บททั้งหมดของ Artık Senin Değilim, Alfa'm: บทที่ 11 - บทที่ 20

Lucian elinde bir torba şifalı bitkiyle yanıma geldiğinde beni Cecelia'nın hastane odasının önünde hareketsiz otururken buldu. Aklımın başıma geldiğini ama Cecelia'yla nasıl yüzleşeceğimi bilmediğimi düşünüp benim için kapıyı açmaya davrandı.Ancak bir sonraki an içeriden Helena'nın pişmanlık dolu sesi duyuldu. "Babandan bir isim alacağını hiç düşünmemiştim ama Kurt ailesine gelin olmak için savaşmalısın. Yoksa yavrukurdun da senin gibi olur, piç doğar ve lağımda fare gibi yaşamaya mahkûm olur."Lucian'ın yüzü anında karardı, bütün bedeni şiddetle titremeye başladı. Demek yıllardır hayran olduğu varisin annesi aslında gayrimeşru bir kızdı ve hiçbir statüsü yoktu.Kurt ailesi yüzyıllık bir hanedandı ve her Luna asil bir kan hattından gelirdi. Ailenin Luna'sı bir piç olursa bu skandal, onları diğer bütün sürülerin alay konusu yapardı.Üstelik bizim ailemiz, Kurt ailesi, nesiller boyunca eski gücümüzün çoğunu kaybetmişti ve konumumuzu güvence altına almak için evlilik ittifaklarına şiddet

Elise'in Bakış AçısıKuzey Sürüsü'ndeki Kurt ailesinde yaşanan büyük yönetim değişikliği haberi hızla yayıldı."Demek her şey bu kadar çabuk değişmiş," diye içimden geçirdim.Birkaç gün içinde, tarafsız bölgedeki küçük bir dağ köyünde saklanıp öğretmenlik yaparken telefonumdaki haberlerden Kieran ve Cecelia'dan sonra neler olduğunu öğrendim.Bu sonuç karşısında içimde karmaşık duygular oluştu. Ne de olsa hatırladığım kadarıyla Kieran, Cecelia'yı sevmemesine rağmen iki yavrukurtları hatırına bir şekilde ona sahip çıkıyordu. Ama bu kadar kısa sürede böyle bir sona varmışlardı."Artık hiçbiri beni ilgilendirmiyor," diye içimden geçirdim. Artık kendi hayatım vardı.Ahşap kapıyı itip açtım ve avludaki şifalı bitkileri suladım. İşim bitince sulama kabını bıraktım, şezlonga uzandım ve dağlarla çevrili bu yetimhaneye baktım.Şu anda yaz tatiliydi, bu yüzden küçük tesise göz kulak olmak için sadece birkaç öğretmen kalmıştı, ben de onlardan biriydim.Öğleden sonra güneşi beni uykuya çekiyor, geç

Elise'in Bakış AçısıBütün denetim ve görüşmeler sorunsuz geçti. Kieran, yetimhaneye o aydan itibaren her yıl bir milyon dolar sağlamaya hemen karar verdi; böylece bütün yetimler üniversite okuyabilecekti.Sözleşme hiçbir sorun çıkmadan imzalandı.Margaret ve denetim ekibine eşlik eden öğretmenler, grubu yetimhanenin yeni yapılan yemekhanesinde ağırlamak için içtenlikle davet ettiler. Gezi boyunca Kieran bir şey söylemek ister gibi göründü ama kendini tuttu.Sonunda konuyu Margaret açtı. "Kurt Bey, bana Elise'i soracaksınız, değil mi?"Kieran'ın gözleri hemen parladı, ama o konuşamadan Margaret devam etti: "Elise bana sizden bahsetti, nerede olduğunu da biliyorum. Ama sizi görmek istemiyor."Kieran'ın parmakları kıvrıldı, tırnakları avuçlarına battı. Keskin bir acı canını yaktı ama bu, göğsünü kemiren daha derin acıyı bastırmaya yetmiyordu."Demek Lucian'ın bir zamanlar verdiği cevabın aynısıydı: beni görmek istemiyordu," diye içinden geçirdim."Beni bu kadar çok sevmişken neden görmek

Elise'in Bakış AçısıBaşımı eğdim ve Elliot'un kucağında bir yığın oyuncak tuttuğunu, ayaklarının dibinde daha da fazlasının saçılmış olduğunu gördüm. Sonra annesinin öldüğünü hatırladım. Bu oyuncaklar ondan geriye kalan tek şeydi.Morgan'a Elliot'u alıp gitmesini söyledim ve Elliot'a bütün oyuncakları tek tek yetimhaneye getireceğime söz verdim.Morgan, Elliot'la birlikte gittikten sonra hızla bir çuval kaptım ve oyuncakları içine tıktım. Çuvalı omzuma atar atmaz pencereden bir toprak kayması koptu.Zaman dondu ve dehşet beni sardı. Gözlerimin önünü sadece kırık tahtalar ve molozla karışmış o yoğun, çamurlu sel kapladı. Cehennemin kapıları ardına kadar açılmışçasına pencere eşiğinden dökülürken kükredi. Kesif toprak kokusu anında burun deliklerimi doldurup her nefesimi boğdu."Beynim durdu, bedenim boşaldı. Orada yığılmış hâlde ölüm dalgasının üzerime çarpmasını çaresizce izliyordum," diye içimden geçirdim.Tam o sırada çalkalanan çamurun ve kaosun içinden devasa beyaz bir kurt fırlay

Elise'in Bakış AçısıLucian'ı tek kelime etmeden sessizce dinledim. Ancak konuşmasını bitirip bana umutla baktıktan sonra cevap verdim."Olanlar için sizi asla affetmeyeceğim, ama kin de tutmayacağım. Kendi hayatım var ve bu karmaşaya daha fazla zaman harcamak istemiyorum."Lucian uzun bir süre sessiz kaldı, sonra ağır bir iç çekti. Ardından çantasından yıpranmış bir defter çıkardı."Onu hemen tanıdım," diye içimden geçirdim. Yeni çıkmaya başladığımızda yarı zamanlı işimden kazandığım parayla Kieran'a aldığım ilk hediyeydi.O zamanlar Kieran o kadar heyecanlıydı ki deftere gözü gibi bakacağına ve birlikte yaşadığımız her anıyla dolduracağına söz vermişti. Bir gün gelecekteki yavrukurtlarımıza göstereceğini, böylece anne babalarının birbirini ne kadar sevdiğini bileceklerini söylemişti."Sen gittikten sonra Kieran biraz çıldırdı. Her gün bu deftere yazdı," diye açıkladı Lucian, sesi yorgunlukla ağırdı."Tam olarak ne yazdığını bilmiyorum ama seni aramaya geldiği gün, seni eve götürdüğün