All Chapters of ดวงใจกัปตันม่านเมฆ : Chapter 1 - Chapter 10

ปุยเมฆแลดูคล้ายขนมสายไหมที่ลอยต่ำกว่าระดับการบิน พอต้องแสงตะวันที่กำลังโผล่พ้นขอบฟ้ายิ่งงามละมุนตา เครื่องบินเจ็ทส่วนตัวพุ่งทะยานไปยังจุดหมาย ภายในห้องนักบินหรือ Cockpit ผู้ควบคุมการบินคือกัปตันม่านเมฆ นักบินสุดหล่อที่ควบตำแหน่งเจ้าของสายการบินที่มีชื่อว่า ‘คลาวด์แอร์ไลน์’ (Cloud Airlines) ซึ่งมีมูลค่าสูงและสร้างชื่อเสียงให้กับเขาเป็นอย่างมาก ด้วยวิสัยทัศน์และอนาคตที่กว้างไกล เขาจึงเป็นหนึ่งในบรรดาคนรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วตั้งแต่อายุยังน้อยเสี้ยวหน้าของกัปตันหนุ่มดูคมคายหล่อเหลาเด่นชัด จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วสีเข้มเรียงเส้นสวยรับกับดวงตาเรียว แพขนตาหนาเน้นให้นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นไปตามกรรมพันธุ์ที่ถ่ายทอดมาถึงยุคลูกหลานหลังจากสะสมชั่วโมงบิน ประสบการณ์ และเรียนจบปริญญาโท ซึ่งเขาคว้ามาได้ถึงสองใบ ม่านเมฆก็เดินทางกลับประเทศไทยเพื่อทำตามความฝัน และสานสัมพันธ์ตามเสียงของหัวใจแรงสั่นสะเทือนเบา ๆ แล่นผ่านลำตัวเครื่องบิน Very Light Jets เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นในห้องนักบิน แต่ชายหนุ่มกลับไม่แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย เขาเพียงยกคางขึ้นเล็กน้อย เหลือบมอง

‘...อาฟลอยด์ ๆ เมฆขอน้องฟาเดียนะ’‘...ถ้าน้องฟาเดียโตเท่าแม่มุก เมฆจะให้น้องฟาเดียเป็นแฟน เป็นแฟนกันอยู่บ้านเดียวกันได้’‘อาฟลอยด์ ๆ เมฆขอน้องฟาเดียนะครับ อาฟลอยด์ให้น้องฟาเดียไหม ให้ไหม ๆ ให้น้องฟาเดียนะครับ’‘ป๊าฟลอยด์ครับ ป๊าฟลอยด์ ๆ’‘ซ้อมไว้ครับ ให้อาฟลอยด์ได้เตรียมใจ’ขณะขับรถมุ่งหน้าสู่จังหวัดขอนแก่น ฟลอยด์ก็นึกย้อนเรื่องราวในอดีต ในตอนที่เขายังเป็นบอดี้การ์ด เมื่อครั้งที่ฟาเดียลืมตาดูโลก ลูกสาวของเขาก็ถูกจับจองโดยอดีตเจ้านายตัวน้อย“เหอะ! ใครจะไปยอม ต่อให้เคยเป็นนายน้อยก็เถอะ”แม้ช่อแก้วจะเป็นลูกบุญธรรม เขาก็รักก็หวงเฉกเช่นลูกในไส้ไม่ต่างจากฟาเดีย แน่นอนว่าช่วงที่ช่อแก้วเริ่มเป็นสาว มีหนุ่ม ๆ แวะเวียนมาขายขนมจีบไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าฟาเดียเลย แต่ก็ต้องล่าถอยกันไป เพราะไม่อยากลองดีกับลูกปืนของเขา ทั่วทั้งอำเภอต่างรู้ดีว่าเสี่ยฟลอยด์ห่วงลูกสาวทั้งสองคนอย่างกับไข่ในหิน แต่เมื่อช่อแก้วเรียนจบ และภรรยาอย่างปุ้ยก็คอยปรามเขาไว้ว่าถึงเวลาให้อิสระในการเลือกใช้ชีวิตของลูกได้แล้วเขาจึงได้แต่มองดูลูกสาวบุญธรรมอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ ด้วยไม่ถูกชะตากับแฟนคนแรกของช่อแก้ว ซึ่งเป็นรุ่นพี่จากมหาวิท

จู่ ๆ ม่านเมฆก็จอดรถข้างทาง “เฮียจอดรถทำไมคะ” ฟาเดียหันไปถามด้วยความสงสัย“เซอร์ไพรส์ค่ะ” ม่านเมฆยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะหยิบผ้าผืนหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของ แล้วนำมาผูกปิดตาให้ฟาเดียอย่างอ่อนโยนที่สุด“ทำไมต้องทำเป็นลับลมคมในด้วยคะ”“ไม่งั้นจะเรียกว่าเซอร์ไพรส์ได้ยังไงล่ะคะ”เวลาผ่านไปพร้อมเสียงเครื่องยนต์ที่เงียบ และเสียงนุ่มทุ้มก็ดังขึ้นใกล้หูของเธอ“พร้อมหรือยังคะ”ผ้าปิดตาถูกเปิดออก แสงไฟค่อย ๆ ปรากฎตรงหน้า ฟาเดียเบิกตากว้าง เบื้องหน้าไม่ใช่ร้านอาหาร ไม่ใช่โรงแรม แต่คือภายในเครื่องบินส่วนตัว โต๊ะดินเนอร์ถูกจัดอย่างประณีต ผ้าปูโต๊ะสีครีม แก้วคริสตัลสะท้อนแสง แชมเปญเย็นฉ่ำวางรออยู่ข้างจานอาหารหรู“ยินดีกับเฟรชชี่คนใหม่อย่างเป็นทางการค่ะ” ค่ำคืนนี้กัปตันม่านเมฆไม่ได้ขับเครื่องบินด้วยตัวเอง โค้งตัวเล็กน้อยให้กับหญิงสาวในชุดนักศึกษาตรงหน้าฟาเดียยกมือขึ้นปิดปาก หัวใจเต้นแรงจนพูดไม่ออก “บ้าไปแล้ว เฮียเมฆไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลย”เขายิ้มอ่อนแล้วเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง “สำหรับฟาเดีย แค่นี้เฮียทำให้ได้อยู่แล้ว หรือต่อให้มากกว่านี้เฮียก็ทำให้หนูได้”“เฮียเมฆใจดีกับหนูตลอดเลย”“เพราะฟาเดีย

“โอ๊ย อีหญิง แกจะบิดจนแขนฉันเป็นเกลียวโปเต้แล้วนะยะ”เสียงแหลมปรี๊ดของพะแพงดังแทรกเสียงจอแจใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจ เรียกสายตาบรรดาโต๊ะข้าง ๆ ให้หันมามองเป็นตาเดียว แต่ดูเหมือนเจ้าตัวและแก๊งนางฟ้าประจำคณะจะไม่แคร์สื่อ เพราะประเด็นที่กำลังเม้าท์มอยมันร้อนแรงยิ่งกว่าแดดเมืองขอนแก่นตอนเที่ยงวัน“ก็มันฟินนี่หว่า” เมเปิ้ลกรีดร้องไร้เสียง มือไม้เกร็งจิกแขนเพื่อนแน่น พลางหันมาส่งสายตาวิบวับใส่ฟาเดียที่นั่งหน้าร้อนผ่าวอยู่ตรงกลาง “นางเอกยุคใหม่มันต้องแบบนี้ สายรุก เฟียร์ส ปังปุริเย่ มัวแต่รอให้ผู้ชายเริ่ม เดี๋ยวก็ได้กินแห้วกระป๋องพอดี”“เบาได้เบาจ้ะเพื่อน” ฟาเดียยกมือปิดแก้มที่ยังคงรู้สึกอุ่นวาบเหมือนมีกระแสไฟฟ้าสถิตตกค้างจากเหตุการณ์เมื่อวาน “ฉันก็แค่ เผลอตัวไปหน่อย”“เผลอตัวอะไรยะ เขาเรียกประกาศศักดา” พะแพงจีบปากจีบคอเสริมทัพ “หอมแก้มโชว์ไปเลย ให้รู้ว่ากัปตันคนนี้มีเจ้าของแล้ว ชะนีหน้าไหนก็ห้ามแตะ ว่าแต่ แก้มเฮียเมฆหอมไหมแก กลิ่นแพงไหม”“พะแพง” ฟาเดียตีแขนเพื่อนแก้เขิน “พอเลย เลิกแซวได้แล้ว อาจารย์เข้าคลาสแล้วเนี่ย”“เปลี่ยนเรื่องเก่ง” สองสาวประสานเสียงพร้อมเบ้ปากใส่คนมีความรัก แต่ก็ยอมลุกเก็บ

ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่นเข็มนาฬิกาบนข้อมือบอกเวลาตีหนึ่งสิบห้านาที แต่มหานครที่ไม่เคยหลับใหลอย่างโตเกียวยังคงสว่างไสวด้วยแสงไฟนีออน เช่นเดียวกับไฟในห้องประชุมวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรูย่านชินจูกุที่ยังคงเปิดสว่างจ้า พร้อมกับบรรยากาศภายในห้องที่เย็นเยียบยิ่งกว่าอุณหภูมิติดลบด้านนอก“ผมเข้าใจความกังวลเรื่อง Supply Chain Disruption ของทางคุณครับ” เสียงทุ้มต่ำของม่านเมฆดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษสำเนียงไร้ที่ติและความนิ่งสงบของเขาทำให้คู่เจรจาชาวญี่ปุ่นต้องขยับตัวด้วยความเกรงใจ ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มที่ตัดเย็บอย่างประณีตนั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีผ่อนคลาย แต่แววตากลับคมกริบราวกับพญาอินทรีกำลังจ้องเหยื่อ“แต่ทาง Cloud Airlines ยืนยันว่า Lead Time ในการส่งมอบอะไหล่เครื่องยนต์ต้องไม่เกินสี่สิบแปดชั่วโมงตามสัญญาเดิม” เขาเคาะนิ้วลงบนเอกสารตรงหน้าเบา ๆ เป็นจังหวะที่กดดันคู่สนทนาโดยไม่ต้องขึ้นเสียง“ความปลอดภัยของผู้โดยสารคือ Core Value ที่เราประนีประนอมไม่ได้ หากทางคุณไม่สามารถการันตี Quality Control ในกรอบเวลานี้ได้ ผมเกรงว่าเราอาจต้องพิจารณา Joint Venture กับพาร์