เข้าสู่ระบบ
มาเฟียคลั่งรักฉบับหวานร้อย
"แค่บินมาดูงานที่ไทย แต่มาเฟียหนุ่มมาดขรึมกลับโดนรอยยิ้มหวานเจ้าของร้านชานมตกเข้าเต็มเปา จากคนคุมคาสิโนสุดโหดต้องลดตัวมาเป็นลูกค้าประจำ สั่งชานมหวานร้อยทุกวันเพราะหวังจะจีบคนชง"
ลูคัส คาร์เตอร์ มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกาบินมาดูงานคาสิโนที่กรุงเทพ รถยุโรปคันหรูของเขาติดแหง็กอยู่กลางสี่แยกไฟแดง ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าว สายตาคมกริบทอดมองผ่านกระจกติดฟิล์มดำ บังเอิญสะดุดเข้ากับ..
ไข่มุก พิมพ์ชนก สิริวัฒน์ พนักงานสาวอวบผมสีแดงอ่อนที่กำลังยืนถือป้ายโพรโมชันเปิดร้านชานมวันแรก เหงื่อท่วมหน้าแต่เธอกลับฉีกยิ้มกว้างแจกความสดใสให้คนเดินผ่านไปมา รอยยิ้มหวานจับใจนั้นทำเอาความเย็นชาของมาเฟียหนุ่มละลายลงทันที เขาละทิ้งตารางงานทั้งหมดและสั่งลูกน้องให้จอดรถเทียบหน้าร้าน
"รับชานมไข่มุกหวานร้อยแก้วนึงครับ" ลูคัสวางมือลงบนเคาน์เตอร์ ทอดสายตามองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่วางตา
"รับทราบค่ะ แต่สั่งหวานร้อยบ่อยๆ ระวังสุขภาพด้วยนะคะ" ไข่มุกส่งยิ้มการค้าพร้อมกดหน้าจอรับออเดอร์
"ถ้าผมเปลี่ยนจากสั่งชานม เป็นขอจีบคนชงแทน จะดีต่อใจมากกว่าไหมครับ"
"ทางร้านมีแต่ชานมขาย ไม่มีนโยบายแถมคนชงนะคะคุณลูกค้า"
แนะนำตัวละคร
ลูคัส คาร์เตอร์
อายุ 35ปี มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกา
ไข่มุก พิมพ์ชนก สิริวัฒน์
อายุ 24ปี พนักงานสาวอวบผมสีแดงอ่อน เป็นเจ้าของร้านชานมไข่มุก
นิยายรักโรแมนติก ธงเขียวแค่กับเธอ! อิอิ ฝากด้วยนะครับ
ตัวอย่างตอนที่ 1
"สวัสดีค่ะ รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ"
ลูคัสเดินเข้ามาหยุดที่หน้าเคาน์เตอร์ เขาวางมือลงบนโต๊ะ ทอดสายตามองใบหน้าจิ้มลิ้มของคนตรงหน้าอย่างไม่ปิดบังและไม่คิดจะละสายตา
"รับชานมไข่มุกหวานร้อยแก้วนึงครับ"
ไข่มุกรับคำสั่งพร้อมกับกดหน้าจอทัชสกรีนอย่างคล่องแคล่ว "รับทราบค่ะ แต่สั่งหวานร้อยบ่อยๆ ระวังสุขภาพด้วยนะคะ"
มุมปากของมาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มบางๆ สายตาของเขาแพรวพราวขึ้นอย่างปิดไม่มิดเมื่อเห็นความใส่ใจที่ดูเป็นธรรมชาติของเธอ มันต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่มักจะเข้าหาเขาด้วยความหวาดกลัวหรือมีผลประโยชน์แอบแฝง
"ถ้าผมเปลี่ยนจากสั่งชานม เป็นขอจีบคนชงแทน จะดีต่อใจมากกว่าไหมครับ"
ความเงียบภายในห้องครัวเล็กๆ ดูเหมือนจะดังอื้ออึงขึ้นมาในความรู้สึกของไข่มุก ดวงตากลมโตสบมองกับนัยน์ตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความจริงจังของผู้ชายตรงหน้า ระยะห่างที่ถูกร่นเข้ามาจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเขาทำเอาหญิงสาวแทบจะลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะคำขอตรงไปตรงมาของเขาทำให้ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นกระหน่ำ เธอพยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิงให้กลับมาเข้าที่เข้าทาง แม้จะรู้ตัวดีว่ากำลังพ่ายแพ้ให้กับสายตาคู่นี้อย่างราบคาบ"มุกเป็นแค่แม่ค้าชงชานะคะ ส่วนพี่เป็นถึงบอสคาสิโน สังคมเรามันต่างกันเกินไป พี่ลูคัสแน่ใจเหรอคะว่าจะให้มุกเข้าไปอยู่ในชีวิตพี่จริงๆ" ไข่มุกเอ่ยถามเสียงแผ่ว พยายามหาข้ออ้างเพื่อดึงสติทั้งเขาและตัวเอง"พี่เป็นคนเลือกสังคมที่จะอยู่ได้ และพี่ก็เลือกแล้วว่าจะมาอยู่หน้าร้านชานมของหนู" ลูคัสตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่มั่นคง "พี่จัดการเรื่องงานของพี่ได้ เรื่องความสัมพันธ์พี่ก็จัดการได้เหมือนกัน ขอแค่หนูเปิดโอกาสให้พี่จีบก็พอ"
รถยุโรปคันหรูแล่นออกจากลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง มุ่งหน้าเข้าสู่ถนนสายหลักที่ยังคงมีแสงไฟสว่างไสวและการจราจรที่พลุกพล่านแม้จะเข้าสู่ช่วงหัวค่ำแล้วก็ตาม ภายในห้องโดยสารที่เก็บเสียงได้อย่างดีเยี่ยมมีเพียงเสียงเพลงสากลจังหวะฟังสบายเปิดคลอเบาๆไข่มุกนั่งเอนหลังพิงเบาะหนังแท้ราคาแพง สายตาของเธอทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถสลับกับลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนขับเป็นระยะ ลูคัสขับรถด้วยท่าทีผ่อนคลาย มือหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนอีกมือวางพักไว้บนคอนโซลกลาง เขาไม่ได้จ้างคนขับรถมาด้วยเหมือนตอนที่ไปร้านชานม ซึ่งนั่นทำให้บรรยากาศระหว่างเขากับเธอดูเป็นส่วนตัวมากยิ่งขึ้น"พี่ลูคัสขับรถเองบ่อยไหมคะ" ไข่มุกเอ่ยถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบที่เริ่มทำให้เธอทำตัวไม่ถูก"ถ้าเป็นเวลาส่วนตัว ผมชอบขับเองมากกว่า" ลูคัสตอบเรียบๆ โดยที่สายตายังคงมองตรงไปที่ถนนด้านหน้า "ปกติเวลาทำงานจะมีลูกน้องขับให้ เพราะผมต้องอ่านเอกสารหรือคุยงานตลอดเวลา แต่ถ้าไม่ได้ทำงาน ผมก็ไม่อยากให
อากาศเย็นฉ่ำภายในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองช่วยดับความร้อนจากหม้อชาบูได้เป็นอย่างดี ไข่มุกเดินนำหน้าชายหนุ่มร่างสูงออกมาจากร้านอาหาร หญิงสาวยกมือขึ้นลูบหน้าท้องของตัวเองเบาๆ ด้วยท่าทีผ่อนคลาย หลังจากจัดการเนื้อสไลด์และผักต้มไปชุดใหญ่จนแทบจะลุกจากเก้าอี้ไม่ไหว"อิ่มจนแทบจะกลิ้งกลับคอนโดแล้วค่ะ" เธอบ่นพึมพำพร้อมกับหันไปมองคนข้างกาย "พี่ลูคัสกินไปนิดเดียวเอง มุกว่ามื้อนี้มุกกินคุ้มอยู่คนเดียวแน่ๆ""ผมอิ่มแล้ว เห็นคุณกินอร่อยผมก็อิ่มตาม" ลูคัสตอบเรียบๆ ขณะก้าวเดินเคียงข้างเธอด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอ"แต่มุกตั้งใจจะแชร์ค่าอาหารด้วยนะคะ อุตส่าห์ตื๊อชวนมุกมาแถมขับรถมารับอีก มุกเกรงใจแย่ แล้วพี่ก็ชิงเอาบิลไปจ่ายเงินตัดหน้าตอนมุกไปเข้าห้องน้ำ แบบนี้มุกก็ติดหนี้พี่เพิ่มสิคะ" เธอยังคงบ่นเรื่องที่เขาจ่ายค่าอาหารมื้อนี้ไปทั้งหมดโดยไม่ยอมให้เธอควักเงินเลยสักบาท"ผมเป็นผู้ชาย จะปล่อยให้ผู้หญิงเป็นคนจ่ายได้ยังไง" ชายหนุ่มตอบ
แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดภายในห้องนอนขนาดกะทัดรัด ไข่มุกที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จและทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มขยับตัวเล็กน้อยเธอเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาดูด้วยความงัวเงีย ความเหนื่อยล้าจากการยืนชงชาและรับออเดอร์ลูกค้าตลอดทั้งวันทำให้ดวงตาของเธอแทบจะปิดลงอยู่ร่มร่อหน้าจอแสดงข้อความแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันอินสตาแกรม เป็นข้อความจากคนที่ทักหาเธอตรงเวลาเป๊ะทุกคืน'ฝันดีนะครับ พรุ่งนี้ตื่นแล้วบอกผมด้วย'หญิงสาวอ่านประโยคสั้นๆ นั้นแล้วเผลออมยิ้มมุมปาก กิจวัตรประจำวันของเธอเปลี่ยนไปตั้งแต่ผู้ชายคนนี้ได้ช่องทางติดต่อส่วนตัวไป ลูคัสไม่เคยทักมาเพื่อสั่งชานมล่วงหน้าตามที่เคยอ้างไว้เลยสักครั้ง แต่เขากลับทักมาส่งกู๊ดมอร์นิ่งในตอนเช้า และบอกฝันดีในตอนกลางคืนอย่างสม่ำเสมอไม่มีขาดตกบกพร่องบางวันไข่มุกก็พิ
บรรยากาศหน้าร้านชานมไข่มุกในช่วงบ่ายยังคงคึกคักเหมือนทุกวัน ลูกค้าต่อคิวกันยาวเหยียดจนแทบไม่มีที่ยืนพักหญิงสาวร่างอวบหลังเคาน์เตอร์ทำงานมือเป็นระวิง ทั้งรับออเดอร์ ชงชา และส่งมอบเครื่องดื่มอย่างคล่องแคล่ว แม้จะเหนื่อยล้าแต่รอยยิ้มการค้าก็ยังคงประดับอยู่บนใบหน้าจิ้มลิ้มไม่จางหายเข็มนาฬิกาบอกเวลาบ่ายโมงตรง ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีเข้มปรากฏตัวขึ้นที่หน้าร้านเหมือนเป็นการตั้งเวลาไว้เขาไม่ได้เดินแทรกคิวหรือแสดงท่าทีเร่งร้อน เพียงแค่ไปยืนพิงผนังที่มุมเดิม กอดอกมองดูแม่ค้าสาวทำงานอย่างเงียบเชียบ สายตาคมกริบจดจ่ออยู่กับการเคลื่อนไหวของเธอโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง คิวลูกค้าเริ่มบางตาลงจนเหลือเพียงความว่างเปล่าหน้าเคาน์เตอร์ ชายหนุ่มจึงขยับตัวก้าวเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าคนชงชาที่กำลังหยิบผ้ามาเช็ดทำความสะอาดโต๊ะ"วันนี้ก็รับชานมหวานร้อยเหมือนเดิมใช่ไหมคะ
กลิ่นหอมหวานของน้ำตาลทรายแดงเคี่ยวผสมกับกลิ่นชาต้มสุกอบอวลไปทั่วร้านชานมไข่มุกขนาดกะทัดรัด แสงแดดช่วงสายสาดส่องผ่านกระจกบานใสเข้ามาด้านใน ไข่มุกกำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมวัตถุดิบที่เคาน์เตอร์วันนี้ลูกค้าคึกคักตั้งแต่เปิดร้าน หญิงสาวร่างอวบผมสีแดงอ่อนทำงานด้วยความคล่องแคล่ว รอยยิ้มสดใสยังคงประดับอยู่บนใบหน้าจิ้มลิ้มไม่จางหาย"รับชาไทยหวานปกติแก้วหนึ่งครับ" ลูกค้าหนุ่มวัยทำงานคนหนึ่งสั่งเครื่องดื่ม"รอสักครู่นะคะ" ไข่มุกรับคำสั่งพร้อมกับกดเครื่องคิดเงิน เธอชอบบรรยากาศความวุ่นวายเล็กๆ แบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกมีพลังในการทำงานเข็มนาฬิกาบอกเวลาเกือบบ่ายโมงตรง ความสงบภายในร้านถูกขัดจังหวะเมื่อมีชายฉกรรจ์สามคนผลักประตูกระจกเข้ามา ท่าทางของพวกเขาดูไม่เหมือนคนทำงานออฟฟิศหรือนักศึกษาที่มักจะแวะเวียนมาแถวนี้ สายตาของทั้งสามคนกวาดมองไปทั่วร้านก่อนจะหยุดลงที่พนักงานชงชาเพียงคนเดียวหลังเคาน์เตอร์"น้องสาว ขอชานมสามแก้ว เอาแบบหวานน้อยกว่าใจน้องนิดนึงได้ไหม" ชายคนแรกเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาประชิดหน้าเคาน์เตอร์ สายตาของเขาไล่มองรูปร่างของไข่มุกอย่างเสียมารยาท"ทางร้านรับออเดอร์ตามคิวนะคะ รบกวนรอส







