“ขอบคุณท่านหญิงจริง ๆ ข้าไม่รู้จะตอบแทนท่านเช่นไรดี” เด็กน้อยก้มคำนับขอบคุณให้หรงฟู่ฮ่านอย่างตื้นตันใจก่อนจะรับเงินจากนายหญิงตรงหน้ามาอย่างดีอกดีใจ“เจ้าไม่ต้องทอนเงินข้าหรอก เก็บไว้ดูแลครอบครัวของเจ้าเสียเถอะ”“ท่านหญิงช่างใจกว้างเสียจริง ๆ ข้าซึ้งใจยิ่งนัก”สิ้นเสียงของเด็กน้อย เด็กคนนั้นเลือกช่อดอกไม้ที่สวยที่สุดยื่นให้อีกฝ่ายทั้งยังมอบรอยยิ้มพิมพ์ใจให้อีกฝ่ายด้วยความไร้เดียงสา หรงฟู่ฮ่านรับดอกไม้ตรงหน้ามาไว้แนบอกก่อนจะกล่าวลาอีกฝ่าย ถึงอย่างนั้นเสียงขอบคุณของเด็กคนนั้นยังดังเป็นระยะ ๆ จนค่อย ๆ เบาลงท่ามกลางฝูงชนที่เดินไปมาหรงฟู่ฮ่านหันไปกล่าวกับจิงลั่วว่าให้นำดอกไม้นี้ไปไว้ในแจกันห้องนอนตนเองเสียเมื่อถึงจวน หากวันใดที่ดอกไม้เหี่ยวให้กลับมาหาเด็กคนนั้น ทำอย่างที่นางทำในวันนี้ แต่ทว่าใบหน้าของจิงลั่วเต็มไปด้วยความกังวล“หากท่านหญิงทำเช่นนี้ เด็กคนนั้นจะติดนิสัยรอพวกเราหรือไม่เจ้าคะ?” จิงลั่วเอ่ยถาม“ดอกไม้แต่ละช่อจะสดจะเหี่ยวล้วนแต่ยากจะคาดเดา ยากจะรู้ว่าวันใดต้องกลับมาที่ตลาดอีกครั้ง ในระหว่างนี้เด็กคนนั้นต้องหาวิธีหาเงินมาจุนเจือครอบครัวตนเองได้อย่างแน่นอน พวกเราทำเช่นนี้ไม่ทำให้
Last Updated : 2026-09-26
LOGIN
