แสงแดดอบอุ่นยามเย็นทาบทาไปทั่วระเบียงบ้านหลังคาสีฟ้า ท้องฟ้าทอแสงสีส้มทองทอดผ่านทุ่งรวงข้าวสุกงอม พัดพาเอาไอเย็นของลำธารและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกพลับพลึงป่าโชยมากระทบผิวหน้าตะวันในชุดลำลองสบายตัว ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์แพนทรีเล็ก ๆ ตรงมุมห้อง มือหนากำลังบรรจงชงชาไข่มุก ของโปรดของน้ำค้างในวันวาน เขาเฝ้าเพียรทำสิ่งเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อหวังเพียงเศษเสี้ยวความหวังว่าสักวันหนึ่ง สิ่งเหล่านี้จะช่วยจุดประกายความทรงจำของเธอให้ย้อนคืนกลับมาบ้างเขามองผ่านระเบียงบ้านลงไปที่เก้าอี้หวายตรงลานหน้าบ้าน ร่างบางของน้ำค้างนั่งแกว่งขาเล่นอยู่บนนั้นด้วยจิตใจของเด็กน้อยวัยสิบขวบ ใบหน้าร่าเริงแจ่มใสไปกับทัศนียภาพของท้องทุ่งยามเย็น เคล้าไปกับเสียงหัวเราะสดใสของหนูน้อยพลับพลึงและฟางที่กำลังช่วยกันไล่จับแมงปออย่างสนุกสนานอยู่ที่ลานหญ้าดวงอาทิตย์สีส้มสดดวงโตกำลังจะคล้อยลับเหลี่ยมเขาที่เห็นอยู่ลิบ ๆ ฝูงนกหมู่ใหญ่บินกลับรัง ดวงตากลมโตของเด็กหญิงเหม่อมองตามพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก“น้าฟาง จับให้ได้นะ! โอ๊ย ไม่ไหว... แค่นี้ก็จับไม่ได้” เสียงใสแจ๋วของหนูน้อยพลับพลึงร้องอย่างสดใส ทำให้ตะวันที่มองลงมาจากระเบี
آخر تحديث : 2026-10-10 اقرأ المزيد