All Chapters of ทาสรักร้ายของนายมาเฟีย: Chapter 1 - Chapter 5

'พี่ลีโอจะกลับยัง ผมรออยู่หน้าบ่อนเนี่ย' เสียงปลายสายแผดลั่นจนลีโอต้องเอาโทรศัพท์ออกห่าง "เออ จะกลับแล้วเนี่ย มือไม่ขึ้นเลยห่า" จิ๊ปากหงุดหงิดก่อนวางสาย นี่มันวันอะไร อุตส่าห์ได้เครดิตมาจากบ่อนนี่ตั้งห้าหมื่น แต่เพียงกระพริบตามันก็ละลายหายไป"ทำไมมึงไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนวะกริมม์" ลีโอออกมานอกบ่อนก็เอ่ยถามพลางไล่สายตามองคนตรงหน้า "รู้ว่าแต่งแล้วสวย แต่ไม่ต้องขนาดนี้ไหม""ก็รีบไง และถึงไม่แต่งงี้ผมก็สวยมาก ๆ แล้วเหอะ" กริมม์ฉีกยิ้มก่อนออกเดินนำผู้พี่ไปรอโบกแท็กซี่"ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนนักหนา?""พี่ไม่รู้เหรอ เวลาผมมารับพี่คนอื่น ๆ เขาชอบนินทากัน""นินทาเรื่อง?""ก็...คนนั้นโคตรสวย แต่แฟนหน้าอย่างกับแย้ อันนี้ผมยกตัวอย่างนะพี่""ไอ้เด็กห่า! เรื่องอะไรมาหลอกด่ากูเนี่ย" ลีโอสบถก่อนจะดีดหูญาติผู้น้องไปหนึ่งที กริมม์กุมใบหูตัวเองหน้ามุ่ย "นอกจากเป็นผีพนันแล้วยังชอบรังแกคนอื่นอีก แบบนี้ไงถึงไม่มีแฟน""กูไม่หาเองต่างหากเว้ย พวกผู้หญิงมีแต่งี่เง่า อยู่กับคาสิโนสบายใจกว่า""แล้วคาสิโนก็พาหมดตัว เหอะ!" กริมม์ส่ายหัวระอา ข้ออ้างของพี่ชายทั้งนั้น จริง ๆคือไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากฝากอนาคตด้วยต่าง

กริมม์ใช้มันเป็นเครื่องมือระบายความหงุดหงิดจากพี่ชาย แต่ไม่รู้ด้วยเคราะห์ซ้ำหรือกรรมซัด กระป๋องนั้นลอยละลิ่วไปกระทบชิ่งกับรถเบนซ์ที่ขับเอื่อย ๆ กันเป็นขบวน‘ไอ้เวร! รถญี่ปุ่นวิ่งเต็มถนนเสือกไม่กระเด็นไปโดนวะ’"ฉิบหาย!" อุทานเสียงหลงพลันหันซ้ายหันขวามองหาที่หลบภัย แต่ ไม่ทันเจอทางหนีทีไล่ ชายชุดดำห้าคนที่หน้าตาและบุคลิกเหมาะกับการฆ่าคนก็ลงมาจากรถนำขบวนมุ่งตรงมา"ขะ...ขอโทษค่ะพี่ หนูไม่ตั้งใจ" ดัดเสียงแหลมปรี๊ดพลางพนมมือไหว้ย่อ แต่ชายเหล่านั้นไม่พูดจากลับพุ่งมือมาหมายจะคว้าตัวร่างเล็ก เรื่องอะไรจะรอให้จับได้ เด็กหนุ่มสาวเท้าออกวิ่งรวดเร็ว แต่ไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็ต้องหยุดกึกและถูกลากไปยังรถที่อยู่กลางขบวน"โอ๊ย!" เชี่ยเอ๊ย อย่ารุนแรงกับอิสตรี(ปลอม ๆ)ได้ไหมเล่า "เจ็บไหม? ""เจ็บสิวะ ถามได้" เขาหันไปตวาดพลันชะงัก แม่งเอ๊ย! กระโดดลงไปนอนกลางถนนให้รถชนตายเลยดีไหม"เมื่อคืนเธอหนีหายไป จำได้ไหม? " เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหวานแต่เครือท่าทีเจ้าเล่ห์ มันไม่รู้สึกชวนเคลิบเคลิ้ม แต่ดูเหมือนรอยยิ้มฆาตกรโรคจิตมากกว่า "เอ่อ…นะ…หนูขอโทษ เมื่อคืนหนูต้องรีบกลับบ้านอะพี่ พอดีแม่ป่วย..." "แม่ป่วย?" แกสต