"Sigurado ka bang ayos ka na? Okay na ang pakiramdam ni Lexie. Wala na siyang lagnat," wika ni Axel.Bumagsak ang tingin ko sa pagkain."Okay na kami rito, Axel. Baka may trabaho ka pa. Alam kong marami ka pang aasikasuhin," wika ko bigla.Ngunit bakit parang ang lungkot ko? He wouldn't sleep here anymore. Okay na rin naman si Lexie."O-okay. B-but there's still heavy rain, Ezrha," aniya na para bang sinabi niya iyon upang magbago ang isip ko at dito muna siya matulog."It's okay. Tulad ng sabi ko, nanibago lang ako roon," pagsisinungaling ko pa.He bit his lower lip and slowly nodded. "You won't work?" tanong niya sa akin."Hindi na muna. Tatawagan ko lang si Doña Felicia. Pero baka bukas ay ipapabantay ko si Lexie. Tiyak akong gusto rin kasi ng matanda na makita si Lexie. Mami-miss niya iyon kapag lumuwas na siya." Napaangat ang tingin niya sa akin.Now, his ears are on me. "Luluwas?""Oo. Uuwi na siya sa Pilipinas."I saw the different emotions in his eyes. Kitang-kita ko kung paan
Dernière mise à jour : 2026-10-08 Read More