All Chapters of Desired by the Billionaire : Chapter 121 - Chapter 130

Cassandra Louise’s Point of ViewHindi ako agad umuwi nang gabing iyon.I stayed inside the car for several minutes, staring at the empty parking space where Vicente's car had disappeared. Patay na ang makina, pero hindi pa rin ako umaalis. Nakapatong pa rin ang kamay ko sa phone habang nakikita ko ang pangalan ni Agnes sa contacts ko.I could call her. I could tell her everything. Pero ano nga ba ang sasabihin ko? Na may iniimbestigahan si Vicente na maaaring may kinalaman sa pamilya ko? Na nangako siyang sisiguraduhing safe ako kahit hindi niya sinabi kung saan ba talaga ako dapat mag-ingat? O na sa unang pagkakataon, nagsisimula na akong isipin na baka magkakaugnay ang mga kakaibang nangyayari sa paligid ko?Wala sa mga iyon ang madaling ipaliwanag sa isang tawag. Kaya sa halip na tawagan si Agnes, ibinaba ko ang phone ko at tuluyang pinaandar ang sasakyan.Habang nagmamaneho pauwi, paulit ulit na bumabalik sa isip ko ang huling sinabi ni Vicente.“I’ll tell you when I know.”Simpl

Agnes Riley’s Point of ViewAyoko ng undercover work.Lalo na kapag si Reed Velarde ang partner ko.Hindi naman dahil hindi siya magaling sa trabaho. Sa totoo lang, iyon nga ang problema. Masyado siyang kalmado sa mga ganitong sitwasyon. Kahit gaano ka delikado ang isang bagay, parang wala lang sa kanya. At mas nakakainis dahil madalas, ako ang napipilitang sumunod sa mga bigla niyang desisyon.Nasa loob kami ng sasakyan at halos apatnapung minuto na kaming nakapark sa kabilang bahagi ng kalsada. Sa harap namin ay isang private building na ilang araw na naming mino-monitor.Tahimik ang paligid. Iilan lang ang mga dumadaang sasakyan at halos wala nang mga taong naglalakad sa sidewalk. Sa unang tingin, ordinaryong building lang iyon. Walang malaking sign. Walang obvious na security. Pero ayon sa impormasyon na nakuha namin, may ilang taong konektado sa investigation tungkol sa pamilya ni Cassandra na regular na pumupunta rito.Ang cover namin ay event coordinators.May dala kaming fake

Agnes Riley’s Point of ViewThe next morning, my ankle still hurt.Hindi naman sobrang sakit. Kaya ko pa ring maglakad at hindi rin naman ako nahihirapang tumayo. Pero sa bawat maling hakbang, may maikling kirot na nagpapaalala sa akin ng nangyari kagabi.The chase.The stairs.And Reed turning back for me.Maaga akong dumating sa office dahil gusto kong matapos agad ang report tungkol sa mission namin. Tahimik pa ang buong floor. Iilan pa lang ang tao at karamihan ay abala sa kani kanilang computers at documents.Umupo ako sa desk ko at inilabas ang folder na dala ko kagabi. Isa isa kong inayos ang mga notes, pictures, at pangalan ng mga taong nakita namin sa building. Sinubukan kong ilagay sa tamang pagkakasunod sunod ang lahat ng nangyari para mas madali naming maipaliwanag kay Vicente mamaya.Daniel Cruz.Private building.Unknown contacts.And the conversation we overheard.Napahinto ako nang maramdaman ko ang kirot sa ankle ko.I slightly moved my foot and winced.“Still hurts?”

Cassandra Louise’s Point of ViewHindi natapos sa unang tatlong messages ang lahat.Kinabukasan, nagpatuloy ang anonymous messages.Walang mahabang explanation. Walang pangalan. Walang malinaw na banta. Maiikli lang ang bawat message, pero bawat isa ay parang sinasadyang mag-iwan ng panibagong tanong sa isip ko.“You are looking in the wrong place.”Matagal kong tinitigan ang screen bago dumating ang kasunod.“Ask your family about the old records.”At makalipas ang ilang minuto, isang huling message ang pumasok.“The truth was buried for a reason.”Napahawak ako sa phone ko.Hindi ko alam kung sino ang nagpapadala ng mga iyon, pero malinaw na may gusto silang gawin. Hindi lang nila ako tinatakot. They wanted me to look for something.At mas nakakabahala, alam nila kung saan ako dapat magsimula.Agad kong ipinakita kay Vicente ang lahat ng messages.Nasa office kami noon. Tahimik ang buong paligid dahil halos lahat ng staff ay nasa kabilang room. Nakaupo ako sa sofa habang si Vicente

Agnes Riley’s Point of ViewAng imbestigasyon namin ni Reed ay tuluyang nagdala sa amin sa isang lumang safe house sa labas ng city.Gabi na nang makarating kami roon. Habang papalayo kami sa main road, unti unti ring nabawasan ang mga ilaw at bahay sa paligid. Mas naging tahimik ang daan, at puro puno, madidilim na lote, at iilang bahay na lang ang nakikita ko. Halos wala nang dumadaan na sasakyan, kaya ramdam ko kung gaano kami kalayo sa mga lugar na madalas naming puntahan.Hindi ko alam kung gaano talaga kasafe ang lugar na iyon, pero ayon kay Reed, matagal na itong ginagamit ng pamilya niya kapag kailangan nilang manatili somewhere private. Sa sitwasyon namin ngayon, kailangan namin ng ganoong lugar.Ilang araw na rin kaming nakakapansin ng mga bagay na hindi na namin puwedeng basta balewalain. May mga taong tila sumusunod sa amin, at ilang beses naming nakita ang parehong sasakyan sa iba't ibang lugar. Hindi pa namin alam kung sino sila o kung ano talaga ang gusto nila, pero sap