Se connecterถึงแม้ว่า “แกรนด์คลาร์ก” จะเป็นกาสิโนที่ถูกกฎหมายทุกอย่าง แต่ในโลกความจริง กาสิโนมักถูกมองว่าเป็นธุรกิจที่เสี่ยงต่อการทำผิดกฎหมาย เจ้าของกาสิโนส่วนมากเป็นนักธุรกิจที่มีเบื้องหลังเป็นมาเฟียผู้ทรงอำนาจทั้งนั้น
สิ่งที่ถูกทางการเพ่งเล็งและตรวจสอบทุกปีคือเรื่องการฝากเงินจากกาสิโนมายังธนาคารที่มีจำนวนมากเกินกฎหมายควบคุมเพื่อป้องกันการฟอกเงิน
และถ้าหากมีการทำผิดกฎหมายแม้เพียงเล็กน้อยจริง มันอาจพากันซวยไปหมด ทั้งตัวนักพนันระดับ VIP ที่มักจะมีเบื้องหลังไม่ธรรมดา ทั้งกาสิโน และธนาคาร
ถึงแม้จะไม่เคยมีเรื่องพวกนี้เกิดขึ้นในกาสิโนของเพียงพัชร์ แต่เขาเชื่อว่าถ้าหากอาตั้งใจจะเล่นงานเขาด้วยเรื่องพวกนี้ อาจมีการเล่นตุกติกไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง และเพื่อนของเขาควรระวังตัว
“พวกมันเอาหลักฐานปลอมพวกนั้นมาจากไหน”
“ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นหลักฐานปลอมหรือหลักฐานจริงนะครับ เพราะนักพนันคนนั้นเข้าไปเล่นที่กาสิโนคุณเพียงพัชร์จริง และฝากเงินเข้ามาในธนาคารเราจริง แต่เรื่องจำนวนเงิน...”
“ฉันตรวจสอบเอง”
เซบาสเตียนกดวางสาย ก่อนเข้าไปเช็กในฐานข้อมูลทั้งหมดซึ่งเขามีเพียงเขาที่เข้าไปตรวจสอบได้ และข้อมูลก็ปรากฏว่ามันเป็นเรื่องโกหก จึงรีบต่อสายหาผู้ช่วยมือขวาอีกครั้ง
“มันโกหก หลักฐานพวกนั้นปลอม”
“ถ้าบอร์ดบริหารบ้าจี้เชื่อเรื่องนี้ แล้วเรื่องไปถึงหูทางการ ธนาคารเราโดนปิดแน่ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้”
“เพราะมันคิดว่ามันควบคุมได้ทุกอย่างไง ขนาดพ่อแม่ฉัน มันยังควบคุมความเป็นความตายได้” เจ้านายหนุ่มกัดกรามกรอด กำมือจนแขนสั่น
“บอสครับ บอสสั่งมาเลยครับ ว่ามีเรื่องอะไรที่ผมกับคุณวีร่าต้องไปจัดการตอนนี้”
เอ่ยถึงเลขานุการสาวสวยมากความสามารถที่เขาไว้ใจได้อีกคน ซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ หัวหน้าเลขานุการเพื่อรอคอยคำสั่งของเจ้านาย
“ยังไม่ต้อง เรื่องนี้ฉันจัดการเอง ฉันนิ่งมานานมันคงได้ใจ คิดว่าฉันเป็นไก่อ่อน” ดวงตาคมดุวาวโรจน์
“บอสระวังตัวนะครับ เห็นว่าคืนก่อน...”
“คืนนั้นฉันประมาทไปหน่อย แต่หลังจากนี้ มันจะไม่ได้เข้าใกล้ฉันอีก”
กดวางสายไปด้วยสายตาวาววับ ก่อนจะต่อสายหาใครบางคน คนที่เป็นหมากตัวสำคัญบนกระดานที่จะทำให้เขาเหนือกว่าศัตรูสายเลือดเดียวกัน
“เซบ คิดถึงเมซี่จนทนไม่ไหวเหรอคะ โทรมาหาแต่เช้าเชียว”
เมซี่ ดาราชื่อดังระดับแนวหน้าดึงแผ่นมาสก์หน้าออกแล้วโบกมือไล่คนรับใช้ที่ช่วยกันนวดน้ำมันหอมระเหยให้ทั้งตัวก่อนจะลุกขึ้นสวมชุดคลุมอาบน้ำแล้วเดินมานั่งคุยโทรศัพท์สายสำคัญยังโซฟาสีแดงมุมห้องนอนในคฤหาสน์หรู
“คิดถึงสิ คุณทำอะไรอยู่”
“กำลังนวดน้ำมันค่ะ”
“คืนนี้คุณว่างหรือเปล่า”
คนตัวบางผมสีบอนด์ยาวถึงกลางหลังอมยิ้มสมใจ เชิดหน้าขึ้นด้วยความรู้สึกดีที่สามารถควบคุมเซบาสเตียน นักธุรกิจหนุ่มรูปหล่อที่หญิงสาวทั้งประเทศหมายปองให้อยู่ในกำมือของเธอแต่เพียงผู้เดียวได้
“สำหรับคุณ เมซี่ว่างตลอดเวลาค่ะ”
“งั้นตอนเย็นผมไปรับนะ”
“ค่ะ เมซี่จะรอนะคะ” พูดจบก็กดวางสายอย่างอารมณ์ดี
การเป็นลูกสาวของสมาชิกวุฒิสภาผู้ทรงอำนาจซึ่งเป็นประธานในการพิจารณาร่างกฎหมายสำคัญของรัฐชักนำให้ชายหนุ่มมากหน้าหลายตาเข้าหา แต่เธอจะเลือกคบเฉพาะคนที่เธอถูกใจและเหมาะสมคู่ควรเท่านั้น
ซึ่งเซบาสเตียนทั้งหล่อเหลาและมีเสน่ห์ลึกลับดึงดูดจนเธอใจสั่นตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา จึงทิ้งคนรักซึ่งเป็นนักการเมืองชื่อดังทันทีที่เจอเป้าหมายใหม่ที่กร้าวใจกว่า
“ใจเย็นนะคะเซบ เมซี่จะเล่นเกมการเมืองและธุรกิจกับคุณ ไม่ต้องห่วงไปหรอก”
สาวสวยเชิดหน้าขึ้น เหยียดยิ้มมุมปากสมใจ ก่อนจะลุกขึ้นไปเลือกเสื้อผ้าเครื่องประดับที่หรูหราที่สุด ให้คู่ควรกับการไปคุยธุระบนเตียงกับชายที่เธอหลงรัก
ในเพนต์เฮาส์สุดหรูที่มองผ่านกระจกใสรอบด้านลงไปเห็นแสงสีที่ไม่มีวันหลับใหลของลาสเวกัส หนุ่มสาวนั่งดินเนอร์ใต้แสงเทียน เขายกแก้วไวน์แดงราคาแพงขึ้นชนกับเธอแล้วจิบเบา ๆ
ดวงตาคมกริบแสนมีเสน่ห์จ้องตาเธอตลอดเวลา ทำเอาหัวใจดวงน้อยสั่นไหว ก้มหน้าหนีสายตาเร่าร้อนอย่างมีจริต แต่เขารู้ดีว่าภายใต้ท่าทีประหม่าอายนั้น เธอร้อนแรงแค่ไหน
เมื่อเขารู้ข่าวว่ารัฐจะเปิดให้มีการประมูลโครงการใหญ่ที่จะพลิกหน้าประวัติศาสตร์ลาสเวกัส เขาก็เข้าหาเธอทันที ไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าเธอจะมีคนรักอยู่แล้ว เพราะนักธุรกิจอย่างเขาคิดแค่เรื่องผลประโยชน์และมีความเห็นแก่ตัวอย่างเต็มเปี่ยม เขาทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองประสบความสำเร็จ รวมทั้งการที่เขามานั่งอยู่ตรงนี้ ในคืนนี้ด้วย
“คืนนี้ คุณคงไม่ได้แค่คิดถึงเมซี่หรอก ใช่ไหมคะเซบ”
เซบาสเตียนกระตุกยิ้มมุมปาก ดวงตาวาววับมองเธอด้วยความชอบใจ เธอฉลาด สวยและลีลาเด็ด เขาคงตกหลุมรักเธอจริง ๆ ไปแล้ว ถ้าเขามีหัวใจ
“ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น”
“ตาคุณมันฟ้องค่ะ คุณมองเมซี่ แต่เหมือนคุณมีอะไรในใจ”
“ผมขอโทษที่ทำให้คุณรู้สึกแบบนั้น”
“ต้องการอะไรก็ว่ามาเลยค่ะเซบ เมซี่เป็นคนเปิดเผย คุณก็รู้”
“ผมคงปิดบังอะไรคุณไม่ได้จริง ๆ งั้นผมขอพูดตรงประเด็นเลยแล้วกัน เรื่องเวกัสคอยน์...”
เขาเว้นจังหวะ สบตาเธอก็เห็นว่ามุมปากที่ถูกเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดยกยิ้มนิด ๆ ก่อนจะพูดต่อ
“ผมสนใจ”
“สนใจ ก็ยื่นประมูลสิคะ”
เวกัสคอยน์ หรือเรียกง่าย ๆ ว่ากระเป๋าเงินดิจิทัลที่ไม่เคยมีมาก่อนในลาสเวกัส และรัฐกำลังเปิดประมูลใบอนุญาตนี้เพียงใบเดียว นั่นหมายความว่าจะมีธนาคารเพียงแห่งเดียวเท่านั้นที่จะได้เป็นเจ้าของ ซึ่งเพลสตันซิทาเดล...ต้องได้เป็นธนาคารนั้น
ตอนนี้ เธอจึงมีความสำคัญมากที่สุดที่จะทำให้เป้าหมายของเขาสำเร็จ และถ้าเขาชนะการประมูล ได้โครงนี้มาครอบครอง ใครก็แตะต้องไม่ได้ง่าย ๆ เขาจะยังนั่งบนตำแหน่งประธานบริหารธนาคารเพลสตันซิทาเดลได้อย่างเต็มภาคภูมิ
และลูกสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวของสมาชิกวุฒิสภาซึ่งเป็นประธานคณะกรรมการการตัดสินจะช่วยเขาได้
“ผมยื่นแน่นอน ผมต้องเป็นคนชนะประมูลให้ได้ และมีแค่คุณเท่านั้นที่จะช่วยผมได้” เขาเลิกคิ้ว ใช้สายตามีเสน่ห์ยั่วยวนให้เธอหลงใหล
“แหม เมซี่ช่วยคุณได้ด้วยหรือคะ มันง่ายที่ไหนกันล่ะ”
“ระดับคุณ ถ้าคิดจะทำ ต้องช่วยผมได้แน่” คนฟังยิ้มกริ่ม
“ยังไงคะ ไหนลองบอกเมซี่มาสิ”
อย่างไรน่ะหรือ ก็ร่างเงื่อนไขการประมูลที่จะใช้เส้นสายนี้ในการล็อกสเปกมาที่ธนาคารเพลสตันซิทาเดลของเขานั่นไง และข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะทำให้เขาชนะคู่แข่งได้อย่างใสสะอาดในสายตาคนอื่น
“ผมต้องการให้คุณช่วยบอกให้ท่าน สว.ไมลส์ แก้ร่างเงื่อนไขการประมูล ล็อกสเปกให้แคบที่สุด ให้มีแค่เพลสตันซิทาเดลเท่านั้นที่จะยื่นประมูลได้”
“แบบนั้นมันไม่เกินไปหน่อยหรือคะ เรากำลังมีข่าวว่าคบกันอยู่ แบบนั้นพ่อเมซี่โดนตรวจสอบความไม่โปร่งใสแย่”
“ใครจะกล้าตรวจสอบท่าน สว.ไมลส์”
นั่นสิ ไม่มีใครในรัฐนี้กล้ากับพ่อของเธอทั้งนั้น เพราะอำนาจที่อยู่ในมือและพวกพ้องของท่านไม่ธรรมดา ในรัฐสภาก็เหมือนกัน
“แหม ถึงอย่างนั้นก็เถอะ”
“งั้นเอาเป็นว่าล็อกสเปกลงมาให้มีแค่เพลสตันซิทาเดลและธนาคารใหญ่ ๆ อีกไม่กี่ธนาคารที่จะได้ประมูลแข่งกัน และข้อมูลที่จะทำให้ผมชนะการประมูลอย่างใสสะอาดที่ธนาคารอื่นไม่มีวันได้ไป แค่นี้ คุณพอจะช่วยผมได้ไหม”
เมซี่อมยิ้ม สบตาเขาเนิ่นนาน ก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ
“มันไม่ง่ายนะคะ เมซี่กับพ่อต้องเสี่ยงขนาดนี้ แล้วเมซี่จะได้อะไรจากการช่วยเหลือคุณ”
“แล้วคุณต้องการอะไร”
เซบาสเตียนสบตาอีกฝ่ายราวสะกดจิต ขออย่างเดียวไม่ให้พูดคำว่าให้เขาแต่งงานด้วยหลุดออกมาจากปากเธอก็พอ ที่เหลือเขาให้ได้หมดทุกอย่าง
“ที่รัก แตกในได้ไหม หืม แตกในนะครับ”คนที่กำลังเสียวซ่านถึงขีดสุดครางถามเสียงพร่า เธอส่ายหน้าหวือ แต่เขาไม่สน ตอกกระแทกสุดแรงหลายครั้งก่อนจมดิ่งดำลึกสุดโคนเสียงดังตับ! ค่อยกระดกสะโพกเด้าเนิบ สาวเข้าออกเชื่องช้า แตกกระจายความรักในกายเธอจนลึกสุดใจ พร้อมกับเธอที่เกร็งสะท้านกระตุกเฮือก ถึงจุดสุดยอดอย่างเสียวซ่านจนตาลอย“อืม เซบ รีบเอาออก”เมื่อได้สติก็รีบผลักไสเผื่อจะทัน และคนตัวโตก็ตามใจ ถอนท่อนเนื้อออกมาแล้วทิ้งกายลงนอนเคียงข้าง แต่แทนที่จะหยุดแค่นี้กลับพลิกตัวนอนตะแคง ยกขาเธอที่นอนหงายขึ้นแล้วดันความเป็นชายเข้าไปอีกครั้ง“ซี้ด เซบ ฉันต้องไปล้าง”“อีกครั้งสิ”“ไม่ได้ กลัวท้อง”“ไม่ท้องหรอก รอบนี้เสร็จข้างนอกก็ได้”พูดจบก็สาวสะโพกเชื่องช้าเนิ่นนานหลายนาที จับขาเธอมาวางเกี่ยวบนสะโพกสอบแล้วเลื่อนมือไปบีบขยำความครัดเคร่งเมามัน ก่อนเลื่อนมือลงบดบี้จุดกระสันรัว ๆ ทำเธอกรีดร้องเสียงหลงความสาวขมิบถี่ทันที เขาจึงเร่งจังหวะส่งเธอและตัวเองถึงสวรรค์ ในขณะที่ตอกกระแทกถี่ยิบไม่นับ ประตูห้องก็ถูกเปิดอ้าช้า ๆ“เซบ ลูก...”“ที่รัก ฉันจะเสร็จแล้ว อืม นิดเดียว ที่รัก”เขาไม่ยอมหยุด เธอคว้าผ้าห่มมากัดกลั้
ความโกลาหลเกิดขึ้นแต่เช้าเมื่อเพียงพัชร์เป็นลมล้มฟุบคาห้องน้ำ ดีที่เธอกับเขาอาบน้ำพร้อมกันทุกวัน เขาเลยรับร่างของเธอไว้ได้ทันไม่ล้มหัวฟาดพื้นเสียก่อนในห้องสีขาวขนาดใหญ่ของโรงพยาบาลชื่อดัง คนตัวบางใบหน้าซีดเซียวนอนให้น้ำเกลือมาพักใหญ่แต่ก็ยังไม่มีท่าทีจะฟื้นเซบาสเตียนนั่งกุมมือภรรยาไว้แน่นด้วยความเป็นห่วง นึกโทษตัวเองตลอดเวลาที่เขารังแกเธอไม่พักแทบทั้งคืนมาหลายวันติดราวกับคนหื่นกระหายกินไม่เคยอิ่ม ทั้งที่ปกติไม่เคยเป็นถึงขนาดนี้มาก่อน“ขอโทษนะเพชร ฟื้นขึ้นมาได้แล้ว ต่อไปฉันจะไม่รังแกเธอจนไม่ได้พักผ่อนแบบนี้อีก”ไม่รู้ว่าเธอรอคำสัญญานี้จากปากของเขาหรือเปล่า เพราะเมื่อเขาพูดจบ ดวงตากลมก็กะพริบถี่แล้วค่อย ๆ ลืมขึ้นคนตัวโตยิ้มกว้าง โผเข้ากอดเธอแน่นด้วยความหวงแหนจับใจ“เพชรใส เธอฟื้นแล้ว ฉันขอโทษจริง ๆ จะไม่ทำเธอป่วยแบบนี้อีกแล้ว ฉันสัญญา”เธอถอนใจพรืด ยกมือขึ้นลูบต้นแขนใหญ่ เพิ่งจับต้นชนปลายถูกว่าตัวเองไม่สบายก็ตอนที่มองเห็นเสาน้ำเกลือ“ฉันไม่เป็นไรแล้วเซบ ไม่ต้องเสียใจ”“เธอรู้สึกเป็นยังไงบ้าง เธอหลับไปพักใหญ่เลย แต่ผลตรวจก็ยังไม่ออก”“ฉันไม่เป็นอะไร มึนหัวนิดหน่อย สงสัยไม่ค่อยได้พักผ่
“ฉันไม่ได้ท้า ในเมื่อฉันพูดอะไรเธอก็ไม่ฟัง หาว่าฉันทรยศหักหลังเธอ งั้นก็ฆ่าฉัน ให้ความตายของฉันได้พิสูจน์ความจริง ว่าฉันไม่ได้หักหลังเธอ ฉันไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงคนนั้น ตั้งแต่ที่ฉันแต่งงานกับเธอ ฉันก็ไม่แตะต้องผู้หญิงคนไหนอีก ฉันมีแค่เธอเท่านั้น ตั้งแต่วันแรก จนถึงวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม”“แต่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในห้องของเราได้ ถ้านายไม่พาเธอมา แล้วเธอจะมาได้ยังไง”“ฉันจะย้ำกับเธออีกครั้ง ทุกอย่างที่ฉันพูดคือเรื่องจริง ฉันไม่ได้โกหก เมซี่ไปหาฉันที่ทำงาน ยังไม่ทันได้คุยอะไรกันมากมายเธอก็ทำกาแฟหกใส่ฉัน ฉันเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำ รอให้เลขาเอาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยน กระเป๋าสตางค์ฉันวางอยู่บนโต๊ะ อาจจะเป็นตอนนั้นที่เมซี่เอาคีย์การ์ดห้องเราไป แล้วฉันก็เปลี่ยนใจกลับมานอนที่ห้องของเรา พอมาถึงคีย์การ์ดก็ไม่อยู่ในกระเป๋าสตางค์แล้ว ที่ขึ้นมาได้เพราะบอดี้การ์ดขึ้นมาส่ง แล้วมันก็เป็นอย่างที่เธอเห็น ฉันเข้าห้องมาก็เจอเธออยู่กับเมซี่แล้ว เชื่อฉันเถอะ ฉันรักเธอคนเดียวจริง ๆ เพชร”น้ำเสียงและแววตาเว้าวอนทำเธอสับสน อยากเชื่อเขาเหลือเกินแต่กลัวต้องเจ็บปวดหากเขาโกหก มันสับสนไปหมดจนแววตาสั่นระริก น้ำตากำลังจะไหลอ
“ไหนเซบบอกว่าคืนนี้คุณไม่กลับไงคะ”เพียงพัชร์เชิดหน้าขึ้น พยายามรักษามาดนางพญาทั้งที่ภายในใจรวดร้าวเต็มทน“คุณเข้ามาที่นี่ได้ยังไง”“จะเข้าห้องนี้ได้ ถ้าไม่มีคนพามา ก็ต้องมีคีย์การ์ดพิเศษ คุณว่าฉันเข้ามาด้วยวิธีไหนล่ะ”เมซี่ยิ้มเยาะ เดินนวยนาดมานั่งบนเตียง เอามือลูบเบา ๆ บนหมอนที่ยับยู่“สามีของฉันอยู่ไหน” กัดกรามกำมือแน่นจนแขนสั่น“สามีเหรอ เพชรใส คุณเนี่ยแสดงละครเก่งจนตัวเองอินไปแล้วเหรอว่าเขาเป็นสามีของคุณจริง ๆ เซบเขาบอกฉันตั้งแต่แรกแล้วว่าเขาจดทะเบียนสมรสกับคุณแค่เพื่อแค่อาศัยอำนาจของตระกูลคลาร์กกดดันไม่ให้อาเขาทำอะไรเขาได้ถนัดเท่านั้นแหละ เขาจะได้จัดการเรื่องพ่อ เรื่องหุ้นของธนาคาร แล้วก็เรื่องประมูลเวกัสคอยน์ได้สะดวก ๆ และตอนนี้เขาก็ทำสำเร็จแล้วด้วยสิ”ประโยคต่อไปเดินมากระซิบข้างหูเพียงพัชร์“รู้ไหมว่าเมื่อคืนที่เขาบอกคุณว่ายังไม่กลับจากสัมมนา อันที่จริงเขาไปหาฉัน ส่วนคืนนี้ ตอนแรกเขาก็ว่าทางสะดวก ที่จริงฉันอยู่กับเขามาตั้งแต่หลังเที่ยงแล้วล่ะ เสื้อตัวนี้เขาก็สวมให้ฉันเอง เพราะเขาดันถอดชุดตัวนั้นของฉันทิ้งไง” พูดพลางชี้ไปยังชุดเดรสที่กองอยู่บนพื้น“หรือถ้าคุณยังไม่เชื่อว่าเซบเข
“กรี๊ด...”เมซี่กรีดร้องอย่างบ้าคลั่งเมื่อทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด ซินแคลร์ปล่อยให้เพียงพัชร์กลับมาลอยหน้าลอยตาอยู่ที่ลาสเวกัสเหมือนเดิม ส่วนตัวเองก็หนีไปอยู่เม็กซิโกตามที่เคยบอกป่านนี้คงขายหุ้นของธนาคารเพลสตันซิทาเดลทั้งหมดไปแล้ว คงหอบเงินไปเสวยสุขทำธุรกิจมืดอยู่ที่นั่น มีแต่เธอที่ไม่สมหวัง ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ ยิ่งเจ็บใจก็ยิ่งกรีดร้อง“เมซี่ เป็นอะไร”สว.ไมลส์ เดินเร็ว ๆ เข้าบ้านทันทีที่ได้ยินเสียงลูกสาวกรีดร้องดังแว่ว“ทำไมนังเพชรใสมันถึงรอดกลับมาได้คะพ่อ แล้วซินแคลร์ก็หายหัวไปเลย อุตส่าห์ช่วย แผนการง่าย ๆ แค่นี้ก็ทำไมสำเร็จ เมซี่เจ็บใจ”คนเป็นพ่อเบิกตาตกใจ เรื่องที่เพียงพัชร์ถูกซินแคลร์ลักพาตัวไปรู้กันในแวดวงสังคมชั้นสูง และมั่นใจด้วยว่าที่ฝ่ายนั้นหายไป ไม่ได้หนีไปอยู่เม็กซิโกตามที่ได้ยินมา แต่อาจจะถูกเก็บเพราะดันบังอาจมาลักพาตัวทายาทตระกูลคลาร์ก“นี่ลูกพูดอะไร ช่วยใคร ช่วยอะไร อย่าบอกนะว่าลูกร่วมมือกับซินแคลร์ลักพาตัวทายาทคลาร์ก”เมซี่เม้มปาก เพิ่งนึกได้ว่าหลุดเรื่องที่ไม่น่าพูด แต่จะเป็นไร ในเมื่อพ่อคือคนที่ไม่มีวันปูดความลับของเธอ“ก็แค่ช่วยนิดหน่อยเองค่ะ วันนั้นที่งานป
กำแพงสูงตั้งตระหง่านกินพื้นที่สุดสายตา สถานที่เดิมที่เขาเคยมาแต่ไม่ได้มีโอกาสเข้าไปข้างในนั้น และคราวนี้เขาก็ต้องทำอย่างเดิมอีกครั้งอลอนโซ่ที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวจะไปทำงานกำลังเดินลงมาชั้นล่างเพื่อกินมื้อเช้า แต่พ่อบ้านกลับเดินแกมวิ่งเข้ามาหา“คุณอัลครับ มีคนมาขอเข้าพบ”“ใคร”“คุณเซบาสเตียนครับ”“หึ มาถึงนี่ อยากตายนักหรือไง ให้เขาเข้ามา สั่งคนของเราให้เตรียมพร้อม”“ครับ”เซบาสเตียนที่หน้าตาอิดโรยเพราะไม่ได้นอนมาทั้งคืนได้รับอนุญาตให้เข้ามาในถ้ำเสือร้ายแค่คนเดียว เขาเดินตรงดิ่งเข้ามาในห้องรับแขก พร้อมกับลูกน้องของอลอนโซ่ที่วิ่งเข้ามายืนล้อมพร้อมเล็งปากกระบอกปืนไปทางเซบาสเตียน“โอ้ คุณเซบาสเตียน มาหาผมถึงที่นี่โดยไม่มีเพชรใสมาด้วย ไม่กลัวว่าผมจะฆ่าคุณหมกทะเลทรายแล้วชิงเธอมาเป็นเมียของผมแทนหรือครับ”เซบาสเตียนกัดกรามแน่น รู้ว่าถ้าอลอนโซ่จะทำแบบนั้นก็ง่ายเพียงแค่ดีดนิ้ว เพราะที่นี่คือถิ่นมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่ชื่ออลอนโซ่“ผมกล้าเอาชีวิตมาเดิมพัน เสี่ยงเข้ามาหาคุณถึงที่นี่เพราะมีเรื่องมาขอร้องให้คุณช่วย”แค่ได้ฟัง อลอนโซ่ก็หัวเราะเสียงดังลั่น มองชายหนุ่มผู้หยิ่งผยองอย่างกวนประสาท“คุณนี่หรือ







