บทที่ 9 อัปยศ+

ความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดจำกัดทำให้เบลไม่อาจกักเก็บ ร่างกายในชุดลาเท็กซ์สั่นกระตุกถี่รัว ก่อนที่หยาดน้ำอุ่นร้อนสีใสจะพุ่งกระฉอกออกมาจากช่องทางเสียวที่แดงก่ำ

  ​ซ่าาาาาา!

  ​"อ๊าาาาาาางงงงง!"

  ​เบลกรีดร้องจนสุดเสียง ร่างกายเกร็งกระตุกจนหน้าฟุบลงกับพื้นกระจกที่เปียกโชกไปด้วยน้ำรักและหยาดน้ำแห่งความใคร่ เขาเสร็จสมรุนแรงจนร่างกายสั่นงันงกคล้ายคนขาดใจ 

 ยอร์ชจ้องมองภาพความพินาศด้วยความสะใจที่เย็นเยียบ มองร่างสัตว์เลี้ยงที่นอนหมดสภาพท่ามกลางสายตาหิวกระหายของคนทั้งงาน เกมแก้แค้นที่เขาสั่งสมมานานปีนับวันยิ่งทวีความสนุกขึ้นเรื่อยๆ

  ​"เชิญพวกคุณลงไปสนุกกันต่อข้างล่างได้เลยครับ... ส่วนสัตว์เลี้ยงของผม ผมคงต้องพาไปอาบน้ำสักหน่อย เล่นซะเลอะเทอะไปหมด"

  ​ยอร์ชทิ้งประโยคสุดท้ายไว้พร้อมกับรอยยิ้มปีศาจ ก่อนจะเดินแบกร่างของเบลพาดบ่าหายเข้าไปในความมืดมิดของคฤหาสน์ ทิ้งไว้เพียงคราบคาวสวาทบนกระจกใสที่ย้ำเตือนถึงความพ่ายแพ้อย่างหมดรูปของเขา!

 "เป็นไง... สังคมชั้นสูงที่มึงเคยใฝ่ฝันถึง ชอบมั้ย? คนพวกนี้สมสู่กันเป็นเรื่องปกติ มึงต้องเรียนรู้ให้มากกว่านี้นะเบล" ยอร์ชเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเย็นเยียบ แฝงแววเย้ยหยันที่กรีดลึกเข้าไปในมโนสำนึกของอดีตคู่หมั้นหนุ่ม

  ​เบลหอบหายใจจนอกกว้างกระเพื่อมไหวรุนแรงจนแทบจะทะลักออกจากชุดหนังที่รัดรึง ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุก นัยน์ตากลมโตฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำแห่งตัณหาที่เอ่อล้นจนปิดไม่มิด

  ​"ยอร์ช... กูร้อน... มันทรมานจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ได้โปรด..."

  ​ยอร์ชหัวเราะในลำคอแผ่วเบา เขาโน้มกายลงไปกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริก 

"ถ้าอยากให้ช่วย... ก็คลานมาขอร้องให้เหมือนหมาหิวโซสิเบล ใช้ปากของมึงพิสูจน์ว่าต้องการ 'เจ้าของ' คนนี้มากแค่ไหน!"

  ​เสียงครางอ้อนวอนอย่างสิ้นท่าทำให้ยอร์ชสะใจจนต้องแสยะยิ้ม เขาใช้ปลายนิ้วแข็งแรงกรีดผ่านสายรัดชุดหนังที่รัดแน่นจนเนื้อเนียนนูนเด่นออกมาเป็นรอยแดง

  ​"ถ้าอยากได้นัก... ก็มาเอา 'มัน' ใส่เข้าไปในช่องทางร่านของมึงซะ นวดมันด้วยรูร่านๆ ของมึงสิ!"

  ​ยอร์ชกระชากร่างเบลให้คุกเข่าลงแทบเท้าอย่างแรง "ถ่างขาออก... 'ตรงนี้' บนนิ้วเท้าของกู!"

  ​เบลจำนนต่อแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ยอร์ชเป็นคนจุดขึ้น เขาแหวกเรียวขาออกกว้างตามบัญชา เผยให้เห็นรอยด่างดวงของความเปียกชื้นบนชุดหนังที่ฟ้องว่าอารมณ์ภายในพุ่งพล่านเพียงใด มือที่สั่นเทาเอื้อมไปวางบนหน้าขาแกร่ง สัมผัสถึงความร้อนระอุและความแข็งขึงมหาศาลที่ดุนดันเนื้อผ้าแพรลื่นออกมาจนเป็นลำเด่นชัด

  ​เบลเริ่มขยับมือวนเวียนบนแท่งเนื้อไซส์ยักษ์ ทว่าทุกจังหวะที่เขาปรนนิบัติเจ้าชีวิต ชุดหนังที่รัดรึงจุดซ่อนเร้นกลับยิ่งทวีความเสียวซ่านจนต้องกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกักเก็บเสียงร้องแห่งความสุขสมที่ทำให้เนื้อตัวเขาสั่นสะท้าน

  ​ฟุ่บบบ!

  ​ยอร์ชจ้องมองใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยราคะของเบล มือหนากดข้อมือของทาสหนุ่มให้เพิ่มน้ำหนักชักรูดความเป็นชายของเขา พร้อมกับบังคับให้นิ้วเท้าถูไถช่องทางเปียกแฉะฝแล้วยัดมันเข้าไปในรอยแยกสีสดรวดเดียว!

  ​สวบบบ!

  ​"อ๊ะ!... อ๊าาาา!"

  ​มืออีกข้างของยอร์ชเอื้อมไปบีบเค้นแผงอกกว้างผ่านชุดหนังรัดตึงจนแทบปริ เสียงครวญครางสั่นพร่าฟ้องชัดว่าร่างกายของเขาชื่นชอบความกักขระถ่อยเถื่อนนี้เพียงใด

  ​แจ๊ะ แจ๊ะ... สร้วบบบ!

  ​"ดูสิ... แฉะจนราดนิ้วเท้ากูไปหมดแล้ว ร่านจริงๆ ยัยหมาตัวเมีย!"

  ​ยอร์ชกระซิบชิดใบหูที่แดงก่ำ ปลายนิ้วร้ายลากไล้ผ่านต้นขาขาวเนียนขึ้นไปจนถึงขอบเนื้อผ้า แหวกร่องเนื้ออวบอูมที่ขมิบยวบรับปลายนิ้วอย่างลามกที่สุด

  ​"อูยยย... อย่ากระดิกนิ้วแบบนั้น... อ๊ะ... อ๊าาา!"

  ​"เป็นแค่สัตว์เลี้ยงมีสิทธิ์อะไรมาห้ามเจ้านาย? เป็นแค่เครื่องระบายความใคร่ก็ทำให้เต็มที่สิ!" ยอร์ชกดน้ำหนักนิ้วลงลึก บดขยี้จุดกระสันอย่างหนักหน่วงจนเบลตัวสั่นงันงก

  ​"รู้สึกไหมว่ามันเร้าใจแค่ไหน... ที่ต้องมาสำเร็จความใคร่ด้วยปลายเท้าของผู้ชายที่เป็นศัตรูแบบนี้? เสพสมกับนิ้วเท้าของกูได้อย่างเป็นธรรมชาติเชียวนะ... นิ้วเท้ากูเล่นกับช่องทางร่านๆ ของมึงสนุกเชียว!"

  ​สัมผัสที่วิปริตและเย้ายวนทำให้เบลต้องเชิดหน้าแหงนหาอากาศ ร่างกายสั่นกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ น้ำหวานแห่งความปรารถนาไหลทะลักออกมา ทะลักๆ จนหยดลงบนพรมราคาแพง พรวดๆ อย่างน่าไม่อายต่อสายตาปีศาจตรงหน้า

  ​นาทีนี้ เบลทำได้เพียงยอมรับความจริงอันต่ำตมที่ยอร์ชมอบให้ ท่ามกลางบรรยากาศที่หนักอึ้งไปด้วยกลิ่นคาวกาม ยอร์ชทอดสายตามองดูภาพความพินาศของคนในวันวานที่บัดนี้เป็นเพียง "สัตว์เลี้ยง" ที่กำลังขย่มช่องทางเสียวบนปลายเท้าของเขา พลางแลบลิ้นเลียแท่งเนื้อยักษ์จนใบหน้าเหยเกด้วยความเสียวซ่าน ช่องทางรักชุ่มโชกไปด้วยร่องรอยแห่งกามราคะที่ไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย!