All Chapters of ยอดพธูสยบรัก: Chapter 1 - Chapter 6

บ้านเดิมสกุลถง เมืองเจียงเป่ย ลานกว้างหน้าเรือน สาวใช้รูปร่างซูบผอม กำลังถือไม้กวาดด้ามยาว กวัดแกว่งไปมา เพื่อขับไล่มิให้ชายแปลกหน้าทั้งสาม ที่กำลังย่างสามขุมเข้ามา ให้ถอยห่างออกไป แม้จะรู้ว่ามันจะไม่เป็นผลก็ตามที “พวกเจ้าเป็นใครกัน! ถอยออกไปนะ!” สาวใช้ยังคงตวาดคนแปลกหน้าทั้งสาม ด้วยน้ำเสียงอันดัง ทว่าในน้ำเสียงนั้นกลับสั่นเทายิ่งนัก! กรี๊ด!! หญิงสาวกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว มันไม่เป็นผลอย่างที่นางรู้ดีแก่ใจ เมื่อด้ามไม่กวาดถูกกระชากจนหลุดมือ และตัวนางถูกฝ่ามือหนา ตบเข้าที่ใบหน้าอย่างเต็มแรง จนรู้สึกชาหนึบไปทั้งใบหน้าก่อนที่นางจะทันได้ตั้งตัว ฝ่ามือคำรบสอง ก็ประเคนใส่เต็มใบหน้าอีกข้างของนาง จนร่างนั้นเซถลาล้มลงกระแทกกับพื้นหิน มือที่หยาบกร้านจากการทำงานหนัก ถึงกับปริแตกด้วยแรงกระแทก ก่อนที่เส้นผมอันยุ่งเหยิงของนาง ถูกกระชากจนใบหน้าแหงนขึ้นสูง ถุย! ชายหยาบช้า ถ่มน้ำลายใส่ใบหน้าบวมช้ำของหญิงสาว ราวกับนางมิใช่คน ริมฝีปากดำคล้ำของชายผู้นั้น แสยะยิ้มกว้าง ทว่าใสความรู้สึกของนางแล้ว มันช่างน่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก “ฮ่า ๆ ช่างน่าสมเพชนัก เสียดายที่ส

ไม่มีการรั้งรอใดๆ ชายหนุ่มพุ่งเข้าหาหญิงสาว พร้อมเหวี่ยงหมัดออกไปเต็มแรง อย่างกระชั้นถี่ใส่หญิงสาว ทว่าแม่ทัพสาวทำเพียงเบี่ยงกายหลบ เพื่อหาโอกาสตอบโต้ เพราะต่อให้พลังและวิชาการต่อสู้ของนางจะคงอยู่ แต่ร่างกายนี้ ยังไม่พร้อมจะให้ใช้พลังทั้งหมดได้ เสี่ยวไป๋กับชายที่พันธนาการนางอยู่ ต่างมองการต่อสู้อย่างตื่นตะลึง แม้ว่าคุณหนูใหญ่ถงจะทำเพียงหลบหลีก ทว่ามันคือการเคลื่อนไหวของผู้ฝึกฝนมาเป็นอย่างดี และช่ำชองในเชิงยุทธ แม่ทัพสาวเคลื่อนตัวหลบไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะใช้จังหวะนั้น คว้าปิ่นบนโต๊ะมาถือไว้ในมือ ห้องของสตรีทั่วไป ไหนเลยจะเหมือนห้องของนางในชีวิตเดิม ที่เต็มไปด้วยอาวุธมากมาย นางจะพลาดให้ถูกหมัด หรือเท้าของอีกฝ่ายไม่ได้อีก แค่เมื่อครู่แขนนี้ ก็เกือบร้าวจนแทบจะยกไม่ขึ้น หากถูกซัดด้วยหมัด ที่เต็มไปด้วยพลังขั้นสูง ไม่ตายก็คงเป็นผักไปนานนับปีเลยทีเดียว และ... “อ่า...สวรรค์ช่างเมตตาข้านัก!” หญิงสาวพึมพำเบาๆ เมื่อนางเห็นจุดตาย ที่อีกฝ่ายหลงลืมปกปิด เผยให้นางได้เห็น แม้โอกาสจะน้อยนิด นางก็ต้องคว้าเอาไว้ให้ได้ หญิงสาวเคลื่อนกายเข้าใกล้คู่ต่อสู้ ที

เวลาผ่านไปเพียงเล็กน้อย มือสังหารทั้งสาม ก็สิ้นใจไปในที่สุด แม่ทัพสาวจึงคลายอ้อมแขน ที่โอบกอดเสี่ยวไป๋อยู่ออก ก่อนจะเดินผ่านร่าง ที่นอนจมกองเลือดออกไปยังด้านนอก อุกอาจไม่น้อยเลย! ที่บุกมาลงมือตั้งแต่ฟ้ามิทันสาง แล้วนี่หรือ...บ้านเดิมขุนนางใหญ่ ไยจึงทรุดโทรมเยี่ยงนี้เล่า อ่า...เจ้าคงไม่เป็นที่ต้องการของครอบครัวเท่าไหร่สินะ! ถงหว่านเหนียน ขนาดคนดูแลในบ้าน ยังมีแค่คนชราใกล้ตาย หญิงสาวปรายตามองไปที่ร่างของบ่าวชายหญิง ที่มีอายุรวมกันนับพันปี แต่ก็ยังดีที่หญิงอ่อนแอผู้นี้ รู้จักซุกซ่อนทรัพย์สิน ที่ได้รับจากผู้เป็นย่ามา ก็ไม่ถึงกับขัดสนเงินทอง แต่นางก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าทำไมพ่อแม่แท้ๆ ถึงได้รักลูกไม่เท่ากัน ที่สำคัญถงหว่านเหนียนคือบุตรสาวคนโต ย่อมต้องเป็นที่รักของทั้งพ่อและแม่ อายุถึงวัยปักปิ่น กลับถูกส่งมาอยู่ไกลหลายพันลี้ ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย “คุณหนู เราจะทำอย่างไรกันต่อดีเจ้าคะ” เสี่ยวไป๋ พาร่างที่บอบช้ำ เดินออกมายืนเคียงข้างนายสาว พร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ยิ่งเห็นสภาพของบ่าวแก่ ที่พากันนอนบาดเจ็บหนัก ใจของนางก็พลันสิ้นหวังลงไปในท