Home / มาเฟีย / ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า / บทที่ 1 เงาปรารถนาและอำนาจที่ไร้พ่าย

Share

ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า
Author: นรกสร้าง

บทที่ 1 เงาปรารถนาและอำนาจที่ไร้พ่าย

last update publish date: 2026-10-01 02:22:15

 ​ร่างสูงสง่าในวัยสามสิบสามปีของ ยอร์ช โดดเด่นในชุดสูทสีดำสนิทเนื้อดีที่ตัดเย็บรับกับสัดส่วนเพรียว ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับเย็นชาราวกับรูปปั้นน้ำแข็งที่ไร้หัวใจ ใบหน้าที่เคยซูบเซียวบัดนี้ถูกดูแลจนคมคายเปี่ยมด้วยอำนาจน่าเกรงขาม

 ​ปลายนิ้วเรียวนิ่งสนิทจรดปากกาลงบนใบทะเบียนสมรสและสัญญาพันธะ ไร้ซึ่งความประหม่า ท่ามกลางสายตาดูแคลนจากบรรดาแขกเหรื่อในแวดวงสีเทาที่ซุบซิบนินทาไล่หลัง

 ​“ก็แค่เด็กเจ้าพ่อใหญ่คว้ามาเลี้ยงเล่นแก้เบื่อแหละน่า~”

 ​“หน้าตาดี แต่สุดท้ายก็เป็นได้แค่ของเล่นชิ้นใหม่ของคุณชายพงศกร”

 ​เสียงกระซิบกระซาบเหล่านั้นไม่อาจระคายผิวของยอร์ชได้เลย เพราะมีเพียงเขาและ คุณชายพงศกร เท่านั้นที่ล่วงรู้ความจริง... ภายใต้เอกสารแผ่นนี้คือ "พันธะเลือด" ที่ยอร์ชยินยอมก้าวเข้าหา เพื่อแลกกับอำนาจล้นฟ้า และกุญแจที่จะปลดล็อกขุมพลังทั้งหมดในอาณาจักรใต้ดิน

 ​พงศกร ในวัยห้าสิบปี เจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล แม้สุขภาพจะเริ่มโรยราตามกาลเวลา แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นยังคงกวาดมอง "เพชรดิบ" เม็ดงามที่เขาตั้งใจจะเจียระไนด้วยมือตนเอง เด็กหนุ่มคนนี้... ลูกชายของรักแรกที่เคยถูกปฏิเสธจนนำไปสู่โศกนาฏกรรม

 ​พงศกรเก็บเศษซากวิญญาณของยอร์ชในวันที่เขาพังครืนวันที่แม่หายสาบสูญ และถูกคู่หมั้นกับเพื่อนสนิทหักหลังแทงข้างหลังอย่างเลือดเย็น 

พงศกรดึงยอร์ชขึ้นมาจากขุมนรก หล่อหลอมตัวตนใหม่ให้ขาวสะอาดในที่แจ้ง แต่ดำมืดและลึกล้ำในที่ลับ สอนให้รู้จักการฟอกเงิน การโยกย้ายสินทรัพย์ข้ามชาติ และการใช้เรือนร่างและอำนาจเงินตราสยบทุกสิ่ง

 ​ห้องทำงานส่วนตัว

 ​ภายในห้องทำงานที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงกระดาษพลิกไหวและเสียงน้ำแข็งกระทบแก้วคริสตัล แสงไฟสีวอร์มไวท์ขับให้โครงหน้าคมของยอร์ชดูเย้ายวนและอันตรายในคราเดียวกัน

 ​พงศกรทรุดกายนั่งลงบนโซฟาหนังแท้ ลมหายใจของมาเฟียใหญ่ติดขัดเล็กน้อยยามทอดสายตามองผลงานชิ้นเอกที่เขาสร้างขึ้นมากับมือ ยอร์ชหมุนเก้าอี้กลับมาสบตา ประกายตาที่เคยสั่นไหวบัดนี้เยือกเย็นและดุดันราวกับนักล่า

 ​"จำไว้นะยอร์ช..." เสียงทุ้มต่ำของคุณชายพงศกรดังขึ้น พร้อมกับที่ร่างสูงวัยกว่าขยับเข้าไปใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนคลอเคลียอยู่ข้างใบหูของชายหนุ่ม "ในโลกนี้ มีเพียงอำนาจและเซ็กส์เท่านั้นที่จะไม่ทรยศเรา... ส่วนความรักมันก็แค่เครื่องมือชั้นต่ำที่ใช้เอาเปรียบคน"

 ยอร์ชไม่ถอยหนี เขากลับเป็นฝ่ายเอี้ยวตัวเข้าหา ปลายนิ้วเรียวแตะไล่ลงบนปกเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายอย่างถือดี แววตาท้าทายซ่อนความเร่าร้อนเอาไว้ภายใต้หน้ากากน้ำแข็ง

 ​"ผมรู้ซึ้งดี... ยิ่งกว่าใครเสียอีกครับ"

 ยอร์ชปรายตามองแท็บเล็ตในมือ ภาพของ เบล อดีตคู่หมั้นสาวที่ยังคงใช้ชีวิตฉาบฉวย ควงแขนอยู่กับ ไอ้บิลลี่ อดีตเพื่อนสนิทหนุ่มพนักงานออฟฟิศที่ติดหนี้ท่วมหัวและกลายเป็นสัตว์เลี้ยงเชื่องๆ 

 ยอร์ชยิ้มเยาะ มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงใจ เขาวางแท็บเล็ตลงช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง  ​รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งสอง การแก้แค้นบทที่หนึ่ง..เริ่มขึ้นแล้ว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 23 จบเกมแก้แค้น+

    ยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา ​"ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" ​เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ​ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ​ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 22 น้ำพุ่ง+

    เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" ​เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน ​"หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" ​โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ ​น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" ​"... ผมหิว" เบลประท้วงเสี

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 21 ฉี่แตก+

    ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด ​"เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ​ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" ​เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" ​"อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน ​"อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 20 บีบคั้น

    อีกหลายวันต่อมา ​ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ​มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด ​"วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง ​เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน ​"บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 19 หิว+

    "อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ ​สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ​ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด ​"ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ​ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 18 ไม่รู้จักพอ+

    แผล้บบบ!! ​เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม ​"เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ​ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! ​สวบบบบ! ​"อ๊าาาาา! มั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status