4 มีเซ็กซ์กัน

และนับตั้งแต่นั้นมา ผมก็กลายเป็นเพื่อนที่เหมือนจะสนิทกับเวฬา เราเป็นเพื่อนกัน เธออยู่ที่ไหนในโรงเรียนที่ตรงนั้นมักจะมีผมเสมอ เธอมีเพื่อนสนิทอยู่หนึ่งคน น่าจะชื่อปลา ผมได้ยินเธอพูดบ่อย ๆ แต่ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

ผมเป็นพวกไม่สนใจอะไรที่ผมไม่คิดจะสนใจอยู่แล้ว

สิ่งที่ผมสนคือเวฬาของผม

ณ ตอนนี้ เพิ่งจะเปิดเทอม 2 ได้สองอาทิตย์ หลังจากที่เทอมแรกผ่านพ้นไปด้วยดี และก็มีเพื่อนบางคนที่หายไป เพราะความปากไวของพวกมันเอง

“เวย์ครับ” ผมเรียกเธอด้วยน้ำเสียงที่ห่วงหา วันนี้เวฬาของผมเธอมีท่าทางแปลกไป “เป็นอะไรมั้ยครับ มีอะไรไม่สบายใจบอกนอสได้นะครับ”

ผู้หญิงคนนี้มีไม่กี่เรื่องที่เธอจะเก็บเอามาใส่ใจ ซึ่งส่วนใหญ่คือเรื่องที่น่ารังเกียจที่สุด

“ไม่มีอะไร เวย์แค่…” เวฬาก้มหน้าลงฟุบกับโต๊ะม้าหินอ่อนหลังตึกเรียน ม้าหินอ่อนชุดนี้เด็กนักเรียนพากันขนมาไว้ด้านหลังของตึกเพื่อเป็นที่นั่งยามโดดเรียน ตอนนี้ผมและเธออยู่ที่นี่ด้วยกันเพียงสองคน ส่วนเพื่อนสนิทของเวฬาไปไหนไม่รู้ผมไม่ใส่ใจ

“เวย์ครับ” ผมถอดแว่นออกและฟุบหน้าเอียงข้างลงกับโต๊ะม้าหินอ่อน หันหน้าหาเธอ “ขอจับแก้มได้มั้ย” ผมต้องเอ่ยขอ เพราะเธอน่ะชอบระแวง เวลาที่ผมจะแตะตัวเธอ ผมจะต้องขออนุญาตเธอก่อนเสมอ

“นอส…” เวฬาเอียงหน้ามาทางผม เราสบตากัน “มีเซ็กซ์กันมั้ย เวย์ชอบนอสนะ” มือบอบบางยื่นมาวางแนบที่แก้มของผม

“เวย์ครับ เวย์พูดอะไรออกมารู้ตัวมั้ย” ถามว่าดีใจมั้ย ไม่ดีใจหรอก เพราะผมยังไม่ได้เป็นอะไรกับเธอเลย มาขอกันแบบนี้ผมตั้งตัวไม่ทัน

“ทำไมอะ นอสไม่ชอบเวย์เหรอ เวย์ซิงนะนอส ช่วยเอาซิงเวย์ไปได้มั้ย เวย์อยากให้นอส เวย์ไม่อยากให้คนอื่น ทำไมคนอื่นอยากได้กันนัก แล้วทำไมนอสทำเหมือนไม่อยากได้ หรือนอสไม่ชอบเวย์เหรอ เวย์…” เวฬาเธอร้องไห้ คนที่ทำเธอร้องไห้ได้ต้องมีแค่ผมสิ ไอ้อีหน้าไหนไม่มีสิทธิ์มาทำเธอร้องไห้เด็ดขาด

“ชู่ว์… อย่าร้องไห้สิครับ เวย์ร้องไห้แบบนี้นอสรู้สึกไม่ดีเลย” ผมไม่ถนัดปลอบใจใคร ปกติผมชอบซ้ำเติมมากกว่า แต่กับคนคนนี้ที่ผมชื่นชอบ ผมทำได้ทุกอย่าง “นอสไม่รู้นะว่าเวย์มีอะไรไม่สบายใจ แต่นอสจะอยู่ข้าง ๆ เวย์เสมอนะครับ”

ผมรู้ ผมรู้ดีเลยล่ะว่าเธอทำไมอยู่ในอาการแบบนี้ แต่ผมแค่แกล้งไม่รู้เท่านั้น

อะไรก็ตามที่ผมสนใจ ผมจะรู้ทุกเรื่องของสิ่ง ๆ นั้น

“เวย์กลับนะ” จู่ ๆ เธอก็ลุกขึ้นยืน ซึ่งผมไม่มีทางปล่อยเธอไปมีอะไรกับไอ้เลวตัวไหนแน่ ๆ

“ไม่อยากเป็นเพื่อนแล้ว เป็นแฟนได้มั้ย” ผมใจกล้าดึงคว้าเธอเข้ามากอด ผมนั่งที่ม้าหินอ่อน ส่วนเธอยืนอยู่ เธอยอมให้ผมกอดง่าย ๆ “นอสชอบเวย์มาก ถ้าเราเป็นแฟนกัน จะไม่มีใครทำให้เวย์เสียน้ำตาได้อีก นอสจะไม่ให้ใครมาทำร้ายเวย์ของนอส”

“เวย์ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยคิดชอบผู้ชายคนไหน แต่เวย์ชอบนอสนะ นอสน่ารักเหมือนมารี” ไอ้การเปรียบผมกับหมานี่ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริง ๆ เธอชอบเล่นหัวผม ชอบบอกว่าเส้นผมของผมนุ่มเหมือนขนของมารี

น่าปลื้มใจมากครับ