ดวงใจกัปตันม่านเมฆ 의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

102 챕터

ตอนที่ 31 มังกรข้ามถิ่นหรือจะสู้งูดินเจ้าที่

ณ จังหวัดสกลนคร เวลา 10:45 น.แสงแดดร้อนระอุของภาคอีสานสาดส่องลงกระทบผืนดินลูกรังสีแดงอันเป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดสกลนคร พร้อมกับไอความร้อนเต้นระริกอยู่เหนือยอดหญ้าฟลอยด์ หรืออดีตบอดี้การ์ดมือพระกาฬที่ผันตัวมาเป็นเสี่ยภูธร กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเปลญวนที่ผูกระหว่างเสาเรือนกับต้นมะม่วง ขาข้างหนึ่งกระดิกตามจังหวะเพลงลูกทุ่งที่เปิดคลอเบา ๆ จากวิทยุธานินทร์รุ่นคุณปู่ยังเต๊ะปี๊บดัง อภินันทนาการจากตาอ่ำกับยายแย้ม พ่อตากับแม่ยายของเขานั่นเองในมือหนาหยาบกร้านของเขาไม่ได้ถือปืนลูกซองคู่ใจเหมือนอย่างเคยเพราะปุ้ยยึดลูกกระสุนไปหมด กำลังใช้ผ้าขี้ริ้วขัดถูปืนยาวอัดลมสำหรับยิงนกยิงหนูอย่างทะนุถนอม ราวกับมันเป็นปืนสไนเปอร์ราคาหลักล้าน“ฮึ สบายใจเฉิบ” ฟลอยด์พึมพำกับตัวเอง พลางยกปืนขึ้นส่องศูนย์เล็งไปที่มะม่วงดิบลูกโตบนต้น “ทางสะดวก ปลอดโปร่งโล่งสบาย ไม่มีแมลงวันหัวเขียวตัวไหนบินข้ามโขงมาหรอก”เขาเหลือกตาไปมองที่แคร่ไม้ไผ่ใต้ถุนบ้าน ที่มีลูกสาวสุดที่รักอย่างฟาเดียกำลังนั่งหน้ามุ่ย ปอกมะม่วงน้ำดอกไม้สุกกินกับข้าวเหนียวมูน โดยมีปุ้ยนั่งพัดวีให้อยู่ข้าง ๆ ส่วนลูกชายคนเล็กอย่างเฟรมคว้ามอเตอร์ไซค์แต่งซิ่ง หาย
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 32 เจ้าบ้านที่ดี

บรรยากาศยามบ่ายแก่ ๆ ของบ้านสวนจังหวัดสกลนครที่เคยเงียบสงบและเต็มไปด้วยเสียงจิ้งหรีดเรไร บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความโกลาหลจากกระเป๋าเดินทางแบรนด์เนมหลุยส์วิตตองลายโมโนแกรม รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นนับสิบใบที่ถูกลำเลียงโดยชายชุดดำสวมแว่นกันแดด หรือก็คือบรรดาบอดี้การ์ดของวราที่ฟลอยด์คุ้นหน้าคุ้นตาดี เดินเรียงแถวกันขึ้นบันไดบ้านไม้ยกใต้ถุนสูงอย่างเป็นระเบียบเสียงไม้กระดานลั่น เอี๊ยด... อ๊าด... ประท้วงน้ำหนักของทรัพย์สินราคาแพงระยับ ทำเอาฟลอยด์ผู้เป็นเจ้าของบ้านยืนกุมขมับ หัวใจจะวายตายเสียให้ได้ ไม่ใช่เพราะกลัวบ้านพัง แต่เพราะกลัวว่าความสงบสุขในบั้นปลายชีวิตของเขากำลังจะพังทลายลงต่างหาก“เบา ๆ หน่อยสิวะ นั่นพื้นไม้สักทองนะเว้ย ถลอกขึ้นมาข้าจะคิดค่าเสียหายเป็นตารางนิ้วให้ดู” ฟลอยด์ตะโกนพลางใช้ผ้าขาวม้าที่พาดบ่าอยู่มาเช็ดเหงื่อที่ไหลย้อยเข้าตา“ไอ้ฟลอยด์...” เสียงเรียกราบเรียบแต่เปี่ยมไปด้วยอำนาจดังขึ้นจากแคร่ไม้ไผ่ใต้ถุนบ้านฟลอยด์สะดุ้งโหยง สัญชาตญาณทาสทำงานเร็วกว่าความคิด เขารีบหันขวับ ส้นเท้าชิด ตัวตรง แล้ววิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาต้นเสียงทันที“ครับ มีอะไรขาดเหลือบอกได้เลยครับ ไม่ต้องเกรงใจ”บนแคร่
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 33 เด็กฝึกงานกิตติมศักดิ์

ณ ร้านค้าวัสดุก่อสร้าง จังหวัดสกลนคร เวลา 09:30 น.แสงแดดยามสายของภาคอีสานแผดเผาลงบนหลังคาสังกะสีของโกดังเก็บปูนซีเมนต์จนไอร้อนเต้นระยิบระยับ ฝุ่นสีขาวขุ่นจากการขนย้ายกระสอบปูนลอยฟุ้งอยู่ในอากาศผสมปนเปไปกับกลิ่นน้ำมันเครื่องและเสียงเครื่องจักรทว่าวันนี้ จุดสนใจของคนงานทั้งร้านไม่ได้อยู่ที่กองทรายหรือยอดขายประจำวัน แต่อยู่ที่เด็กฝึกงานกิตติมศักดิ์ที่ยืนโดดเด่นเป็นสง่าอยู่กลางลานโหลดของม่านเมฆในชุดเอี๊ยมยีนส์แบรนด์ Levi’s Vintage ราคาเหยียบหมื่น สวมรองเท้าบูทนิรภัย Dr. Martens คู่ใหม่เอี่ยม และสวมถุงมือผ้าสีขาวสะอาดตากำลังยืนเท้าเอวมองภูเขากระสอบปูนตรงหน้าด้วยแววตามุ่งมั่น“เอ้า ยืนเก๊กหล่ออยู่ได้ แดดจะเลียหัวแล้วนะพ่อคุณ”เสียงตะโกนห้วน ๆ ดังมาจากร่มเงาใต้ชายคาหน้าร้าน เสี่ยฟลอยด์เจ้าของร้านยืนกอดอกบัญชาการ โดยมีวรานั่งจิบกาแฟเย็นมองดูเหตุการณ์ด้วยรอยยิ้มบันเทิงใจ“ผมกำลังวางแผนการขนย้ายอยู่น่ะครับ” ม่านเมฆตอบกลับเสียงใส พยายามปรับตัวให้เข้ากับบทบาทกรรมกรแบกหาม “ตามหลักโลจิสติกส์ เราควรคำนวณน้ำหนักต่อเที่ยวเพื่อประหยัดพลังงาน”“โลจิสติกส์บ้าบออะไรล่ะ” ฟลอยด์ขัดขึ้นอย่างหมั่นไส้ “ที่น
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 34 เสือที่กำลังหิวกระหาย

ณ เรือนรับรอง ท้ายสวนมะม่วง เวลา 00:00 น.ความเงียบสงัดของสวนมะม่วงยามวิกาลถูกห่อหุ้มด้วยเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ดังระงมแข่งกับเสียงใบไม้แห้งเสียดสีกันยามต้องลมดึก แสงจันทร์วันเพ็ญสาดส่องลงมาจากฟากฟ้าทะลุผ่านแมกไม้ลงมาเป็นลำแสงสีนวลตา อาบไล้บ้านน็อกดาวน์หลังเล็กที่ตั้งตระหง่านอยู่เพียงลำพังภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกะทัดรัด แสงไฟจากตะเกียงไฟฉายแบบพกพาที่วางอยู่บนหัวเตียงสาดแสงสลัว ๆ สร้างเงาทาบทับไปตามผนังห้องม่านเมฆนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงไม้ที่มีฟูกบาง ๆ ปูทับ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยฉายแววขี้เล่น บัดนี้กลับดูอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรักใคร่สุดซึ้ง ยามจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าฟาเดียในชุดนอนกระโปรงยาวสีขาวสะอาดตา นั่งพับเพียบอยู่ตรงหน้าเขา มือเล็ก ๆ ของเธอวางทาบทับอยู่บนมือหนาที่ตุ่มพองขึ้นเล็กน้อย“เจ็บไหมคะ?” ฟาเดียถามเสียงเบา ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามรอยแดงจาง ๆ บนฝ่ามือของเขา “มือเฮียแดงหมดเลย ไม่น่าไปบ้าจี้ตามป๊าเลยค่ะ ขับโฟล์คลิฟต์จนมือพองแบบนี้”“ไม่เจ็บครับ” ม่านเมฆส่ายหน้า ก่อนกุมมือเธอขึ้นมาแนบแก้ม “แค่เห็นหน้าหนู มันก็หายไปหมดแล้ว จริง ๆ นะ”“ปากหวาน” ฟาเดียย่นจมูกใส่ด้วยความมันเขี้ยว แต่แก
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 35 ชิงสุกก่อนห่าม

ณ เรือนรับรอง (บ้านน็อกดาวน์) ท้ายสวนมะม่วง เวลา 04:25 น.ความมืดมิดของรัตติกาลเริ่มถูกแทนที่ด้วยแสงสีน้ำเงินเข้มของรุ่งสางที่แผ่ปกคลุมไปทั่วผืนป่าสวนมะม่วง ไอหมอกจาง ๆ ลอยต่ำเหนือยอดหญ้าที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำค้าง อากาศภายนอกเย็นเยียบจนแมลงกลางคืนเริ่มเงียบเสียงลงทว่าภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกะทัดรัดของบ้านน็อกดาวน์ กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นที่ตัดขาดจากโลกภายนอกบนเตียงไม้ขนาดสามฟุตครึ่งที่ทั้งแคบและแข็ง แต่กลายเป็นวิมานแสนสุขสมของร่างสองร่างที่นอนตระกองกอดกันแนบแน่นภายใต้ผ้าห่ม ราวกับต้องการซึมซับความอบอุ่นจากกันและกันให้ได้มากที่สุดฟาเดียขยับตัวเล็กน้อย ความรู้สึกปวดหนึบและระบมไปตามร่างกายปลุกให้เธอตื่นจากห้วงนิทรา ก่อนลืมตาโพลงท่ามกลางแสงสลัว ภาพความทรงจำของค่ำคืนที่ผ่านมาฉายชัดเข้ามาในหัวราวกับม้วนฟิล์มทั้งเสียงคราง สัมผัสวาบหวามและคำรักที่กระซิบข้างหูแก้มใสเห่อร้อนขึ้นทันที เธอก้มลงมองท่อนแขนแกร่งที่พาดผ่านเอวของเธออยู่ ม่านเมฆยังคงหลับสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอเป่ารดที่ไหล่เปลือยเปล่าของเธอ ใบหน้าหล่อเหลายามหลับใหลดูไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อย ต่างจากเสือร้ายที่ขย้ำเธอจนหมดแรงเมื่อคืนอย่างสิ้
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 36 มดแดงแฝงพวงมะม่วง

ณ ลานดินหน้าบ้านสวน จังหวัดสกลนครเวลา 20:45 น.พระจันทร์ดวงกลมโตลอยเด่นอยู่เหนือยอดไม้ สาดแสงสีนวลตาลงมากระทบกับงานเลี้ยงเล็ก ๆ แต่อบอุ่นที่ถูกจัดขึ้นกลางลานดินหน้าบ้าน เสียงเพลงลูกทุ่งหมอลำจังหวะโจ๊ะพรึม ๆ ดังแว่วมาจากลำโพงตัวเก่งที่ตั้งอยู่มุมเสา ช่วยขับกล่อมบรรยากาศให้ครึกครื้นยิ่งขึ้นบนแคร่ไม้ไผ่ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสำรับกับข้าวสไตล์อีสานแท้ ๆและทีเด็ดที่ขาดไม่ได้คือ ซอยจุ๊ เนื้อวัวสดใหม่พร้อมน้ำจิ้มแจ่วทว่าสิ่งที่ดูจะผิดที่ผิดทางที่สุดในวงลาบก้อยนี้ ไม่ใช่ม่านเมฆหนุ่มนักเรียนนอก แต่เป็นขวดไวน์แดงทรงสูงฉลากสีทองปีเก่าเก็บ ราคาขวดเฉียดแสนที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางวงข้าวเหนียว ราวกับอัญมณีล้ำค่าที่วางอยู่บนกองฟาง“เอ้า หมดแก้วไอ้ฟลอยด์”วราที่ใบหน้าเริ่มซับสีเลือดฝาดจากการร่ำสุรา ยกแก้วทรงธรรมดาที่ประทับตราร้านทองขึ้นชู พร้อมส่งสายตากดดันแกมบังคับไปทางเจ้าบ้านฟลอยด์นั่งขัดสมาธิโงนเงนเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหูและลำคอ ดวงตาที่เคยดุดันราวกับเสือร้าย บัดนี้เริ่มฉ่ำเยิ้มและลอยคว้างเหมือนลูกแมวตกน้ำ“พะ... พอแล้วมั้งครับเฮีย... ผมเริ่มจะ... อึก... เห็นเฮียมีสามหัวแล้วครับ” ฟลอยด์พย
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 37 พ่อตาเผลอแล้วเจอกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ บ้านสวน จังหวัดสกลนคร เวลา 08:00 น.แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านมุ้งลวดเข้ามาแยงตาฟลอยด์ที่นอนคุดคู้อยู่บนฟูกหนานุ่มในห้องนอน ความรู้สึกปวดตุบ ๆ ที่ขมับซ้ายแล่นพล่าน สมองของอดีตบอดี้การ์ดหมุนติ้วราวกับลูกข่าง“โอ๊ย หัวจะระเบิด” ฟลอยด์ครางเสียงแหบแห้ง พยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง ความทรงจำเมื่อคืนช่างเลือนรางเหมือนภาพจิ๊กซอว์ที่ต่อไม่ครบ เขาจำได้แค่ว่าดื่มไวน์ราคาแพงของเฮียวรา แล้วหลังจากนั้นแวบ...ภาพตัดกลับมาในหัวเป็นฉาก ๆ ราวกับหนังสั้น ภาพเขากอดคอไอ้ลูกเขยตัวดีร้องไห้ฟูมฟาย ภาพเขาพร่ำเพ้อเรื่องลูกสาวเสียตัวและภาพที่เลวร้ายที่สุด คือภาพเขาที่ฝากฝังลูกสาวใส่พานถวายให้ม่านเมฆไปเรียบร้อยแล้ว“เชี่ยยยยย” ฟลอยด์อุทานลั่นห้อง ตบหน้าผากตัวเองดัง แปะ จนหน้าสั่น“กูทำอะไรลงไป กูยกธงขาวแล้วเหรอ ไม่ได้การ เสียเหลี่ยมหมด”ฟลอยด์รีบดีดตัวลงจากเตียง สติสตังเริ่มกลับมาเข้าที่พร้อมกับความตื่นตระหนกรูปแบบใหม่ที่น่ากลัวกว่าเดิม‘เดี๋ยวสิ เมื่อคืนกูยอมรับความจริงว่าทั้งคู่ได้กันแล้ว แปลว่า แปลว่ามันไม่มีอะไรจะเสียแล้วสิ’สมองอันชาญฉลาดที่คิดไปเอง ของฟลอยด์เริ่มประมวลผลสถานการณ์เลวร้ายที่ส
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 38 ด่านความมั่นคงสูงสุด

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ บ้านสวน จังหวัดสกลนคร เวลา 09:00 น.แสงแดดยามสายสาดส่องลงมากระทบยอดหญ้าที่ยังชุ่มน้ำค้าง กลิ่นดินและกลิ่นฟางไหม้อันเป็นเอกลักษณ์ของท้องทุ่งเริ่มเจือจางลงเมื่อลมร้อนพัดเข้ามาแทนที่พร้อมกับบรรยากาศแห่งการลาจากที่ปกคลุมบ้านหลังงามรถหรูกันกระสุนสีดำมันปลาบคันเดิมของผู้มาเยือนจอดสตาร์ตเครื่องรออยู่หน้าบันไดบ้าน พร้อมจะพาม่านเมฆและฟาเดียกลับสู่ขอนแก่นส่วนวราและมุกเตรียมตัวจะเดินทางไปยังสนามบินสกลนครเพื่อบินกลับกรุงเทพฯ ด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวแต่ทว่า เส้นทางสู่ประตูรถมันไม่ได้สะดวกโยธินอย่างที่คิดเพราะตรงตีนบันไดบ้านมีด่านความมั่นคงสูงสุดตั้งขวางอยู่โต๊ะพับหน้าขาวตัวยาวถูกกางออกขวางทางเดิน บนโต๊ะมีตะกร้าพลาสติก วิทยุสื่อสารเก่า ๆ และป้ายกระดาษลังที่เขียนด้วยปากกาเคมีว่า ด่านศุลกากรเจ้าหน้าที่ประจำด่านคือ ฟลอยด์ที่ยืนกางขาถือไม้กระบองเคาะมือตัวเองเป็นจังหวะ แปะ แปะ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึมระดับชาติพร้อมกับเจ้าสเตฟานสุนัขพันธุ์ไทยที่ถูกจับใส่เสื้อกั๊กสีเขียวสะท้อนแสงสกรีนคำว่า POLICE นั่งลิ้นห้อยน้ำลายยืดใส่รองเท้าฟลอยด์อยู่“หยุด อย่าเพิ่งขยับ!” ฟลอยด์ยกมือห้ามทัพทันทีที่
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 39 ผู้คุมวิญญาณทางไกล

ณ ลานจอดรถหน้าคณะ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เวลา 16:15 น.ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่เริ่มคลายความร้อนแรงลงจนเหลือเพียงแสงสีทองอ่อน ๆ ลอดผ่านร่มเงาของต้นกัลปพฤกษ์ที่ปลูกเรียงราย มีรถยนต์หรู Bentley Continental GT สีดำขลับคันหนึ่งจอดสงบนิ่งอยู่ในมุมเงียบสงบที่สุดของลานจอดรถ ทว่าแม้จะพยายามจอดหลบมุมแค่ไหน ความเงางามและรูปลักษณ์ที่โดดเด่นของมันก็ทำให้เหล่านักศึกษาที่เดินผ่านไปมาอดไม่ได้ที่จะเหลียวมองด้วยความสงสัยระคนชื่นชมแต่ใครจะรู้ว่า ภายในห้องโดยสารระดับเฟิร์สคลาสที่บุด้วยหนังแท้และไม้ราคาแพงนั้น ตอนนี้กำลังเกิดความโกลาหลระดับภารกิจกู้ชาติอยู่ม่านเมฆในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมเม็ดบนสบาย ๆ แต่ผมเซ็ตทรงเป๊ะเวอร์กำลังเหงื่อแตกพลั่ก ทั้งที่แอร์ในรถเย็นฉ่ำจนหนาวเขายกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา Patek Philippe เรือนหรูขึ้นดูเวลา“เหลืออีกสี่นาที” ชายหนุ่มพึมพำเสียงเครียด ราวกับกำลังนับถอยหลังกู้ระเบิด ก่อนรีบเอื้อมมือไปที่เบาะหลังคว้าเอาอุปกรณ์ช่วยชีวิตชิ้นสำคัญออกมา มันคือแผ่นพลาสติกพิมพ์ลายขนาดใหญ่ที่พับเก็บได้ ซึ่งเขาลงทุนสั่งทำพิเศษเพื่องานนี้โดยเฉพาะพรึ่บม่านเมฆสะบัดแผ่นพลาสติกให้มันเด้งตัวกางออกเป
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기

ตอนที่ 40 เพาเวอร์แบงค์ส่วนตัว

ณ เพนท์เฮาส์หรู ใจกลางเมืองขอนแก่น (คอนโดฯ ม่านเมฆ)เสียงคีย์การ์ดแตะลงบนเซนเซอร์หน้าประตูบานใหญ่ดัง ติ๊ด ตามด้วยเสียงกลอนแม่เหล็กไฟฟ้าที่คลายล็อกออกอย่างนุ่มนวลฟาเดียในชุดนักศึกษาตัวโคร่งที่สวมทับด้วยเสื้อคาร์ดิแกนสีครีมตัวเก่ง ค่อย ๆ แทรกตัวผ่านประตูเข้ามาในห้องกว้างอย่างระมัดระวัง ราวกับแมวน้อยที่เพิ่งหนีรอดจากกรงเล็บของพยัคฆ์ร้ายมาได้ เธอรีบหันไปกดล็อกประตูซ้ำถึงสองชั้นเพื่อความอุ่นใจหญิงสาวถอนหายใจยาวเหยียด ทิ้งตัวพิงประตูห้องพลางหลับตาลงซึมซับความเงียบสงบ ความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศที่เปิดรอไว้ และกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเทียนหอมกลิ่นวานิลลาที่ลอยมาแตะจมูก ช่วยชะล้างความประสาทเสียจากการเล่นละครตบตาเมื่อเช้าให้จางหายไป‘รอดแล้ว’เมื่อเช้านี้ กว่าเธอจะงัดข้ออ้างร้อยแปดพันเก้ามาบอกป๊าฟลอยด์ได้ ก็เล่นเอาเหงื่อตก“ป๊าคะ วันนี้หนูต้องไปทำรายงานกลุ่มที่หอสมุดคณะแพทย์ค่ะ สัญญาณเน็ตที่นั่นไม่ค่อยดีนะคะป๊า อยู่ชั้นใต้ดิน ถ้าป๊าโทรมาไม่ติดไม่ต้องตกใจนะ”นั่นคือคำโกหกคำโตที่เธอทิ้งไว้ให้พ่อ ก่อนจะรีบเดินมาที่นี่ สวรรค์ส่วนตัวเพียงแห่งเดียวที่ไม่มีกล้องวงจรปิดของป๊าและไม่มีเสียงเรียกเข้าวิดีโ
last update최신 업데이트 : 2026-09-13
더 보기
이전
123456
...
11
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status