All Chapters of สาวน้อยอ้อนรัก: Chapter 21 - Chapter 30

“แกนี่ถามอะไรแปลกๆ งานฉันเยอะอยู่แล้ว แต่ที่ลาได้หลายวันเพราะมีวันหยุดเหลืออยู่” ธันวาหัวเราะ“กลับมาไทยหลายวันแบบนี้พี่แพมไม่คิดถึงพี่ตายแล้วเหรอ” ธันเมธเอ่ยปากถามถึงแฟนของพี่ชายที่คบหากันมาหลายปี ทั้งคู่อยู่ที่อังกฤษเหมือนกัน ตั้งแต่พี่ชายมาอยู่บ้านเขา เขายังไม่เคยเห็นพี่ชายโทรคุยกับแฟนตัวเองเลย“พี่เลิกกับแพมแล้ว”“อะไรนะ!” ธันเมธถามด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกชัดเจนว่าไม่อยากจะเชื่อ ที่ผ่านมาเขาเห็นธันวารักและดูแลเอาใจใส่แฟนเสมอมา“หูหนวกหรือไง ฉันบอกว่าฉันเลิกกับแพมแล้ว”“ทำไมเลิกกันล่ะ เห็นว่าวางแผนจะแต่งงานกันแล้ว”“เราไม่ค่อยมีเวลาให้กัน ฉันก็ทำงาน ส่วนเขาก็ทำงาน มีเป้าหมายในชีวิตตัวเอง พอห่างกันมากเข้าก็เลยตัดสินใจแยกย้ายกันดีกว่า ต่างคนต่างไปมีชีวิตเป็นของตัวเอง ไม่ต้องผูกมัดกัน” ธันวาเล่าให้น้องชายตัวเองฟัง“บ้าหรือเปล่า เหตุผลแค่เวลาไม่ตรงกันเนี่ยนะ”“แกไม่เคยคบกับใครจริงๆ แกไม่เข้าใจเรื่องความรักหรอก ความรักความหลงมันเกิดขึ้นได้ง่าย แต่การใช้ชีวิตร่วมกันมันทำได้ยาก บางคนรักกันแทบตาย แต่พอมาอยู่ด้วยกันจริงๆ แล้วเข้ากันไม่ได้ก็มี ฉันกับแพมก็คล้ายๆ กัน รักกันมาก แต่ปรับตัวเข้ากันไม

ธันเมธเดินไปนั่งที่โซฟาอย่างหมดแรง เขายกมือขึ้นกุมขมับ เขาทำอะไรลงไป ทำไปทำไม แค่เธอโกหกเพื่อไปคาเฟ่กับเพื่อนผู้ชาย ทำไมเขาต้องทำขนาดนี้ด้วย หรือว่าที่จริงแล้วเขาไม่ได้คิดกับเธอแบบพี่น้อง!บ้า! เขาต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ผู้หญิงมีให้เลือกตั้งมากมาย ทำไมเขาต้องรักเธอด้วย ระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันก็แค่ไม่กี่เดือน ทำไมเขาถึงรู้สึกลึกซึ้งกับเธอขนาดนี้ รู้สึกมากจนถึงขั้นตามไปอาละวาดฉุดกระชากลากถูเธอกลับบ้าน อาการหงุดหงิดที่ผ่านมาเป็นเพราะเขาหึงเธอใช่ไหม!?ไอ้ธาม... มึงไม่ใช่เด็กเพิ่งแตกเนื้อหนุ่ม มึงควรเข้าใจความรู้สึกตัวเองได้แล้ว มึงไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครมาก่อน มึงไม่ได้คิดกับเฟย์แค่น้องสาว และมึงก็ไม่เคยบริสุทธิ์ใจกับเฟย์ด้วย มึงรู้สึกตั้งแต่นอนด้วยกันแล้ว แค่ได้กลิ่นกายของเธอมึงก็เกิดความต้องการ... หรือมึงจะปฏิเสธ!?แต่เฟย์ยังเด็ก... อายุยังไม่ถึง 18 เลย เขาไม่ควรทำแบบนี้กับเด็กสาว... ความคิดของเขาเริ่มย้อนแย้ง!เด็กแล้วยังไง มึงมีแฟนคนแรกตั้งแต่อายุ 14 ตอนมึงอายุ 14 มึงก็เอากับแฟนที่เป็นเด็กรุ่นเดียวกันแล้ว พอเข้าสู่วัยรุ่น เรื่องเพศมันก็เป็นเรื่องใกล้ตัว มีแต่เฟย์ที่ยังไร้เดียงสา เฟย์อายุ

ธันเมธนั่งรอหญิงสาวในรถ เขาสตาร์ตรถรอพักหนึ่งเธอถึงเดินมา เปิดประตูได้เธอก็เข้ามานั่ง ไม่ยอมพูดยอมจากับเขา“เป็นเด็กเป็นเล็ก เลิกเรียนแล้วทำไมไม่รู้จักยกมือไหว้ผู้ใหญ่” เขาถาม กานต์สินีหันมามองเขาตาเขียว ปกติไม่เคยต้องยกมือไหว้ วันนี้อยากทำตัวเป็นคนแก่ซะอย่างนั้น“สวัสดีค่ะคุณลุง!”“เฮ้! พี่อายุแค่ 23 เองนะ มาเรียกลงเรียกลุงได้ยังไง”“ก็เห็นทวงไหว้เหมือนคนแก่นี่คะ” เธอเถียง นับวันยิ่งทำตัวปีกกล้าขาแข็ง ไอ้ที่จูบไปไม่รู้จักจำ เขามองปากเล็กๆ ที่เถียงเขาฉอดๆ แล้วหมั่นเขี้ยวเหลือเกิน มันน่าจับจูบอีกรอบ แต่เดี๋ยวเธอก็ร้องไห้ตกใจกลัวอีก“พี่ธาม!”“ฮะ! มีอะไร”“กลับกันได้แล้วค่ะ เฟย์หิวข้าวแล้ว วันนี้มัวแต่ทำการบ้านไม่มีเวลากินข้าวกลางวันเลย” กานต์สินีบ่น เอามือลูบท้องตัวเอง“งั้นวันนี้ไม่ต้องทำกับข้าว เราไปกินข้าวข้างนอกกัน”“โอเคค่ะ”ธันเมธขับรถพากานต์สินีไปร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียน เขาเลือกร้านที่ดูหรูหรา บรรยากาศดี เลือกที่นั่งที่เห็นวิวสวยที่สุด กานต์สินีรู้สึกผ่อนคลาย เขาสั่งอาหารมาหลายอย่าง นั่งรอไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟที่โต๊ะ“น่ากินจัง”“กินเยอะๆ จะได้มีเนื้อมีหนังหน่อย นี่ผอม

ธันเมธรวบกายสาวเข้ามากอดไว้แน่น เขาจูบเธออย่างดุเดือด จูบจนเธอส่งเสียงครางในลำคอ พาเธอเดินออกจากห้องครัวไปที่โซฟา ระหว่างที่เดินนั้นเขาจูบเธอไม่หยุด จูบจนเธอต้องดันใบหน้าเขาออกแล้วหายใจเข้ารัวๆ เธอมองสบดวงตาคมของชายหนุ่มที่เปลี่ยนไป เขามองเธออย่างกับจะกลืนกินไปให้หมดทั้งตัว มองอย่างกระหาย สมองไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ริมฝีปากฉกาจก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวหอมกรุ่นเขาไซ้คอ ขบเม้มติ่งหู ทำให้เธอซ่านสยิวไปหมดทั้งกาย เธอถูกเขาดันจนล้มตัวลงนอนบนโซฟา ส่วนเขาทาบทับกายอยู่ด้านบน ร่างบอบบางของเธอบิดเร้าดิ้นไปมา เบียดกายเข้าหาชายหนุ่มโดยไม่สามารถหักห้ามความต้องการได้ มือหนาเริ่มลูบคลำลูบไล้ไปจนทั่ว ตัวเธอเล็กแต่นุ่มไปหมด ทั้งหน้าอกและสะโพกเต็มไม้เต็มมือ ธันเมธก้มลงจูบซับจนทั่วคอเรื่อยลงมายังเนินอก ใบหน้านวลแหงนเงยขึ้น ริมฝีปากเผยอ ปรือนัยน์ตาลงรับสัมผัสจากเขาเสียงหวานเริ่มครางดังขึ้น เธอตัวสั่นสะท้าน ยิ่งยามที่เขาดึงเสื้อสายเดี่ยวลงแล้วก้มมองเต้านมอันเปล่าเปลือย ยิ่งทำให้ใจเต้นแรง หายใจติดขัด เธออายไม่น้อยที่ถูกเขาจ้องมองแบบนี้ ธันเมธกลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ เขาเห็นทรวงอกอวบขาวเนียน ประดับด้วยยอด

ทุกคนประสานเสียง ธันเมธทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อะไรทั้งนั้น เขาแสร้งทำเป็นเปิดแฟ้มดูเอกสาร แต่ปณิธานกลับแย่งแฟ้มในมือแล้วมองเพื่อนตาเขม็ง“มึงคบกับเฟย์แล้วเหรอ!”“ใช่”“ไหนมึงบอกว่าเป็นแค่พี่น้อง แล้วทำไม...”“คนเรามันเปลี่ยนกันได้”“อ๋อ... เหมือนมึงที่เปลี่ยนสถานะจากพี่ชายมาเป็นแฟนอย่างนั้นน่ะเหรอ มิน่า... มึงถึงกีดกันกูนัก ที่แท้มึงก็เก็บน้องไว้กินเองจริงๆ ด้วย มึงมันร้าย!” ปณิธานด่าเพื่อน แม้พอจะเดาออกตั้งแต่แรก แต่พอถึงเวลาจริงๆ ก็แทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน มันประกาศกร้าวเป็นแฟนกับกานต์สินีอย่างเปิดเผย ทั้งๆ ที่กานต์สินีเพิ่งจะอายุแค่ 17 ปีเท่านั้น“ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน... มึงไปตกลงปลงใจกับน้องเขาตั้งแต่เมื่อไหร่” ทีปกรเค้นถามอีก“เมื่อไม่นานมานี้ พวกมึงเลิกสนใจเรื่องกูได้แล้ว ประชุมต่อๆ”“ไม่ให้กูสนใจเรื่องของมึงได้ยังไง มึงน่ะเอาแต่คุยกับเฟย์ไม่สนใจการประชุม กูบอกไว้เลยนะ มึงจะมีแฟนก็มีได้ แต่อย่าให้เสียการเสียงาน!” ทีฆทัศน์พูดเสียงจริงจัง“ไอ้ทัศน์ คำนี้มันต้องพูดกับเฟย์หรือเปล่าวะ ไอ้ธามมันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว” ปณัยแย้ง“ไม่ๆ พูดกับมันเนี่ยแหละ ถึงเวลาประชุมก็ประชุม ไม่ใช่มัวแต่แอบค