Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ฉันพยายามลืมเรื่องที่พี่โอบพูดแล้วตั้งหน้าตั้งตาทำงานที่ปรึกษาชั่วโมงละสองร้อยบาทต่อไป ในเมื่อตอนนี้ฉันมีเวลาและกำลังไหวเท่านี้ก็ต้องกัดฟันวันเสาร์ฉันมีนัดนอกสถานที่ คุณคุณสายฟ้านัดหมายให้ฉันไปนั่งรับฟังเขาปรับทุกข์ที่ห้องซ้อมดนตรีแห่งหนึ่ง เขายินดีจ่ายค่าเดินทางให้ฉันหนึ่งพันบาท ไหนๆ วันเสาร์ก็ว่างอยู่แล้ว ก็เลยไม่อยากปฏิเสธเงินค่าเดินทางที่ได้มากกว่าค่าจ้างฉันมาถึงสถานที่นัดหมายเวลาบ่ายโมง ห้องซ้อมดนตรีแห่งนี้อยู่ใน..บ้านชั้นเดียวหลังหนึ่ง ฉันคิดว่ามันจะอยู่ในอาคารพาณิชย์เสียอีก"อยู่ในบ้านเหรอ""ปันปันใช่ไหมครับ"ในขณะยืนงงอยู่ ประตูเหล็กบานเล็กก็ถูกเปิดพร้อมกับผู้ชายรูปร่างผอมสูงโผล่หน้าออกมา"ใช่ค่ะ""เข้าข้างในเถอะ ผมอยากคุยกับคุณจะแย่อยู่แล้ว"มือใหญ่หยาบกร้านยื่นออกมาคว้าแขนฉันให้เข้าไปด้านในประตูรั้ว อย่างแรกที่ฉันเห็นคือสุนัขพันธุ์พิทบูลอยู่ในกรงสี่ตัว บ้านปิดประตูเอาไว้แน่น บนพื้นมีเศษใบไม้แห้งมากมาย เสียงสุนัขเห่ามาพร้อมกับลมพัดเบาหวิวชวนให้รู้สึกวังเวง ฉันยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองไปมา"ทางนี้ครับ"เฮือก! ฉันสะดุ้งเมื่อเสียงพูดนั้นดังใกล้เกินไปราวกับพูดอยู่ข้างหู หันมองก็พบว

พี่โอบจูบฉันอีกครั้งเหิมเกริมหนักด้วยเรียวลิ้นสอดเข้ามาหยอกล้อในโพรงปาก ฉันเป็นเด็กดีนั่งนิ่งให้เขาทำตามใจและเรียนรู้ไปในคราวเดียวกันครั้นได้ยินเสียงครางต่ำในลำคอหนา พี่โอบก็ผละออกแล้วจับใบหน้าฉันให้หันกลับมาทางเดิม"เล่ามาได้แล้ว"จูบขนาดนั้นฉันจะยังจำอะไรได้ไหมล่ะฉันเอนตัวพิงซบเหมือนเดิม อย่างแรกควรพูดให้เขารู้ว่าฉันมีปัญหาทางการเงินเพราะอะไร"เมื่อปีที่แล้วบ้านปันล้มละลายค่ะ พ่อแม่ไปต่างประเทศแล้วทิ้งเงินไว้ให้หนึ่งก้อน ตอนนี้เงินหมดแล้ว ปันเลยต้องดิ้นรนหาเงิน"พี่โอบไม่ได้ตอบโต้ แต่มือใหญ่ที่ลูบวนอยู่ที่หน้าท้องบอกให้รู้ว่าเขาฟังอยู่"ปันรับงานเป็นที่ปรึกษาปัญหาชั่วโมงละ 200 บ. ปกติจะคุยผ่านมือถือ จะคุยต่อหน้าเฉพาะนักศึกษาในมอ แต่วันนี้เห็นว่าเป็นวันเสาร์ ปันเลยไปรับงานข้างนอก เขาบอกสถานที่เป็นห้องซ้อมดนตรี ปันไม่คิดว่าห้องนั้นจะอยู่ในบ้านที่มีรั้วทึบ และไม่รู้ว่าปัญหาของเขาคือ..นกเขาไม่ขัน"มือใหญ่หยุดชะงัก ฉันเงยหน้ามองพี่โอบ เขาก็ก้มหน้าลงมาเช่นกัน"ต่อ""มันบอกนกเขาไม่ขัน แต่พอมันถอดกางเกงออกมาก็ตั้งโด่เหมือนของพี่เลย แบบนี้เขาเรียกขันใช่ไหมล่ะคะ มันบอกให้ปันช่วยหน่อย ปันเลย

ต้องขอบคุณถุงยางอนามัยที่มีเพียงสามชิ้นในกล่อง พี่โอบถึงหยุดเพียงเท่านั้น พอเขาเข้าห้องน้ำไป ฉันก็พลิกตัวตะแคงข้างปิดสวิตซ์ตัวเองเดี๋ยวนั้นตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเช้าพร้อมอาการหน่วงๆ ที่ท้องน้อยและหนักอึ้งตรงลำคอชวนให้หายใจไม่ออก ฉันลืมตามองท่อนแขนหนาที่พาดผ่านลำคอ มองเจ้าของมันที่นอนคว่ำหลับปุ๋ยอยู่ฝั่งซ้ายมือพี่โอบกะฆ่าแบบเนียนๆ เลยหรือไงฉันยกแขนหนาออกจากลำคอไปวางขนาบข้างตัวแล้วลุกจากเตียงนอนเดินขาสั่นพับๆ ไปเข้าห้องน้ำ นั่งฉี่ไปร้องซี้ดไปเพราะแสบมากถึงทรวง"ซึ้ด! แสบน้องเป็นบ้าเลย"แบกความแสบมายืนอาบน้ำจนเสร็จก็ออกมางุ่นง่านกับเสื้อผ้าในตู้ที่มีอยู่ไม่กี่ตัว ฉันเลือกหยิบเสื้อบอลสีแดงตัวใหญ่มาใส่แล้วไปยุ่งอยู่ในห้องครัวต่อ ในตู้เย็นมีเพียงไข่ไก่ เบียร์ น้ำเปล่าเท่านั้น สงสัยคงต้องลงไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วล่ะ พี่โอบตื่นขึ้นมาจะได้มีอะไรกิน"พี่โอบคะ" ฉันมานั่งยองข้างเตียงฝั่งพี่โอบ ใช้นิ้วจิ้วลงบนปลายจมูกโด่งปลุกคนหลับ "ได้ยินเสียงปันไหม"คนหลับปรือตาครางรับ "อืม""ปันลงไปซื้อของที่ซูเปอร์นะคะ จะเอามาทำอาหารให้พี่""สั่งมา"ออกคำสั่งสั้นๆ ก็พลิกตัวนอนหงายกางแขนกางขา"สั่งมาก็ต้

แต่พอฉันรีดผ้าเสร็จพี่โอบก็เข้ามาในห้อง เขาเดินตรงมาหาแล้วถอดเสื้อผ้าฉันออกจนเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า ไม่กี่วันที่มาอยู่ด้วยกันฉันเลิกอายแล้ว ไม่กี่วันแต่เขาดันเห็นฉันโป๊นับครั้งไม่ถ้วนตอนแรกคิดว่าจะถูกจัดหนัก แต่ไม่ใช่เลย..พี่โอบพาฉันเข้ามาอาบน้ำด้วยกันเฉยๆ อาบเสร็จก็ไปยืนแต่งตัวด้วยกัน ฉันยังนุ่งผ้าขนหนูกระโจมอกอยู่เลย แต่พี่โอบคว้าเสื้อนักศึกษามาใส่แล้วเลยต้องหันไปทำหน้าที่เด็กเลี้ยงคอยเอาใจ..ใส่ ฉันแย่งกระดุมเสื้อจากเจ้าของมากลัดเข้ารังดุม จับปกคอเสื้อให้เข้าที่เข้าทางตามด้วยจรดจมูกลงบนหน้าอกแกร่ง"หอมมาก""พี่?""เสื้อต่างหาก น้ำยาปรับผ้านุ่มหอมมากค่ะ"คนโหดแสยะยิ้มเค้นหัวเราะจับหัวฉันโคลงไปมาก่อนจะเดินออกไปจากห้อง ฉันชะเง้อคอมองตามหัวเราะขบขัน บางทีฉันก็อยากลองเชิงแกล้งเขา อยากรู้จักนิสัยที่แท้จริงว่าเขาจะโหดอย่างที่เห็นในบ่อนไหม ดูแล้ว.. โหดทางสายตาและใบหน้าก็ใช่ แต่สัมผัสและการกระทำบางอย่างกลับสวนทาง ก็ดีแล้วล่ะ ฉันจะได้อยู่กับเขาได้อย่างสบายใจพอแต่งตัวเสร็จก็มีปัญหานิดหน่อย เราจะไปมหาวิทยาลัยพร้อมกันได้อย่างไร เราสองคนเลยยืนถกเถียงกันอยู่หน้าประตูห้อง"ปันนั่งรถแท็กซี่ไปเอง

น่าสงสารน้องบะหมี่ที่ถูกแช่ในตู้เย็นไม่มีคนกินช่วยไม่ได้ ก็ฉันอร่อยกว่าเลยต้องตื่นมาปวดน้องจิมิอยู่ตอนนี้ตอนเช้าฉันเลยมารับหยุดกินมันเองอยู่ลำพังในห้องครัว มีคนยังไม่ตื่นนอนเพราะพี่โอบบอกเอาไว้แล้วว่าวันนี้ไม่มีเรียนอาบน้ำแต่งตัวเสร็จฉันก็มารื้อกระเป๋าสะพาย หยิบพวงกุญแจเกียร์มาวางลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง พี่โอบตื่นมาจะได้เห็นง่ายๆ จากนั้นก็ไปจูบแก้มคนหลับแล้วย่องเบาออกมาจากห้องฉันอ่านนิยายมาว่าพวกเด็กเสี่ยมักจะใช้ชีวิตสุขสบาย บางคนมีรถมีคอนโดฯ ซื้อกระเป๋าแบรนด์ดัง นั่นสำหรับคนที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิต ฉันก็ใช่ว่าจะมีเป้าหมายเยอะแยะ สำหรับฉันเงินน็อกเอวี่ติงจริงๆ แต่คงไม่ขี้งกจนต้องไปเรียนลำบาก ฉันใช้เงินที่พี่โอบให้นั่งรถแท็กซี่และกินขนมได้มากกว่าเดิมนิดหน่อย ถือว่าเป็นการให้รางวัลร่างกายที่ถูกขย้ำเช้าเย็นดึกเรียนๆ เล่นๆ กันไปจนถึงบ่าย ชูครีมก็ชักชวนไปดื่มที่ผับ K Night ค่ำคืนนี้ นิริณตอบตกลงไป เพื่อนคะยั้นคะยอให้ฉันไปด้วย เลิกเรียนฉันเลยต้องรีบกลับมาขออนุญาตคุณเสี่ย ไม่ได้คิดว่าพี่โอบจะห้ามหรอกเพราะก่อนนี้ฉันก็เคยไปดื่มที่ K Night มาแล้วตั้งหลายครั้งวันนี้พี่โอบลงมาใช้เวลาอยู่ในห้องฟ