LOGINShare
ตอนที่3 วิชาความแกร่งของยัยตัวแสบ
publish date:
2026-10-03 20:15:24เช้าวันรุ่งขึ้น ณ คฤหาสน์หรูส่วนตัวของภาคิน บรรยากาศยามเช้าที่ควรจะเงียบสงบกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด
ขวัญข้าวยืนสูดหายใจลึกอยู่หน้าประตูห้องทำงานของภาคิน ในมือถือถาดอาหารเช้าชุดใหญ่ที่ดูน่าทาน และกาแฟคาปูชิโน่เย็น ‘หวานน้อย’ จากร้านเจ้าประจำที่เธอต้องตื่นไปต่อคิวซื้อตั้งแต่เช้าตรู่ หลังจากเหตุการณ์เมื่อวาน เธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมแพ้ เธอต้องการงานนี้เพื่อใช้หนี้ และเธอจะไม่ยอมให้ซุปตาร์คนไหนมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอได้ง่ายๆ “เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน!” ขวัญข้าวกดกริ่งหน้าห้อง รอเพียงครู่เดียว ประตูห้องก็เปิดออก เผยให้เห็นภาคินในชุดนอนผ้าไหมสีดำสนิท ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย แต่ยังคงดูดี ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงตั้งแต่เช้า “มาทำอะไรที่นี่?” ภาคินถามเสียงเย็นชา มองขวัญข้าวด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “เอ่อ...สวัสดีค่ะคุณภาคิน ขวัญ...ขวัญมารายงานตัวในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวค่ะ” ขวัญข้าวตอบด้วยรอยยิ้มสดใส พยายามทำตัวเป็นผู้ช่วยที่แสนดีที่สุด ภาคินหรี่ตามองเธอ รู้สึกหมั่นไส้รอยยิ้มนั้นอย่างบอกไม่ถูก “ผู้ช่วยส่วนตัว? ใครสั่ง?” “หัวหน้าทีมฝ่ายประสานงานแจ้งขวัญเมื่อวานนี้ค่ะ ว่าให้ขวัญมาดูแลคุณภาคินเป็นพิเศษ” “หึ! พิเศษเหรอ? งั้นก็ดี...เตรียมตัวรับมือกับ ‘ความพิเศษ’ ของฉันให้ดีล่ะ” ภาคินเปิดประตูให้กว้างขึ้น ผายมือเชิญเธอเข้าไปข้างใน ห้องทำงานของเขากว้างขวางและเต็มไปด้วยเอกสารและอุปกรณ์ต่างๆ มากมาย ดูรกและไม่มีระเบียบอย่างไม่น่าเชื่อ “วางอาหารเช้าไว้ตรงนั้น แล้วก็...จัดห้องนี้ให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง! ต้องสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย! ไม่งั้น...เธอโดนไล่ออกแน่!” ภาคินสั่งเสียงดังลั่น ชี้ไปที่กองเอกสารที่สุมอยู่บนโต๊ะทำงาน ขวัญข้าวมองกองเอกสารนั้นด้วยความรู้สึกหนักใจ แต่เธอก็ไม่แสดงความท้อถอยออกมา “ได้ค่ะคุณภาคิน ขวัญจะทำให้เสร็จเรียบร้อยภายในหนึ่งชั่วโมงแน่นอนค่ะ” ภาคินเดินหนีเข้าไปในห้องนอน ทิ้งให้เธอยืนอึ้งอยู่กลางห้อง เธอสูดหายใจลึก เริ่มลงมือจัดห้องทำงานทันที ขวัญข้าวไม่ได้บ่นหรือแสดงความไม่พอใจออกมาแม้แต่น้อย แต่กลับฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี หนึ่งชั่วโมงต่อมา... ภาคินเดินออกมาจากห้องนอน ในชุดสูทสั่งตัดสีน้ำเงินเข้ม ดูภูมิฐานและหล่อเหลา เขามองไปรอบๆห้องทำงาน ซึ่งบัดนี้สะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างน่าอัศจรรย์ เอกสารต่างๆถูกแยกประเภทและจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบ อุปกรณ์ทุกชิ้นถูกวางเข้าที่ จนแทบไม่เหลือเค้าเดิมของห้องที่รกไปด้วยข้าวของ นัยน์ตาสีเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง เขาไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างขวัญข้าวจะสามารถจัดห้องที่รกขนาดนี้ให้เสร็จเรียบร้อยได้ภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง “อ๊ะ! คุณภาคินเสร็จแล้วเหรอคะ?” เธอทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส เดินเข้ามาหาเขา “อาหารเช้าเย็นหมดแล้ว ขวัญไปอุ่นให้ใหม่นะคะ?” ภาคินหันมามองขวัญข้าวด้วยสายตาที่เย็นชา “ไม่ต้อง! ผมไม่หิวแล้ว ไปเตรียมรถ เราต้องไปกองถ่ายเดี๋ยวนี้!” “ได้ค่ะคุณภาคิน” ขวัญข้าววิ่งไปเตรียมรถตู้กองถ่ายทันที โดยไม่แสดงความไม่พอใจที่ภาคินปฏิเสธอาหารเช้าที่เธอตั้งใจทำมาให้ ณ กองถ่ายละครย้อนยุคชื่อดัง บรรยากาศภายในกองถ่ายเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ภาคินมีคิวถ่ายทำฉากบู๊ที่ต้องใช้พลังงานอย่างหนัก ขวัญข้าวทำหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวได้อย่างยอดเยี่ยม เธอคอยดูแลความเรียบร้อยของภาคิน เตรียมน้ำดื่ม ผ้าเย็น และบทละครให้พร้อมอยู่เสมอ เธอไม่แสดงความเหน็ดเหนื่อยหรือบ่นออกมาแม้แต่น้อย แม้จะต้องวิ่งวุ่นไปทั่วกองท่ามกลางอากาศที่ร้อนระอุ ภาคินลอบสังเกตการทำงานของขวัญข้าวอยู่เป็นระยะ เขารู้สึกแปลกใจกับความอดทนและความมุ่งมั่นของเธอ ไม่คิดว่าสตาฟฟ์คนใหม่ที่เขาแกล้งสารพัดจะสามารถอดทนและทำงานได้ดีขนาดนี้ ในระหว่างพักกอง... ขวัญข้าวเดินเข้าไปหาภาคิน พร้อมกับถุงกระดาษใบเล็กๆ “คุณภาคินคะ ขวัญ...ขวัญเห็นคุณต้องถ่ายฉากบู๊ทั้งวัน เลยแวะไปซื้อขนม...เอ่อ ขนมปังปิ้งไส้สังขยาเจ้าดังมาให้ค่ะ เห็นเขาว่าอร่อย คุณภาคินน่าจะชอบนะคะ” ภาคินมองถุงกระดาษนั้นด้วยสายตาที่เย็นชา “ขนม? ผมไม่กินของหวานระหว่างทำงาน! เอาไปทิ้ง!” ขวัญข้าวชะงัก รอยยิ้มที่สดใสเริ่มจางลงเล็กน้อย “เอ่อ...ค่ะคุณภาคิน ขวัญขอโทษนะคะ ขวัญ...ขวัญแค่หวังว่าคุณจะชอบ” พูดจบ เธอก็หันหลังเดินหนีไปทันที พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา ภาคินมองแผ่นหลังของหญิงสาวที่กำลังเดินจากไป ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ความรู้สึกผิด... ‘นี่...เราทำเกินไปหรือเปล่า?’ เย็นวันนั้น… ณ ห้องพักนักแสดงวีไอพี ภาคินนั่งเอนหลังพิงโซฟาด้วยความเหนื่อยล้า หลังจากถ่ายทำฉากบู๊ต่อเนื่องมาตลอดทั้งวัน ร่างกายของเขาปวดระบมไปแทบทุกส่วน “น้องภาคินค่ะ พรุ่งนี้มีคิวถ่ายฉากสำคัญตั้งแต่เช้าตรู่นะค่ะ คืนนี้กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ด้วย” พี่เอ็มเอ่ยเตือนพลางตรวจตารางงานในมือ “ครับพี่เอ็ม” ภาคินตอบสั้นๆ ก่อนจะหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน ทันใดนั้น ประตูห้องพักก็เปิดออก ขวัญข้าวเดินเข้ามาพร้อมถุงอาหารในมือ ใบหน้าของเธอดูอ่อนล้ากว่าตอนเช้าอย่างเห็นได้ชัด เส้นผมบางส่วนหลุดออกจากที่รวบไว้ เสื้อเชิ้ตด้านหลังชื้นเหงื่อจากการวิ่งวุ่นทั่วกองถ่ายมาทั้งวัน แต่ทันทีที่เห็นภาคิน เธอก็ยังฝืนยิ้มออกมา “คุณภาคินคะ” ภาคินลืมตาขึ้นมอง “อะไรอีก?” “ขวัญซื้อข้าวต้มปลามาให้ค่ะ เห็นวันนี้คุณถ่ายฉากบู๊ทั้งวัน แล้วตอนเช้าก็ไม่ได้กินอะไรเลย” เธอเดินเข้ามาวางถุงอาหารลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง “ร้านนี้อยู่ไม่ไกลค่ะ ขวัญถามพี่ๆในกองมาแล้วว่าอาหารอร่อย แล้วก็ไม่หวาน น่าจะเหมาะกับคุณ” ภาคินชะงักไปเล็กน้อย สายตาของเขาเลื่อนจากถุงอาหารขึ้นไปมองใบหน้าของหญิงสาว หลังจากที่เขาปฏิเสธขนมของเธอเมื่อกลางวัน เขาคิดว่าขวัญข้าวคงเลิกยุ่งกับเขาไปแล้ว แต่เธอกลับยังจำได้ว่าเขาไม่ได้กินอาหารเช้า “ผมไม่ชอบกินข้าวต้มปลา” คำตอบของภาคินทำให้ขวัญข้าวนิ่งไป พี่เอ็มถึงกับหลับตาลงอย่างเหนื่อยใจ แต่ครั้งนี้ขวัญข้าวไม่ได้ระเบิดอารมณ์ เธอเพียงสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหยิบถุงข้าวต้มกลับขึ้นมา “โอเคค่ะ” ภาคินเลิกคิ้ว “แค่นี้?” “แล้วจะให้ขวัญทำยังไงคะ?”เธอมองเขาตรงๆ “คุณไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ขวัญบังคับคุณกินไม่ได้” พูดจบ เธอก็หมุนตัวเตรียมเดินออกจากห้อง “เดี๋ยว” เสียงของภาคินทำให้ขวัญข้าวหยุดฝีเท้า “ค่ะ?” พี่เอ็มขานรับโดยอัตโนมัติ “ผมไม่ได้เรียกพี่” พี่เอ็มเงียบกริบทันที ภานคินหันกลับมามองขวัญข้าว “คุณจะเอาไปไหน?” ขวัญข้าวก้มมองถุงอาหารในมือ “เอาไปกินเองสิคะ เสียดายของ” “คุณยังไม่ได้กินข้าว?” คำถามนั้นทำให้เธอชะงัก “ก็…ยังค่ะ” “ตั้งแต่เมื่อไหร่?” “ตั้งแต่เช้า” ภาคินขมวดคิ้วทันที “หมายความว่ายังไง?” “ก็วันนี้งานเยอะนี่คะ” ขวัญข้าวตอบเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา “ตอนพักกองขวัญว่าจะกิน แต่คุณมีคิวต่อ แล้วพี่ทีมงานให้ไปเอาชุดมาเปลี่ยน จากนั้นก็ต้องไปเตรียมน้ำ เตรียมบท แล้วก็—” “พอ” ภาคินตัดบท เธอเงียบลง เขาจ้องเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเหลือบมองข้าวต้มในมือของเธอ ภาพเหตุการณ์ตลอดทั้งวันค่อยๆ ย้อนกลับเข้ามาในหัว ผู้หญิงคนนี้วิ่งตามเขาไปแทบทุกจุด ยื่นน้ำให้หลังถ่ายฉากบู๊ ถือบทตามเขาไปอีกเซต วิ่งหาอุปกรณ์ที่เขาต้องใช้ แม้แต่ตอนพัก เธอก็ยังหายไปซื้อขนมมาให้เขา แต่ตลอดทั้งวัน… เขากลับไม่เคยเห็นเธอนั่งพักจริงๆ เลยสักครั้ง “นั่งลง” “คะ?” “ผมบอกให้นั่ง” เธอมองเขาอย่างระแวง “คุณจะหาเรื่องอะไรขวัญอีกคะ?” ภาคินถอนหายใจอย่างหงุดหงิด “ผมจะกินข้าว” “แต่เมื่อกี้คุณบอกว่าไม่ชอบข้าวต้มปลา” “ผมเปลี่ยนใจแล้ว” “คนอะไรเปลี่ยนใจเร็วชะมัด…” “ผมได้ยินนะ” เธอรีบเม้มปาก ภาคินพยักหน้าไปยังโซฟาฝั่งตรงข้าม “นั่งลงแล้วกินด้วยกัน” คราวนี้ไม่ใช่แค่เธอที่นิ่ง พี่เอ็มที่ยืนอยู่ด้านข้างถึงกับเงยหน้าขึ้นจากตารางงานทันที “มองอะไรพี่เอ็ม?” “เปล่าค่ะ” “ก็เห็นมองอยู่” “พี่แค่กำลังคิดว่า…วันนี้พระอาทิตย์คงตกทางทิศตะวันออก” “พี่เอ็ม!” ขวัญข้าวหลุดหัวเราะออกมา “คิกๆ…” ภาคินหันขวับมามอง “ขำอะไร?” “เปล่าค่ะ!” เธอรีบนั่งลง แต่รอยยิ้มยังค้างอยู่บนใบหน้า ภาคินรับถ้วยข้าวต้มมาจากเธออย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะตักขึ้นชิมหนึ่งคำ ขวัญข้าวมองเขาอย่างลุ้นๆ “เป็นไงคะ?” ภาคินเคี้ยวช้าๆ ก่อนตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ก็งั้นๆ” “งั้นขวัญเอาคืนค่ะ” มือเล็กยื่นมาหมายจะแย่งถ้วยกลับ แต่ภาคินยกมันหนีทันที “ของผม” “เมื่อกี้ยังบอกก็งั้นๆ อยู่เลย!” “ก็งั้นๆ ไม่ได้แปลว่ากินไม่ได้” “คุณนี่มัน…” เธอกัดฟันกรอด ภาคินก้มหน้ากินต่ออย่างไม่สนใจ แต่พี่เอ็มที่ยืนมองอยู่ห่างๆ กลับเห็นบางอย่างที่เจ้าตัวทั้งสองคนยังไม่ทันสังเกต มุมปากของภาคิน… กำลังยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากการเยาะเย้ย ไม่ได้เกิดจากความสะใจที่ได้แกล้งใคร แต่เป็นรอยยิ้มธรรมดาๆ ที่เธอไม่ได้เห็นจากซุปตาร์หนุ่มคนนี้มานานมากแล้ว หลังจากกินไปได้ครึ่งถ้วย ภาคินก็เหลือบมองขวัญข้าวที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอาหารของตัวเองอย่างหิวโหย “ขวัญข้าว” “คะ?” “พรุ่งนี้กินข้าวให้ตรงเวลา” ช้อนในมือของหญิงสาวหยุดชะงัก “อะไรนะคะ?” ภาคินหลบสายตา “ผมไม่อยากมีผู้ช่วยเป็นลมกลางกอง เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าผมใช้งานคุณหนัก” ขวัญข้าวหรี่ตามองเขา ก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะปรากฏขึ้นบนใบหน้า “เป็นห่วงขวัญเหรอคะ?” “ฝันไปเถอะ” ภาคินตอบแทบจะทันที “ผมห่วงงาน” “อ๋อ…ห่วงงาน” “ใช่” “ไม่ได้ห่วงขวัญเลย?” “ไม่” “สักนิด?” “ขวัญข้าว!” เสียงหัวเราะใสดังขึ้นภายในห้องพักนักแสดง ภาคินถอนหายใจอย่างหงุดหงิด แต่ครั้งนี้เขากลับไม่ได้ไล่เธอออกไป และโดยที่ไม่มีใครทันรู้ตัว… ‘แผนปฏิบัติการไล่ออก’ ที่ภาคินตั้งใจจะใช้กำจัดยัยสตาฟฟ์ตัวแสบออกจากชีวิต กำลังเริ่มผิดแผนทีละนิด เพราะแทนที่เธอจะเป็นฝ่ายทนเขาไม่ไหว… กลับเป็นเขาเสียเอง ที่เริ่มคุ้นเคยกับการมีเธออยู่ข้างๆ มากขึ้นทุกที โดยไม่รู้เลยว่า คืนนี้… ผู้ชายที่นอนไม่หลับมาตลอดหลายคืน กำลังจะค้นพบสิ่งหนึ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อน เสียงของผู้หญิงที่เขาเรียกว่า ‘ยัยตัวแสบ’ อาจเป็นเสียงเดียว… ที่ทำให้โลกอันวุ่นวายในหัวของเขาเงียบลงได้
Latest chapter
ที่พักใจชองนายซุปตาร์ ตอนที่9 ฉากหน้ากับฉากหลัง
หนึ่งสัปดาห์หลังเหตุการณ์ไฟไหม้กองถ่ายที่เชียงใหม่...ภาคินและทีมงานเดินทางกลับกรุงเทพฯ ตามตารางงานที่วางไว้ หลังการถ่ายทำในต่างจังหวัดเสร็จสิ้นลงชั่วคราว แม้เหตุการณ์วันนั้นจะผ่านพ้นไปแล้ว แต่บาดแผลที่แขนขวาของขวัญข้าวยังคงต้องได้รับการดูแลอย่างต่อเนื่องแสงไฟสปอตไลท์นับสิบดวงสาดส่องกระทบเข้ากับตัวอาคารจัดงานอีเวนต์ห้างสรรพสินค้าชั้นนำใจกลางเมือง บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยเสียงชัตเตอร์รัวติดต่อกันไม่ขาดสาย แสงแฟลชสว่างวาบสะท้อนไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเสียงกรีดร้องตะโกนเรียกชื่อของแฟนคลับนับร้อยคนที่มารอให้กำลังใจซุปเปอร์สตาร์เบอร์หนึ่งของประเทศกันจนแน่นพื้นที่รถตู้หรูติดฟิล์มมืดสนิทเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบตรงจุดรับส่งนักแสดงVIP ประตูรถเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของ 'ภาคิน' ที่ก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติเรียบตึง เย็นชาและเปี่ยมไปด้วยรัศมีของ 'เจ้าชายน้ำแข็ง' ที่ทุกคนคุ้นเคย ชุดสูทสั่งตัดสีดำสนิทเข้ารูปขับเน้นผิวพรรณและออร่าให้เปล่งประกายออกมาอย่างชัดเจน ทุกการเคลื่อนไหวของเขาดูสมบูรณ์แบบราวกับหลุดมาจากภาพถ่ายในนิตยสารชั้นนำถัดมาด้านหลังคือ ‘ขวัญข
ที่พักใจชองนายซุปตาร์ ตอนที่8 แผลใจที่เริ่มสมาน
บรรยากาศภายในห้องพักวีไอพีส่วนตัวของภาคินในยามเย็นดูเงียบสงบ แตกต่างจากความวุ่นวายในกองถ่ายเมื่อช่วงบ่ายอย่างสิ้นเชิงหลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้ฉากถ่ายทำที่เกือบจะทำให้เกิดโศกนาฏกรรม ภาคินยืนกรานที่จะไปโรงพยาบาลพร้อมขวัญข้าวด้วยตัวเองแม้หญิงสาวจะพยายามบอกว่าเธอไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เขาก็ไม่ยอมฟัง จนกระทั่งแพทย์ตรวจประเมินบาดแผลไฟไหม้และรอยถลอกบริเวณแขนขวาเรียบร้อย พร้อมให้คำแนะนำเรื่องการดูแลแผลและการพักฟื้น ภาคินจึงยอมคลายความกังวลลงได้บ้างแต่ถึงอย่างนั้น… เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยให้ขวัญข้าวกลับไปพักตามลำพังทันที“คุณภาคินคะ ขวัญเดินเองได้นะคะ” ขวัญข้าวบ่นเป็นรอบที่เท่าไรก็ไม่รู้ ขณะเดินตามร่างสูงเข้ามาภายในห้องพัก“ผมก็ไม่ได้บอกว่าคุณเดินไม่ได้”“แล้วทำไมต้องพาขวัญมาที่ห้องคุณด้วยล่ะคะ?”ภาคินหันกลับมามอง “ก็จะดูให้แน่ใจว่าคุณไม่แอบกลับไปทำงานอีก”“โธ่…ขวัญไม่ดื้อขนาดนั้นสักหน่อย”“เหรอ?” เขาเลิกคิ้ว “เมื่อกี้ใครถามพี่เอ็มว่าจะกลับไปช่วยเก็บของที่กองถ่ายได้ไหม?”ขวัญข้าวชะงักทันที “เอ่อ…”“นั่งลง” ภาคินชี้ไปยังโซฟาตัวยาวหญิงสาวย่นจมูกเล็กน้อย ก่อนยอมเดินไปนั่งแต่โดยดี “รับทราบค่ะ ท่านซุปตา
ที่พักใจชองนายซุปตาร์ ตอนที่7 อุบัติเหตุในกองถ่าย
แสงแดดยามบ่ายในสัปดาห์ต่อมาสาดส่องลงมากระทบกับฉากจำลองทรงไทยประยุกต์กลางแจ้ง ณ รีสอร์ตในจังหวัดเชียงใหม่ บรรยากาศการถ่ายทำละครย้อนยุคดำเนินไปอย่างเข้มข้น ทีมงานต่างวิ่งวุ่นเตรียมอุปกรณ์ท่ามกลางอากาศที่ค่อนข้างอบอ้าวในฉากนี้เป็นฉากสำคัญที่ต้องใช้เอฟเฟกต์แสงและไฟประดับจำลองเพื่อสร้างบรรยากาศงานเทศกาลยามค่ำคืนภาคินในชุดย้อนยุคเต็มยศกำลังยืนซักซ้อมคิวบู๊และบล็อกกิ้งกับผู้กำกับอย่างตั้งใจ โดยมีขวัญข้าวในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวคอยถือร่ม เตรียมผ้าซับเหงื่อ และน้ำดื่มสแตนด์บายอยู่ไม่ห่างจากบริเวณเซ็ตถ่ายทำความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ความเกร็งและความอึดอัดในช่วงแรกถูกแทนที่ด้วยความคุ้นเคยและความเข้าใจ ภาคินไม่ได้เหวี่ยงใส่เธออย่างไร้เหตุผลเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว ส่วนขวัญข้าวเองก็ปฏิบัติหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวได้อย่างไร้ที่ติ เธอเริ่มจดจำรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ เกี่ยวกับเขาได้มากขึ้น ทั้งเครื่องดื่มที่ชอบ ตารางงาน และช่วงเวลาที่ควรปล่อยให้เขาได้พักผ่อนจนทีมงานในกองเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง และแอบกระซิบแซวกันว่า…เจ้าชายน้ำแข็งกำลังจะละลายเสียแล้ว"โอเค
ที่พักใจชองนายซุปตาร์ ตอนที่6 กลิ่นกาแฟกับแผลในใจ
แสงไฟนีออนสลัวยามค่ำคืนสาดส่องกระทบกับผืนป่าและแนวเขาสลับซับซ้อนของจังหวัดเชียงใหม่ ความเงียบสงบเข้าปกคลุมรีสอร์ตหรูหลังเลิกกอง ทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อชาร์จพลังสำหรับวันพรุ่งนี้ แต่สำหรับภาคินแล้ว ช่วงเวลากลางคืนกลับไม่ใช่เวลาแห่งการพักผ่อน แต่มันคือช่วงเวลาที่ความมืดมนและความกังวลเริ่มกัดกินจิตใจเขาอีกครั้งภายในห้องพักวีไอพีทรงไทยประยุกต์ ภาคินในชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มกำลังนั่งเหม่อมองแก้วกาแฟดำที่เย็นชืดบนโต๊ะทำงาน แววตาสีเข้มฉายแววความเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน เขากลัดกลุ้มและพยายามข่มตาหลับมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ภาพความทรงจำในอดีต ภาพความคาดหวังของแฟนคลับ และเสียงวิจารณ์ในโลกออนไลน์มักจะวิ่งวนเข้ามาในหัวไม่มีวันหยุดก๊อกๆเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ สองสามครั้ง ทำลายความเงียบภายในห้องภาคินขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ ดึกดื่นป่านนี้แล้วใครจะมาหาเขา? เขาลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูด้วยสีหน้าเรียบตึง แต่เมื่อบานประตูเปิดออก ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาต้องชะงักขวัญข้าวยืนถือแก้วเซรามิกอุ่นๆ ไว้ในมือ สวมชุดลำลองสบายๆ ใบหน้าหวานมีร่องรอยความลังเลเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“คุณ…มาทำอะไรดึกดื่นป่าน
ที่พักใจชองนายซุปตาร์ ตอนที่5 แนวร่วมจำเป็น
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างห้องพักวีไอพีในรีสอร์ตกลางหุบเขาเชียงใหม่ อากาศบริสุทธิ์และเย็นสบายช่วยชะล้างความตึงเครียดของเมื่อคืนให้จางลงไปบ้างขวัญข้าวลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเธอกะพริบตาปริบๆ เพื่อปรับโฟกัส ก่อนจะพบว่าตัวเองเผลอหลับคุดคู้พิงอยู่กับขอบเตียงนอนของภาคิน โดยมีเสื้อสูทตัวหนาของใครบางคนคลุมไหล่เอาไว้เธอกวาดสายตามองไปบนเตียงว่างเปล่า…ขวัญข้าวชะงัก ก่อนจะหันไปมองอีกด้านของห้องภาคินตื่นแล้วร่างสูงในชุดลำลองสบายๆ กำลังยืนจิบกาแฟร้อนพลางมองทิวทัศน์ภายนอกระเบียงด้วยสีหน้าเรียบเฉยแววตาคู่คมดูสงบกว่าหลายวันที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด แม้จะยังมีร่องรอยความอ่อนล้าหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็แตกต่างจากอาการเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิงราวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเพียงความฝัน“ตื่นแล้วเหรอ?”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นโดยที่เขายังไม่หันกลับมามองขวัญข้าวสะดุ้งเล็กน้อย รีบดันตัวเองลุกขึ้นยืน ก่อนจะจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่อย่างลนลาน“อะ…อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณภาคิน”เธอทักเสียงอ้อมแอ้ม พลางจับเสื้อสูทที่คลุมไหล่อยู่เอาไว้ “เอ่อ…ขอบคุณสำหรับเสื้อค่ะ แล้วก็…อาการของคุณ…”“ผ
ที่พักใจชองนายซุปตาร์ ตอนที่4 ความลับของเจ้าชายน้ำแข็ง
แสงแดดจัดจ้าในยามบ่ายถูกแทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกของสายลมภูเขา กองถ่ายละครย้อนยุคต้องยกกองมาปักหลักถ่ายทำฉากสำคัญ ณ รีสอร์ตและโลเคชันธรรมชาติกลางหุบเขาในจังหวัดเชียงใหม่ บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความเงียบสงบของธรรมชาติ แต่ความวุ่นวายภายในกองถ่ายกลับไม่เคยลดน้อยลงเลยตลอดหลายวันที่ผ่านมา 'แผนปฏิบัติการไล่ออก' ของภาคินดูเหมือนจะคว่ำไม่เป็นท่า แทนที่ขวัญข้าวจะทนไม่ไหวแล้วลาออกไปเอง เธอกลับปฏิบัติหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวได้อย่างไร้ที่ติ คอยวิ่งวุ่นเตรียมน้ำ เตรียมบท และรับมือกับความเรื่องมากของเขาได้ทุกรูปแบบ จนแทบจะกลายเป็น ‘เงา’ ที่คอยตามติดซุปตาร์หนุ่มไปทุกหนทุกแห่งจนกระทั่ง…ค่ำคืนนี้มาถึงเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัด สมาชิกในกองถ่าย ทั้งทีมงานและนักแสดง ต่างแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อนเอาแรง หลังจากลุยถ่ายทำกันมาตลอดทั้งวัน ณ ห้องพักวีไอพีทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่ ขวัญข้าวที่เพิ่งเคลียร์ตารางคิวงานของวันพรุ่งนี้เสร็จเรียบร้อย กำลังจะเดินกลับห้องพักของตัวเองซึ่งอยู่ถัดไปอีกหลังแต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะเดินผ่านห้องพักของภาคิน เสียงกุกกักเบาๆ จากด้านในกลับทำให้ฝีเท้าของเธอหยุดชะงัก เธ
You May Also Like
เคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว72.0K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C102.8K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.8K viewsชายาเอกผู้พลิกแผ่นดิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์720 viewsปรารถนาลับปรารถนารัก
Karawek House135 viewsOops! รักครั้งนี้แม่ให้มา
Claris137 viewsคิมหันต์ The Destiny
เซเรีย108 views
