My One Night Stand Agriculturist Billionaire 의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

“Fvck! Hindi ko matiis na hindi ko siya hanapin, Greg! Ilang araw na pero wala pa rin akong balita sa kaniya.” Palakad-lakad si Yohan sa sala nang condo niya sa sobrang prustrasyon. Tila mababalíw na siya sa kakaisip kay Crayne. Hindi niya alam kung ano ang gagawin.Sinunod kasi niya ang sinabi ng kaibigang si Greg na pahupain muna ang sitwasyon. Pero lumipas na ang ilang araw, wala pa rin siyang balita kay Crayne.“Yohan, kumalma ka, Dude. Tingnang mo nga ‘yang sarili mo, para kang tangá sa ginagawa mo.” Naiiling na sabi ni Greg na prenteng nakaupo sa single sopa at umiinom ng wine.Natigilan si Yohan sa sinabi ng kaibigan. Tiningnan niya nag sarili sa repleksyon ng malaking salamin. Magulo ang buhok niya, nangingitim ang ilalim ng mga mata. Gusot ang suot na damit at wala pa siyang ligo. Kahit ang kumain ay wala siyang gana.“Fvck!” malutong na mura niya at pabagsak na umupo sa malaking sopa.Natawa si Greg at binigyan siya ng wine. Agad niya iyong inisang lagok at kusang nagsalin

“Yohan, I am with someone else.”Tila nabingi si Yohan sa narinig niya mula sa kabilang linya. Parang umikot ang paligid at naging blanko ang kaniyang isipan. “A-ano?” pagak ang tinig na tanong niya, hoping na mali siya ng narinig.“I am with Chrys right now. Just having fun for a while.” Crayne answered, plainly.Nanlamig ang katawan niya. She even said someone’s name. Napako na ata siya sa kanyang kinatatayuan at hindi makagalaw.“N-no. H-hindi ‘yan totoo. Nagbibiro ka lang ‘di ba?” Iling niya as if makikita ni Crayne.“Mukha ba akong nagbibiro?” natawa ito sa kabioanh linya. “Hindi ka naniniwala? Gusto mo ng pruweba?” tanong ni Crayne kaya napatingala siya sa langit, kagat ang labi upang pigilan ang kaniyang emosyon.Naninikip na naman na kaniyang dibdib na para bang nay nakabara roon.“N-nasaan ka? Magkita tayo…may sasabihin ako sa ‘yo. May lilinawin lang ako—” “Linawin ang alin? Sa namamagitan sa atin?” mahinang tumawa na naman ito sa kabilang linya. “Huwag ka mag-alala, tulad

“One Martini, please…” order ni Yohan sa bartender habang niluluwagan ang suot na necktie.As usual, blanko na naman ang kaniyang ekspresyon na pumasok roon. Pagkatapos niya sa opisina ay doon na siya dumeretso. Iyon ang nakasanayan niya nitong mga nakaraang limang taon.Nang ibigay ang order niya ay inisang lagok lamang niya iyon. Nag order siya nang sampung order ulit.“Hey, boy—” “Back off!” inis na ita niya sa babaeng sumubok na landíín siya.Natakot ata niya ito kaya mabilis na lumayo ang babae at nagmamadaling umalis.Napatingin siya sa kaniyang cellphone nang may tumawag. Pangalan ni Jessie ang nakita niya sa screen.“Hey…” sagot niya sa kapatid.“Yeah. Nasaan ka? Pinuntahan kita sa opisina mo, sabi ng sekretarya mo nakaalis ka na raw.” Napatitig siya sa basong hawak niya. Inikot-ikot niya ang laman nun bago inisang lagok ulit.“Wait, nasa bar ka na naman?” alam niyang salubong na naman an mga kilay ng kapatid niya ngayon.“Nagpapalipas oras lang,” walang ganang aniya.“Kuya

“Mom, dad is here!” Hindi nakagalaw si Yohan sa kaniyang kinatatayuan nang makita ang batang masayang tumakbo papunta sa gawi niya. Sa tantya niya ay nasa apat o limang taon ang bata. Para siyang natuod sa kaniyang kinatatayuan. Hindi niya alam kung siya ba ang tinawag siya nitong daddy gayung sa gawi niya ito patungo. Gulat man ay hintay niya itong makalapit.Habang ang babaeng naka-sunglasses, kaligay ang mahaba buhok, naka-korean boots, at korean coat, habang hila hila ang maleta ay nakatutok sa bata ang tingin.Parang hindi siya nito nakita o napansin man lang. She looks stunning and hot. She changed a lot.Pero kahit malaki ang ipinagbago nito, nakilala pa rin siya ni Yohan lalo na nang maramdaman ang mabilis na tibok ng puso niya.“Daddy!” Nakuha ng bata ang kaniyang atensyon. Naalala niya bigla ang sinabi ni Greg noon. About the pregnant thing. Hindi niya alam kung bakit pero parang nakaramdam siya ng tuwa na makita ang bata.Akmang luluhod na sana siya upang salubungin ang

“Mr., don't you wanna eat with us? Please…eat with us. Besides Mommy and Daddy, you're the first Filipino man that I met and talked to. I think you're not a bad guy…so can you come with us to eat?” Hindi alam ni Yohan kung ano ang isasagot niya sa bata. Sa totoo lang, magaan ang loob niya rito kahit na alam niyang dapat masama ang loob niya dahil hindi pa tuluyang hiwalay sila ni Crayne pero may anak na ito sa iba.Kabaliktaran ang nararamdaman niya. Parang natutuwa siya na makita ang bata. Higit sa lahat, kahit hindi pa siya nito kilala, iniimbita pa siya nitong sumama para kumain.Pero ganun pa man, naroon pa rin ang sakit sa dibdib niya. Kinalimutan na siya ni Crayne. Isa na siyang unimportant person sa paningin ng asawa.Sa sagot na sana siya sa bata nang biglang lumapit si Crayne at hinila palayo sa kaniya ang bata.“Hanyo, didn't I tell you not to casually invite a stranger?” pangaral ni Crayne sa bata.There…Mas lalong hindi makagalaw sa kinatatayuan si Yohan sa sinabi ni Cra