บทที่๖ ลูกสาวกำนัน

“วันนี้จะอยู่กินข้าวนำกันแมนบ่”

“ใช่ อิงดาวคิดถึงขนมจีนน้ำยาปูฝีมือป้าบัวที่สุด” ผู้หญิงผมสีน้ำตาลเดินมากอดแขนกำนันไว้แน่น แต่ฉันไม่หึงหรอกนะ แค่กำลังคิดว่าเราอายุเท่ากันหรือเปล่า เพราะเขาหน้าเด็กมาก แถมแฟนเขาที่มาด้วยกันก็หน้าตาดีเหมาะสมกันมาก

“สวัสดีครับกำนัน มื้อนี้มาฝากท้องด้วยเด้อครับ”

“จัดไป กินชามเดียวถึกกูเตะแน่”

“พ่ออย่าไปท้า อ้ายไทร์กินอย่างกับยักษ์”

ฉันมองครอบครัวยืนคุยกัน แต่แปลก ไม่เห็นเมียของกำนันเลย อยากเห็นอยู่เหมือนกันว่าจะสวยขนาดไหนถึงได้เป็นเมียของเขา

“ซาหวัดดีครับ ผมชื่อต้นกล้า อายุสี่ขวบ แล้วพี่ชื่ออะไรครับ” เด็กผู้ชายหน้าตาจิ้มลิ้มเดินมาทักฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม มือเล็กสองมือยกขึ้นไหว้สวัสดี เป็นเด็กดีมีมารยาทบ่งบอกเลยว่าถูกเลี้ยงมาดีแค่ไหน

“พี่ชื่อเจ้าขาครับ” ฉันตอบเด็กน้อยผู้ชายหน้าตาจิ้มลิ้ม หน้าคล้ายพ่อมาก ๆ

กำนันเดินตรงมาที่พวกเราสี่คน

“นี่เด็กฝึกงานปีนี้”

“พี่สาวคนนี้ชื่อเจ้าขาครับแม่” ฉันยกมือสวัสดีลูกสาวกำนัน กับแฟนเขา เด็กน้อยวันสี่ขวบยิ้มหวาน

“ไปสนิทกับพี่เขาตอนไหนครับ ไม่เบาเลยนะเรา”

“สวัสดีค่ะลดาค่ะ”

“สวัสดีค่ะเมเปิ้ลค่ะ”

“สวัสดีค่ะชื่อ เอวาค่ะ”

ทั้งสองยิ้มและรับไหว้

“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ ฉันชื่ออิงดาวค่ะ ส่วนนี่อ้ายไทร์ สามีของฉันค่ะ”

“สวยจังเลยนะคะ มีน้องด้วยเหรอคะ” ลดาเอ่ยถาม ฝั่งนั้นยิ้มเขิน ๆ พร้อมเอามือลูบท้องตัวเอง

“ค่ะ”

เราคุยกันนิดหน่อย ก่อนจะขึ้นมาอาบน้ำกัน วันนี้น่าจะกินข้าวเร็วหน่อยเพราะกำนันสั่งให้ป้าบัวทำกับข้าวแล้ว ก็ลูกสาวอยากกินนี่เนาะ ดูท่าแล้วกำนันจะรักครอบครัวมาก จากนิ่ง ๆ ขรึม ๆ พอหลานมาก็เปลี่ยนเป็นคนละแบบ คนแก่ก็แบบนี้แหละมั้ง

แต่เมียเขาอยู่ไหนล่ะ... ถามยังไงดี จะบ้าเหรอใครจะไปถาม ขืนถามก็จับได้กันหมดพอดีว่าฉันแอบมีใจให้เขา ไม่ก็ดูเป็นเด็กไม่มีมารยาท

เจ้าขาอาบน้ำไป คิดนู้นคิดนี่ไป เป็นไปได้ไหมว่าจะไม่มีเมีย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมั่นใจเต็มร้อยไม่ได้ เขาอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่บ้านกำนันก็ออกจะใหญ่โตนะ แถมมีลูกแล้ว จะไม่อยู่ด้วยกันได้ยังไง บ้านหลังใหญ่โตแต่อยู่คนเดียวเนี่ยนะ เหงาจะตายไป

ฉันอาบน้ำเสร็จก็ลงไปที่ข้างล่างตามทุกคน วันนี้ฉันเพิ่งสระผมแล้วมันก็ยังไม่แห้งดีเลยปล่อยผมลงไป เอาจริง ๆ ฉันชอบปล่อยผมมากกว่ามัดผมนะรู้สึกมั่นใจกว่า

ทุกคนต่อแถวกันตักขนมจีนน้ำยาปู ฉันมองหาคุณกำนันอัตโนมัติ ไม่เคยเห็นเขายิ้มมีความสุขขนาดนั้น น่ารักจัง หลานรักนั่งอยู่บนตัก ครอบครัวก็ดูอบอุ่นดีนะ

“เจ๊ยืนทำไรอะ ไปต่อแถวกัน หอมมาก โคตรน่ากินเลยอะ ขนมจีนน้ำยาปู น้ำลายจะไหลแล้วเนี่ย”

“กุลสตรีนิดนึงเถอะนะ น้ำลายมึงจะย้อยอยู่ละ แบบนี้ไงถึงไม่มีผัว”

“แหม เจ๊ก็ไม่มีเหมือนกันนั่นแหละ” พูดจบลดาก็รีบวิ่งไปต่อแถว เพราะกลัวโดนฝ่ามือฟาดซะก่อน

ฉันตักขนมจีนน้ำยาปูเสร็จก็ไปนั่งริม ๆ กับลดาสองคน ส่วนสองคนนั้นก็นั่งอยู่ไม่ห่างจากฉันอีกเหมือนเดิม

“มานั่งด้วยกันตรงนี้สิคะ” ผู้หญิงผมสีน้ำตาลอ่อนพูดมาทางพวกเราสี่คน เราค่อย ๆ ลุกไปนั่งตรงนั้นแบบเกร็ง ๆ

“ทำตัวตามสบายเลยนะคะ อร่อยไหมคะ”

“อร่อยมากค่ะ” เอวาตอบหน้านิ่ง เขาจะคิดว่าโกหกไหมนั่น

“อร่อยมากค่ะ ป้าบัวทำอาหารเก่งมากค่ะ” ฉันตอบคุณอิงดาวไปอีกเสียง

“เด็กฝึกงานปีนี้สวยทุกคนเลยนะพ่อ” คุณอิงดาวหันไปขยิบตาให้กำนัน

“คุณอิงดาวก็สวยมากเลยค่ะ ขอถามอายุได้ไหมคะ พอดีว่าหน้าดูเด็กมาก” ลดาเอ่ยถาม

“ฉันอายุยี่สิบหกค่ะ เพิ่งยี่สิบหกเดือนที่แล้วเองค่ะ แล้วพวกหนูอายุเท่าไหร่กันบ้าง”

“ยี่สิบสองหมดเลยค่ะ นอกจากเจ๊เจ้าขา อายุยี่สิบห้า” ลดาตอบ อย่างน้อยเขาก็เป็นพี่ฉันแค่หนึ่งปี ดีขึ้นมานิดนึง มั้ง

“ถึงว่า ดูโตกว่าคนอื่น แล้วก็สวยมากเลยนะคะ ชอบหน้าคุณเจ้าขาจัง” นี่ฉันโดนลูกสาวเขาชมเหรอ เห็นไหม ใคร ๆ ก็บอกฉันสวยทั้งนั้น

“ขอบคุณค่ะ”

“เขาหลอกด่าเธอหน้าแก่ต่างหาก”เมเปิ้ลพูดออกมาเบา ๆ ก่อนจะยิ้มหวานออกมาให้ทุกคนเห็น “แค่ล้อพี่เจ้าขาเล่นค่ะ เราแกล้งกันประจำ” แป๊บนะเรียกฉันว่าพี่เหรอ รู้สึกมาสี่ปีมันไม่เคยเรียกฉันว่าพี่นะ

“ขออนุญาตนะจ๊ะ เอ่อกำนัน หนูอิงดาว น้าเอากล้วยบวชชีมาให้ พอดีที่บ้านเฮ็ดกันหม้อใหญ่เลยจ่ะ” ผู้หญิงน่าจะวัยสามสิบนิด ๆ ยิ้มหวาน ถือหม้อขนาดกลางมาวางให้

“หนักบ่คะเนี่ยน้าน้อย เอิ้นให้พ่อไปช่วยถือกะได้นี่คะ คราวหลังอย่ายกมาเองนะคะ”

“บ่เป็นหยังจ่ะ แค่นี้เอง” พูดกับลูกแต่มองไปทางพ่อ สายตาหวานเยิ้มเชียวนะ คิดว่าไม่มีใครนั่งอยู่หรือไง แต่กำนันก็ยิ้มกลับ ตาคนนี้ก็ไม่เบา ถามว่าป้าคนนี้สวยไหม ก็ได้แหละ สมวัย แต่เทียบฉันไม่ติดสักนิด

“อยู่กินขนมจีนด้วยกันบ่จ่ะแซ่บคัก ฝีมือป้าบัว”

“น้าต้องไปเฝ้าร้าน บ่มีคนเฝ้า บ่เป็นหยังจ่ะ ไว้คราวหน้านะจ๊ะ” น้าน้อยเปิดร้านขายของชำอยู่กลางหมู่บ้าน ร้านน้าน้อยถือเป็นร้านขายของชำประจำหมู่บ้านเลย

“ป้าบัว ตักขนมจีนน้ำยาปูให้น้อยหน่อยครับ” กำนันตะโกนไปทางป้าบัว ป้าบัวก็รีบตักแล้วเอามาให้คนชื่อน้อยทันที

“ขอบคุณนะคะ”

สุดท้ายก็กลับไปได้สักทีนะ ยิ้มหวานให้กันอยู่ได้

“พ่ออะ ทำไมไม่ไปตักเอง แล้วก็เดินไปส่งน้าน้อยด้วย โถ่” ลูกสาวทำหน้าตาเสียดายแบบเห็นได้ชัด แต่เดี๋ยวนะ ถ้าลูกเขายุแบบนี้ ก็แปลว่า กำนันไม่มีเมียใช่ไหม

“บ่ ๆ ฮู้นะเจ้าคิดหยัง บ่โว้ย” กำนันตอบ

“บ่อยากให้พ่อเหงา อยากให้พ่อมีเมียไว้คอยดูแล อยู่คนเดียวมันเหงานะพ่อ มีเมียจะได้มีกำลังใจทำงาน”

“เหงาอีหยัง งานกูเยอะแยะ ไหนจะหลานกูอีกสองคน”

ฉันยิ้มหวานจนออกหน้าออกตา หูดับไปตั้งแต่รู้ว่าเขาโสดแล้ว ยืนยันได้จากปากลูกสาว ฉันเงยหน้าอีกทีก็เห็นคุณอิงดาวมองหน้าฉันอยู่ เธอยิ้มอ่อน ๆ จนฉันทำตัวไม่ถูก

“ขนมจีนน้ำยาปูอร่อยดีนะคะ” ฉันพูดออกมากลบเกลื่อน

“ค่ะ ฝีมือป้าบัวนี่สุด ๆ แล้วค่ะ”

กินข้าวเสร็จฉันก็ขอตัวขึ้นห้องก่อน ให้ครอบครัวเขาได้คุยกันเป็นส่วนตัว เรื่องดีในวันนี้คือ ฉันรู้แล้วว่ากำนันโสด แต่เรื่องที่ไม่ค่อยดีนักคือ ฉันกับลูกเขาอายุเท่า ๆ กัน อย่างมากก็คงคิดเอ็นดูแบบลูกหลานอย่างที่ลดาบอกจริง ๆ และเรื่องที่ไม่ดีเลย คือการที่กำนันยิ้มหวานให้ผู้หญิงคนนั้น และอายุเขาสองคนก็ดูลงตัวกว่าฉันแน่ ๆ

ไม่ยอมหรอกนะ เขาตรงสเปกฉันสุด ๆ ฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอน แล้วลุกขึ้นเดินไปส่องกระจก ฉันก็สวยนะ เขาจะไม่หลงมาชอบฉันบ้างเลยเหรอ แต่ลูกสาวเขาก็สวยมาก เขาอาจจะเห็นคนสวยจนชินแล้วก็ได้ แฟนเก่าก็คงสวยมาก ถึงมีลูกออกมาน่ารักแบบนั้น

ก๊อก ก๊อก

ฉันเดินไปเปิดประตูด้วยสีหน้าสิ้นหวัง ลดาถอนหายใจยาวเมื่อเห็นสภาพฉัน ฉันกอดลดาแน่นอยู่ที่ปลายเตียงเหมือนเด็กงอแง

“ตัดใจเถอะเจ๊ ลูกสาวเขาอายุเท่าเจ๊เลยอะ”

“เยอะกว่าฉันหนึ่งปีต่างหาก ฮืออ” ฉันทำเสียงร้องไห้งอแงยิ่งกว่าเด็กสี่ขวบ

“เอาที่เจ๊สบายใจเถอะ แค่เข้ามาอยู่เป็นเพื่อน เห็นสีหน้าตอนขึ้นห้องมาไม่ค่อยดี” ยิ่งพูดงี้ฉันเริ่มอยากจะร้องไห้จริง ๆ แล้วนะ

“เอาจริง ๆ เรื่องของฉันกับเขามันไม่มีทางเป็นไปได้เลยเหรอ” ลดาเงียบไปครู่หนึ่ง

“เอาจริงก็เป็นไปได้นะ ยิ่งยุคนี้ เห็นเยอะแยะเลยแหละ” ดวงตาเศร้าหมองของฉันเริ่มเป็นประกายอีกครั้ง

“เนาะเยอะแยะไป แล้วฉันควรเริ่มจีบเขายังไงดี” ฉันเริ่มมีความหวังขึ้นมาแล้วนิดนึง

“อย่าเพิ่งดีใจออกนอกหน้าไปเจ๊ ที่ยากก็น่าจะเป็นนิสัยกำนันนั่นแหละ เขาดูไม่ใช่ผู้ชายสนใจเรื่องความรัก แล้วดูจากที่ลูกเขาพูดแล้ว ก็น่าจะยุให้พ่อมีแฟนมานานแล้ว แต่กำนันก็ปฏิเสธ ถ้ากำนันจะจีบน้าคนนั้น ก็คงติดไปนานแล้ว”

“ก็จริง”

“แต่เอาเถอะ ถ้าเจ๊ชอบ ฉันจะช่วยอีกแรง เดี๋ยวเรามาหาข้อมูลกัน การเอาชนะใจหนุ่มไทบ้านวัยสี่สิบกว่า ไม่สนความรักทำยังไง”

“จริงอะ กูรักมึงนะลดา” ฉันกอดลดาไว้แน่น เห็นไหม ถึงปากมันจะดีไปหน่อย แต่มุมน่ารักก็เยอะมากจริง ๆ