جميع فصول : الفصل -الفصل 75

ฉางอิงเอ่ยอธิบายเบาๆ “หยกพกชิ้นนี้มีความพิเศษ... มันมีสองชิ้นแยกออกจากกันได้ ทว่าเมื่อนำมารวมกัน ลายสลักจะสอดประสานกลมกลืนรวมเป็นเนื้อเดียวกันอย่างไร้รอยต่อ...”ฉินอ๋องใช้นิ้วเรียวยาวลูบไล้หยกพกเนื้อดี ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองนาง ด้วยสายตาร้อนแรง“ข้าเข้าใจแล้ว... หยกพกนี้สอดประสานรวมเป็นหนึ่ง เช่นเดียวกับตัวข้า... ที่อยากจะ ‘รวมเป็นหนึ่ง’ กับเจ้าเช่นกัน”เพียะ!ฉางอิงเขินอายจนหน้าแดงจัดถึงใบหู นางรีบยกมือขึ้นตีแขนเขาเบาๆ ขึงตาดุใส่บุรุษหน้าหนา“ท่านอ๋อง! เหตุใดจึงเอ่ยวาจาลามกไร้ยางอายเช่นนี้เพคะ! ด้านนอกคนผ่านไปมาหากได้ยินเข้าจะเข้าใจผิด ทำตัวไม่เหมาะสมเลยสักนิด!”ฉินอ๋องเลิกคิ้ว ก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างลดเหลือเพียงลมหายใจกั้น เขายิ้มมุมปาก ย่อกายลงมาเอ่ยกระซิบข้างหู“เช่นนั้น... ต้องทำตรงไหนถึงจะเหมาะสมรึ ในห้องนอนดีหรือไม่”“ท่าน!” ฉางอิงรู้สึกว่าความหน้าหนาของคนผู้นี้รุกหนักจนนางรับมือไม่ทันอีกต่อไป! ร่างเล็กหมุนกายรีบวิ่งหนีออกจากลานหลังจวนไปทันทีด้วยความอับอาย!ยามวิ่งกลับมาถึงโต๊ะอาหารในงานเลี้ยง ใบหน้าหวานของท่านหญิงน้อยยังคงแดงก่ำราวกับลูกท้อสุก จนเผยฉางเฟิงเอ่ยถามด้วยความสงสัย ฉ

การแต่งงานอันยิ่งใหญ่แห่งแคว้นต้าเซิ่งถูกจัดขึ้นติดๆ กันในฤดูวสันต์ที่ดอกไม้ออกดอกบานสะพรั่ง เดิมทีฮ่องเต้ทรงมีพระราชประสงค์จะให้จัดงานมงคลสมรสพร้อมกันในวันเดียวกัน เพื่อความยิ่งใหญ่และมงคลคู่ ทว่าฉางอิงกลับเอ่ยขัดขึ้น เพราะนางอยากร่วมงานแต่งงานและส่งสหายรักอย่างหย่งอันเข้าพิธี ส่วนหย่งอันเองก็อยากเห็นงานแต่งของเสด็จอาและร่วมแสดงความยินดีกับฉางอิงเช่นกันสุดท้ายจึงลงเอยด้วยการจัดงานห่างกันสิบห้าวัน โดยงานแต่งงานของ เผยฉางอิง และ ฉินอ๋อง ถูกจัดขึ้นเป็นคู่แรก!ยามเช้าตรู่ จวนเผยกั๋วกงคึกคักและอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุข เสียงดนตรีมโหรีประโคมดังสายลมโชย เกี้ยวแปดคนหามสีแดงชาดสลักลายหงส์เหินประดับทองคำแท้วาววับจอดรออยู่หน้าประตูจวน สินสอดสิบลี้และสินเดิมเจ้าสาวที่ถมจนเต็มคลังจวนฉินอ๋อง กลายเป็นตำนานเล่าขานไปทั่วทุกสารทิศเผยฉางเฟิง ย่อตัวลงเบื้องหน้าน้องสาว ยิ้มรับให้ฉางอิงขึ้นขี่หลังตามประเพณีการส่งเจ้าสาวออกเรือน ทหารหนุ่มร่างสูงใหญ่แบกน้องสาวเดินตรงไปยังเกี้ยวแปดคนหามอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงเข้มที่เคยดุดันกลับกลายเป็นสั่นเครือเล็กน้อย“ฉางอิง... หากวันใดบุรุษผู้นั้นทำให้เจ้าต้องเสีย

สามปีผ่านไปอย่างรวดเร็วดุจสายน้ำไหล...ท้องฟ้าเหนือเมืองฉางอานยามนี้สว่างสดใส ไร้ซึ่งรอยเมฆหมอกอึมครึมของการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในวังหลวง ภาพความวุ่นวายและความแค้นในชาติก่อนบัดนี้ถูกลบล้างไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความร่มเย็นและสมบูรณ์พูนสุขของแคว้นต้าเซิ่งภายในจวนฉินอ๋องอันโอ่อ่า เผยฉางอิง ในชุดอาภรณ์หรูหราสีฟ้าครามปักลายผีเสื้อทองคำ กำลังนั่งตรวจนับบัญชีคลังการค้าตระกูลเฉินและตระกูลเผยอยู่บนตั่งไม้ โดยมีนักบัญชีและหมัวมัวคอยยกหีบตั๋วเงินและทองคำแท่งเข้ามาให้ตรวจสอบไม่ขาดสาย“คลังการค้าทางใต้รายงานว่า เดือนนี้ทำกำไรได้เพิ่มอีกสามล้านตำลึงทองเจ้าค่ะท่านหญิง” หวังหมัวมัวเอ่ยรายงานด้วยรอยยิ้ม แม้นางจะเป็นชายาฉินอ๋องแต่นางก็ยังเหมือนเดิม ให้คนอื่นเรียกนางเช่นเดิมเว้นแต่ออกงานเท่านั้นจึงถือระเบียบสักครั้ง หลายคนที่บอกว่านางเย่อหยิ่งได้สัมผัส จริง ๆ ก็พบว่านางเป็นคนที่เรียบง่าย สบาย ๆฉางอิงยกรอยยิ้มพึงพอใจ นัยน์ตาดอกท้อส่องประกายพราวระยับ ความร่ำรวยของนางมากขึ้นอีก ความสบายใจเริ่มมีมากขึ้นยามนั้นเอง... ร่างสูงโปร่งสง่างามของ ฉินอ๋องเซียวเผยรุ่ยในชุดลำลองสูงศักดิ์ ก็เดินก้าวเข้าม