Todos los capítulos de รักผิดสเปค: Capítulo 11 - Capítulo 20

เซ็น...เป็นเวลาดึกพอสมควรหลังจากที่ผับปิดไปแล้วจนป่านนี้ผมก็ยังไม่ได้นอนเพราะมัวแต่ให้คนไปตามสืบเรื่องบางเรื่องที่ทำให้ผมหงุดหงิด ไหนจะต้องคอยเคลียร์งานหลายอย่างที่ช่วงนี้เจ้านายผมให้ผมช่วยจัดการอีกเยอะแยะรวมทั้งงานในผับนี้ที่ผมเป็นหุ้นส่วนอยู่อีกครึ่งหนึ่ง ก่อนหน้านี้เป็นแค่ลูกจ้างก็ดีอยู่แล้วเชียวคุณหนูไม่น่ายกหุ้นอีกครึ่งหนึ่งให้ผมเลย หุ้นส่งหุ้นส่วนอะไรนี่เหนื่อยชะมัด" เฮียครับคนของเราบอกว่าพรุ่งนี้ให้เฮียไปเคลียร์ได้เลย แผนที่อยู่ในซองนี้นะเฮีย "ลูกน้องของผมเดินเข้ามารายงานในสิ่งที่ผมให้มันไปทำให้พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผมก่อนจะเดินจากไป ผมเปิดดูข้อมูลในซองที่ได้พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆตรงมุมปากเมื่อได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว จะว่าไปแล้วดึกป่านนี้ใครบางคนที่ไปเจอเรื่องร้ายๆมาจะหลับหรือยังนะ ยัยหมากระเป๋านั่น...ครั้งแรกที่ผมเห็นสภาพเด็กนั่นเดินเข้ามาในห้องในเวลามืดค่ำผมยอมรับว่าผมโมโหมากๆ เพราะนอกจากจะไม่รู้ว่าเด็กนั่นหายไปไหนแล้วผมก็ยังไม่รู้ว่าจะติดต่อเธอได้ยังไงคนอุตส่าห์ไปรอรับตั้งนานสองนานก็ยังไม่โผล่หัวมา ยิ่งได้เห็นสภาพยับเยินของเด็กนั่นแล้วผมที่ปกติจะใจเย็นก็ฉุนขาดไปเ

กระถิน...ก๊อก ก๊อก ก๊อก" ลุง!! ถินเข้าไปได้ป่าว "ฉันเคาะประตูตะโกนถามคนที่อยู่ด้านในเมื่อทำความสะอาดห้องครัวเรียบร้อยแล้ว" ไม่ต้องเข้ามาฉันกำลังจะออกไป "พอคนด้านในตะโกนกลับมาแบบนั้นฉันจึงเดินไปนั่งรอที่โซฟาในห้องนั่งเล่น ตอนนี้ไข่ใบสุดท้ายได้ระเบิดและสลายหายไปในถังขยะเรียบร้อยแล้วและฉันก็หิวมากๆด้วยแต่ไม่มีอะไรกินจะออกไปซื้อของกินก็ไม่มีตังช่างน่าเวทนาอะไรอย่างนี้กระถินเอ้ย!!" เรียกฉันมีอะไร "คนตัวสูงสวมสูทสีดำถามขึ้นเมื่อเดินออกมาจากห้องนอน วันหยุดก็ยังจะแต่งตัวแบบนี้อีกนะลุงไม่พักผ่อนเหมือนคนอื่นบ้างหรือไงหรือมีร่างกายเอาไว้ทำงานอย่างเดียวเนี่ย" ถินหิวข้าว "ฉันหันไปบอกคนตัวสูงที่ยืนอยู่แต่ไม่ได้เดินเข้ามาพลางกุมท้องตัวเองเอาไว้พร้อมกับส่งสายตาน่าสงสารไปให้เหมือนที่เคยทำกับป้าหนาวและใครหลายๆคนเลาที่ฉันไม่มีตังกินข้าวจริงๆ" ข้าวก็อยู่ในครัวไงทำไมไม่กิน "" มันไม่มีกับข้าวนะลุงถินกินข้าวเปล่าได้ที่ไหนกันล่ะ "" ก็ไปซื้อกับข้าวสิมาบอกฉันทำไมฉันจะออกไปทำธุระไม่ได้ว่างเหมือนเธอนะ "ใจร้าย!!" ก็ถินไม่มีตังนี่ "ฉันบอกคนตัวสูงที่ยืนทำหน้าหงุดหงิดอยู่่ ก็ฉันไม่มีจริงๆนี่นาขนมก็ไม่

กระถิน..." ยาย ถินกลับแล้วนะไว้หลังถินจะมาใหม่ "" มาก็พูดมากนะเอ็งน่ะอยู่บ้านอ่านหนังสือไปวันหลังหรือวันไหนก็ไม่ต้องมา "ฉันพูดกับยายทั้งที่ยังคงกอดยายเอาไว้ก่อนจะถูกยายไล่ออกมาจากห้องพักผู้ป่วยเพราะหมอเพิ่งให้ยายายไปและให้ยายได้พักผ่อนหลังจากที่ลุงพาฉันมาส่งไว้ที่โรงพยาบาลแล้วก็บอกให้ฉันรออยู่ที่นี่จนกว่าลุงจะเสร็จธุระและกลับมารับเพราะลุงจะแวะไปคุยงานกับเจ้านายซึ่งฉันก็ไม่แน่ใจว่าเป็นใครเนื่องจากมีหลายคนเหลือเกินติ้ง!!禪 >>> อยู่ไหน รอลานจอดรถนะเสียงแอพพลิเคชั่นไลน์ของฉันดังขึ้นพร้อมกับข้อความของใครบางคนโชว์ขึ้นหน้าจอโทรศัพท์มือถือทำให้ฉันต้องถอนหายใจยาวๆออกมา กะว่าจะออกมากินข้าวแล้วนั่งเล่นรอสักหน่อยทำไมกลับมาเร็วจังวุ้ยกระถิน >>> จะเดินไปเดี๋ยวนี่แหละค่าาา" จะไปไหนต่อมั้ย "คนข้างๆที่นั่งขับรถอยู่เงียบๆหันมาถามก่อนจะหันกลับไปมองถนนต่อ ตั้งแต่ที่ลุงจับฉันยัดเข้ามานั่งในรถตอนนั้นฉันกับลุงก็ไม่คุยกันอีกเลย จะว่ารู้สึกแปลกๆเกร็งๆก็ถูกคนแก่อะไรว้าตัวเองก็ผิดที่มาว่าฉันแล้วยังจะมางอนแข่งกับฉันอีก ฉันรู้นะว่าฉันเองก็ผิดที่ตามลุงไปแต่ลุงก็ผิดที่ว่าฉันแรงๆเหมือนกันนะขอโทษแล้วก็หายกัน

กระถิน...แสงแดดที่เล็ดลอดเข้ามากระทบใบหน้าของฉันทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเพราะปกติเวลานอนฉันไม่เคยเปิดหน้าต่างหรือผ้าม่านให้แสงแดดจากด้านนอกมีโอกาสเล็ดลอดเข้ามาถึงในห้องแต่วันนี้กลับรู้สึกแปลกๆเหมือนมีใครเปิดม่านเอาไว้ หรือว่าเมื่อคืนจะลืมปิดม่านงี้หรอ" อะไรเนี่ยทำไมมานอนบนเตียงลุงได้ล่ะ "ฉันพรึมพรำกับตัวเองเบาๆก่อนจะมองซ้ายมองขวาพลางสำรวจบริเวณรอบๆห้องไปด้วย เสียงน้ำที่ไหลกระทบพื้นในห้องน้ำทำให้ฉันรู้ว่าใครบางคนที่ฉันมองหาอยู่นั้นกำลังอาบน้ำอยู่" มานอนตรงนี้ได้ไงเนี่ย "ฉันพรึมพรำกับตัวเองอีกครั้งก่อนจะพยายามนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแต่ก็นึกไม่ออก จำได้แค่ว่าดื่มน้ำอะไำรสักอย่างจากพี่การ์ดแล้วก็จำอะไรต่อจากนั้นไม่ได้อีกเลย>>> กระถินเมาจนหลับไปครับเฮีย ฉันหยิบกระดาษโพสต์อิทที่ล่วงอยู่กับพื้นขึ้นมาดูแต่เมื่อเห็นข้อความที่เขียนเอาไว้ฉันก็รู้สึกตกใจแทบบ้า ไม่น่า...ไม่ใช่หรอกมั้งฉันคงไม่ได้ทำอะไรลุงใช่มั้ยตอนฉันเมาอะฉันจำได้ว่าตอนปีหนึ่งถูกรุ่นพี่บังคับให้กินเหล้าจนเมาแล้วหลับไปพอตื่นขึ้นมาอีกครั้งฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เที่ยวไล่กอดไล่ข่มขืนคนอื่นเขาไปทั่วจนอบเชยบอกฉันว่าพวกพี่ๆเข

กระถิน..." ลุงเซียนรู้ใช่มั้ยว่ากระถินกับลุงหมีไม่ได้มีอะไรกันจริงๆอะ "ฉันถามคนข้างๆที่เดินเข้ามาด้านในผับพร้อมกันกับฉัน" รู้สิแล้วนี่ถ้าเฮียเซ็นรู้ว่าทุกคนกำลังแกล้งเฮียอยู่นะเตรียมตัวตายได้เลย "คนข้างๆพูดยิ้มๆ" ถินแค่คิดจะแกล้งของถินคนเดียวแค่แป๊บๆเองนะ พวกพี่การ์ดนั่นแหละเอาไปเม้าท์ต่อจนตอนนี้กลายเป็นว่าไม่ใช่แค่ถินคนเดียวที่แกล้งลุงอะ "ฉันว่าพลางยู่หน้าใส่ ตอนนี้ชักเริ่มรู้สึกผิดกับลุงแล้วสิ" รู้แล้วน่างั้นคืนนี้เราก็รีบๆบอกความจริงกับเฮียเซ็นไปซะเดี๋ยวคนแก่จะอกแตกตายซะก่อน "" ลุงหมีก็พยายามจะอธิบายว่าไม่ได้ทำอะไรถินอยู่นะลุงเซียนแต่ถินแกล้งไม่ฟัง อิอิ "" ระวังเถอะพอเฮียเซ็นรู้ความจริงแล้วจะโดนประหาน "คนข้างๆว่ายิ้มๆฉันรู้หรอกน่าว่าคืนนั้นลุงอะไม่ได้ทำอะไรฉันหรอก ฉันไม่ได้ซื่อบื่อขนาดที่ดูไม่ออกว่าตัวเองถูกทำอะไรแบบนั้นหรือไม่ถูกทำอะไรแบบนั้นหรอกนะ ถึงแม้ตอนที่ฉันไม่มีสติฉันจะทำร่องรอยอะไรไว้บนตัวลุงแต่ฉันก็มั่นใจว่าลุงน่ะไม่ทำอะไรฉันหรอก ไม่งั้นป้าหนาวคงไม่ไว้ใจลุงถึงขนาดที่ปล่อยให้ฉันมาอยู่กับลุงในที่แบบนี้หรอก แถมก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่เคยนอนเตียงเดียวกันกับลุงส