All Chapters of มาเฟียคลั่งรักฉบับหวานร้อย: Chapter 1 - Chapter 9

อากาศร้อนอบอ้าวของกรุงเทพมหานครทำให้การจราจรที่ติดขัดอยู่แล้วดูน่าหงุดหงิดขึ้นไปอีกระดับ รถยุโรปคันหรูสีดำสนิทจอดนิ่งอยู่กลางสี่แยกไฟแดงมานานกว่าสิบห้านาทีแล้วภายในห้องโดยสารตอนหลัง ลูคัส คาร์เตอร์ มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกากำลังนั่งกอดอกพิงพนักเบาะหนังแท้ ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบตึงอยู่เสมอยิ่งดูดุดันและเย็นชามากขึ้นไปอีกเขาเพิ่งบินมาถึงเมืองไทยเพื่อตรวจสอบบัญชีและดูแลความเรียบร้อยของคาสิโนในเครือ ตารางงานของเขาอัดแน่นและถูกคำนวณมาอย่างดี แต่ตอนนี้ทุกอย่างกำลังพังไม่เป็นท่าเพราะสภาพการจราจรที่คาดเดาไม่ได้ลูกน้องสองคนที่นั่งอยู่เบาะหน้าลอบมองหน้ากันผ่านกระจกมองหลัง พวกเขาแทบไม่กล้าขยับตัวหรือหายใจแรงเพราะกลัวจะไปกระตุกหนวดเสือที่กำลังอารมณ์ไม่ดีลูคัสถอนหายใจยาว เขาทอดสายตาคมกริบมองผ่านกระจกติดฟิล์มดำออกไปข้างนอกอย่างเบื่อหน่าย ท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปมาด้วยใบหน้าเหนื่อยล้าและเร่งรีบหนีร้อน สายตาของเขากลับไปสะดุดเข้ากับร่างของใครบางคนที่ริมฟุตบาทหญิงสาวรูปร่างอวบในชุดผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลอ่อนกำลังยืนถือป้ายโพรโมชันแผ่นใหญ่ เธอย้อมผมสีแดงอ่อน แสงแดดจัดจ้าทำให้เหงื่อเม็ดเล็กผ

กลิ่นหอมหวานของน้ำตาลทรายแดงเคี่ยวผสมกับกลิ่นชาต้มสุกอบอวลไปทั่วร้านชานมไข่มุกขนาดกะทัดรัด แสงแดดช่วงสายสาดส่องผ่านกระจกบานใสเข้ามาด้านใน ไข่มุกกำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมวัตถุดิบที่เคาน์เตอร์วันนี้ลูกค้าคึกคักตั้งแต่เปิดร้าน หญิงสาวร่างอวบผมสีแดงอ่อนทำงานด้วยความคล่องแคล่ว รอยยิ้มสดใสยังคงประดับอยู่บนใบหน้าจิ้มลิ้มไม่จางหาย"รับชาไทยหวานปกติแก้วหนึ่งครับ" ลูกค้าหนุ่มวัยทำงานคนหนึ่งสั่งเครื่องดื่ม"รอสักครู่นะคะ" ไข่มุกรับคำสั่งพร้อมกับกดเครื่องคิดเงิน เธอชอบบรรยากาศความวุ่นวายเล็กๆ แบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกมีพลังในการทำงานเข็มนาฬิกาบอกเวลาเกือบบ่ายโมงตรง ความสงบภายในร้านถูกขัดจังหวะเมื่อมีชายฉกรรจ์สามคนผลักประตูกระจกเข้ามา ท่าทางของพวกเขาดูไม่เหมือนคนทำงานออฟฟิศหรือนักศึกษาที่มักจะแวะเวียนมาแถวนี้ สายตาของทั้งสามคนกวาดมองไปทั่วร้านก่อนจะหยุดลงที่พนักงานชงชาเพียงคนเดียวหลังเคาน์เตอร์"น้องสาว ขอชานมสามแก้ว เอาแบบหวานน้อยกว่าใจน้องนิดนึงได้ไหม" ชายคนแรกเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาประชิดหน้าเคาน์เตอร์ สายตาของเขาไล่มองรูปร่างของไข่มุกอย่างเสียมารยาท"ทางร้านรับออเดอร์ตามคิวนะคะ รบกวนรอส

 แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดภายในห้องนอนขนาดกะทัดรัด ไข่มุกที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จและทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มขยับตัวเล็กน้อย เธอเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดูด้วยความงัวเงีย ความเหนื่อยล้าจากการยืนชงชาและรับออเดอร์ลูกค้าตลอดทั้งวันทำให้ดวงตาของเธอแทบจะปิดลงอยู่ร่มร่อ หน้าจอแสดงข้อความแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันอินสตาแกรม เป็นข้อความจากคนที่ทักหาเธอตรงเวลาเป๊ะทุกคืน 'ฝันดีนะครับ พรุ่งนี้ตื่นแล้วบอกผมด้วย' หญิงสาวอ่านประโยคสั้นๆ นั้นแล้วเผลออมยิ้มมุมปาก กิจวัตรประจำวันของเธอเปลี่ยนไปตั้งแต่ผู้ชายคนนี้ได้ช่องทางติดต่อส่วนตัวไป ลูคัสไม่เคยทักมาเพื่อสั่งชานมล่วงหน้าตามที่เคยอ้างไว้เลยสักครั้ง แต่เขากลับทักมาส่งกู๊ดมอร์นิ่งในตอนเช้า และบอกฝันดีในตอนกลางคืนอย่างสม่ำเสมอไม่มีขาดตกบกพร่อง บางวันไข่มุกก็พิ

รถยุโรปคันหรูแล่นออกจากลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง มุ่งหน้าเข้าสู่ถนนสายหลักที่ยังคงมีแสงไฟสว่างไสวและการจราจรที่พลุกพล่านแม้จะเข้าสู่ช่วงหัวค่ำแล้วก็ตาม ภายในห้องโดยสารที่เก็บเสียงได้อย่างดีเยี่ยมมีเพียงเสียงเพลงสากลจังหวะฟังสบายเปิดคลอเบาๆไข่มุกนั่งเอนหลังพิงเบาะหนังแท้ราคาแพง สายตาของเธอทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถสลับกับลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนขับเป็นระยะ ลูคัสขับรถด้วยท่าทีผ่อนคลาย มือหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนอีกมือวางพักไว้บนคอนโซลกลาง เขาไม่ได้จ้างคนขับรถมาด้วยเหมือนตอนที่ไปร้านชานม ซึ่งนั่นทำให้บรรยากาศระหว่างเขากับเธอดูเป็นส่วนตัวมากยิ่งขึ้น"พี่ลูคัสขับรถเองบ่อยไหมคะ" ไข่มุกเอ่ยถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบที่เริ่มทำให้เธอทำตัวไม่ถูก"ถ้าเป็นเวลาส่วนตัว ผมชอบขับเองมากกว่า" ลูคัสตอบเรียบๆ โดยที่สายตายังคงมองตรงไปที่ถนนด้านหน้า "ปกติเวลาทำงานจะมีลูกน้องขับให้ เพราะผมต้องอ่านเอกสารหรือคุยงานตลอดเวลา แต่ถ้าไม่ได้ทำงาน ผมก็ไม่อยากให