All Chapters of นักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช: Chapter 1 - Chapter 4

4 Chapters

พิธีสมรสครั้งที่99

"หลบๆ ขบวนกำลังจะมาแล้ว" ชายทหารหนุ่มผู้สวมชุดเกราะตะโกนดังขึ้น ชาวบ้านที่กำลังจับกลุ่มนินทาเริ่มทยอยถ้อยเข้ามาชิดริมถนนก่อนจะหันหน้าไปทางเดียวกัน "นั้น ขบวนเจ้าสาวรึ" "เป็นสตรีจากตระกูลใด ถึงได้โชคร้ายเช่นนี้" "แต่งเข้าไปสุดท้ายก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุนอยู่ดี" "ข้าล่ะสงสารจริงๆไม่รู้ว่าลูกสาวบ้านไหนจะถูกไปสังเวยอีก" ชาวบ้านบางคนพูดขึ้นสลับกันไปมาแต่อีกใจก็นึกสงสาร ! ทันใดนั้นขบวนรถม้าเจ้าสาวเริ่มเข้ามาใกล้ชาวบ้านทุกคนเริ่มก้มหน้าปิดปากเงียบสนิท รอให้ขบวนผ่านไปแม้ในช่วงเวลานั้นทุกคนต่างหวาดกลัวจนลืมหายใจเต็มปอด แต่มีชาวบ้านคนหนึ่งเขาสงสัยจึงอยากเงยหน้าดูให้เห็นเต็มตา ถึงแม้ว่าจะเห็นแค่ผ้าม่านภายนอกก็ตาม ฟิ้ว..ฟิ้ว (เสียงลม) ผ้าม่านสะบัดออกตามแรงลมประจวบเหมาะกับที่ชาวบ้านผู้นั้นกำลังเงยหน้ามองอย่างช้าๆ "สตรีผู้นั้นตายแล้ว" เขาตกใจจนตาล่อกแล่กอุทานพึมพัมจนผู้คนข้างๆเริ่มเงยหน้ามองตาม เพียงเสี้ยววินาทีผ้าม่านสีแดงก็ถูกปิดลงในชั่วพริบตา ผู้คนที่เงยหน้ามองนั้นต่างยืนนิ่งตัวแข็งทื่อไม่กล้าตื่นตระหนกให้ทหารนั้นจับได้ จนขบวนเจ้าสาวผ่านพ้นไปพวกเขาจึงถอนหายใจโล่งอกพร้อมกับปาดเห
last updateLast Updated : 2026-08-18
Read more

ผีบรรพบุรุษยังไม่น่ากลัวเท่านาง

กึก..ตึก! เสียงฝีเท้า"ห๊ะ..นั้นๆ เสียงผู้ใดกัน" นางถามสั้นๆ แต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับ มีเพียงแค่เสียงฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างช้าๆ พรึ่บ..! ไฟสว่างวาบมือหนาค่อยๆดึงผ้าคลุมหน้าลงอย่างรวดเร็ว"ตัวอะไรกัน" จ้าวอี้หรานรีบถอยออกห่างเล็กน้อย พร้อมชักดาบออกมาป้องกันฉวับ! (เสียงชักดาบ)ฉู่เยว่หลิงยกฝ่ามือทั้งสองข้างบังหน้าหลับตาสนิทก่อนจะเอ่ยตอบกลับไป "อย่า ๆ ข้าเป็นคนนะ" ฉู่เยว่หลิงเอ่ยเสียงสั่น"เจ้าแน่ใจรึ หน้าตาเช่นเจ้าน่ากลัวกว่าผีบรรพบุรุษข้าอีก" ฉวับ ! (เก็บดาบเข้าฝัก)"ไสหัวไปให้พ้น" จ้าวอี้หรานยืนหันหลังเอ่ยน้ำเสียงเย็นชาไล่นางออกไป"อะไรกัน ท่านจะปล่อยข้าไปจริงหรือ" ฉู่เยว่หลิงขมวดคิ้วสงสัย"หูหนวกหรือไง บอกว่าให้ออกไป" ปัง...เคร้ง! จ้าวอี้หรานโวยวายเหมือนถูกผีเข้าเขาปัดสิ่งของอยู่บนโต๊ะจนแตกกระจาย ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดราวกับถูกบีบคั้น เหมือนกับว่ากำลังกลายเป็นอีกคน"ทะ..ท่านเป็นอะไรไป ข้ากลัวนะ" ฉู่เยว่หลิงลุกขึ้นออกจากเตียงยื่นมือไปข้างหน้าเพื่อจะจับไหล่เขาเบาๆ "อยากตายรึไง" น้ำเสียงทุ่มใหญ่เอ่ยขึ้นค่อยๆเอียงคอหันมาช้าๆ พร้อมกับแววตาแดงฉานราวกับปีศาจ"อ๊าย..ช่
last updateLast Updated : 2026-08-18
Read more

ท่านอ๋องฟื้นแล้ว

น้ำใสๆ ถึงกับคลอเบ้าเต็มหน่วยด้วยความซาบซึ้งใจ แต่ความซาบซึ้งนั้นกำลังจะหลั่งออกมาเต็มที่ในจังหวะนั้นเสียงทหารเฝ้ายามหน้าประตูก็วิ่งพรวดเข้ามาหาแม่บ้านด้วยท่าทีตื่นตระหนก"แย่แล้ว องค์ชายหานอี้หรานพยายามจะเข้ามาให้ได้ ทำอย่างไรดี ทั้งที่ท่านอ๋องก็สั่งไว้แล้วห้ามให้เข้ามาข้ากลัวโดนทำโทษเหลือเกิน" ท่าทีทหารขาสั่นก้าวไม่ออกลมหายใจติดขัดในขณะเอ่ยออกมา "อะไรนะ ตอนนี้ท่านอ๋องรักษาตัวอยู่องค์ชายมาทำอะไรกันแน่" ในขณะที่แม่บ้านกับทหารกำลังสนทนากันด้วยความร้อนใจ ฉู่เยว่หลิงนึกย้อนตัวละครในนิยายหรือองค์ชาย หานอี้หราน 'นี่องค์ชายหานอี้หรานรึ ทำไมแม่บ้านถึงกลัวละ ในนิยายเขาเป็นสุภาพบุรุษพูดจาดีชอบช่วยเหลือคน หรือว่าเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไป' "พระชายา ท่านรีบไปหลบซ่อนในห้องเก็บของก่อนเพคะ" แม่บ้านสะกิดไหล่ในขณะที่นางนั้นกำลังยืนนึกคิด "เหตุใดข้าต้องไปหลบซ่อนด้วย" นางเอ่ยถามด้วยความสงสัย" พระชายาเชื่อข้าเถิดเพคะ" "ไม่ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้นข้าก็อยากจะรู้เช่นกันว่าองค์ชายนั้นมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์อะไร" นางนั้นเอ๋ยเด็ดขาดไม่ยอมซ่อนตัวทำให้แม่บ้านและทหารถึงกับเขาทรุดลงกับพื้น"ลุกขึ้นพวกเจ้าจะ
last updateLast Updated : 2026-08-18
Read more

รับเงินแล้วไปซะ

"องค์ชายเชิญท่านกลับไปเถิดขอรับ" องค์รักษ์กล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงหนักแน่นปัง! เสียงบานประตูเปิดออกจ้าวอี้หรานปรากฏตัวต่อหน้าหานอี้หราน รูปร่างสูงง่าออร่าแรงกดดันจากภายในทำให้ทหารที่ยืนนิ่งอยู่ถึงกับตัวสั่นจากข้างใน ทันใดนั้นจ้าวอี้หรานจึงใช้แรงลมปรานดึงเข้มพิษออกมากจากเหล่าทหาร ก่อนจะหันไปมองน้องชายหานอี้หรานด้วยแววตาเรียบเฉย"เจ้ามาที่นี่ด้วยเหตุอันใด" "ข้าแค่เป็นห่วงท่านพี่ กลัวว่าปีศาจในตัวท่านจะกำเริบทำร้ายเจ้าสาวจนตาย ข้านั้นไม่อยากให้ข่าวนี้แพรออกไปกลัวจะทำให้ราษฎรนั้นหวั่นกลัวจนไม่กล้าส่งบุตรสาวเข้าวังมาเป็นนางกำนัล" สิ้นสุดประโยคจ้าวอี้หรานกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดนูน เขาพยายามจะระงับโมสะ แต่เมื่อนึกถึงคำพูดเมื่อครู่จึงไม่อาจจะซ่อนความโกรธเอาไว้ได้""บังอาจ" ลมหายใจหอบกระชั้นจนอกกระเพื่อมปลายเท้ายกสูงปะทะยอดหน้าฝ่ายตรงข้ามจนกระเด็นไปติดรั้วกำแพง แค่ก..แค่ก เสียงไอสำลักเลือดออกปากหานอี้หรานค่อยๆ พยุงตัวเองยืนขึ้นในระหว่างนั้น จ้าวอี้หรานเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหาน้องชายพร้อมกับย่อตัวลงต่ำกดไหล่หานอี้หรานไว้"เจ้ามาเยาะเย้ยข้ารึ" เขากระซิบถามเบาๆที่ข้างหู"ท่านพี่ ข้าแค่เป็
last updateLast Updated : 2026-08-19
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status