บททั้งหมดของ สาวน้อยอ้อนรัก: บทที่ 31 - บทที่ 40

ธันเมธจับมือหญิงสาวเดินเข้าไปในสถานบันเทิงชื่อดังใจกลางกรุง กานต์สินีมองอย่างตื่นตาตื่นใจ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมาสถานที่แบบนี้มาก่อน คืนนี้เธอใส่เสื้อยืดสีครีมกับกระโปรงสั้นสีดำ ธันเมธเป็นคนจับเธอแต่งตัวแบบนี้ อาจจะดูไม่เข้ากับสถานที่สักหน่อย เธอเห็นผู้หญิงคนอื่นๆ แต่งตัววับๆ แวมๆ ใส่สายเดี่ยวเกาะอก บ้างก็คว้านลึกเห็นร่องอกดูเซ็กซี่ ซึ่งเธอคงไม่มีโอกาสได้ใส่ชุดแบบนั้นออกจากบ้านแน่ๆ“ไอ้ธาม! มึงพาเฟย์มาที่นี่ทำไม เฟย์อายุยังไม่ถึง 20 เลย” ทีฆทัศน์พูดขึ้นก่อนเป็นคนแรก“เฟย์ไม่ได้มาในฐานะลูกค้า แต่มาในฐานะหุ้นส่วนสถานบันเทิง” เขาพูดหน้าตาเฉย เพื่อนทุกคนถึงกับอุทานพร้อมถอนหายใจ หรี่ตามองคนคลั่งรักอย่างหมั่นไส้“แหม... คบกันยังไม่ทันไร ยกกิจการให้เมียซะแล้ว ไหนลองบอกซิ นอกจากผับแล้วมึงจะยกอะไรให้เฟย์อีก” ทีปกรถาม ธันเมธหันไปมองหน้าหญิงสาวแล้วก็ยิ้ม“ทุกอย่างนั่นแหละ ของๆ กูก็คือของๆ เฟย์ ส่วนของๆ เฟย์ก็คือของๆ เฟย์”“โอ๊ย! กูหมั่นไส้! กินเหล้าเหอะ เบื่อคนมีความรัก!” ปณิธานทนฟังไม่ไหว รีบเทเหล้าใส่แก้ว จะให้ไปสู้อะไรกับเพื่อน นอกจากจะอยู่บ้านเดียวกันแล้วมันยังเปย์มากกว่าด้วยกานต์สินีก้มหน

แสงตะวันลอดผ้าม่านส่องเข้ามาในห้องนอนของชายหนุ่ม เขานอนกอดเธอไม่ปล่อย กอดแน่นจนเธอหายใจแทบไม่ออก กานต์สินีขยับกายดันเขาออกห่าง เธอระบมปวดเมื่อยไปทั้งตัว คิดแล้วก็อดมองค้อนไม่ได้ ใครจะนึกว่าคนอย่างเขาจะโหดร้ายในเรื่องบนเตียงขนาดนี้ อาจเป็นเพราะว่าเธอไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องนี้ จึงทำให้ตื่นตระหนกกับเรื่องเมื่อคืนมากเกินไป แต่มันน่ากลัวจริงๆ เขาเหมือนเป็นอีกคนที่เธอไม่รู้จัก เรี่ยวแรงกำลังมีเยอะมหาศาล ทำให้เธอแทบตายกานต์สินีค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง พอนั่งได้แล้วก็จะลุกขึ้นยืน ธันเมธเห็นที่นอนยวบลง เขาคว้าตัวเธอเอาไว้ทันที เธอร้องอุทานอย่างตกใจ ร่างบางตกไปอยู่ในอ้อมอกเขาอีกครั้ง“ว้าย!”“จะรีบลุกไปไหน นอนก่อน”“อื้อ! ไม่เอาแล้วค่ะ เฟย์เจ็บ”เขาพูดอย่างแต่เธอคิดไปอีกอย่าง ธันเมธลืมตามองหญิงสาวทำหน้าขบขัน“พี่บอกให้นอน ไม่ได้บอกว่าจะทำอย่างอื่นสักหน่อย”“เฟย์ระแวงนี่คะ เมื่อคืนพี่ทำเฟย์เจ็บ”“เจ็บแล้วมันส์ไหมล่ะ” เขาถามกลับเสียงพร่าแววตาขบขัน เธอหน้าแดงก่ำไปหมด“พี่ธาม!”“เจ็บแต่ร้องครางไม่หยุด จนพี่แยกไม่ออกว่าร้องเพราะเจ็บหรือร้องเพราะเสียว”“ทั้งคู่นั่นแหละค่ะ!” เธอพูดอย่างไม่พอใจ โกรธที่ถูกรู

เขาก้มลงจูบริมฝีปากของเธอเบาๆ ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่แสนเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างเธอจะทำให้เขาหลงใหลได้เพียงนี้ แม้ไม่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง แต่นับวันเธอยิ่งเก่งกาจ ยิ่งยั่วยวน เรียกให้อารมณ์ความปรารถนาของเขาประทุได้ทุกเมื่อทุกเวลาธันเมธคิดแล้วก็ยิ้ม ค่อยๆ ดึงกายออกจากร่างของเธอ หันไปมองที่พื้นห้องมีแต่ถุงยางอนามัยที่ผ่านการใช้แล้วเกือบสิบชิ้น กานต์สินีถอนหายใจ เธอค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งอย่างช้าๆ เริ่มเวียนหัวจนต้องเอามือกุมขมับ“เป็นอะไร”“เวียนหัวค่ะ สงสัยจะหิว” เธอเอามือกุมท้องที่ร้องโครกคราก ธันเมธหลุดหัวเราะออกมา“ไปอาบน้ำกันเถอะ เดี๋ยวพี่จะพาไปหาของอร่อยกิน” เขาลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูส่งให้ เธอมองเขาอย่างไม่ไว้ใจ“พี่ธามไปอาบก่อนสิคะ”“ทำไมล่ะ อาบด้วยกันสิ”“เฟย์กลัวว่าจะไม่ได้อาบน้ำอย่างเดียว พี่เอาเฟย์หลายครั้งจนเฟย์ขาสั่นไปหมดแล้ว”“ไม่ทำแล้ว วันนี้พอแล้ว” ธันเมธยืนยัน เธอค่อยๆ ลุกขึ้นเอาผ้าขนหนูมาพันตัว จากนั้นเขาก็อุ้มเธอเข้าห้องน้ำ เธอร้องลั่นเพราะเขาทำท่าจะจับเธอรักอีก แต่เขาแค่แกล้งเล่น พาเธออาบน้ำ แต่งตัว กานต์สินีใส่เสื้อยืดแขนสั้นตัวโคร่ง กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ ปล่อยผมยาวสยา

เธอดึงเสื้อชั้นในลงจนเห็นยอดปทุมถันสีชมพูเปล่ง ธันเมธครอบครองยอดอกของเธอเต็มอุ้งปาก ดูดเลียสลับกันสองข้าง กานต์สินีเสียวซ่านนัก เธอบดเบียดกายเข้าหาความแข็งขึงที่อยู่ภายใต้กางเกงยีนส์ของเขา“อู้ว... ขึ้นขย่มหน่อย” ชายหนุ่มปลดเข็มขัดและกระดุมกางเกงออก งัดความเป็นชายออกมาสาวระรัว กานต์สินีถลกกระโปรงขึ้น ถอดกางเกงในตัวเองออกแล้วสอดกายเข้าหาแท่งเนื้ออุ่นร้อนของเขาทันที“อ๊าส์...”“ใส่ชุดนักศึกษาแล้วเสียวจัง กลับมาจากมหาวิทยาลัยแล้วมาให้พี่เอาทุกวันเลยได้ไหม” เขาหรี่ตามองเธออย่างเร่าร้อน เธอพยักหน้ารับ“อื้อ... อ๊ะๆๆๆ ได้ค่ะ” เธอโยกกายขึ้นลงสลับกับบดเบียดกายเข้าหา ผมยาวสยายของเธอสะบัดไปด้านหลัง ยิ่งทำให้เธอดูเซ็กซี่มากไปกว่าเดิม ธันเมธลูบไล้หน้าอก ดูดกลืนความนุ่มหยุ่นขณะที่เธอขยับโยกไม่พัก เขาปล่อยให้เธอโยกจนเสร็จแล้วค่อยกระแทกกายสวนขึ้นไปจนเต้านมกระเพื่อมขึ้นลงอย่างน่ากลัว เธอหวีดร้องเสียงดังลั่นก่อนจะเกร็งกระตุกสะท้านไหววาบเขาจับเธอคุกเข่าบนโซฟาเป็นท่าด็อกกี้ สอดกายเข้าทางด้านหลัง ถลกชายกระโปรงไปถึงเอวแล้วซอยไม่ยั้ง เธอร้องครางเสียงหลง ร้องจนเขาแทบทนไม่ได้ ยามที่เธอเสร็จไปอีกครั้ง เขาพลิ

“อยากไปประเทศไหน” เขาถามต่อ กานต์สินีเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ“พี่ธามไม่ห้ามเฟย์เหรอคะ”“พี่จะห้ามทำไม ในเมื่อเฟย์อยากไป อีกอย่าง... การได้ไปเรียนต่อต่างประเทศจะทำให้เฟย์มีโอกาส มีอนาคตที่ดี” ธันเมธพูดอย่างเป็นผู้ใหญ่ กานต์สินียิ้มกว้างหอมแก้มเขาฟอดใหญ่“ขอบคุณมากนะคะที่เข้าใจเฟย์ เฟย์อยากไปเรียนต่อแคนาดาค่ะ”“แอบศึกษาดูลู่ทางไว้แล้วใช่ไหม” เขาหยิกจมูกเธออย่างหมั่นเขี้ยว“ก็นิดหน่อยค่ะ แต่ถ้าเฟย์ไปอยู่ที่แคนาดาจริงคงคิดถึงพี่ธาม...”“พี่จะไปหาเฟย์บ่อยๆ ไม่ต้องห่วง พี่ไม่ทำให้เฟย์เหงาหรอก”“พี่จะไปยังไงคะ พี่มีงานที่ต้องทำ...” เธอเอียงคอถาม เขาก้มลงจูบปากเธอเบาๆ“พี่มีวิธีก็แล้วกัน เฟย์ตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม”“ดีแล้วค่ะ”“ได้... ถ้าอย่างนั้นพี่จะช่วยจัดการเรื่องเอกสารและการสมัครเรียนให้ แต่มีข้อแม้นะ...” เขาพูดค้างจ้องตาเธอนิ่ง กานต์สินีนั่งเกร็งไปหมด จู่ๆ เขาก็เข้าสู่โหมดเคร่งขรึม“อะไรเหรอคะ”“เรียนจบปริญญาโทแล้วต้องแต่งงานกับพี่ ห้ามเลี้ยวห้ามเหลวไหลห้ามแอบมีกิ๊ก!” เขาออกคำสั่ง กานต์สินีหัวเราะออกมาทันที“โธ่... เฟย์จะไปมีคนอื่นได้ยังไงล่ะคะในเมื่อเราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว ต่อ