เหนือกว่าเธอทุกด้านมาเย้ย มันรู้สึกเสียหน้าและเสียศักดิ์ศรีแทบบ้า

“ครับ”

“สองคนนั้นคบกันอยู่เหรอ เมซี่ไม่ยักรู้ว่ามาร์คัสกำลังจีบลูกสาวตระกูลคลาร์ก” สะบัดเสียงนิดหน่อย

“เรื่องนี้ผมไม่รู้ เรื่องส่วนตัวของเพื่อน ผมเองก็ไม่ได้ก้าวก่าย” น้ำเสียงเยือกเย็น ใบหน้าเรียบเฉย แต่แววตาไม่ได้เป็นอย่างนั้น

“ก็ดูเหมาะสมกันดีนะคะ ทายาทกาสิโนกับนักการเมืองที่มีอำนาจแก้กฎหมายให้ได้” เบะปากไม่รักษาอาการสักนิด

“สมัยนี้ต่อให้ร่ำรวยแค่ไหน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเราต้องใช้เส้นสายนิดหน่อยเพื่อให้ได้ในสิ่งที่เราต้องการและช่วยให้เราประสบความสำเร็จเร็วขึ้น”

“ดีค่ะ คนฉลาดเท่านั้นถึงรู้ว่าควรเลือกใคร และควรใช้ให้ถูกคน เมซี่ชอบความคิดนี้ของคุณนะคะ”

“เราทุกคนต่างมีผลประโยชน์ร่วมกันครับ” ยกยิ้มมุมปาก มองเธอด้วยสายตาเร่าร้อน

“เมซี่ดีใจนะคะ ที่ได้เป็นผู้หญิงคนแรกที่คุณควงออกงาน หวังว่าหลังจากนี้จะไม่มีใครอีก จะมีแค่เมซี่เท่านั้นที่คุณเลือก” ยกมือลูบท่อนแขนแกร่งพร้อมส่งสายตายั่วยวน

“นั่นมันก็อยู่ที่ว่ามีผู้หญิงคนไหนให้ผมได้เท่าคุณหรือเปล่า สิ่งที่ได้มันคุ้มค่าพอกับพื้นที่ส่วนตัวที่ผมหวงไหม”

“ชอบความตรงไปตรงมาของคุณจัง เมซี่มั่นใจค่ะ ว่านี่จะไม่ใช่ดีลสุดท้ายของเรา”

หนุ่มสาวสบตากัน ยกแก้วแชมเปญขึ้นชนแล้วจิบเพียงนิด ก่อนเซบาสเตียนจะพูดพร้อมรอยยิ้มร้าย

“เราไปทักทายเพื่อนเก่าของคุณกันหน่อยดีกว่า”

“สวัสดีครับท่าน สส.มาร์คัส สวัสดีเพชรใส”

เสียงทุ้มที่ดังอยู่เบื้องหลังเรียกให้หนุ่มสาวที่กำลังจิบแชมเปญและพูดคุยกับนักธุรกิจหนุ่มซึ่งควงนางแบบระดับโลกให้หันไปมอง

มาร์คัสคิ้วกระตุก รอยยิ้มมุมปากจางหาย ก่อนจะยกยิ้มทางการค้าแล้วยื่นมือไปจับทักทายกับชายที่เคยแย่งคนรักของตนไปอย่างหน้าด้าน ๆ

“สวัสดีครับ คุณเซบาสเตียน”

ทักทายเสร็จก็เหลือบตาไปมองอดีตคนรักที่ยังเกาะแขนของเซบาสเตียนแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหาย

“ไม่ได้เจอกันนาน คุณสบายดีนะ เมซี่”

“ฉันดูเป็นไงล่ะคะ”

ยักไหล่ มองชายที่เคยปรามาสว่าเธอเป็นได้แค่ของเล่นของเซบาสเตียนแล้วเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย วันนี้เขาคงเห็นกับตาแล้วว่าเธอสำคัญสำหรับนักธุรกิจหนุ่มแค่ไหน

“ก็...ดูสบายดี ยินดีด้วยนะครับที่คุณทั้งคู่คบกันแล้ว”

“อย่าเพิ่งเข้าใจผิดเลยครับคุณมาร์คัส เราสองคนเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น”

จริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องปฏิเสธ แต่สายตาที่อ่านไม่ออกของเพื่อนสนิททำเขาร้อนรน

และนั่นก็ทำเอาเมซี่เงยหน้ามองเขาด้วยความไม่พอใจ แต่พูดอะไรมากไม่ได้ เพราะเธอกับเขาไม่ได้มีสถานะอะไรมากเกินไปกว่าคู่ควง คู่นอน และเพื่อนที่มีผลประโยชน์แลกเปลี่ยนจริง ๆ

“อ้าว เหรอครับ เห็นควงมางานสังคม ผมนึกว่าเปิดตัวเสียอีก”

“แหม งั้นที่คุณควงคุณเพชรใสมางานนี้ก็คงเป็นการเปิดตัวว่าคบกันสินะคะ ยินดีด้วยค่ะ เลิกกับเมซี่ไปตั้งหลายเดือนกว่าคุณจะมีคนควงใหม่ เมซี่คิดว่าคุณเสียใจจนคบกับใครอีกไม่ได้เสียแล้ว”

นักการเมืองหนุ่มชะงัก กัดกรามแน่น มองอดีตคนรักตาขวาง

“คุณคงเข้าใจอะไรผิดแล้วละค่ะ ฉันกับคุณมาร์คัสเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น” เพียงพัชร์แก้ตัวเมื่อฝ่ายชายยังนิ่งไม่ยอมพูด

“ตายจริง ฉันขอโทษนะคะคุณเพชรใสที่เข้าใจผิด แต่อย่างว่าแหละค่ะ วัน ๆ มาร์คัสเขาเอาแต่ทำงาน ทุ่มเทให้แต่เรื่องการเมือง ใครจะอยากเป็นแฟนกับคนที่ยุ่งอยู่ตลอดเวลาคะ จริงไหม”

เพียงพัชร์เหลือบมองมาร์คัสเพียงนิดจึงพูดขึ้น

“ฉันชอบคนที่ทำงานนะคะ ยิ่งงานยุ่งยิ่งดี เพราะเขาจะไม่มีเวลาไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นไปทั่วให้เราเจ็บใจเล่น”

พูดพร้อมฉีกยิ้มประหาร ดวงตาวาววับเอาเรื่อง เหลือบมองเพื่อนรักนิดหน่อยเพราะตั้งใจพูดประชด รู้สึกไม่ค่อยชอบขี้หน้าดาราสาวคนนี้อย่างบอกไม่ถูก

“แต่ฉันกลับชอบนะคะ ยิ่งเจ้าชู้ ยิ่งน่าเอาชนะ”

“ขอให้เอาชนะเขาได้สมใจนะคะ คุณมาร์คัส ไปทักทายปู่กับย่าของฉันดีกว่าค่ะ ท่านมาโน่นแล้ว”

เพียงพัชร์เปลี่ยนเรื่อง ก่อนขอตัวพาคู่ควงในวันนี้ไปทักทายครอบครัวของเธอ

แต่ดันมีสายตาคมกริบวาววับคู่หนึ่งมองตามเธอไปตลอดเวลา

“สองคนนั้นดูเข้ากันดีนะคะ เมซี่ว่าสองคนนั้นจะคบกันแน่”

เสียงแหลมดึงสติของเซบาสเตียนให้กลับมาสู่โลกความจริง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตอนเห็นเพื่อนรักควงแขนผู้ชายคนนั้นดันรู้สึกแปลก ๆ ทั้งที่ตลอดมาเขาเห็นเพียงพัชร์เปลี่ยนคนควงเป็นว่าเล่นตั้งแต่เริ่มเรียนในระดับมหาวิทยาลัย

อาจเพราะผู้ชายคนนี้ดูมีภาษีดีกว่าคนอื่น และดูน่าฝากชีวิตไว้มากที่สุดตั้งแต่เขาเห็นผู้ชายของเธอมา

“อย่าไปยุ่งเรื่องของเขาเลยครับ มาสนใจเรื่องของเราดีกว่า”

“เรื่องอะไรล่ะคะ ถ้าเรื่องร่างเงื่อนไขการประมูล พ่อกำลังจัดการให้คุณค่ะ ไม่นานเกินรอ เมซี่จะเอามันมาให้คุณเห็นกับตา ส่วนเรื่องคืนนี้...เมซี่ขอไปค้างด้วยนะคะ”

สายตาเชิญชวนกับเรือนร่างเย้ายวนทำดวงตาคมกริบวาบขึ้น เขากระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะโน้มลงไปกระซิบเบา ๆ ข้างหู

“คุณทำงานดีขนาดนี้ ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา งานประมูลเครื่องเพชรเพื่อการกุศลก็เริ่มขึ้น เครื่องเพชรชุดแล้วชุดเล่าผ่านไป และคนใจบุญก็ทุ่มเงินไม่อั้นเพื่อแข่งกันจนได้เงินมหาศาล ก่อนเครื่องเพชรสีชมพูหายากชุดสุดท้ายจะมาถึง

นักธุรกิจผู้ร่ำรวยต่างแย่งกันเสนอราคาที่สูงกว่า เฉือดเฉือนกันทีละนิดจนได้มูลค่าที่มากกว่าเครื่องเพชรทุกชุดรวมกันตามคุณค่าของเพชรสีชมพูหายากแสนสวยชุดนี้

“สามสิบล้านครั้งที่หนึ่ง สามสิบล้านครั้งที่สอง...”

นักการเมืองหนุ่มอมยิ้ม ดวงตาเป็นประกาย มาดหมายจะเป็นผู้ชนะการประมูลในครั้งนี้เพื่อมอบเครื่องเพชรเลอค่าเป็นของขวัญให้กับผู้หญิงที่คู่ควร

“สามลิบล้านครั้งที่...”

“สี่สิบล้าน”

เสียงทุ้มทรงอำนาจดังขึ้น ทุกสายตาหันไปจับจ้องคนที่ชูป้ายประมูลในราคาที่สูงกว่า เสียงฮือฮาดังระงม

มาร์คัสหันขวับมองชายหนุ่มที่เคยแย่งคนรักที่ตอนนี้นั่งฉีกยิ้มกว้างเพราะมั่นใจว่าตัวเองจะได้เป็นเจ้าของเครื่องเพชรชุดนี้ ก่อนทุกอย่างจะจบลงเมื่อไม่มีใครกล้าสู้ราคาอีก

และเซบาสเตียนได้ครอบครองของล้ำค่าที่หลายคนหมายปอง

“เก่งจังเลยค่ะเซบ ประมูลให้ใครคะ”

“เดาสิครับ”

กระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนหันไปสบตากับเพื่อนสนิทที่ตอนนี้มองเขาเขม็งด้วยสายตาอ่านไม่ออก เขาจึงเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งแทนคำถาม แต่เธอกลับสะบัดหน้าหนีไปเสียอย่างนั้น

“เหอะ ขี้งอน”

พูดเสียงเบาราวกระซิบไม่ให้ใครได้ยิน มุมปากมีรอยยิ้ม ก่อนเบะปากเล็กน้อยด้วยความหมั่นไส้คนตัวบางที่ตอนนี้หันไปพูดคุยกับนักการเมืองหนุ่มอย่างออกรส