Chapter 45

| นารา |

เมื่อถึงเวลาตามที่คุณการันต์บอกไว้ เราสองคนเดินลงลิฟต์ไปยังรถสปอร์ตคันหรูที่จอดอยู่หน้าตึก ทันทีที่คุณการันต์กดรีโมทเปิดรถ เขารีบเดินไปเปิดประตูให้ ยกมือขึ้นมากันหัวฉันไว้ ระวังไม่ให้ชนขอบโครงประตูด้านบน คนอะไรช่างแสนดีน่าประทับใจเช่นนี้

ฉันจัดแจงเก็บกระเป๋าไปไว้ที่เบาะหลัง ส่วนคุณการันต์กำลังสั่งงานพี่สุเมธอยู่หน้าประตู พลันฉันรู้สึกได้ถึงมือถือที่สั่นครืดๆ อยู่ในกระเป๋าเหมือนมีใครสักคนส่งข้อความมา

ปวิน : นารา แก อะไรยังไง!! ทำไมคุณการันต์ถึงเปิดประตูรถให้แกด้วยวะ อย่าคิดนะว่าไม่มีใครเห็น ฉันอยู่ตรงมุมตึก เห็นเต็มสองตา

นั่นไงล่ะ!! ฉันได้แต่เลิ่กลั่ก เหงื่อเริ่มผุดขึ้นเต็มหน้า กลัวโดนจับได้สุดๆ หัวสมองเริ่มประมวลผลคิดคำแก้ตัว แล้วรีบพิมพ์ตอบกลับไป

นารา : เขาก็สุภาพบุรุษตามสไตล์เขาแหละ แกอะคิดมาก

ปวิน : นารา สีข้างแกถลอกจนไส้ไหลออกมาข้างนอกจนหมดแล้วมั้งน่ะ ไม่ต้องมาแถ!! ไม่ต้องกระดี๊กระด๊าทำหน้าระรื่นขนาดนั้น

ปวิน : แกมีไรรีบเล่ามา ก่อนที่คนอื่นจะจับโป๊ะได้นะเว้ย

นารา : เดี๋ยวเจอกันค่อยเล่า แค่นี้ก่อน คุณการันต์จะขึ้นรถละ

ปวิน : โอเค

โป๊ะแล้วหนึ่ง แล้วคนที่ทำโป๊ะก็ไม่ใช่ใคร คุณการันต์คนดีคนเดิมนั่นแหละ!! คุณเจ้านายขา คุณไม่ต้องทำตัวมาดแมนแฮนด์ซั่มเป็นพระเอกละครช่องดังหลังข่าวขนาดนั้นก็ได้ ฉันยังไม่อยากให้ใครรู้ ฉันใจบาง กลัวคนจะเอาเรื่องของเราไปนินทา เข้าใจว่าคลั่งรักฉันมาก แต่ขอเถอะ เพลาๆ ลงหน่อยได้ม้าย พ่อคุณทูนหัวของนารา!!

.....

คุณเจ้านายขับรถพาฉันมาถึงห้างหรูใจกลางเมือง วันจันทร์ช่วงบ่ายแก่ๆ แบบนี้แทบไม่มีคน ได้ทีคุณการันต์เดินโอบเอวฉันตลอดเวลาที่อยู่ในห้างโดยไม่แคร์สายตาใครเลย ฉันล่ะเขินเหลือเกิน ปัดมือออกกี่รอบๆ สักพักก็ยกมาโอบเอวโอบไหล่เหมือนเดิม เฮ้อ~

คุณการันต์บอกกับฉันว่าวันเกิดคุณการุณปีนี้ เขาจัดงานเลี้ยงกันในธีมหนังดังข้ามเวลา และค่ำคืนนี้เราสองคนจะแต่งชุดสายลับกัน ตอนแรกฉันกะจะขอตัวกลับบ้านไปเอาชุดที่บ้านมาใส่ เพราะมีชุดแนวนี้อยู่ เคยใส่ทีเดียวตอนอยู่มหาลัย แต่หลังจากนั้นก็เก็บแขวนไว้ในตู้ ไม่เคยได้เอาออกมาใส่อีกเลย

แต่ด้วยเวลาที่ค่อนข้างกระชั้น คุณการันต์จึงพาฉันมายังร้านเสื้อผ้าร้านหนึ่งในห้างเดียวกันนี่แหละ บรรจงเลือกชุดหนังที่ฟิตเปรี๊ยะ ทั้งกางเกง เสื้อ และพร้อพอีกสองสามอย่าง ก่อนยื่นทั้งหมดให้ฉันเอาไปลองใส่

ฉันลองชุดที่เขายื่นให้แล้วมองดูตัวเองในกระจก แหม...เรานี่ก็สวยไม่หยอกเหมือนกันนะเนี่ย ฉันบิดตัวซ้ายทีขวาที เช็กความเรียบร้อยของชุดที่ใส่ ก่อนเดินออกไปให้เขาเชยชม

“นะ...น่ารัก”

“ใครเขาใส่ชุดนี้แล้วน่ารัก ต้องบอกว่าเท่สิคะถึงจะถูก” ฉันเถียงคนตรงหน้า แต่ไม่ทันจะได้เถียงจบ เขาคนนั้นคว้าข้อมือฉันได้ก็ดึงฉันเข้าไปในห้องลองชุดห้องเดิม จากนั้นก็รีบล็อกประตูทันที

“คุณ...จะทำอะไรคะเนี่ย” ฉันกระซิบถามเพราะกลัวคนอื่นจะได้ยิน เขาไม่ตอบอะไรได้แต่ยกยิ้มตรงมุมปากเหมือนเสือผยองกำลังจะขย้ำกินกระต่ายน้อย

คุณการันต์ไม่พูดพร่ำทำเพลง จับฉันกดจูบลากลิ้นไปทั่วทั้งซอกคอ จากนั้นก็ค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าฉันออกจนหมด จนตอนนี้ร่างฉันเปลือยเปล่าอยู่หน้ากระจก

เขาจับฉันหันหลังโก้งโค้ง และจัดท่าให้มือฉันยันกระจกด้านหน้าไว้ ก่อนเจ้าตัวจะถอดกางเกงออกกองแหมะอยู่ปลายเท้า แล้วคุกเข่าลงกับพื้น ละเลงลิ้นลงกับช่องทางรักของฉันสลับกับดูดดึงรอบๆ ปากช่องทางรักนั่น ส่วนมืออีกข้างก็รูดรั้งตัวตนของเขาที่แข็งขืนเต็มที่

ใจจะขาด เขาทำให้ฉันอ่อนระทวย จนแทบจะทรุดตัวลงกองกับพื้น!!

ฉันทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากกลั้นเสียงแห่งความเสียวไว้กับตัวเอง ดีที่ร้านเปิดเพลงเสียงดัง ไม่อย่างนั้นนะ...คนที่อยู่ด้านนอกต้องได้ยินเสียงลมหายใจเหนื่อยหอบจากความเสียวของฉันแน่ๆ

ตอนนี้ฉันรู้สึกได้ถึงความชื้นแฉะตรงช่องทางรัก และรู้สึกได้ถึงแท่งร้อนปลายหยุ่นๆ นุ่มๆ ที่ถูกจับจ่อและถูไถขึ้นลงวนไปมาตรงส่วนนั้น

ไวกว่าความคิด...ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เตรียมตัวเตรียมใจ แท่งอุ่นร้อนแท่งนั้นก็ค่อยๆ ดุนดันเข้ามาในตัวฉันจนมิดแท่ง

อ๊า~ ทั้งลึกทั้งเสียว!!