เธอเดินไปเรื่อย ๆ จนสายตาเหลือบเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งตั้งอยู่บนเนินไม่ไกลนักมันเป็นต้นไม้ที่สูงใหญ่ที่สุดในบริเวณนั้น กิ่งก้านแผ่กว้างราวกับอ้อมแขนที่พร้อมโอบกอดใครสักคนไว้ใต้ร่มเงา แสงแดดลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นริ้วบาง ๆ ส่องกระทบพื้นหญ้าและดอกเดซี่โดยรอบจนเกิดประกายอ่อน ๆหญิงสาวมองต้นไม้นั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปอย่างน้อยใต้ต้นไม้นั่นก็น่าจะเป็นที่พักได้ดีแต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เธอกลับชะงักใต้ต้นไม้ใหญ่ มีใครบางคนนั่งพิงลำต้นอยู่ชายหนุ่มคนหนึ่งเขานั่งหลับตาอยู่เงียบ ๆ ศีรษะเอนพิงเปลือกไม้ ลมหายใจสม่ำเสมอราวกับกำลังหลับลึก เส้นผมสีดำขลับตกลงมาปรกหน้าผากเล็กน้อย ใบหน้าขาวสะอาดรับกับแสงแดดที่ลอดผ่านกิ่งไม้ลงมาอย่างพอดีหญิงสาวเบิกตากว้าง“อุ๊ย...มีคนอยู่ด้วยเหรอ”เธอลดเสียงลงโดยอัตโนมัติ ก่อนจะค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้ เท้าเปล่าก้าวผ่านดอกเดซี่อย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวแม้แต่เสียงเหยียบหญ้าจะทำให้คนตรงหน้าตื่นเมื่อเข้าไปใกล้พอ เธอค่อย ๆ นั่งลงข้าง ๆ เขา แล้วก้มมองใบหน้าของชายหนุ่มอย่างพินิจเพียงแค่มองชัด ๆ หัวใจก็เหมือนหยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ“มะ...แม่เจ้า”เสียงกระซิบหล
最終更新日 : 2026-08-02
