บททั้งหมดของ ที่พักใจชองนายซุปตาร์: บทที่ 1 - บทที่ 7

“อร๊ายยย! ยัยเด็กนั่นมันเป็นใคร! กล้าดียังไงมาเถียงพี่คินของหนู!”เสียงกรีดร้องของ ‘โรสรินทร์’ นางเอกคู่ขวัญของภาคินดังลั่นห้องพักนักแสดงวีไอพีหลังจากที่ขวัญข้าวเดินจากไปไม่นาน ข่าวซุปตาร์เบอร์หนึ่งถูกสตาฟฟ์คนใหม่สวนกลับจนหน้าหงายก็แพร่สะพัดไปทั่วกองถ่ายราวกับไฟลามทุ่งโรสรินทร์กำโทรศัพท์ในมือแน่น ใบหน้าสวยบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจเธอไม่ชอบเลยสักนิดที่มีผู้หญิงคนอื่นกล้าขึ้นเสียงใส่ภาคินยิ่งคิดถึงสายตาที่ขวัญข้าวใช้มองเขาเมื่อครู่ ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกสำหรับคนอื่น ภาคินอาจเป็นเพียงซุปตาร์เบอร์หนึ่งของประเทศแต่สำหรับเธอ…เขาคือ ‘พี่คิน’ คนที่เธออยู่เคียงข้างมาตลอด และเป็นคนที่เธอไม่อยากให้ผู้หญิงคนไหนเข้ามาวุ่นวายภาคินนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา ปล่อยให้เมคอัพอาร์ติสต์ซับเหงื่อและเติมแป้ง โดยไม่ได้สนใจเสียงแหลมๆ ของเธอเลยแม้แต่น้อยในหัวของเขามีแต่ภาพแววตาที่ดื้อรั้นและคำพูดท้าทายของขวัญข้าววนเวียนอยู่ไม่รู้จบ‘คนเราทำงานด้วยกันได้ด้วยความเคารพ ไม่ใช่ด้วยความกลัว’“พี่คินคะ! ได้ยินที่โรสพูดไหมคะ?”โรสรินทร์เดินเข้ามาเขย่าแขนภาคินเบาๆ“ผู้หญิงคนนั้นไม่มีสัมมาคารวะเลยนะคะ ต้องไล่อ

แสงแดดจัดจ้าในยามบ่ายถูกแทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกของสายลมภูเขา กองถ่ายละครย้อนยุคต้องยกกองมาปักหลักถ่ายทำฉากสำคัญ ณ รีสอร์ตและโลเคชันธรรมชาติกลางหุบเขาในจังหวัดเชียงใหม่ บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความเงียบสงบของธรรมชาติ แต่ความวุ่นวายภายในกองถ่ายกลับไม่เคยลดน้อยลงเลยตลอดหลายวันที่ผ่านมา 'แผนปฏิบัติการไล่ออก' ของภาคินดูเหมือนจะคว่ำไม่เป็นท่า แทนที่ขวัญข้าวจะทนไม่ไหวแล้วลาออกไปเอง เธอกลับปฏิบัติหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวได้อย่างไร้ที่ติ คอยวิ่งวุ่นเตรียมน้ำ เตรียมบท และรับมือกับความเรื่องมากของเขาได้ทุกรูปแบบ จนแทบจะกลายเป็น ‘เงา’ ที่คอยตามติดซุปตาร์หนุ่มไปทุกหนทุกแห่งจนกระทั่ง…ค่ำคืนนี้มาถึงเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัด สมาชิกในกองถ่าย ทั้งทีมงานและนักแสดง ต่างแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อนเอาแรง หลังจากลุยถ่ายทำกันมาตลอดทั้งวัน ณ ห้องพักวีไอพีทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่ ขวัญข้าวที่เพิ่งเคลียร์ตารางคิวงานของวันพรุ่งนี้เสร็จเรียบร้อย กำลังจะเดินกลับห้องพักของตัวเองซึ่งอยู่ถัดไปอีกหลังแต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะเดินผ่านห้องพักของภาคิน เสียงกุกกักเบาๆ จากด้านในกลับทำให้ฝีเท้าของเธอหยุดชะงัก เธ

แสงไฟนีออนสลัวยามค่ำคืนสาดส่องกระทบกับผืนป่าและแนวเขาสลับซับซ้อนของจังหวัดเชียงใหม่ ความเงียบสงบเข้าปกคลุมรีสอร์ตหรูหลังเลิกกอง ทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อชาร์จพลังสำหรับวันพรุ่งนี้ แต่สำหรับภาคินแล้ว ช่วงเวลากลางคืนกลับไม่ใช่เวลาแห่งการพักผ่อน แต่มันคือช่วงเวลาที่ความมืดมนและความกังวลเริ่มกัดกินจิตใจเขาอีกครั้งภายในห้องพักวีไอพีทรงไทยประยุกต์ ภาคินในชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มกำลังนั่งเหม่อมองแก้วกาแฟดำที่เย็นชืดบนโต๊ะทำงาน แววตาสีเข้มฉายแววความเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน เขากลัดกลุ้มและพยายามข่มตาหลับมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ภาพความทรงจำในอดีต ภาพความคาดหวังของแฟนคลับ และเสียงวิจารณ์ในโลกออนไลน์มักจะวิ่งวนเข้ามาในหัวไม่มีวันหยุดก๊อกๆเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ สองสามครั้ง ทำลายความเงียบภายในห้องภาคินขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ดึกดื่นป่านนี้แล้วใครจะมาหาเขา? เขาลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูด้วยสีหน้าเรียบตึง แต่เมื่อบานประตูเปิดออก ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาต้องชะงักขวัญข้าวยืนถือแก้วเซรามิกอุ่นๆ ไว้ในมือ สวมชุดลำลองสบายๆ ใบหน้าหวานมีร่องรอยความลังเลเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“คุณ…มาทำอะไรดึกดื่นป่าน