All Chapters of แฟนคลับข้ามภพมารักแม่ทัพ: Chapter 1 - Chapter 10

"...ฉันทะลุเข้ามาอยู่ในนิยายจริง ๆ งั้นเหรอ" ประโยคนั้นหลุดออกจากริมฝีปากของหลินเสี่ยวอวี่อย่างแผ่วเบาหญิงสาวยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเตียง มือทั้งสองกำกระจกทองเหลืองแน่นจนปลายนิ้วซีด ดวงตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าที่สะท้อนอยู่ในนั้นไม่กะพริบใบหน้านี้...ไม่ใช่ของเธอ แต่ก็ไม่ใช่ใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยเสียทีเดียว เพราะมันคือใบหน้าที่ถูกบรรยายไว้ในนิยายแทบทุกครั้งที่ตัวละครนี้ปรากฏตัว"หลินเสี่ยวอวี่ บุตรสาวคนเดียวของเสนาบดีกรมพิธีการ งดงามอ่อนหวาน ผิวขาวดุจหยก ดวงตากลมโตดั่งกวางน้อย"ตอนอ่านนิยาย เธอแทบไม่สนใจตัวละครนี้เลย เหตุผลก็ง่ายมาก...อีกฝ่ายตายตั้งแต่ต้นเรื่อง ตัวละครที่โผล่มาไม่ถึงสองตอน ต่อให้สวยแค่ไหน คนอ่านก็คงจำไม่ได้ แต่ตอนนี้...เธอกลับกลายมาเป็นเจ้าของร่างนี้เสียเอง"คุณหนู?"เสียงสาวใช้ดังขึ้นด้วยความเป็นห่วง"คุณหนูไม่สบายตรงไหนหรือเจ้าคะ"หลินเสี่ยวอวี่สะดุ้ง รีบวางกระจกลงอย่างรวดเร็ว"เอ่อ...ไม่เป็นไร"เธอพยายามยิ้ม แต่คงยิ้มได้แย่มาก เพราะหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงรีบลูบศีรษะเธอเบา ๆ"ลูกคงยังตกใจ พักอีกสักหน่อยเถิด"หญิงสาวแอบเหลือบมองคนตรงหน้า หากจำไม่ผิด...นี่คือฮูหยินหลิ

งานเลี้ยงฉลองชัยดำเนินต่อไปจนดวงอาทิตย์คล้อยต่ำเสียงดนตรีในพระราชวังยังคงบรรเลงอย่างครึกครื้น ขุนนางต่างผลัดกันลุกขึ้นกล่าวแสดงความยินดีกับกองทัพที่ได้รับชัยชนะกลับมาแต่หลินเสี่ยวอวี่กลับไม่มีสมาธิฟังแม้แต่คำเดียวสายตาของเธอเอาแต่มองไปยังบุรุษในชุดเกราะสีดำที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของท้องพระโรงเซียวจิ่นอัน...แม้จะถอดหมวกเกราะออกแล้ว แต่ความสง่างามของเขากลับไม่ลดลงแม้แต่น้อย เขานั่งตัวตรง สีหน้าสงบนิ่ง ไม่ยิ้ม ไม่พูดมาก หากฮ่องเต้ตรัสถามจึงจะลุกขึ้นตอบอย่างกระชับ ไม่ประจบ ไม่โอ้อวด ไม่แม้แต่จะรับความดีความชอบเกินกว่าที่ควร ทุกอย่างตรงกับในนิยายไม่มีผิด "แม่ทัพเซียวไม่ชอบงานเลี้ยง เขาชอบสนามรบมากกว่าโต๊ะสุรา" หลินเสี่ยวอวี่ยังจำประโยคนั้นได้ เธอเคยมองว่าผู้เขียนบรรยายได้ดีแต่เมื่อเห็นของจริง...เธอจึงรู้ว่าความจริงยิ่งกว่าตัวอักษรเสียอีกจู่ ๆ เซียวจิ่นอันก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาคมสบเข้ากับเธอพอดี หลินเสี่ยวอวี่สะดุ้ง รีบก้มหน้าลงมองถ้วยชาอย่างรวดเร็ว'อย่ามอง...อย่ามองฉัน...ฉันเขิน...'หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงของตัวเอง เมื่อครู่เธอคงเผลอมองเขานานเกินไปขณะเดียวกัน เซียวจิ่นอันละสายตาจาก

หลังเหตุการณ์ลอบวางเพลิงคลังเสบียงผ่านไปได้เพียงสามวัน ทั่วทั้งเมืองหลวงกลับดูสงบกว่าที่เคย อย่างน้อย...ก็ในสายตาของคนทั่วไป แต่สำหรับเซียวจิ่นอัน ความสงบนั้นกลับเหมือนม่านหมอกที่ปกปิดพายุลูกใหญ่เอาไว้ภายในห้องหนังสือของจวนแม่ทัพม้วนเอกสารจำนวนมากถูกคลี่ออกบนโต๊ะไม้ เป็นรายงานจากหน่วยสืบราชการลับ รายชื่อผู้เกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร รายชื่อขุนนางกรมคลังรวมถึงคำให้การของคนร้ายที่จับได้เมื่อคืนก่อนเซียวจิ่นอันนั่งอ่านทุกบรรทัดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่สิ่งที่เขาครุ่นคิดมากที่สุด...ไม่ใช่คนร้าย หากเป็นหญิงสาวอีกคน หลินเสี่ยวอวี่ นางรู้ล่วงหน้าได้อย่างไร เหตุการณ์ลอบสังหาร...ตรง เหตุการณ์วางเพลิง...ก็ตรง ต่อให้เขาไม่เชื่อเรื่องความฝัน แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า"ท่านแม่ทัพ" เฉินเฟิงเดินเข้ามาพร้อมค้อมศีรษะ"รถม้าเตรียมพร้อมแล้วขอรับ"เซียวจิ่นอันปิดม้วนเอกสาร"เรียกคุณหนูหลิน วันนี้นางจะไปกับข้า""ขอรับ"...อีกด้านหนึ่งหลินเสี่ยวอวี่กำลังยืนอยู่หน้ากระจก ชิงเอ๋อร์กำลังช่วยจัดชายแขนเสื้อให้"คุณหนู"สาวใช้ยิ้มกว้าง"ดูเหมือนท่านแม่ทัพจะรักษาคำพูดจริง ๆ"หลินเสี่ยวอวี่หัวเร

ลมหนาวพัดแรงกว่าทุกวันที่ผ่านมาเมฆสีเทาปกคลุมทั่วท้องฟ้าเหนือเทือกเขาทางเหนือของเมืองหลวง จนแสงอาทิตย์ยามบ่ายแทบส่องลงมาไม่ถึงพื้นเสียงฝีเท้าม้าดังสม่ำเสมอไปตามทางภูเขาแคบ ๆหลินเสี่ยวอวี่นั่งอยู่ในรถม้าของจวนแม่ทัพ มือทั้งสองประคองถ้วยชาร้อนเอาไว้แน่น พลางเปิดม่านออกเล็กน้อยเพื่อมองทิวทัศน์ด้านนอก"สวยจัง..."ยอดเขาสูงเรียงตัวสลับซับซ้อน ต้นสนเขียวเข้มทอดยาวสุดสายตา สายหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่งอยู่ตามไหล่เขา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ออกนอกเมืองหลวง เซียวจิ่นอันซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เงยหน้าขึ้นจากแผนที่ในมือ"หนาวหรือ"หลินเสี่ยวอวี่ส่ายหน้า ก่อนยิ้มบาง ๆ"ไม่เจ้าค่ะ""แค่ไม่คิดว่าที่นี่จะสวยขนาดนี้"เซียวจิ่นอันเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง"ฤดูหนาวปีนี้มาเร็วกว่าปกติ""หากโชคดี..." เขาหยุดไปเล็กน้อย"...เจ้าคงได้เห็นหิมะแรก"ดวงตาของหลินเสี่ยวอวี่เป็นประกายทันที"หิมะหรือ"แม่ทัพหนุ่มพยักหน้า"แถวนี้ตกทุกปี"หญิงสาวยิ้มกว้าง"ข้ายังไม่เคยเห็นเลย"เซียวจิ่นอันมองรอยยิ้มนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะยกขึ้นอย่างแผ่วเบา ตั้งแต่หลินเสี่ยวอวี่เข้ามาในชีวิต เขาเริ่มสังเกตว่าตัวเอง...ยิ้มบ่อยขึ้น

รุ่งเช้าหลังคืนอันเงียบสงบเมืองหลวงกลับไม่สงบอย่างที่ควรจะเป็น เสียงกลองประกาศจากหอคอยกลางเมืองดังขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างตึง! ตึง! ตึง!ผู้คนต่างเปิดประตูบ้านออกมามองถนนด้วยความสงสัย ขุนนางหลายคนรีบขึ้นรถม้ามุ่งหน้าเข้าวังหลวง ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วเมืองราวกับไฟลามทุ่ง"ฮ่องเต้ทรงกริ้วอย่างหนัก""กรมพระคลังถูกตรวจค้นตั้งแต่รุ่งเช้า""มีขุนนางถูกจับหลายสิบคน"ภายในจวนสกุลหลินหลินเสี่ยวอวี่กำลังอ่านหนังสืออยู่ริมหน้าต่าง เมื่อได้ยินเสียงเอะอะด้านนอก นางก็รีบเดินออกไป"เกิดอะไรขึ้น"ชิงเอ๋อร์วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา"คุณหนู!...ในวังเกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ""ได้ยินว่าฮ่องเต้มีรับสั่งให้จับกุมขุนนางกรมพระคลังหลายคน"หลินเสี่ยวอวี่ชะงัก"ตอนนี้เลยหรือ""เจ้าค่ะ"หัวใจของนางเต้นแรง เป็นไปไม่ได้ในนิยาย...เหตุการณ์นี้ต้องเกิดอีกหลายเดือน ไม่ใช่ตอนนี้หญิงสาวรีบย้อนคิดถึงเนื้อเรื่องทั้งหมด หลังจากรัชทายาทเริ่มเคลื่อนไหว ควรมีงานล่าสัตว์หลวงก่อน จากนั้นจึงเกิดคดีโกงเสบียง แล้วถึงจะมีการกวาดล้างกรมพระคลังแต่ตอนนี้...ทุกอย่างกลับสลับลำดับกันหมด"หรือว่า..." นางพึมพำกับตัวเอง"...เพราะเรา"ทุก