เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 20 ข้าจะสอนขี่ม้า
วันที่เผยแพร่:
2026-10-04 19:31:19
บทล่าสุด
พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้ บทที่ 69 การเผชิญหน้า
หรงฟู่ฮ่านยืนตรงหน้าตำหนักของพระสนมกุ้ยเฟย ยังคงโอ่อ่าและอบอวลด้วยกลิ่นเครื่องหอมทว่าบรรยากาศในห้องโถงเย็นเยือกจนน่าขนลุก เมื่อนางต้องเข้าเฝ้าแม่สามีตัวคนเดียวโดยไร้ข้ารับใช้แม้แต่คนเดียว นางขอร้องให้อวี้เหิงอยู่ที่จวนเพราะนางต้องการจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวคนเดียวหนิงกุ้ยเฟยนั่งจิบชาด้วยท่าทีสง่างาม ค่อย ๆ เงยหน้ามองสะใภ้ตัวดีของตนเอง“พระชายาสามมีเรื่องด่วนอะไรจึงขอเข้าพบข้า?”หรงฟู่ฮ่านไม่ตอบในทันที นางหยิบรูปวาดของอี้อู๋มากางและวางลงบนโต๊ะให้พระสนมดูได้อย่างชัดเจน“พระสนม ไม่ทราบว่าท่านรู้จักหญิงผู้นี้หรือไม่?” หรงฟู่ฮ่านถามเสียงเรียบหนิงกุ้ยเฟยให้นางกำนัลนำภาพนั้นมาให้นางดูชัด ๆ แววตาของหนิงกุ้ยเฟยวูบไปชั่วขณะ ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา “วัน ๆ ข้าเจอคนมากมาย หากให้ข้าจำทุกคนคงปวดหัวแย่”หรงฟู่ฮ่านคาดไว้แล้วว่าคนเช่นหนิงกุ้ยเฟยคงไม่ยอมปริปากง่าย ๆ “ผู้หญิงคนนี้มีชื่อว่าอี้อู๋ เคยเป็นนางกำนัลที่ดูแลท่านช่วงก่อนที่ข้าจะแต่ง
พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้ บทที่ 68 อี้อู๋
กลิ่นอายความชื้นยามค่ำคืนแผ่ปกคลุมไปทั่วจวนอ๋องสาม ผ่านมาแล้วเจ็ดวันหลังจากที่อวี้เหิงรับปากจะนำตัวอี้อู๋มาที่เมืองหลวง เสียงเปิดประตูบานใหญ่หนักอึ้ง ใบหน้าคมสันของอ๋องสามดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย เขาก้าวมาหยุดตรงหน้าหรงฟู่ฮ่านพร้อมนำตัวหญิงคนนั้นที่เป็นที่ต้องการตัวมาตรงหน้าของภรรยาตนเอง“ข้านำตัวอี้อู๋มาแล้ว” อวี้เหิงกล่าวเสียงทุ้มต่ำพร้อมชายตามองร่างสั่นเทาของอี้อู๋ในชุดสีเข้มขาดริ้ว “นางกำลังหนีไปที่ชายแดนทางตอนใต้ หากคนของข้าไปช้าครึ่งก้าวเราคงไม่ได้ตัวนางมา”หรงฟู่ฮ่านพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปหยุดตรงหน้าของสตรีผู้นั้น ร่างกายของอี้อู๋ดูอิดโรยกำลังคุกเข่าตัวสั่นบนพื้นที่เย็นเฉียบ เมื่ออี้อู๋เห็นเงาของพระชายาสาม นางถึงกับตัวสั่นผวาราวกับเห็นผี“พระชายาสาม…ไว้ชีวิตบ่าวด้วยเจ้าค่ะ”หรงฟู่ฮ่านนั่งยองเข่า กล่าวด้วยเสียงที่เยือกเย็น “เจ้าคืออี้อู๋สินะ”อี้อู๋ไร้กำลังใจจะตอบกลับอีกฝ่าย มีเพียงความหวาดกลัวที่ปรากฏ
พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้ บทที่ 67 คลื่นใต้น้ำ
จางซูเมิ่ง…สตรีที่ภายนอกดูนิ่งสงบ ดุจสายน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น แต่ลึกลงไปคือวังวนกระแสน้ำที่มีพลังมหาศาล บุคคลที่คอยกุมหมากกระดานการเมืองนี้ไว้ตั้งแต่ต้น หากอี้อู๋ทำงานพลาดขึ้นมา ทุกสายตาจะเพ่งเล็งไปที่พระสนมกุ้ยเฟย นางรู้เรื่องสารลับและต้องการผลักดันให้สามีตนเองขึ้นเป็นฮ่องเต้ บางทีแผนการวางยาองค์รัชทายาท จางซูเมิ่งต้องมีส่วนรู้เห็นไม่มากก็น้อยหรงฟู่ฮ่านเข้าใจทุกอย่างหมดแล้ว จริง ๆ คนที่ทำให้เรื่องราวยุ่งเหยิงในราชสำนักเกิดขึ้นไม่ใช่บรรดาองค์ชายที่ต้องการอำนาจ แต่คือพระชายาแปด จางซูเมิ่งต่างหาก“ภายใต้รอยยิ้มที่สงบนิ่งที่แท้ก็ซ่อนเขี้ยวเอาไว้นี้เอง” หรงฟู่ฮ่านพึมพำกับตนเอง รอยยิ้มเย็นชาผุดขึ้นที่มุมปากไม่ว่าเรื่องนี้ใครจะเป็นตัวต้นเรื่องที่แท้จริง หากเป็นเรื่องการลอบทำร้ายว่าที่พระชายาของอ๋องและเป็นถึงบุตรสาวของขุนนางคนสำคัญ ราชสำนักจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไว้แน่ทว่าก่อนจะสาวไปถึงผู้บงการ มีจุดสำคัญจุดหนึ่งที่นางยังติดใจนั่นคือในวันที่ตนเองถูกทำร้าย ใครกันแน่คือคนผู้นั้นที่เข้ามาช่วยเห
พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้ บทที่ 66 งานศพของเซี่ยชิว
ใช่…แม้นแขกจะมาร่วมงานแค่หยิบมือแต่ทุกคนที่มาล้วนใส่ใจเซี่ยชิว แม้แต่ตอนที่นางจากไปแล้วยังมีหลายคนที่รักนาง หรงฟู่ฮ่านยิ้มออกมาทว่าเป็นรอยยิ้มที่เกิดจากความเศร้า ทุกอย่างดำเนินมาเป็นเช่นนี้แล้วจะให้นางแก้ไขอะไรตามบทนิยายเดิมเซี่ยชิวจะเป็นตัวแปรสำคัญ นางคือนางเอกที่กุมชะตาของบัลลังก์มังกรและต้องมีชีวิตรอดเพื่อเคียงข้างกับจวิ้นเหยา ทว่าในตอนนี้ เมื่อหรงฟู่ฮ่านพยายามยื่นมือเข้าไปเปลี่ยนเส้นทางของนิยายเรื่องนี้ ทุกอย่างกลับพลิกผัน ไม่ว่าจะเป็นไป๋เอ๋อร์สาวใช้คนนั้นก็ตามหรือจะเป็นตัวของเซี่ยชิวก็ตาม ทุกอย่างที่หรงฟู่ฮ่านทำยิ่งผลักดันให้กลายเป็นอะไรบางอย่างที่นางคาดไม่ถึงหลังกลับจากงานศพของพระชายารองเซี่ย หรงฟู่ฮ่านที่ป่วยทางใจเริ่มปล่อยวางทุก ๆ อย่าง นางนั่งอ่านม้วนเอกสารอย่างเงียบ ๆ ในห้องอักษรของอวี้เหิง คอยจุดธูปสวดมนต์ให้ความคิดไม่ฟุ้งซ่าน สิ่งหนึ่งที่ติดค้างอยู่ในใจนางตลอดคือป้ายหยกของแม่ชีผู้นั้นหรงฟู่ฮ่านเคยเห็นมันในตำหนักของพระสนมหนิงกุ้ยเฟย ถึงจะไม่ชัดเจนแต่นางมั่นใจว่ามันคือป้ายหยกแบบเดียวกัน หากเป็นเช่นนั้
พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้ บทที่ 65 รอยแผลที่ศีรษะ
“เจ็บหรือ?” อวี้เหิงถามขึ้นหลังเห็นหรงฟู่ฮ่านเอามือตนเองทาบลงบนศีรษะ“ไม่ ข้าไม่เป็นไร” หรงฟู่ฮ่านยืนยันคำเดิม“หากเจ้าไม่สบายตัวเราสามารถกลับเรือนได้นะ” อวี้เหิงเสนอพลางเอามือปัดไรผมของภรรยาตนเอง“ข้าสบายดี”ไม่นานนัก รถม้าก็เคลื่อนมาหยุดหน้าบันไดหินทางขึ้นอารามบนยอดเขา หรงฟู่ฮ่านก้าวลงจากรถม้าโดยมีสามีช่วยประคองเอาไว้ไม่ห่าง กลิ่นธูปควันเทียนและเสียงสวดมนต์แว่วดังผสานกับความเงียบสงบของป่าใหญ่ นางค่อย ๆ เดินเข้าไปในวิหารใหญ่ คุกเข่าลงบนเบาะรองตรงหน้าองค์พระพุทธรูปมือเรียวบางทั้งสองข้างพนมขึ้นแนบอก นางหลับตาอย่างสงบ ภาวนาจากก้นบึ้งหัวใจ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธ์ช่วยดลบันดาลให้เจอร่างของเซี่ยชิวในเร็ววัน หากเซี่ยชิวจากโลกนี้ไปแล้วขอให้ดวงวิญญาณของนางไปสู่ภพภูมิที่ดี ไร้ความทุกข์โศกดั่งชาตินี้ที่นางต้องเผชิญทว่าในจังหวะเดียวกับที่หรงฟู่ฮ่านก้มลงกราบและเงยหน้าขึ้น สายตาของหรงฟู่ฮ่านเหลือบไปเห็นแม่ชีรูปหนึ่งกำลังเดินผ่
พระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้ บทที่ 64 ยากจะยอมรับความจริง
หลายครั้งนางบอกกับตนเองว่านอนเช่นนี้จะไม่ดีกับลูก หลายครั้งที่พยายามจะเบี่ยงความสนใจไปทางอื่น แต่ผลสุดท้ายนางไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นมานั่ง นางว่าอวี้เหิงยังคงนั่งอยู่ข้างเตียงคอยดูแลนาง เห็นว่าจิงลั่วคอยเช็ดตัวของนาง“จวิ้นเหยา…เขาเป็นอย่างไรบ้าง?” สุดท้ายนางปริปากพูดขึ้นเสียงของนางแผ่วเบาแต่เพียงพอให้คนในห้องนั้นดีใจที่อาการป่วยทางใจของนายหญิงดูเหมือนจะดีขึ้นแล้วอวี้เหิงรีบจับมมือของนางมาวางแนบแก้มตนเองไว้ น้ำตาแห่งความปลื้มปิติไหลลงมา“น้องหญิงพูดกับข้าแล้ว”หรงฟู่ฮ่านขยับดวงตามาทางอวี้เหิงก่อนจะกล่าวซ้ำ “จวิ้นเหยาล่ะ?”ใบหน้าของอวี้เหิงเคร่งเครียดทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น อาการของจวิ้นเหยาทรุดหนักยิ่งกว่าหรงฟู่ฮ่านเสียอีก อย่างน้อยพระชายาสามยังพอพูดคุยได้แต่จวิ้นเหยานั้นแค่จะเข้าไปดูอาการยังยากเลย“เขา…”“ข้าเข้าใจแล้ว” หรงฟู่ฮ่านตัดบททันที ใบ
บางทีคุณอาจจะชอบ
คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.6K viewsGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง93.5K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.3K viewsท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK454 viewsเด็กดื้อของพี่วิศวะ
เย้ายวน113 viewsรู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก
ไออุ่นในฤดูหนาว1.6K viewsทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer683 views
