Masuk"อาาา..."
เบลตัวโยนโยกสั่นไปตามแรงโถมกระแทกที่ป่าเถื่อน สองมือจิกเกร็งลงบนผืนผ้าปูเตียงจนยับย่น ร่างกายโปร่งบางที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและสัดส่วนสมชายชาตรีสะท้านคลอนตามจังหวะกระหน่ำซัดที่แสนเร่าร้อน เบลเสียวซ่านจนสมองขาวโพลน น้ำรักที่พิ่งพุ่งกระฉอกถูกลำกายใหญ่ยักษ์รีดเค้นออกมาอีกครั้งจนฉ่ำเยิ้ม ไหลนองเป็นคราบใสเคลือบโคนขาหนีบ "อ๊ะ! อ๊ะ! อูยยย... ยอร์ช... แรงอีก! กระแทกรูให้พังไปเลย! อ๊างงงง!" เบลร่อนสะโพกเด้งสวนเข้าหาความทรมานที่แสนหฤหรรษ์อย่างคนเสียสติ สองมือบีบขยำแผงอกแบนราบของตัวเองจนเนื้อนุ่มปลิ้นแดงก่ำเป็นรอยนิ้วมือ ยอร์ชจ้องมองภาพความร่านสวาทนั้นด้วยความสะใจ เขาโน้มกายลงไปซุกไซ้ซอกคอและนวดเฟ้นแผงอก บดขยี้ริมฝีปากลงบนยอดอกสีหวานที่แข็งเป็นไตอย่างรุนแรงจนเบลสะดุ้งตัวลอย "ครางออกมา!! บอกให้โลกรู้ว่ามึงชอบดุ้นของกูขนาดไหน!" ยอร์ชเร่งจังหวะกระทุ้งถี่รัวจนเกิดเสียง แจ๊ะ แจ๊ะ ของน้ำรักที่ถูกอัดกระแทกจนกลายเป็นฟองขาวละเอียดรอบโคนลำ เบลหวีดร้องลั่นจนสุดเสียง ร่างสั่นระริกจนหลังแอ่น น้ำหวานพุ่งทะลักออกจากช่องทางด้านหลังที่บวมเป่ง ปลิ้นเข้าออกตามแรงอัดเปียกชุ่มไปทั้งผืนเตียง เบลนอนหมดสภาพตาเหลือกลอยราวกับร่างไร้เรี่ยวแรงที่ถูกใช้งานอย่างหนัก รยอร์ชไม่ยอมถอนกายออกแม้แต่นิ้วเดียว เขาจิกกระชากกลุ่มผมสวยของเบลให้แหงนขึ้นสบตากับภาพความอัปยศในกระจกบานยักษ์ ขณะที่ช่วงล่างยังคงตอกอัดแก่นกายไซส์ยักษ์คาลึกอยู่ในช่องทางรักที่แดงช้ำ "ดูสิเบล... ดูรูร่านๆ ของมึงที่มันอ้าอมดุ้น ของกูจนมิดโคนนี่สิ!" รยอร์ชเริ่มขยับสะโพกอีกครั้ง เขาถอนลำกายออกจนเกือบสุดทางจนเห็นหัวหยักบานสีเข้มครูดกับผนังเนื้อนุ่มระบมที่ปลิ้นทะลักออกมาตามความยาว ก่อนจะกระแทกสวนกลับเข้าไปรวดเดียวจนเกิดเสียงดัง ปั่ก! "อ๊าาาาา!" จังหวะกระแทกกระทุ้งที่หนักหน่วงทำให้ช่องทางที่เยิ้มแฉะพุ่งน้ำสวาทกระฉอกออกมาตามแรงอัดจนเสียงดังระงม เนื้อนุ่มรอบปากทางสั่นระริกเป็นคลื่นหยดย้อยตามแรงเสียดสีของแก่นกายอันเขื่องที่รูดเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง "อ๊างงงงงง! มันใหญ่... มันคับจนจะปริแตกแล้ว! อื้ออออ!" เบลหวีดร้องลั่นจนตัวโยน แรงกระแทกจากด้านหลังส่งผลให้แผงอกกว้างสั่นกระเด้งกระดอนขึ้นลงตามจังหวะสวนสะโพกที่ดิบเถื่อน ยอดอกสีสวยเสียดสีกับฟูกนุ่มจนเขาเสียวซ่านแทบขาดใจ รยอร์ชเอื้อมมือสากไปตะปบขยำอกที่กำลังเด้งสู้มือนั้นไว้อย่างแรง "รูมึงแฉะจนน้ำเงี่ยนนองเต็มดุ้นไปหมด ชอบให้ของใหญ่ๆ กระแทกข้างในแบบนี้ใช่ไหม!" สวบบ รยอร์ชคำรามพลางเร่งจังหวะกระแทกสะโพกเข้าใส่ไม่ยั้ง จังหวะรูดเข้าและรูดออกอย่างรุนแรงทำให้ผนังเนื้อสาวถูกครูดไปมาจนเบลตาเหลือกลอย พ่นน้ำกามออกมาจนเปียกโชกโคนขา ภาพในกระจกสะท้อนให้เห็นช่องทางรักที่แดงก่ำ กำลังกลืนกินความยิ่งใหญ่ของรยอร์ชเข้าออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างตะกรุมตะกราม "ยอร์ช... แรงอีก! อัดเข้ามาให้รูแหกเลย! อ๊าาาาา!" เบลร่อนสะโพกรับแรงกระแทกอย่างคนเสียสติ ร่างกายสั่นกระตุกถี่รัวเมื่อรยอร์ชโถมแรงกายทั้งหมดเข้าใส่เป็นชุดสุดท้าย กระแทกเน้นๆ เข้าไปที่จุดกระสันส่วนลึก จนน้ำรักพุ่งปรี๊ดออกมาผสมกับน้ำกามไหลย้อนประจานความพ่ายแพ้อย่างที่สุด ยอร์ชไม่ปล่อยให้เบลพัก เขาจับร่างที่เปียกโชกเหงื่อให้ลุกขึ้นคุกเข่า ก่อนจะกระชากเอวบางหันหน้าเข้าหากระจกแล้วกดร่างลง "นั่งทับ" ตักแกร่งที่มีแท่งเอ็นร้อนระอุตั้งตระหง่านรออยู่ "สวมมันลงไป! ดูให้ชัดๆ ว่ารูร่านๆ ของมึงมันถ่างอ้ารับของกูยังไง!" เบลครางเครือทว่ามือสั่นเทากลับจับแก่นกายยักษ์จ่อเข้าที่ปากทางที่ยังอ้าค้างและเยิ้มแฉะ เขาค่อยๆ กดสะโพกลงมาอย่างช้าๆ ช่องทางเนื้อสีหวานที่บวมแดงถ่างออกกว้างเพื่อกลืนกินความยิ่งใหญ่เข้าไปทีละนิ้วจนมิดลำ สวบบ "อ๊างงงงงงงง!" เบลเชิดหน้าหวีดร้องสุดเสียง ร่างสั่นกระตุกเมื่อสิ่งแปลกปลอมขนาดเขื่องทะลวงลึกถึงจุดเสียว ยอร์ชใช้มือหนาจับสะโพกงอนงามไว้มั่นแล้วออกแรงกระแทกสวนขึ้นไปอย่างแรงจนเบลตัวลอย ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! จังหวะการขย่มที่ดุดันทำให้แผงอกสั่นไหวเด้งดึ๋งกระดอนสู้มือ ยอดอกสีหวานครูดกับแผงอกกำยำจนเสียววูบไปถึงสมอง ช่องทางรักเปียกชุ่มไปด้วยน้ำกามสีขาวขุ่นที่ล้นออกมาผสมกับน้ำรักสีใสพุ่งกระฉอกตามจังหวะกระแทกกระทุ้งจนเกิดเสียง ผล่อกก ผล่อกกก "ดูในกระจกสิเบล... ดูรูที่มันเยิ้มไปด้วยน้ำร่านกำลังดูดกินน้ำเงี่ยนของกู... ของโปรดมึงไม่ใช่เหรอ!" ยอร์ชคำรามพลางเร่งจังหวะสวนสะโพกขึ้นไปเน้นๆ ทุกครั้งที่เบลทิ้งตัวลงมา ช่องทางที่บวมเป่งถูกครูดปัดอย่างแรงจนเขาน้ำตาไหลพราก น้ำกามพุ่งปรี๊ดออกมาจากปีกสะโพกที่สั่นระริก "ยอร์ช.. กูไม่ไหวแล้ว! อื้ออออ! แตกเขามาอีก! เอาให้เต็มท้องเลย!" เบลร่อนสะโพกบดขยี้เข้าหาจุดเสียวอย่างบ้าคลั่ง รยอร์ชกัดฟันกรอดก่อนจะโถมแรงกระแทกชุดสุดท้ายเข้าใส่จนช่องทางสั่นสะเทือนไปถึงด้านใน เขาอัดกระแทกเข้าไปลึกที่สุดพร้อมกับฉีดพ่นน้ำรักร้อนระอุเข้าใส่ร่องที่กำลังหดรัดพัลวันจนเบลเกร็งกระตุกหลังแอ่นไม่ติดตัก ร่างกายสั่นเทิ้มเสร็จสมในอ้อมกอดของปีศาจร้ายอย่างหมดรูปยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา "ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ
เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน "หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" "... ผมหิว" เบลประท้วงเสี
ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด "เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" "อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน "อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร
อีกหลายวันต่อมา ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด "วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน "บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค
"อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด "ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้
แผล้บบบ!! เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม "เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! สวบบบบ! "อ๊าาาาา! มั







