تسجيل الدخول"อาาา..."
กลิ่นอายของราคะที่เข้มข้นคละคลุ้งไปกับกลิ่นน้ำหอมและวิสกี้ชั้นเลิศ ยอร์ชยืนตระหง่านอยู่บนชั้นลอยในฐานะเจ้าชีวิต สายตาคมกริบจดจ้องร่างโปร่งบางของเบลที่สวมชุดลาเท็กซ์สีดำเงาวับ ซึ่งรัดรึงเน้นย้ำทุกส่วนสัด ตั้งแต่อกแบนราบที่อัดแน่น ไปจนถึงเรียวขาเรียดยาวที่เปิดเปลือยให้เห็นช่องทางด้านหลังที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำร่านซึมออกมาจนเนื้อผ้าลาเท็กซ์วาววับเป็นคราบ "ดูสิเบล... กลิ่นคาวกามพวกนี้ปลุกสัตว์ร้ายในตัวมึงขึ้นมาแล้วใช่ไหม?" ยอร์ชกระซิบพลางกระชากสายจูงหนังที่ลำคอระหงจนหน้าสวยแหงนหงาย มือหนาเลื่อนลงไปบีบขยำแผงอกที่กระเพื่อมไหวแรงๆ จนเนื้อนุ่มปลิ้นล้นง่ามนิ้ว "วิทย์... ผม... อื้อออ" ยอร์ชไม่รอช้า เขาควักความเป็นชายที่ขยายตัวจนเส้นเลือดปูดโปนออกมา บังคับให้ริมฝีปากบางสวยของอดีตคู่หมั้นหนุ่มรองรับความยิ่งใหญ่ต่อหน้าสายตาแขกเหรื่อเบื้องล่างที่เริ่มหยุดกิจกรรมชั่วคราวเพื่อมองดูโชว์สุดเสียว ยอร์ชกระชากสายจูงพาเขาไปที่ราวระเบียงกระจกใส แล้วจับร่างเพรียวบางให้โก้งโค้งแอ่นสะโพกงอนงามเข้าหาทิศทางของฝูงชน มือหนาปัดขอบลาเท็กซ์ที่คว้านลึกตรงเป้าออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นช่องทางรักสีหวานที่บวมแดงและฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำสวาทที่ไหลนองอาบโคนขา แสงไฟนีออนสาดส่องลงบนสัดส่วนที่สั่นระริกท้าทายสายตานับสิบคู่ สวบบบบบ! ยอร์ชกดกระแทกแก่นกายแกร่งเข้าสู่รอยแยกที่อ้าค้างจนมิดด้ามในรวดเดียว! "อ๊างงงงงงงง!" เบลหวีดร้องลั่นจนตัวโยน สองมือจิกเกร็งลงบนราวระเบียงกระจกจนเกิดรอยฝ้ามัวจากไอร้อนของร่างกาย แรงอัดจากด้านหลังทำให้แผงอกกว้างเด้งกระดอนขึ้นลงอย่างบ้าคลั่งสู้สายตาคนเบื้องล่าง จังหวะการสวนสะโพกที่ดิบเถื่อนทำให้เขายิ่งบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านที่ปนเปไปกับความอับอาย ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบผ้าลาเท็กซ์ดังสนั่นสะท้อนไปทั่วโถง ยอร์ชกระแทกเน้นๆ เข้าไปที่จุดกระสันส่วนลึก จนเบลตาเหลือกลอย ช่องทางรักที่เปียกชุ่มรีดเร้นน้ำหวานออกมาผสมกับน้ำกามสีขาวขุ่นที่ล้นทะลักออกมาตามจังหวะรูดเข้าออกจนเกิดเสียง แจ๊ะ แจ๊ะ ดังระงม เนื้อนุ่มรอบปากทางสีสดสั่นระริกพัลวันตามแรงเสียดสีของแก่นกายอันเขื่องที่รูดเข้าออกอย่างป่าเถื่อน "ดูสิ! พวกมันกำลังมองดูรูร่านๆ ของมึงที่กำลังแหกรับดุ้นของกูอยู่!" ยอร์ชคำรามพลางเอื้อมมือไปตะปบขยำแผงอก แล้วบดขยี้ปลายนิ้วลงบนยอดอกที่แข็งเป็นไตผ่านเนื้อผ้าลาเท็กซ์อย่างแรงจนเบลร่อนเอวสวนกลับอย่างลืมตาย พั่บๆๆๆๆๆๆ! เบลสูญเสียสติสัมปชัญญะไปสิ้น ความเสียวยิ่งทวีคูณเมื่อจินตนาการถึงสายตานับสิบคู่ที่จ้องมองช่องทางสวาทแดงฉ่ำที่กำลังถูกทะลวงจนบวมเป่ง ยิ่งคิดเขายิ่งรัดรึงแก่นกายของยอร์ชแน่นขึ้น น้ำรักพุ่งกระฉอกออกมาเปียกโชกประจานความร่านร้อนที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด สวบบบ! สวบบบ! ยอร์ชโถมแรงกายชุดสุดท้าย กระแทกย้ำเข้าไปข้างในจนร่างสั่นกระตุกถี่รัว น้ำรักพุ่งปรี๊ดออกมาผสมกับน้ำกามร้อนระอุที่เขาฉีดพ่นเข้าใส่จนล้นเอ่อออกมาตามง่ามขาลาเท็กซ์เงาวับสะท้อนสายตาสาธารณชน ยอร์ชยกยิ้มเหี้ยมเกรียมเมื่อเห็นสายตาหิวกระหายของเหล่าแขกเหรื่อวีไอพีเบื้องล่างที่จดจ้องร่างสั่นเทาของเบลอย่างไม่วางตา เขาหยุดจังหวะกระแทกกระทุ้งอันหนักหน่วงไว้เพียงครู่ ให้ความเสียวซ่านค้างคาอยู่กลางลำตัว ก่อนจะกวักมือเรียกนักธุรกิจใหญ่ร่างกำยำสองคนที่ยืนคุมเชิงอยู่ใกล้ที่สุดให้ก้าวเข้ามาในเขตหวงห้ามบนชั้นลอย "ดูเหมือนแขกของกูอยากจะสัมผัส 'ของเล่น' ชิ้นนี้ใกล้ๆ นะ ปรนนิบัติพวกเขาให้สมกับที่เป็นสัตว์เลี้ยงเบอร์หนึ่งหน่อยสิ" เบลที่ตกอยู่ในภวังค์แห่งกามารมณ์สุดขีดครางอื้ออึงในลำคอ ร่างกายในชุดลาเท็กซ์สีดำเงาวับสั่นระริกเมื่อถูกชายฉกรรจ์สองคนเดินเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง ชายคนแรกเอื้อมมือที่หยาบกร้านเข้าตะปบขยำแก้มก้นงอนที่ล้นทะลักออกมาจากชุดลาเท็กซ์อย่างรุนแรงจนเนื้อนุ่มปลิ้นล้นตามร่องนิ้ว เขาโน้มตัวลงไปดูดดื่มยอดอกที่แข็งเป็นไตจนเกิดเสียง จ๊วบ จ๊วบ ดังระงมแข่งกับเสียงเพลง "อ๊างงงงงง! เจ้านาย... อื้ออออ! เสียว... ผมเสียวไปถึงข้างใน อูยยย" ในขณะที่แผงอกถูกรุมทึ้ง แขกอีกคนก็อ้อมไปด้านหลังเบลที่ยังคงมีแก่นกายของยอร์ชคาลึกอยู่ข้างใน เขาใช้นิ้วหยาบสอดแทรกเข้าไป บดขยี้รูเสียวที่บวมเป่งและไวต่อสัมผัสสุดขีด แววตาของเบลเหลือกค้างเมื่อถูกรุกรานพร้อมกันทุกช่องทาง นิ้วนั้นบี้เค้นจุดกระสันจนน้ำรักพุ่งกระฉอกออกมาเคลือบชุดลาเท็กซ์จนเงาวับเป็นทางยาวอาบไล้ไปตามหน้าขา "ดูรูร่านๆ ของสัตว์เลี้ยงสิครับบอส... ตอดแฉะจนน้ำเงี่ยนนองพื้นไปหมดแล้ว!" แขกคนนั้นพึมพำเสียงพร่าพลางเร่งจังหวะบี้คลึงหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเบลสะดุ้งตัวโยน ยอร์ชจ้องมองภาพความอัปยศนั้นด้วยความสะใจถึงขีดสุด เขาเริ่มขยับสะโพกกระแทกสวนเข้าไปในช่องทางที่กำลังถูกรุมล้อม จังหวะที่หนักหน่วงทำให้หน้าอกที่แขกกำลังดูดกินอยู่เด้งกระดอนสู้ปาก ยอร์ชบดขยี้ดุ้นเนื้อแข็งเข้าลึกซ้ำๆ จนเกิดเสียง ปั่ก! ปั่ก! แจ๊ะ! ประสานกับเสียงครางระงมของเบลที่สติหลุดลอยไปในสมรภูมิกามกลางงานเลี้ยง "แตกออกมาอีกเบล! แตกใส่พวกมัน! แสดงความโสโครกของมึงออกมาให้คนทั้งงานเห็นซะ!" ยอร์ชคำรามพลางโถมแรงกระแทกชุดสุดท้ายเข้าใส่เน้นๆ จนเบลเกร็งกระตุกหลังแอ่นไม่ติดราวระเบียง น้ำรักพุ่งปรี๊ดออกมาเปียกโชกหน้าแขกที่กำลังบี้ร่องเสียวอยู่จนเยิ้มแฉะ ยอร์ชแสยะยิ้มพอใจพลางจิกกลุ่มผมให้แหงนเงยขึ้นรับความอัปยศ ยอร์ชถอนแท่งเนื้อร้อนระอุออกมาจากช่องทางที่อ้าค้างและเยิ้มแฉะ เขาจับร่างของเบลที่สั่นสะท้านจนคุมตัวเองไม่ได้ให้หมอบคลานลงกับพื้นระเบียงกระจกใสที่มองเห็นคนข้างล่างชัดเจน "อยากโชว์ความซื่อสัตย์ให้ทุกคนดูไหมเบล? ปล่อยออกมาสิ... ปล่อย 'น้ำร่าน' ของมึงลงบนกระจกนี่ให้พวกมันดู!" ยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา "ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ
เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน "หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" "... ผมหิว" เบลประท้วงเสี
ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด "เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" "อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน "อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร
อีกหลายวันต่อมา ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด "วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน "บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค
"อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด "ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้
แผล้บบบ!! เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม "เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! สวบบบบ! "อ๊าาาาา! มั







