مشاركة

บทที่ 6 แทงสวน+

last update تاريخ النشر: 2026-10-01 02:49:30

ยอร์ชจงใจบดขยี้ปลายนิ้วหนาร้อนระอุลงบนยอดอกอ่อนไหวอย่างเมามัน ราวกับต้องการตอกย้ำความพ่ายแพ้ของอดีตคู่หมั้นหนุ่มผู้เคยหยิ่งผยอง ทว่าเสียงครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่านกลับยิ่งโหมกระพือไฟแค้นและไฟราคะในอกเขาให้ลุกโชน 

เบลในตอนนี้ไม่ได้ดูน่าสงสาร แต่กลับดูเย้ายวนจนน่าขยี้ให้แหลกคามือ

 ​ร่างโปร่งบางสั่นสะท้าน ผิวขาวเนียนขึ้นสีแดงซ่านไปทั้งตัว เขาตะเกียกตะกายปีนขึ้นมานั่งคร่อมบนตักกว้างของยอร์ชอย่างอวดดี ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้

 ​"น้ำหนักกูขึ้น...ทั้งตัวแบบนี้ มึงยังอยากทำ... กับกูอีกเหรอ?"

 เบลเค้นเสียงถาม ร่างกายที่เคยผอมบางเมื่อหลายปีก่อนบัดนี้มีน้ำมีนวลขึ้นจากการพักผ่อนน้อยและภาวะความเครียด แต่ในสายตาของยอร์ช เขากลับดูเต่งตึงและน่ามองกว่าเดิม... เหมือนเหยื่ออันโอชะที่รอการขยี้

 ​"กูเคยบอกเหตุผลมึงแล้ว... ว่ากูจะแก้แค้นให้สาสม ถ้ามึงจะตาย... ก็ต้องตายด้วยมือกูเท่านั้น ไม่ใช่เพราะโรคเหี้ยพวกนี้!"

 ​สองมือใหญ่ขยำแผงอกแบนราบเค้นปลิ้นตามง่ามนิ้ว ใบหน้าของเบลมองมาไม่ต่อต้านแต่กลับแอ่นอกเข้าหา ยอร์ชมองปฏิกิริยานั้นแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก... แววตาเต็มไปด้วยความสมเพชและความใคร่ที่ตีกันจนวุ่นวายในหัว

 ​"อืมมม..."

 ​บรรยากาศในห้องทำงานเงียบสงัดไปชั่ววินาที ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนเพื่อรอรับรู้คำประชดประชันที่ทั้งคู่สาดใส่กัน แม้ปากจะแข็ง... แต่ร่างกายและหัวใจกลับไม่ทำอย่างที่พูด สองร่างกระโจนเข้าหากัน ประกบจูบอย่างรุนแรง กลิ่นอายของราคะที่เข้มข้นจุดติดอย่างรวดเร็ว

 ​ยอร์ชนั่งพิงโซฟาหนังตัวใหญ่ สองมือประคองสะโพกกลมกลึง บีบขยำเนื้อนุ่มนิ่มจนเต็มมือ ลิ้นหนาตวัดเกี่ยวพันสู้กับลิ้นเล็กด้วยความกระหายหิว ดวงตาคมกริบจดจ้องร่างสั่นเทาของเบลด้วยความสะใจผสมปนเปไปกับความใคร่ที่อัดอั้น

 ​จ๊วบบบ!

 ​"ร่อนสะโพกใส่ดุ้นควยผัวเก่าขนาดนี้ ต้องเป็นคนร่านขนาดไหนวะเบล~"

 ​อึก!

 ​ดวงตาของเบลพร่าเลือน เขาพยายามโฟกัสมาที่ใบหน้าคมเข้มของยอร์ช วาจาดิบเถื่อนที่ไม่เหมือนยอร์ชคนเดิมกลับยิ่งทำให้ตื่นตัวสุดขีด

 ​"ดุ้นลามกของมึงต่างหาก... ที่อยากเข้ารูเดิม เมื่อก่อนไม่กล้าแตะ... ตอนนี้จ้องตาเป็นมันเชียวนะ"

 ​มวยถูกคู่…

 คงไม่มีคำไหนบรรยายความร้ายกาจในวัยสามสิบสามปีของทั้งสองคนได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว

 ​ยอร์ชไม่ได้หยุดเพียงแค่คำพูด ปลายนิ้วหนาร้อนระอุสอดแทรกเข้าสู่ช่องทางด้านหลังที่ฉ่ำเยิ้ม ดันเข้าไปภายใต้กางเกงชั้นในตัวบางที่กั้นกลางไว้อย่างแรงจนร่างเพรียวสะตุกวาบ

 ​แจ๊ะ! แจ๊ะ!

 ​"อูยยย..."

 "อาาา..."

 ​"ขยับรูร่านๆ ของมึงเลยสิ ... ขยับอย่างที่ชอบ!"

 ​ยอร์ชเหยียดยิ้มเยาะเมื่อเห็นใบหน้าหวานกระสันซ่าน พ่ายแพ้ต่อความต้องการอันดิบเถื่อนอย่างหมดรูป

 ​ฟุ่บๆๆๆ!

 ​เบลกดช่องทางด้านหลังเปียกแฉะกลืนดุ้นเนื้อร้อนขนาดเก้านิ้วของเขาเข้าไปรวดเดียว ความใหญ่โตทะลวงผ่านผนังเนื้อนุ่มที่คับแน่น ถ่างอ้าสุดขีดจนเขาแทบหายใจไม่ทัน มือเล็กบีบขยำอกแบนกว้างเป็นที่ยึด

 ​พั่บๆๆๆๆ!

 ​"อาา... ซี้ดดดด! ร่าน... รูร่านของมึงมันแฉะเหมือนรูหีเลยว่ะ!"

 ​"แฮ่ก... อูยยย! อยากได้แบบนี้ไม่ใช่เหรอ... ดุ้นของมึงดูใหญ่กว่าสมัยเรียนเยอะเลย... แบบนี้คงใช้มันกับคนอื่นไม่เลือกหน้าสินะ!"

 ​ยอร์ชครางเสียงต่ำ ผละมือจากสะโพกกลมกลึงข้างหนึ่งมาบีบเค้นเอวคอดจนร่างโปร่งบางของเบลกระตุกเกร็ง หลังแอ่น ช่องทางรักเริ่มตอดรัดไม่ขาดสาย

 ​"อ๊างงงงงงง!"

 ​เบลกรีดร้องสุดเสียง ร่างสั่นระริกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต หยดน้ำใสพุ่งทะลักประจานความพ่ายแพ้อย่างหมดรูป เบลกระตุกเกร็งซบหน้าลงกับแผงอก ระบายความเสียวซ่านครู่หนึ่ง

 ​"ตอนนี้ควยกูอยู่ในรูมึง จะเอาใครมากี่ร้อยคนตอนนี้มันอยู่กับมึง!"

 ​ยอร์ชแบกร่างกึ่งเปลือยเปล่าของเบลเดินออกจากห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นวิสกี้และคาวสวาท มุ่งหน้าตรงไปยังห้องนอนหลังใหญ่ เขาวางร่างที่อ่อนแรงลงบนฟูกนุ่ม แสงไฟสลัวจากหัวเตียงกระทบลงบนรอยช้ำสีแดงเข้มทั่วร่างบาง... ร่องรอยแห่งความเป็นเจ้าของที่เขาประทับไว้

 ​ยอร์ชจัดการปลดพันธนาการอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของตัวเองออก แผงอกกำยำและมวลกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยความต้องการดิบเถื่อนปรากฏขึ้นในความมืด เขาขึ้นคร่อมทับร่างที่ยังคงสั่นกระตุก มือสากหนาลูบไล้ไปตามต้นขาด้านในไปจนถึงช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะ

 ​ยอร์ชไม่รอให้เบลได้ปรับลมหายใจ เขาใช้มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อพับขาของร่างที่กึ่งไร้สติ กระชากเรียวขาให้แยกออกกว้างจนสุดทางจนได้ยินเสียงกล้ามเนื้อตึงเปรี๊ยะ สายตาคมกริบจดจ้องไปที่ช่องทางด้านหลังที่บวมฉ่ำและยังขยับตอดรัดอากาศรัวๆ

 ​"ในเมื่อร่านนัก... ก็แดกให้อิ่ม!"

 สวบบบบบ!

 ยอร์ชกดกระแทกความเป็นชายแสนดุดันที่อัดอั้นมาทั้งวันเข้ารวดเดียวจนมิดด้าม ความใหญ่โตมหาศาลทะลวงผ่านผนังเนื้อนุ่มระบมช้ำจนถึงจุดลึกสุด เบลสะดุ้งสุดตัว ปลายเท้าจิกเกร็งงองุ้ม ทะลึ่งพราด ดวงตาที่เคยเลื่อนลอยเบิกโพลงขึ้นมาทันทีพร้อมกับเสียงหวีดร้องที่ขาดห้วงอยู่ในลำคอ

 "อ๊าาาา! เจ็บ... มัน... มันจะแหกแล้ว... อื้ออออ!"

 "เจ็บสิดี! จะได้จำใส่หัวไว้ว่าใครเป็นเจ้าของรูร่านนี้!" ยอร์ชคำรามลั่นพลางเริ่มกระหน่ำซัดสะโพกเข้าใส่ไม่ยั้ง จังหวะการกระแทกนั้นดุดันและป่าเถื่อนไร้ซึ่งความปรานี

 ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! 

  

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 23 จบเกมแก้แค้น+

    ยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา ​"ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" ​เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ​ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ​ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 22 น้ำพุ่ง+

    เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" ​เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน ​"หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" ​โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ ​น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" ​"... ผมหิว" เบลประท้วงเสี

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 21 ฉี่แตก+

    ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด ​"เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ​ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" ​เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" ​"อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน ​"อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 20 บีบคั้น

    อีกหลายวันต่อมา ​ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ​มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด ​"วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง ​เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน ​"บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 19 หิว+

    "อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ ​สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ​ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด ​"ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ​ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้

  • ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า   บทที่ 18 ไม่รู้จักพอ+

    แผล้บบบ!! ​เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม ​"เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ​ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! ​สวบบบบ! ​"อ๊าาาาา! มั

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status