Todos los capítulos de สปาลับเร้นรัก: Capítulo 71 - Capítulo 80

การบำบัดในช่วงบ่ายของวันนี้ผ่านไปอย่างราบรื่น นวลแขหลับสนิทด้วยความผ่อนคลาย แจงจิตจัดการห่มผ้าให้หญิงสูงวัยอย่างเบามือ ก่อนจะหิ้วกระเป๋าอุปกรณ์เดินออกจากห้องพักเพื่อเตรียมตัวกลับไปเคลียร์บัญชีที่ร้านต่อทว่าทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้อง เธอก็ต้องชะงักฝีเท้า เมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของเจ้าของบ้านที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในโซนห้องนั่งเล่น ธนนท์ไม่ได้นั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างทุกที แต่ตอนนี้เขากำลังยกมือขึ้นบีบนวดต้นคอและไหล่ลาดของตัวเองด้วยสีหน้าที่บิดเบี้ยว ท่าทางดูทรมานเสียจนแจงจิตอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปทัก“หืม ปวดคอเหรอคะคุณนนท์”ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเรียก ก่อนจะพรูลมหายใจออกมายาวเหยียด แววตาคมคายภายใต้กรอบแว่นดูเหนื่อยล้าและแฝงความออดอ้อนอยู่ในที“สงสัยออฟฟิศซินโดรมจะเล่นงานซะแล้วล่ะครับคุณแจง ช่วงนี้ผมนั่งเทรดหุ้นมาราธอนติดกันหลายวัน มันปวดร้าวตั้งแต่คอ บ่า ไหล่ ลามลงไปถึงสะโพกโน่นเลย ปวดจนผมชักจะนั่งไม่ติดแล้ว” เขานิ่วหน้า ขยับตัวหมุนคอไปมาจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นเบาๆแจงจิตมองสภาพของนักลงทุนหนุ่มแล้วก็นึกเห็นใจ อาการปวดตึงเรื้อรังแบบนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น หากปล

“หมอนวดผู้มากประสบการณ์อย่างคุณ จะไม่รับผิดชอบสิ่งที่มันเกิดขึ้นหน่อยเหรอครับ”คำถามที่มาพร้อมกับน้ำเสียงแหบพร่าและดวงตาคมกริบที่แสนเว้าวอน ทำเอาสองขาของแจงจิตที่เตรียมจะก้าวหนีถูกตอกตรึงไว้กับพื้น ฝ่ามือหนาที่เกาะกุมข้อมือบางของเธอไว้ไม่ได้บีบเค้นจนเจ็บ แม้เธอพยายามจะดึงมือกลับ แต่แรงบีบกระชับที่ข้อมือกลับเพิ่มขึ้นทีละนิดหมอนวดสาวก้มลงมองใบหน้าหล่อเหลาที่ชื้นเหงื่อของชายหนุ่ม ก่อนจะเผลอเลื่อนสายตาต่ำลงไปยังใจกลางลำตัวของเขาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่ภายใต้กางเกงบ็อกเซอร์ที่ร่นลงมาต่ำกว่าสะดือจนเหตุขนรำไร ความเป็นชายของเขายังคงชูชันและขยายตัวจนดันเนื้อผ้าออกมาอย่างชัดเจน รอยนูนเด่นชัดเจนเสียจนเห็นเค้าโครงความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ภายในทว่าสิ่งที่ทำเอาแจงจิตแทบหยุดหายใจ คือส่วนหัวหยักบานสีสดที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำใส โผล่พ้นขอบเอวกางเกงออกมาท้าทายสายตาอย่างหมิ่นเหม่ ยิ่งเห็นมันกระตุกน้อยๆ ลมหายใจของเธอก็ยิ่งสะดุดขาดห้วง ท้องน้อยบีบรัดวูบหวิวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“คุณนนท์... แจง... แจงไม่คิดว่าแจงต้องรับผิดชอบ...” เธอละล่ำละลัก เสียงหวานสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่ นัยน์ตากลมโตเบิกกว้างด้

“ผมชักอยากรู้แล้วสิว่า... ถ้าเปลี่ยนจากฝ่ามือเป็นโพรงปากของคุณ มันจะทำให้ผมเงี่ยนมากกว่าเดิม เสียวมากกว่าเดิมมากแค่ไหนกันนะ”คำขอที่แสนจะจาบจ้วงและพุ่งตรงเข้าแสกหน้า ทำเอาแจงจิตเบิกตากว้าง ร่างกายที่เคยสั่นสะท้านจากความตื่นเต้นพลันแข็งทื่อด้วยความตื่นตระหนก สมองของเธอขาวโพลนไปชั่วขณะการใช้มือปรนเปรอให้เขานั้นถือว่าข้ามเส้นจรรยาบรรณวิชาชีพ และศีลธรรมในใจมาไกลมากแล้ว แต่การก้าวล่วงไปถึงการใช้ปากกับส่วนอ่อนไหวที่ใหญ่โตและอันตรายขนาดนั้น มันเกินกว่าผู้หญิงที่ไม่เคยมีประสบการณ์อย่างเธอจะรับไหว“คะ... คุณนนท์... ไม่...” แจงจิตละล่ำละลักปฏิเสธ มือบางที่เคยกอบกุมแก่นกายร้อนผ่าวของเขาเตรียมจะชักออกและถอยหนีตามสัญชาตญาณแต่ธนนท์มีชั้นเชิงและอ่านเกมขาดกว่านั้นมาก เขาไม่ได้ใช้กำลังกดศีรษะเธอลงไปบังคับขืนใจให้ทำในสิ่งที่ยังลังเล ทว่ามือหนาที่รั้งข้อมือเธอไว้ออกแรงดึงเพียงนิดเดียว ร่างบางที่กำลังจะถอยหนีก็ถลำลึกเข้ามาปะทะกับแผงอกกว้างและก่อนที่แจงจิตจะทันได้เอ่ยคำประท้วงใดๆ ริมฝีปากหยักได้รูปของชายหนุ่มก็โฉบลงมาทาบทับ ปิดกั้นทุกเสียงปฏิเสธให้กลืนหายลงไปในลำคอ!“อื้อ!”แจงจิตครางประท้วง สองมือเล็ก

แผ่นหลังบางสัมผัสกับฟูกหนานุ่มของเตียงคิงไซส์กลางห้องนอนกว้าง แจงจิตยังไม่ทันได้กวาดสายตามองการตกแต่งโทนสีเข้มเรียบหรูของห้องนอนห้องนี่ ร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งวางเธอลงก็โถมทับตามลงมาติดๆ ขังเธอไว้ใต้ร่างแกร่งอย่างรวดเร็วเสียงคลิกของระบบล็อกประตูดิจิทัลที่ดังขึ้นเมื่อครู่ เป็นสัญญาณเตือนว่าพื้นที่แห่งนี้ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์“ห้องผมเก็บเสียง ทีนี้คุณก็ครางได้เต็มที่ ไม่ต้องกลัวว่าใครจะได้ยินแล้วนะครับ” เขากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะโน้มใบหน้าคมคายลงบดจูบอย่างดุดันและเต็มไปด้วยความโหยหายิ่งกว่าตอนที่อยู่ในห้องนั่งเล่นรสจูบที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาดิบเถื่อนทำเอาแจงจิตหูอื้อตาลาย สองแขนเรียวตวัดขึ้นโอบรอบลำคอหนา ตอบรับจังหวะเรียวลิ้นที่สอดแทรกเข้ามากวาดต้อนความหวานอย่างลืมตัวมือใหญ่ร้อนผ่าวไม่ได้หยุดนิ่ง เขาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของหมอนวดสาวอย่างช่ำชอง สอดลึกเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตผ้าลินิน ปลดตะขอชั้นในด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะจัดการถอดเสื้อเชิ้ตและบราเซียของเธอออกให้พ้นทางอย่างรวดเร็วผิวขาวเนียนละเอียดและทรวงอกอวบอิ่มที่ซ่อนรูปมาตลอดปรากฏแก่สายตา ธนนท์ครางต่ำในลำคออย่างพึงพอ

“อ๊าาา...”เสียงหวีดร้องของแจงจิตดังก้องแข่งกับเสียงคำรามทุ้มต่ำของธนนท์ ร่างอรชรที่นั่งคร่อมอยู่บนตักแกร่งแข็งทื่อราวกับถูกสาป หยาดน้ำตาเม็ดโตร่วงผล็อยลงมาอาบสองแก้มทันทีที่ความใหญ่โตสอดพรวดเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบและไม่เคยถูกรุกล้ำมาก่อนจนมิดด้ามในคราวเดียวอุบัติเหตุที่เกิดจากความลื่นไหลและจังหวะที่พลาดพลั้ง ทำเอาปราการความบริสุทธิ์ขาดผึง ความเจ็บปลาบแล่นริ้วจากจุดกึ่งกลางลำตัวพุ่งตรงเข้าสู่แกนสมองจนแจงจิตหน้าซีดเผือด ลมหายใจสะดุดขาดห้วง สองมือเล็กจิกลงบนไหล่กว้างของชายหนุ่มแน่นจนเล็บแทงทะลุผิวเนื้อ“ฮึก... เจ็บ... แจงเจ็บ... เอาออกไปก่อน...”หญิงสาวสะอื้นฮัก พยายามจะขยับสะโพกยกตัวหนีความอึดอัดที่คับแน่นจนแทบปริแตก แต่ทว่าฝ่ามือหนากลับล็อกสะโพกผายของเธอเอาไว้แน่น ไม่ยอมให้ขยับเขยื้อน“ชู่ววว... อย่าเพิ่งดึงออก ขืนคุณดึงออกตอนนี้มันจะยิ่งเจ็บเอานะ”ธนนท์รีบร้องห้าม เขากัดกรามแน่นต่อสู้กับความคับแน่นที่บีบรัดแก่นกายของเขาอยู่ตอนนี้มันรุนแรงจนเขาแทบจะคลั่ง ภายในตัวเธอมันตอดรัดตุบๆ ร้อนระอุและดูดกลืนเขาไว้จนเขาแทบจะปลดปล่อยออกมาตั้งแต่วินาทีแรกที่ทะลวงเข้าไปแต่เมื่อเห็นน้ำตาและความ