MasukShare
บทที่ 5 คนรักเก่า+
Tanggal publikasi:
2026-10-01 02:40:13กระแสความร้อนระอุจากวรกายกำยำของยอร์ชแผ่ซ่านเข้าปะทะผิวเนื้อเนียนละเอียดของเบล ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงต่ำวิ่งพล่านไปทั่วโสตประสาทจนร่างเพรียวบางสั่นสะท้าน
"เอ่อ... ไหนว่า..." เบลละล่ำละลักประท้วง เสียงของเธอสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่ ความอุกอาจและไร้ยางอายของยอร์ชกำลังทำให้หนุ่มหน้าหวานผู้เจนจัดเรื่องบนเตียงถึงกับไปไม่เป็น ความถ่อยเถื่อนที่แฝงไปด้วยอำนาจคุกคามแบบนี้ เขาไม่เคยพบเจอจากผู้ชายใดมาก่อน "รังเกียจสิ... แต่ก็น้อยกว่าความต้องการของกูตอนนี้นิดหน่อย" ยอร์ชกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าดุจเสียงเพรียกจากนรก มือหนาเชยคางมนขึ้นบังคับให้ดวงตาคู่สวยต้องสบประสานกับนัยน์ตาพยัคฆ์ที่เต็มไปด้วยเพลิงปรารถนาอันบ้าคลั่ง โดยมีร่างบางตรงหน้าเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่คอยโหมกระพือให้มันลุกโชน ความหวาดหวั่นที่ฉายชัดในดวงตากลมโตคือโอสถทิพย์ที่ยอร์ชโหยหา และคืนนี้... คือเวลาชำระแค้นที่แสนหอมหวาน "คิดถึงดุ้นของผัวเก่าคนนี้ไหม...ทักทายมันสิ" เขากระตุกยิ้มหยัน มองอดีตคู่หมั้นหนุ่มที่เคยเชิดหน้าหยิ่งผยองในสังคมแต่บัดนี้กลับต้องยอมสยบแทบเท้าเพื่อกอบกู้ซากธุรกิจที่กำลังล่มจม ช่างเป็นภาพที่น่าสมเพชนัก "..." "ไม่อยากได้เงินไปต่อลมหายใจให้พ่อมึงแล้วเหรอ? ถ้าอยากยื้อความฉิบหายออกไป ก็ทำตัวให้เชื่อง... ใช้จริตความร่านที่มึงถนัดแลกมันมาซะสิ" คำพูดนั้นกรีดลงบนศักดิ์ศรีเหมือนใบมีดโกน เบลเม้มปากแน่นจนห้อเลือด ดวงตาที่เคยใช้ล่อลวงคนอื่นบัดนี้หลุบต่ำอย่างผู้แพ้ เขาค่อยๆ เอื้อมมือที่สั่นเทาไปวางลงบนหน้าขาแกร่ง สัมผัสเย็นลื่นของผ้าแพรตัดกับความร้อนระอุจากมวลกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ภายใน อึก! เพียงแค่ฝ่ามือเล็กโอบล้อม 'ความยิ่งใหญ่' ที่ซ่อนเร้นอยู่ เบลถึงกับสะอึก ดวงตาเบิกกว้าง ของล้ำค่าตรงหน้าดูจะเติบโตขึ้นตามอำนาจของเจ้าของจนมือเล็กๆ ของเขากำมันไว้ไม่มิด ฟุ่บ... ฟุ่บ... จังหวะลมหายใจขาดช่วงเมื่อสองมือเริ่มรูดรั้งแก่นกายร้อนผ่าวที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดพัวพัน ยิ่งขยับข้อมือ ความเป็นชายที่โอ่อ่าก็ยิ่งขยายพองราวกับจะปริแตก ทะยานสู่ความแข็งขืนถึงขีดสุด เบลออกแรงเฟ้นคลึง นวดเฟ้นไปตามความยาวด้วยจังหวะที่สัญชาตญาณชี้นำ ความอับอายถูกชะล้างหายไปสิ้น เหลือเพียงความกระสันที่แล่นพล่าน ช่องทางรักส่วนลึกขมิบตอดรับกับจังหวะมืออย่างบ้าคลั่ง ฟุ่บๆๆ! หัวใจดวงน้อยระรัวแรง เขาทจ้องมองยอดหัวเห็ดบานฉ่ำสีแดงก่ำที่บัดนี้เริ่มหลั่งน้ำใสเหนียวข้นออกมาเคลือบชโลมจนลื่นไหลเลื่อมพรายไปทั้งลำ "อืม... แบบนั้นแหละ" ยอร์ชครางกระหึ่มในลำคออย่างพึงใจ มือหนาขยำเข้าที่กลุ่มผมของเบลแล้วกดใบหน้าสวยหวานให้แนบชิดกับความมหึมากลางหว่างขา บังคับให้เขาต้องคุกเข่าแอ่นสะโพกอวดสายตาปีศาจไร้ใจ "ร่างกายมึงลามกขึ้นนะเบล... มีเนื้อมีหนังอวบไปทั้งตัว ไม่รู้ว่าข้างในนั้นมันจะ..แน่นแค่ไหน" คำเย้ยหยันบาดหูมาพร้อมกับเสียงครางต่ำทุกครั้งที่เขาจงใจเอาส่วนแข็งขืนถูไถไปตามพวงแก้มและริมฝีปากบาง แม้จะเป็นอดีตคุณหนูที่ดื้อรั้น แต่ในยามที่เป็นรอง เขาก็ยอมงัดมารยาออกมาสู้ ยอร์ชหลับตาพริ้มรับสัมผัสจากฝ่ามือเล็ก ทว่าจู่ๆ ความอุ่นชื้นจากปลายลิ้นร้ายก็ตวัดไล้เลียตั้งแต่โคนจรดปลายหยักอย่างอาจหาญ แผล็บ... "ทำอะไรของมึง?" "มึงบอกเองไม่ใช่เหรอ... ว่าจะจ่ายตามความพอใจ" "หึ... ก็ดี ร่านมาเลยสิ!" อกของเบลขยับขึ้นลงตามแรงอารมณ์ เขาโน้มใบหน้าลงคลอเคลียแก่นกายร้อนระอุ ใช้ริมฝีปากครอบครองส่วนปลายที่บานโรจน์จนล้นทะลัก ในขณะที่มือก็เร่งจังหวะชักรัวแก่นกายของอดีตเพื่อนรักอย่างบ้าคลั่ง ฟุ่บๆๆๆ! "อา... อืมมม ดี! ดูดหัวมันหน่อย... ดูดแรงๆ!" จ๊วบบบ! จุ๊บ! "ซี้ดดด! บ้าชะมัด... ยัยตัวร่าน! เสียวหัวชะมัด... อาาา" ยอร์ชครางเสียงหลง กดศีรษะมนให้ห้ำหั่นกับแก่นกายรัวๆ อีกมือขย้ำสะโพกกลมกลึงอย่างแรงจนเบลเสียววูบไปถึงช่องท้อง ช่องทางด้านหลังบีบรัดจนเขาต้องส่งนิ้วลงไปแหย่ขยายด้วยความกระสัน ฟุ่บๆๆๆ! "ซี้ดดด! ตัวร่านเอ๊ย... อมของสามีเก่าจนแฉะเลยหรือไง ปากเล็กชะมัดแต่ตอดดีฉิบหาย!" จ๊วบบบ! บ๊วบบบ! ยอร์ชกระตุกกายเด้งสะโพกสวนเข้าปากเล็กจนดังกึก เบลไม่ยอมลดละ แม้จะโอบรับความมหึมาได้ไม่หมด แต่ลิ้นร้อนก็ขยี้ส่วนหัวดูดดื่มจนแก้มตอบ "ซี้ดดด... พอ! ฉันยังไม่อยากแตกในปาก" นัยน์ตาที่เคยเย็นชาบัดนี้ฉ่ำเยิ้มด้วยความกระหาย เขาจ้องมองภาพเบลที่นั่งคุกเข่าเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตายั่วยวน น้ำลายใสยืดหยดลงบนแผงอกที่กระเพื่อมไหว ผ้ากันเปื้อนตัวจิ๋วร่นขึ้นอวดส่วนล่างที่บวมเป่งจนน่ารังแก ยอร์ชกระชากกลุ่มผมสั้นนุ่มลื่นให้ยืนขึ้นในท่าที่น่าอาย ขาเรียวข้างหนึ่งถูกยกขึ้นพาดบ่ากว้างจนเนินสะโพกอวบจ่อรัดใบหน้าหล่อร้าย เบลใช้มือปลดเปลื้องผ้ากันเปื้อนออกจนเปลือยเปล่าต่อหน้าอดีตคนรักอย่างใจกล้า ฟุ่บ! ยอร์ชกอบกุมสะโพกงอนงามบีบเค้นจนเนื้อปริล้นนิ้ว มองดูช่องทางรักที่ขมิบตอดอากาศอย่างไร้ที่ยึดเหนี่ยว "รู้อะไรไหมเบล... ความร่านของมึงมันดูดีกว่าตอนที่ทำตัวจองหองเป็นไหนๆ ยิ่งมึงสนุก... กูก็ยิ่งอยากขยี้ให้เละ" ยอร์ชซบหน้าลงสูดดมกลิ่นกายหอมหวาน ฉกชิมความเงี่ยนง่ามพลางขบกัดจนร่างเพรียวสะกระตุกสั่นเร่า ขาเรียวสั่นพั่บๆ แจ๊ะ! แจ๊ะ! จ๊วบบบ! "อ๊ะ... อ๊าาา... เสียวรูจัง... !"
Bab terbaru
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 23 จบเกมแก้แค้น+
ยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา "ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 22 น้ำพุ่ง+
เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน "หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" "... ผมหิว" เบลประท้วงเสี
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 21 ฉี่แตก+
ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด "เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" "อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน "อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 20 บีบคั้น
อีกหลายวันต่อมา ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด "วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน "บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 19 หิว+
"อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด "ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 18 ไม่รู้จักพอ+
แผล้บบบ!! เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม "เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! สวบบบบ! "อ๊าาาาา! มั
Anda juga akan menyukai
