Semua Bab รักผิดสเปค: Bab 51 - Bab 60

61 Bab

EP.51 มาส่งพิซซ่า 1/2

กระถิน...การใช้ชีวิตในต่างแดนของฉันผ่านไปเรื่อยๆจากวันเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์เป็นเดือนและจากหนึ่งเดือนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆเป็นหลายเดือน การเรียนของฉันที่นี่ในฐานะนักศึกษาทุนแลกเปลี่ยนนั้นมีทั้งเรื่องยากและง่ายปะปนกันไปแต่ก็ผ่านมาได้ทุกครั้งเหมือนกับที่มหาลัยที่ฉันจากมา ในชีวิตคนเรามีทั้งสิ่งที่ยากและง่ายปะปนกันไปนั่นคือสิ่งที่เราต้องยอมรับแต่จะผ่านไปช้าหรือเร็วนั่นมันก็อีกเรื่องและก็ขึ้นอยู่กับวิธีที่เรารับมือกับมันฉันเริ่มสนิทกับเพื่อนหลายคนจนกลายเป็นเพื่อนซี้แต่ก็ไม่ลืมที่จะติดต่อกลับไปหาอบเชยและเพื่อนๆที่มหาลัยทุกครั้งที่มีเวลา แต่สำหรับอบเชยน่ะฉันโทรหาทุกวันเลยแหละชีวิตความรักของฉันกับลุงก็ผ่านไปด้วยดีถึงแม้ว่าลุงจะลาออกจากการเป็นคนเฝ้าตึกไปแล้วแต่เราก็เจอกันแทบทุกวันเช้าเย็นเพียงแค่ไม่ได้ค้างด้วยกันก็เท่านั้น อาจมีบ้างที่ลุงใช้วิธีแปลกๆในการขึ้นมาหาฉันที่หอหรือในห้อง บ้างก็เป็นช่างซ่อมอาคาร ช่างซ่อมเครื่องทำน้ำอุ่นหรือแม้กระทั่งพนักงานส่งพัสดุส่วนพี่แชมป์เพื่อนซี้ของลุงก็ได้กลายเป็นพี่ชายที่น่ารักของฉันแต่อยู่ๆก็ขาดการติดต่อและหายสาบสูญไปจากวงโคจรชีวิตของฉันและลุงไปดื้อๆ แต่ลุงบ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya

EP.52 มาส่งพิซซ่า 2/2

กระถิน..." ไม่เอาถินไม่อาบอีกนะ ลุงปล่อยก่อน "ฉันดิ้นไปมาบนไหล่กว้างของคนบางคนที่แบกฉันกลับเข้าไปในห้องน้ำ สุดท้ายแล้วคนที่แบกฉันเอาไว้ก็ปล่อยฉันลงจนได้เพราะสู้แรงฉันไม่ไหว ไม่งั้นล่ะก็ได้มีล้มหัวฟาดพื้นกันทั้งคู่แน่ๆเลย" ไม่อาบก็ไม่อาบงั้นขอยืมผ้าเช็ดตัวหน่อย "หมับ!!" อ๊ากลุงปล่อยนะถินไม่เล่น อ๊าก "พูดจบคนที่ยืนอยู่ก็เอื้อมมือมาดึงผ้าเช็ดตัวที่ฉันพันรอบตัวเอาไว้ออกจนฉันต้องยื้อยุดฉุดกระชากไปมา ก็จะอะไรอีกล่ะถ้าผ้าหลุดฉันก็โป๊น่ะสิ" เฮ้อ!! ทำไมเดี๋ยวนี้แรงเยอะนักนะ "คนที่ถอนหายใจพูดขึ้นเมื่อสู้แรงฉันไม่ไหวก่อนจะยอมปล่อยมืออกจากผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่บนตัวฉันออก ที่จริงฉันก็หอบพอๆกับลุงนั่นแหละแต่ไม่ได้หรอกฉันต้องสู้ไม่งั้นล่ะก็มีคนได้ดูฉันโป๊น่ะสิ" ก็ลุงแก่แล้วนี่ "ฉันว่ายิ้มๆ" แก่แต่แรงยังดีอยู่นะถ้าไม่เชื่อก็รอดูคืนนี้สิ "อ๊ากตาแก่บ้า มาพูดแบบนี้หน้าตาเฉยอยู่ได้ฉันอายนะ" ชิ!! ถินไม่คุยกับลุงแล้ว รีบๆอาบน้ำเลยนะเดี๋ยวถินเอาผ้าเช็ดตัวผืนใหม่มาให้ "ฉันรีบบอกก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวอีกผืนในตู้เสื้อผ้าไปให้คนบางคนก่อนจะรีบวิ่งออกมาเพราะกลัวว่าจะโดนจับขังไว
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya

EP.53 เรื่องของเพื่อน : เท่าไหร่?

อบเชย..." อบเชยเสิร์ฟเหล้าโต๊ะแปดด้วย!! "" ค่ะพี่!! "เสียงฉันกับพี่พนักงานตะโกนโต้ตอบกันไปมาในผับแห่งหนึ่งท่ามกลางแสงไฟหลากสีและเสียงดนตรีที่ดังอึกทึกในยามค่ำคืนของผับแห่งหนึ่งซึ่งตอนนี้เปลี่ยนผู้ดูแลชั่วคราวเพราะเจ้านายคนเก่าไปทำธุระที่ต่างประเทศ และเจ้านายของฉันซึ่งเป็นเพื่อนกับเจ้าของผับแห่งนี้ล่ะมั้งก็ได้ชวนให้ฉันมารับจ๊อบที่นี่เพิ่มจากเดิมฉันนั้นทำงานเป็นพริตตี้ประจำสนามแข่งรถของเจ้านาย และเจ้านายของฉันก็เช่นกันเข้ามาบริหารและดูแลที่นี่ชั่วคราวแทนเพื่อนที่ฉันก็พอจะรู้ว่าเป็นใคร ผับของพี่เซ็นแฟนหนุ่มรูปหล่อของเพื่อนรักฉันเอง คิกๆ" อบเชยเดี๋ยวพี่กลับแล้วนะฝากดูที่เหลือด้วย "เสียงทุ้มของเจ้านายรูปหล่อตะโกนบอกพลางโบกไม้โบกมือให้ฉันก่อนจะหันไปโอบเอวแฟนสาวสุดสวยแล้วเดินออกไป" โอเคค่ะพี่เซียน "ฉันตะโกนกลับก่อนจะหันมาสนใจงานของตัวเองต่อพี่เซียนเป็นเจ้านายของฉันที่อายุอานามห่างกันประมาณสามปีได้เรารู้จักกันเพราะฉันไปรับจ๊อบเป็นพริตตี้รายวันในสนามแข่งรถของพี่เขาและต่อมาพี่เขาก็ทาบทามให้ฉันทำงานประจำที่นั่นและสรรพนามที่ใช้เรียกกันก็มีแค่พี่กับน้อง จนบางครั้งแฟนของพี่เขาก็แอบหึงบ้างแ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya

EP.54 เรื่องของเพื่อน : มาคืนค่าเหล้า 1/2

อบเชย..." อีแมมื่อนี่ข่อยสิกลับเร็วเด้อ เฮ็ดกับเข่าไว่เผื่อข่อยนำ " (แม่วันนี้เชยกลับเร็วนะ ทำกับข้าวไว้เผื่อเชยด้วย)เสียงฉันตะโกนบอกแม่ที่กำลังผัดข้าวให้ลูกค้าอยู่ก่อนจะเดินพายกระเป๋าออกมาเพราะวันนี้มีเรียนช่วงสายๆก็เลยออกจากบ้านช้าหน่อยอีกทั้งตั้งแต่ที่ฉันรับจ๊อบที่ผับเจ้านายที่สนามแข่งก็ไม่ค่อยให้ฉันเข้าสนามถ้าไม่มีงานใหญ่ๆครอบครัวของฉันมาจากต่างจังหวัด ถึงฉันจะเกิดและโตที่กรุงเทพแต่ภาษาพ่อภาษาแม่ฉันก็พูดได้เพราะพ่อกับแม่ฉันไม่คุยกันเป็นภาษากลางน่ะสิแม่ของฉันเปิดร้านขายอาหารตามสั่งอยู่ในเพลิงข้างๆป้ายวินมอเตอร์ไซต์ที่พ่อของฉันเป็นหัวหน้าวินอยู่ ส่วนฉันเมื่อก่อนก็ช่วยแม่ขายของหลังเลิกเรียนแต่พอเข้ามหาลัยฉันก็เริ่มรับงานเป็นพีซีตามบูธเครื่องสำอางจนรุ่นพี่ที่มหาลัยชวนมารับจ๊อบเป็นพริตตี้ จากนั้นฉันก็เดินทางสายนี้เพราะได้เงินดีกว่า แต่ถึงจะเงินหนักยังไงฉันก็เช็คงานทุกครั้งว่าโอเคและปลอดภัยมั้ยไม่ใช่ว่าเห็นเงินหนาก็ไปกับเขา และฉันน่ะให้เกียรติอาชีพของตัวเองเสมอ ถ้าบอกว่าเป็นพริตตี้ก็คือเต็มที่กับคำว่าพริตตี้ไม่มีอย่างอื่นแอบแฝง พ่อกับแม่สอนฉันเสมอว่าทุกอาชีพมีเกียรติแต่เราต้องให้เกี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya

EP.55 เรื่องของเพื่อน : มาคืนค่าเหล้า 2/2

อบเชย..." โห นี่กินไส้กรอกกับมาม่าของฉันด้วยเหรอเนี่ย "เดินเลยเข้าไปในครัวฉันก็ต้องเบิกตาโพรงเมื่อบนโต๊ะอาหารมีกระป๋องมาม่าที่ฉันซื้อมาถูกเปิดทิ้งเอาไว้และข้างๆนั่นก็มีถุงไส้กรอกรสโปรดที่ฉันซื้อมาติดตู้เย็นเอาไว้ด้วย" ไอ้โจรบ้า อย่าให้ฉันเจอแกนะ "ฉันพูดกับตัวเองก่อนจะรีบเดินไปหยิบมีดปลายแหลมแล้วเดินย่องหาไอ้โจรบ้านั่นแต่ก็ไม่ลืมที่จะปิดเสียงโทรศัพท์มือถือของตัวเองแล้วกดโทรออกหาพ่อ คอยดูนะฉันจะให้พ่อกับพี่วินทั้งหลายกระทืบแกให้ตายไปเลย คิดจะเข้าบ้านใครไม่เข้ามาเข้าบ้านหัวหน้าวินอย่างพ่อฉัน!!" พ่อนะพ่อไม่รับโทรศัพท์อีกแล้วแม่ก็ด้วย "ฉันบ่นให้กับสองตายายที่ไม่ชอบรับสายเพราะเวลามีสายเข้าล่ะชอบมโนว่าเป็นเจ้าหนี้โทรมาทวง" ส่งข้อความไปก็ได้วะ "นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ฉันเลือกก่อนจะกดโทรหาตำรวจไปด้วยแต่ก็ไม่มีใครรับสายสักที ฉันเดินย่องหาไอ้โจรขโมยมาม่ากับไส้กรอกรสโปรดของฉันจนทั่วบ้านแต่ก็ไม่เจอหรือบางทีมันกินอิ่มแล้วมันอาจจะกลับไปแล้วก็ได้มั้งแกร๊ก!!" เฮ้ย!! คุณ!! / กรี๊ด!! "ฉึก!!ทันทีที่ฉันเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องร่างสูงๆของใครบางคนที่ยืนอยู่หน้าประตูดูเหมือนจะตกใจที่เห็นฉันก็ส
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-17
Baca selengkapnya

EP.56 อาการแปลกๆ

เซ็น...ผ่านมาหลายเดือนแล้วที่ใครบางคนมาเรียนที่นี่ในฐานะนักศึกษาแลกเปลี่ยนและนี่ก็ใกล้วันปิดภาคเรียนเข้ามาทุกที แหงล่ะว่าใครบางคนก็ต้องกลับไปเรียนต่ออีกเทอมให้จบ ซึ่งผมดีใจกว่าใครบางคนเป็นร้อยเท่าที่จะได้กลับไป ไม่ใช่ว่าดีใจเพราะจะได้กลับไปทำงานหรอกนะแต่ดีใจที่จะได้กลับไปอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมแล้วต่างหากล่ะ" อุบ อ้วก!! "เสียงใครบางคนที่อยู่ในห้องน้ำดังขึ้นฟังดูก็รู้ว่ากำลังอาเจียนอยู่" กระถินเป็นยังไงบ้างไปหาหมอมั้ย "ผมถามคนที่นั่งเกาะขอบชักโครกอยู่ด้วยใบหน้าที่ซีดเผือก สองสามวันมาแล้วมั้งที่กระถินเอาแต่อาเจียนแล้วก็บ่นว่าเวียนหัวอยู่บ่อยๆ" ถินไม่เป็นอะไรมากหรอกลุงเดี๋ยวก็หาย "คนดื้อยังคงรั้นที่จะไม่ไปหาหมอ แต่อาการแบบนี้น่ะผมว่าผมคุ้นๆนะเหมือนเคยเห็นเจ้านายหลายๆคนเป็นมาก่อน แพ้ท้อง!! หรือว่ากระถินกำลังจะมีลูกให้ผม!!" ว่าแต่ทำไมเราไม่แพ้ท้องแทนกระถินล่ะ "ผมนั่งถามตัวเองเป็นร้อยรอบที่โซฟาหน้าทีวีในห้องนั่งเล่น ส่วนใครบางคนตอนนี้หลับไปแล้วล่ะ เอ้อผมลืมบอกว่ากระถินมาอยู่ที่นี่ได้สองวันแล้วตั้งแต่ที่มีอาการแปลกๆ โดยผมอ้างสิทธิ์ในการเป็นผู้ปกครองกับทางมหาลัยในการพาเธออกมาพักข้างนอก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-18
Baca selengkapnya

EP.57 หยุดไม่ได้แล้ว

กระถิน..." อึก อื้ม "ฉันกอดรัดรอบคอของคนตรงหน้าไว้แน่นเมื่อริมฝีปากร้อนๆเอาแต่ป้อนรสจูบดูดดื่มมาให้ฉันเริ่มทำให้ฉันเคลิ้ม ปลายลิ้นชื้นแฉะของใครบางคนยังคงซุกซนในโพลงปากเกี่ยวดึงลิ้นเรียวของฉันไปมาซ้ำๆจนรู้สึกวาบหวิวไปหมด" อื้ม "เสียงคลอเบาๆใบลำคอของคนตรงหน้าดังขึ้นเป็นระยะขณะที่ริมฝีปากยังคงวุ่นวายอยู่กับการจูบ ฝ่ามือใหญ่ของใครบางคนเริ่มซุกไซร้ไปมาตามแผ่นหลังของฉันก่อนจะเริ่มสอดแทรกเข้ามาใต้ร่มผ้าแล้วลูบไล้ไปมา ความรู้สึกเสียวซ่านจากฝ่ามือใหญ่ทำให้ฉันขนลุกซู่เมื่อลูบไล้ไปมาเรื่อยๆ" อื้อเจ็บนะ "ฉันดุคนที่เริ่มเคลื่อนริมฝีปากลงมาตามซอกคอเมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดๆเหมือนมีอะไรกำลังทิ่มหรือถูไถไปตามซอกคอ ขนหนวดเคราที่เริ่มขึ้นของใครบางคนทำให้ฉันต้องเบือนหน้าหนีแต่ใบหน้าหล่อๆก็ยังคงตามมาซุกไซร้ไม่เลิกฝ่ามือใหญ่เริ่มเคลื่อนต่ำลงมาบีบเคล้นสะโพกทั้งสองข้างของฉันแรงๆจนฉันต้องฟาดแขนคนตัวใหญ่หลายครั้งแต่ก็เหมือนกับว่าใครบางคนจะได้ใจเพราะยังคงแกล้งฉันไม่เลิก" หยุดไม่ได้แล้วทำไงดีนะ "เสียงทุ้มกระซิบบอกก่อนจะขบริมฝีปากร้อนๆเข้ากับใบหูของฉันแรงๆจนสะดุ้งโหยง ใครบางคนเคลื่อนตัวไปยิืนด้านหลังก่อนจะกอด
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-18
Baca selengkapnya

EP.58 งานเลี้ยงอำลา

กระถิน...ในที่สุดวันปิดภาคเรียนแรกของปีการศึกษาที่สี่ก็มาถึง วันนี้ที่มหาลัยของฉันมีงานเลี้ยงอำอาที่จัดขึ้นสำหรับนักเรียนแลกเปลี่ยนซึ่งฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น แน่นอนว่างานเลี้ยงควรจัดขึ้นตอนกลางคืนถึงจะสนุกแต่ทางมหาลัยได้เล็งเห็นความปลอดภัยของนักศึกษาหากกลับบ้านยามดึกก็เลยมีการเปลี่ยนแผนให้จัดงานในช่วงกลางวัน" ไม่เห็นต้องแต่งตัวขนาดนี้เลย "คนข้างๆชักสีหน้าไม่พอใจใส่ฉันขณะที่เลี้ยวเข้าไปจอดหน้ามหาลัย จะอะไรอีกล่ะสงสัยชุดที่ฉันใส่จะไม่เข้าตาล่ะมั้ง" มันไม่โป๊สักหน่อยลุง แค่ชุดกระโปรงสายเดี่ยวเองปะ "ฉันหันไปเถียง" รู้งี้ประทับตราให้ทั่วซะก็ดีจะได้ใส่เปิดๆไม่ได้ "คนข้างๆพรึมพรำต่อ" ถ้าลุงทำแบบนั้นถินจะโกรธลุงมากๆ เพราะนานๆครั้งถินถึงจะได้แต่งตัวสวยๆแบบนี้นะ "ฉันว่า" แล้วนี่กลับตอนไหนให้ฉันมารับมั้ยหรือจะกลับกับเพื่อน "คนข้างๆถามต่อ" ถินว่าจะกลับกับเพื่อนน่ะ วันสุดท้ายแล้วก็อยากอยู่ด้วยกันนานๆ "" จะไปต่อไหนกันอีกล่ะ "รู้ทันอีก!!" โธ่ลุงอะแค่วันนี้วันเดียวเองนะนะ "" ออกไปต่อข้างนอกก็อย่าดื่มเยอะนะรู้มั้ยเวลาเธอเมาไม่มีใครดูแลนะ อย่าลืมว่าคนที่นี่ไม่ใช่เพื่อนที่มหาลัยเก่าของเธอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-18
Baca selengkapnya

EP.59 เรื่องของเพื่อน : จบ

อบเชย...นับเป็นเวลาเกือบเดือนเลยก็ได้ที่ฉันต้องลางานมาดูแลใครบางคนที่มือเจ็บทั้งสองข้างตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นวันนั้น ถ้าแม่ไม่บังคับนะฉันไม่ทำถึงขนาดนี้หรอกแค่มือเจ็บก็ต้องให้คนมาดูแลแถมแผลของนายนั่นก็หายช้าเป็นบ้าจนบางครั้งฉันก็แอบคิดไปว่านายนั่นจะติดเชื้อจนเรื้อรังแล้วถูกตัดมือทิ้งหรือเปล่า แต่พอมารู้ความจริงว่านายนั่นเป็นโรคเบาหวานขั้นรุนแรงจนต้องพกอินซูลินติดตัวไว้ตลอดเวลาฉันก็แอบรู้สึกผิดที่แทงเขาวันนั้น แต่ก็ช่วยไม่ได้นะถ้าเกิดเป็นโจรขึ้นมาจริงๆฉันก็แย่น่ะสิ" นี่แล้วนายไม่กลับไปใต้หวันเหรอทำไมอยู่ๆก็มาพักที่นี่ล่ะ "ฉันถามคนที่นั่งดูทีวีอยู่หน้าโซฟา ก็ตั้งแต่นายนี่ออกจากโรงพยาบาลมาแม่ฉันก็บอกว่าเขาจะพักที่บ้านฉันแล้วก็ให้ฉันดูแลเขาด้วย ส่วนพ่อกับแม่ฉันน่ะเหรอ โน่นนอนที่เพลิงเหมือนเดิมทิ้งให้ฉันกับไอ้บ้านี่อยู่ด้วยกันแค่สองคน" อยากกลับก็จะกลับเองแหละ "คนที่นั่งอยู่ตอบด้วยสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้พลางเคี้ยวขนมแล้วหันไปดูทีวีต่อ" แล้วนายไม่ทำงานทำการหรือไง "ฉันถามต่อ" ไม่อะ รวยแล้ว "ฮึ่ม!!" ฉันชื่ออบเชยนายชื่ออะไร "ก็ตั้งแต่ที่ดูแลกันมาฉันกับนายนี่ยังไม่เคยเรียกชื่อกันเลยสักครั้ง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-18
Baca selengkapnya

EP.60 บทส่งท้าย (จบ)

กระถิน...ฉันกับลุงเรากลับจากญี่ปุ่นได้ประมาณสัปดาห์กว่าๆแล้วล่ะ เราไปเที่ยวและช่วยกันดูแลยายด้วยกันรวมถึงบอกเรื่องของเราให้ยายรู้ด้วย ตอนนี้ยายออกจากโรงพยาบาลได้สองสามวันแล้วล่ะ ฉันกับลุงตกลงกันว่าจะย้ายออกไปอยู่คอนโดด้วยกันเพราะยายจะได้ไปอยู่กับฉันด้วย แน่นอนว่าต้องมีเรื่องอื่นระหว่างฉันกับลุงที่ยายต้องรับรู้ด้วย รวมถึงป้าหนาวและใครอีกหลายคนวันนี้ที่คอนโดของเรามีแขกมาเยอะแยะเต็มไปหมดส่วนมากก็บรรดาเจ้านายของลุงนั่นแหละ เพราะวันนี้เป็นวันที่ฉันกับลุงจะเข้าพิธีหมั้นด้วยกัน งานหมั้นของเราสองคนจัดขึ้นแบบเรียบง่ายเราเชิญเพียงแค่เพื่อนสนิทและคนรู้จักมาเท่านั้นหลังจากนี้ก็คงเป็นงานแต่งฉันที่จะจัดขึ้นหลังเรียนจบ ฉันรู้ว่ามันเร็วเกินไปที่จะทำอะไรแบบนี้แต่ฉันเลือกแล้วและมั่นใจในตัวลุงด้วย" เอาล่ะทีนี้เราก็ปาร์ตี้กันต่อเลยคร้าบ "เสียงเฮียเซียนเรียกพวกเราที่นั่งกันอยู่พลางยกขวดเบียร์ในมือขึ้น" วันนี้เธอห้ามดื่มนะรู้มั้ย "คนข้างๆฉันกระซิบบอกก่อนจะลุกออกไปเข้ากลุ่มกับบรรดาหนุ่มๆด้วยกัน ส่วนบรรดาสาวๆทั้งหลายก็กำลังจับกลุ่มกันเม้าส์มอยตามประสาผู้หญิงที่นานๆจะได้มาเจอกันสักครั้งเพราะส่วนมากใช้เว
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-08-18
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1234567
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status