บททั้งหมดของ My Affair with The Billionare: บทที่ 1 - บทที่ 10

Nagising ako kinabukasan na may mabigat, kirot, at kakaibang pakiramdam sa buong katawan. Ang sikat ng araw ay pumapasok na sa makapal na kurtina ng kwarto, nagbibigay ng mainit na liwanag na lalong nagpatingkad sa tahimik na paligid. Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata at laking gulat, takot, at panlulumo ko nang mapagtanto kong hindi na ako nasa aking munting maid's room, kundi nasa loob ako ng napakalaki, mabango, at marangyang kama ni Liam.Ang bawat detalye ng silid na iyon ay sumisigaw ng karangyaan—mula sa mga mamahaling kurtina hanggang sa mga kagamitang yari sa imported na kahoy. Mas lalo akong pinasok ng sindak nang makitang katabi ko sa higaan ang bilyonaryo na mahimbing at payapang natutulog pa. Ang mukha niya ay mukhang anghel sa gitna ng kanyang mahigpit na reputasyon. Agad akong nakaramdam ng matinding hiya sa sarili. Paano ko hinayaang mangyari ito? Ano na lamang ang sasabihin ng ibang tao kung sakaling malaman nila ang ating lihim? Isang hamak na kasambahay lam

Isang madilim at maulang gabi ang bumalot sa buong paligid. Ang malalakas na patak ng ulan ay walang awang humampas sa mga bintana ng malaking mansyon, mistulang mga yabag ng isang nagbabantang unos. Ang hangin ay malamig at may dalang mabigat na dampi, sapat upang magdulot ng pangamba sa sinumang magnanais na lumabas sa labas. Sa gitna ng karangyaan ng estruktura, ang loob ay tahimik—subalit ang katahimikan na ito ay may dalang tensyon na nagbabadya ng hindi magandang mangyayari.Kasabay ng pagbugso ng ulan ay ang pagdating ng itim na sasakyan sa malaking tarangkahan. Si Liam ay umuwi na galing sa isang marangyang business banquet at pagdiriwang kasama ang kanyang mga maimpluwensyang kasosyo sa kumpanya. Agad siyang sinalubong ng mga kasambahay, subalit sa bawat hakbang niya palapit sa loob, isang pamilyar at matapang na amoy ng alak ang sumabog sa hangin. Malakas ang amoy ng mamahaling wiski at alak na halatang labis na ininom sa buong magdamag. Dahil sa tindi ng tama ng alak, ang k

Ako ay nanlalamig na habang nararamdaman ko ang sipa sa aking tiyan, ay nararamdaman ko rin ang tibok ng puso ko na siyang tibok din ng puso ng batang dinadala ko sa aking sinapupunan. Ramdam ko ang sigla ng bata dahil sa bawat padyak ng maliliit na mga paa nito. Mas nagiging emosyonal ako. Naglalaro sa isip ko kung paano na sa panahon ng pagluwal ko ay bigla kaming magkawalay. Nagsisimulang bumulong sa akin ang boses ng isang bata na may halong iyak. Iyak ng pananabik na ako ay mayakap. " Naku, isang panaginip lang pala. Masyadong mabilis ang mga pangyayari, pero totoo akong buntis." Nagising ako sa pagkakatulog nang mahimbing. Wala na sa tabi ko si Liam. Alam kong kapiling niya si Beatrice ngayon. Wala akong karapatang magselos. Alam kong nalulungkot lang si Liam kaya nagawa niya iyon sa akin. Mistulang karahasan na ginusto naming dalawa at nagbunga pa.Sa bawat buwan ng aking pagdadalang-tao, mas bumibilis ang pagtakbo ng oras. Ako ay nagbibilang ng araw sa kalendaryo at panay-pan

Tatlong buwan nang paglalagi sa probinsya ng Quezon kung saan may malamig na simoy ng hangin at lahat ng mga tao ay abala sa paglalako ng mga paninda. Ang mga mangingisda ay pumapalaot ng maaga upang makarami ng huling isda. Isang bahagi na ng ating kultura. Ang kasipagan ng mga taong nabubuhay sa malinis na gawain—lahat ng iyan ay hindi mababago ng sinuman.Ako ang nag-iisang anak na natatanging pag-asa ng aking ina. Bata pa lang ako ay sanay na akong magbanat ng buto. Lingid sa kaalaman ng aking ina na ako ay nagdadalang-tao ngayon sa isang bilyunaryong negosyante. Ni hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa kanya. Ang mas mahalaga sa akin ay mailuwal ko ito sa mundong may maganda at maayos na buhay. "Nay, nandito na po ako."Humahangos at parang may nakadagan sa dibdib ko habang nakikipag-usap sa ina ko na nakaratay sa banig dahil sa malubhang karamdaman. Bago pa man sumapit ang takip-silim ay kailangan ko nang mamalengke at bumili ng gamot para sa aking ina. Binaybay ko ang Taya

Sa tagal ng panahon na hinintay ay pumayag si Liam na itago si Leo sa kanyang pamilya habang ginagawa ang lahat upang maging mabuting ama nang palihim. Buwan-buwan na umaalis si Liam at ang palaging idinadahilan sa mga magulang niya ay business trip. Iniiwan niya ang kotseng kulay itim sa opisina at ipinalalabas na isa sa mga empleyado ang gumagamit nito. Lingid sa kaalaman ng mga magulang ni Liam ang pagdalaw nito sa probinsya namin sa Quezon kung saan naroroon ang aming anak. Isang 3 taon gulang na lalaking anak na kapiling ko habang naghihintay sa pagbisita ng kanyang ama. Nagdadala siya ng mga regalo, bumibisita nang palihim, at unti-unting muling nabubuo ang pag-iibigan namin ni Liam.Ngunit ang mga lihim, gaano man kaingat na itago, ay may sariling paraan upang lumabas sa liwanag.​Isang Biyernes ng hapon, habang masayang naglalaro si Leo kasama ang kanyang ama sa bakuran ng aming simpleng bahay sa Quezon, biglang nag-ring ang telepono ni Liam. Laking gulat niya nang makitang