LOGINShare
บทที่ 10 ร่าน+
publish date:
2026-10-01 03:05:05"วิทย์... ได้โปรด..."
เบลล่าครางระเบิดออกมาอย่างเสียกิริยา แผงอกกว้างที่อัดแน่นจนเกือบทะลักขอบชุดหนังรัดรูปกระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะหอบหายใจที่ถี่กระชั้น ช่องทางด้านหลังที่บวมเป่งฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำร่าน ไหลย้อยลงไปตามโคนขาขาวเนียนราวกับเขื่อนกั้นน้ำที่พังทลาย ความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านทำให้เขาไร้ซึ่งสติยับยั้งชั่งใจ เบลล่าพยายามจะสอดนิ้วเข้าไปใต้ชุดหนังที่รัดรึงเพื่อสะกิดจุดเสียวที่กำลังเต้นตุบๆ หวังเพียงให้ความทรมานนี้ทุเลาลง "จะทำอะไรน่ะไอ้ตัวร่าน?" รวิทย์หัวเราะเยาะในลำคอ เสียงนั้นเข้มขรึมทว่าปลุกเร้าอารมณ์ดิบ เขาใช้ปลายเท้าบดขยี้ลงบนจุดเสียวชูชันหนักๆ จนเบลล่าต้องแหงนหน้าหวีดร้องเสียงหลง ร่างเพรียวสะดุ้งสุดตัว "อื้ออออ!" รอยยิ้มของรวิทย์เต็มไปด้วยความกระหายที่จะเห็นเหยื่อหนุ่มดิ้นพล่านเหมือนปลาขาดน้ำ เบลล่าแอ่นอกรับแรงกดนั้นด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งเข้าปะทะ ช่องทางสวาทสีชมพูฉ่ำวาวของเขาขมิบตอดนิ้วเท้ารวิทย์อย่างรุนแรง พยายามจะกลืนกินส่วนปลายเท้าเข้าสู่ภายใน ส่งเสียง แฉะ... แฉะ... ลามกทุกครั้งที่เขาบิดกายร่อนสะโพกควงวนสู้เท้าพูดดัง พั่บ! พั่บ! พั่บ! รวิทย์โน้มตัวลงมาช้าๆ เงาของเขาพาดทับร่างของเบลล่าจนเขาดูตัวเล็กลงไปถนัดตา เขาเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดกางเกงออกช้าๆ เสียงโลหะกระทบกันดัง แกร๊ง! ในความเงียบ ยิ่งเพิ่มความหวาดหวั่นปนสยิวให้เบลล่าจนถึงขีดสุด "อยากให้ดุ้นเนื้อของฉันเติมเต็มช่องทางร่านๆ ของเธอไหมเบลล่า? หรืออยากจะนอนแฉะแบบนี้ไปทั้งคืน..." รวิทย์กระซิบพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่พร่ามัว "อ้อนวอนสิ... อ้อนวอนให้ฉันใช้ลำกายนี้บดขยี้เธอซะ!" เพียะ! เสียงกระชากสายจูงหนังกระทบกับลำคอระหงดังสนั่น แสงไฟวอร์มไลท์สลัวขับเน้นให้เห็นรอยแดงจางๆ บนผิวขาวจัดที่บัดนี้อาบไปด้วยเหงื่อและคราบราคะ รวิทย์ยืนตระหง่านอยู่เหนือร่างที่สั่นเทา สองขาทรงพลังมั่นคงกักขังเหยื่อไว้ใต้เงามืดมิด "ร่านสุดๆ" รวิทย์โน้มลงไปกระซิบชิดใบหูที่แดงซ่าน พลางไล้มือผ่านร่องอกที่ชุ่มเหงื่อลงไปจนถึงจุดที่เปียกชื้นที่สุด ปลายนิ้วแข็งแรงวนเวียนอยู่รอบขอบชุดหนังที่เปียกปอน ทิ้งให้เบลล่าค้างเติ่งอยู่บนปากเหวแห่งความสุขสมที่เขาเป็นผู้ถือกุญแจเปิดปิดแต่เพียงผู้เดียว "น้ำเงี่ยนของเธอมันไหลออกมาจนแทบจะดื่มแทนน้ำได้อยู่แล้ว... ฉันชอบที่เห็นเธอต้องนอนทรมาน 'หิว' จนตัวสั่นแบบนี้!" สะโพกมนสั่นระริกตามจังหวะชีพจรที่เต้นระรัว ร่างกายพยายามจะปลดปล่อยอารมณ์ที่ค้างคา ทว่าช่องทางสีหวานกลับถูกแหกแยกออกจนเห็นความฉ่ำวาวที่บวมเป่งกึ่งกลาง รวิทย์ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความแข็งขึงดุดันภายใต้กางเกงประท้วงอย่างรุนแรงเมื่อเห็นเหยื่อหนุ่มหมดรูปในท่าที่น่าสมเพชที่สุด รวิทย์คว้าหมับเข้าที่สายจูงหนังที่ล่ามคอเบลล่าไว้แน่น ก่อนจะกระชากลากตัวเขาให้ลุกขึ้นมาคลานตามเขาไป "ลุกขึ้นมาสัตว์เลี้ยงของฉัน... ความสนุกของคืนนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ในเมื่อเธอหิวขนาดนี้... ฉันจะจัดอาหารมื้อพิเศษให้เอง" รวิทย์ลากเขามาจนถึงหน้ากระจกบานยักษ์ ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ปล่อยให้เบลล่าคุกเข่าแยกขาอยู่ตรงหน้าในสภาพที่ชุดหนังรัดรึงจนเห็นทุกสัดส่วนที่บวมเป่งและแฉะชื้น "ดูตัวเองในกระจกสิเบลล่า ดูผู้ชายจองหองที่ความจริงเป็นแค่สัตว์เลี้ยงร่านสวาทคนนี้!" ฝ่ามือหนากรีดกรายลงบนกลีบเนื้อฉ่ำน้ำคาวอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเริ่มบดขยี้ด้วยจังหวะที่รุนแรงตามสัญชาตญาณดิบ สวบ! สวบ! สวบ! "ซี้ดดดด... วิทย์... อาาา... วิทย์!" ร่างขาวสั่นกระตุกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต แววตาของเบลล่าลอยล่อง "อ๊าาา... วิทย์... ตรงนั้นลึกอีก... คว้านรูเสียวตรงนั้น... มันเสียวมาก... ซี้ดดด ได้โปรด!" เมื่อเบลล่ากำลังจะก้าวข้ามขอบเหวแห่งความสุขสม ร่างกายเกร็งกระตุกเตรียมปลดปล่อยทุกหยาดหยด... รวิทย์กลับชักมือออกทันที! ผล่อก! "อูยยยย... ย... หยุดทำไม!" เบลล่าค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ลมหายใจหอบถี่อย่างบ้าคลั่ง ความทรมานจากการถูกขัดจังหวะมันรุนแรงจนเขาต้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา "แฮ่ก... เอาดุ้นมาให้ฉัน... ทำให้ฉันแตกที..." "ไอ้ตัวร่าน" รวิทย์เหยียดยิ้มร้าย ก่อนจะเริ่มขยี้จุดเสียวซ้ำอีกครั้งด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม ปลุกปั่นอารมณ์จนน้ำหวานไหลนองเต็มง่ามขา ช่องทางขมิบตอดนิ้วของรวิทย์อย่างบ้าคลั่ง วินาทีที่เขากำลังจะถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง รวิทย์ก็หยุดมือลงอีกหน! ผล่อกกก! "กรี๊ดดดด! ฮืออออ!" รวิทย์ทำแบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปลุกเร้าจนเบลล่าแทบคลั่งแล้วทิ้งให้ค้างเติ่งอยู่บนกองไฟแห่งความปรารถนาที่มอดไหม้ไม่จบสิ้น เขาสะอื้นฮักด้วยความกระสันที่ท่วมท้นแต่ไร้ทางออก "ห้ามแตะต้องตัวเองเด็ดขาด" รวิทย์เชยคางชายหนุ่มขึ้นมาสบตาที่วาวโรจน์ "จงนอนหลับไปพร้อมกับความร่านของเธอที่นี่แหละ" เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้เบลล่าถูกมัดมือไว้บนหัวเตียงนอนบิดเร่าอยู่คนเดียว เขาสะอื้นฮักพลางขมิบช่องทางที่บวมฉ่ำด้วยความทรมานที่เต็มไปด้วยความต้องการอันแสนสาหัส!
Latest chapter
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 23 จบเกมแก้แค้น+
ยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา "ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 22 น้ำพุ่ง+
เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน "หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" "... ผมหิว" เบลประท้วงเสี
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 21 ฉี่แตก+
ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด "เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" "อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน "อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 20 บีบคั้น
อีกหลายวันต่อมา ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด "วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน "บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 19 หิว+
"อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด "ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้
ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า บทที่ 18 ไม่รู้จักพอ+
แผล้บบบ!! เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม "เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! สวบบบบ! "อ๊าาาาา! มั
You May Also Like
ของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน25.7K viewsพิษรักร้ายหมอมาเฟีย
Spypink12.6K viewsมาเฟียเถื่อนเมียเด็ก
หนูแดงอินดี้39.1K viewsนางบำเรอขัดดอก
หอมชา8.8K viewsคลั่งรักแม่ตัวแสบ
คุณลูกเกด2.7K viewsเมียไร้ค่าที่(พวก)ผมคู่ควร
ผีเสื้อกลืนหาง186 viewsทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile521 viewsเจ้าสาวสวมรอยกับบอดี้การ์ดซ่อนเงา
กะหล่ำหมี986 views
