LOGINหนึ่งสัปดาห์หลังเหตุการณ์ไฟไหม้กองถ่ายที่เชียงใหม่...ภาคินและทีมงานเดินทางกลับกรุงเทพฯ ตามตารางงานที่วางไว้ หลังการถ่ายทำในต่างจังหวัดเสร็จสิ้นลงชั่วคราว แม้เหตุการณ์วันนั้นจะผ่านพ้นไปแล้ว แต่บาดแผลที่แขนขวาของขวัญข้าวยังคงต้องได้รับการดูแลอย่างต่อเนื่องแสงไฟสปอตไลท์นับสิบดวงสาดส่องกระทบเข้ากับตัวอาคารจัดงานอีเวนต์ห้างสรรพสินค้าชั้นนำใจกลางเมือง บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยเสียงชัตเตอร์รัวติดต่อกันไม่ขาดสาย แสงแฟลชสว่างวาบสะท้อนไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเสียงกรีดร้องตะโกนเรียกชื่อของแฟนคลับนับร้อยคนที่มารอให้กำลังใจซุปเปอร์สตาร์เบอร์หนึ่งของประเทศกันจนแน่นพื้นที่รถตู้หรูติดฟิล์มมืดสนิทเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบตรงจุดรับส่งนักแสดงVIP ประตูรถเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของ 'ภาคิน' ที่ก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติเรียบตึง เย็นชาและเปี่ยมไปด้วยรัศมีของ 'เจ้าชายน้ำแข็ง' ที่ทุกคนคุ้นเคย ชุดสูทสั่งตัดสีดำสนิทเข้ารูปขับเน้นผิวพรรณและออร่าให้เปล่งประกายออกมาอย่างชัดเจน ทุกการเคลื่อนไหวของเขาดูสมบูรณ์แบบราวกับหลุดมาจากภาพถ่ายในนิตยสารชั้นนำถัดมาด้านหลังคือ ‘ขวัญข
บรรยากาศภายในห้องพักวีไอพีส่วนตัวของภาคินในยามเย็นดูเงียบสงบ แตกต่างจากความวุ่นวายในกองถ่ายเมื่อช่วงบ่ายอย่างสิ้นเชิงหลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้ฉากถ่ายทำที่เกือบจะทำให้เกิดโศกนาฏกรรม ภาคินยืนกรานที่จะไปโรงพยาบาลพร้อมขวัญข้าวด้วยตัวเองแม้หญิงสาวจะพยายามบอกว่าเธอไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เขาก็ไม่ยอมฟัง จนกระทั่งแพทย์ตรวจประเมินบาดแผลไฟไหม้และรอยถลอกบริเวณแขนขวาเรียบร้อย พร้อมให้คำแนะนำเรื่องการดูแลแผลและการพักฟื้น ภาคินจึงยอมคลายความกังวลลงได้บ้างแต่ถึงอย่างนั้น… เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยให้ขวัญข้าวกลับไปพักตามลำพังทันที“คุณภาคินคะ ขวัญเดินเองได้นะคะ” ขวัญข้าวบ่นเป็นรอบที่เท่าไรก็ไม่รู้ ขณะเดินตามร่างสูงเข้ามาภายในห้องพัก“ผมก็ไม่ได้บอกว่าคุณเดินไม่ได้”“แล้วทำไมต้องพาขวัญมาที่ห้องคุณด้วยล่ะคะ?”ภาคินหันกลับมามอง “ก็จะดูให้แน่ใจว่าคุณไม่แอบกลับไปทำงานอีก”“โธ่…ขวัญไม่ดื้อขนาดนั้นสักหน่อย”“เหรอ?” เขาเลิกคิ้ว “เมื่อกี้ใครถามพี่เอ็มว่าจะกลับไปช่วยเก็บของที่กองถ่ายได้ไหม?”ขวัญข้าวชะงักทันที “เอ่อ…”“นั่งลง” ภาคินชี้ไปยังโซฟาตัวยาวหญิงสาวย่นจมูกเล็กน้อย ก่อนยอมเดินไปนั่งแต่โดยดี “รับทราบค่ะ ท่านซุปตา
แสงแดดยามบ่ายในสัปดาห์ต่อมาสาดส่องลงมากระทบกับฉากจำลองทรงไทยประยุกต์กลางแจ้ง ณ รีสอร์ตในจังหวัดเชียงใหม่ บรรยากาศการถ่ายทำละครย้อนยุคดำเนินไปอย่างเข้มข้น ทีมงานต่างวิ่งวุ่นเตรียมอุปกรณ์ท่ามกลางอากาศที่ค่อนข้างอบอ้าวในฉากนี้เป็นฉากสำคัญที่ต้องใช้เอฟเฟกต์แสงและไฟประดับจำลองเพื่อสร้างบรรยากาศงานเทศกาลยามค่ำคืนภาคินในชุดย้อนยุคเต็มยศกำลังยืนซักซ้อมคิวบู๊และบล็อกกิ้งกับผู้กำกับอย่างตั้งใจ โดยมีขวัญข้าวในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวคอยถือร่ม เตรียมผ้าซับเหงื่อ และน้ำดื่มสแตนด์บายอยู่ไม่ห่างจากบริเวณเซ็ตถ่ายทำความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ความเกร็งและความอึดอัดในช่วงแรกถูกแทนที่ด้วยความคุ้นเคยและความเข้าใจ ภาคินไม่ได้เหวี่ยงใส่เธออย่างไร้เหตุผลเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว ส่วนขวัญข้าวเองก็ปฏิบัติหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวได้อย่างไร้ที่ติ เธอเริ่มจดจำรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ เกี่ยวกับเขาได้มากขึ้น ทั้งเครื่องดื่มที่ชอบ ตารางงาน และช่วงเวลาที่ควรปล่อยให้เขาได้พักผ่อนจนทีมงานในกองเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง และแอบกระซิบแซวกันว่า…เจ้าชายน้ำแข็งกำลังจะละลายเสียแล้ว"โอเค
แสงไฟนีออนสลัวยามค่ำคืนสาดส่องกระทบกับผืนป่าและแนวเขาสลับซับซ้อนของจังหวัดเชียงใหม่ ความเงียบสงบเข้าปกคลุมรีสอร์ตหรูหลังเลิกกอง ทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อชาร์จพลังสำหรับวันพรุ่งนี้ แต่สำหรับภาคินแล้ว ช่วงเวลากลางคืนกลับไม่ใช่เวลาแห่งการพักผ่อน แต่มันคือช่วงเวลาที่ความมืดมนและความกังวลเริ่มกัดกินจิตใจเขาอีกครั้งภายในห้องพักวีไอพีทรงไทยประยุกต์ ภาคินในชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มกำลังนั่งเหม่อมองแก้วกาแฟดำที่เย็นชืดบนโต๊ะทำงาน แววตาสีเข้มฉายแววความเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน เขากลัดกลุ้มและพยายามข่มตาหลับมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ภาพความทรงจำในอดีต ภาพความคาดหวังของแฟนคลับ และเสียงวิจารณ์ในโลกออนไลน์มักจะวิ่งวนเข้ามาในหัวไม่มีวันหยุดก๊อกๆเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ สองสามครั้ง ทำลายความเงียบภายในห้องภาคินขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ดึกดื่นป่านนี้แล้วใครจะมาหาเขา? เขาลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูด้วยสีหน้าเรียบตึง แต่เมื่อบานประตูเปิดออก ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาต้องชะงักขวัญข้าวยืนถือแก้วเซรามิกอุ่นๆ ไว้ในมือ สวมชุดลำลองสบายๆ ใบหน้าหวานมีร่องรอยความลังเลเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“คุณ…มาทำอะไรดึกดื่นป่าน
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างห้องพักวีไอพีในรีสอร์ตกลางหุบเขาเชียงใหม่ อากาศบริสุทธิ์และเย็นสบายช่วยชะล้างความตึงเครียดของเมื่อคืนให้จางลงไปบ้างขวัญข้าวลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเธอกะพริบตาปริบๆ เพื่อปรับโฟกัส ก่อนจะพบว่าตัวเองเผลอหลับคุดคู้พิงอยู่กับขอบเตียงนอนของภาคิน โดยมีเสื้อสูทตัวหนาของใครบางคนคลุมไหล่เอาไว้เธอกวาดสายตามองไปบนเตียงว่างเปล่า…ขวัญข้าวชะงัก ก่อนจะหันไปมองอีกด้านของห้องภาคินตื่นแล้วร่างสูงในชุดลำลองสบายๆ กำลังยืนจิบกาแฟร้อนพลางมองทิวทัศน์ภายนอกระเบียงด้วยสีหน้าเรียบเฉยแววตาคู่คมดูสงบกว่าหลายวันที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด แม้จะยังมีร่องรอยความอ่อนล้าหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็แตกต่างจากอาการเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิงราวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเพียงความฝัน“ตื่นแล้วเหรอ?”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นโดยที่เขายังไม่หันกลับมามองขวัญข้าวสะดุ้งเล็กน้อย รีบดันตัวเองลุกขึ้นยืน ก่อนจะจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่อย่างลนลาน“อะ…อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณภาคิน”เธอทักเสียงอ้อมแอ้ม พลางจับเสื้อสูทที่คลุมไหล่อยู่เอาไว้ “เอ่อ…ขอบคุณสำหรับเสื้อค่ะ แล้วก็…อาการของคุณ…”“ผ
แสงแดดจัดจ้าในยามบ่ายถูกแทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกของสายลมภูเขา กองถ่ายละครย้อนยุคต้องยกกองมาปักหลักถ่ายทำฉากสำคัญ ณ รีสอร์ตและโลเคชันธรรมชาติกลางหุบเขาในจังหวัดเชียงใหม่ บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความเงียบสงบของธรรมชาติ แต่ความวุ่นวายภายในกองถ่ายกลับไม่เคยลดน้อยลงเลยตลอดหลายวันที่ผ่านมา 'แผนปฏิบัติการไล่ออก' ของภาคินดูเหมือนจะคว่ำไม่เป็นท่า แทนที่ขวัญข้าวจะทนไม่ไหวแล้วลาออกไปเอง เธอกลับปฏิบัติหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวได้อย่างไร้ที่ติ คอยวิ่งวุ่นเตรียมน้ำ เตรียมบท และรับมือกับความเรื่องมากของเขาได้ทุกรูปแบบ จนแทบจะกลายเป็น ‘เงา’ ที่คอยตามติดซุปตาร์หนุ่มไปทุกหนทุกแห่งจนกระทั่ง…ค่ำคืนนี้มาถึงเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัด สมาชิกในกองถ่าย ทั้งทีมงานและนักแสดง ต่างแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อนเอาแรง หลังจากลุยถ่ายทำกันมาตลอดทั้งวัน ณ ห้องพักวีไอพีทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่ ขวัญข้าวที่เพิ่งเคลียร์ตารางคิวงานของวันพรุ่งนี้เสร็จเรียบร้อย กำลังจะเดินกลับห้องพักของตัวเองซึ่งอยู่ถัดไปอีกหลังแต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะเดินผ่านห้องพักของภาคิน เสียงกุกกักเบาๆ จากด้านในกลับทำให้ฝีเท้าของเธอหยุดชะงัก เธ







