Semua Bab กว่าจะรู้ว่ารัก: Bab 21 - Bab 30

ตอนที่ 21คุ้นตา"ใครวะ ไอ้พล" ธาวินสาวเท้าเข้ามาหาเพื่อนรักแล้วเอ่ยถาม สายตาทอดมองไปยังแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาวที่จูงมือเด็กน้อยไปอีกทาง ชั่วความคิดหนึ่งที่เขารู้สึกว่ารูปร่างของผู้หญิงคนนั้นดูคุ้นตาเหมือนใครบางคน แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่เธอคนนั้นจะมาปรากฏร่างขึ้นในตอนนี้ในเมื่อเธอหายเงียบไปแรมปี"ไอ้วิน คือแกมารับฉันถามฉันก่อนไหมว่าเป็นยังไงบ้าง สบายดีหรือเปล่า" ปรพลติงเพื่อนรักที่นอกจากจะไม่สนใจเขาที่หายไปสองปีแล้วยังมองผู้หญิงคนที่จากไปอย่างไม่ละสายตาอีกด้วย"ถามทำไม ก็เห็นอยู่ว่าแกยังยืนได้สบายด้วย ไม่อย่างนั้นคงไม่ยิ้มหน้าบานส่งตาหวานให้ผู้หญิงคนนั้นหรอก เมียกับลูกแกเหรอ" "ไอ้บ้า ฉันไปเรียนเว้ยไม่ได้ไปหาเมียแล้วถึงจะหาจริง ๆ ลูกฉันก็คงไม่โตเร็วขนาดนี้มั้ง สาวน้อยคนนั้นน่ะสองขวบกว่า แล้วฉันเพิ่งไปได้สองปีจะเอาเวลาไหนไปปั๊มให้เด็กออกมาโตขนาดนี้วะ" "ถ้าไม่ใช่ลูกไม่ใช่เมีย ก็แปลว่าแกชอบผู้หญิงคนนั้น" ธาวินเดาทางถามต่อดูจากอาการของเพื่อนรักตอนที่พูดคุยกับผู้หญิงคนนั้นก็พอจะบอกได้ว่า เพื่อนของเขาถูกใจผู้หญิงคนนี้แน่นอน"เออ ฉันสนใจ แต่ติดที่เธอมีลูกสาวแล้วนี่สิ" ปรพลพูดเสียงเบาลง เมื่

ตอนที่ 23ความบังเอิญ"แล้วนี่เพื่อนคุณพลจะมากี่โมงคะ" ถ้าดูจากกาแฟในแก้วที่พร่องลงไปจนเกือบหมด ก็พอจะคาดเดาได้ว่าปรพลคงมาที่นี่ได้สักพักแล้ว รดาจึงถามขึ้นเมื่อไม่เห็นทีท่าว่าเพื่อนของปรพลจะมาเสียที"ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ คนนึงบอกใกล้ถึงแล้วส่วนอีกคนก็วุ่นอยู่กับงานไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่" ปรพลยิ้มตอบ ตอนแรกก็อยากให้เพื่อนที่นัดไว้มาเร็ว ๆ แต่ตอนนี้กลับอยากให้มาช้าอีกสักครึ่งวันหรือไม่ก็ไม่ต้องมาเลยได้ยิ่งดีแต่สวรรค์ช่างไม่เข้าข้าง เมื่อเสียงหวานของหญิงสาวหน้าสวยที่เดินยิ้มเข้ามาพร้อมกับทักทายปรพลด้วยความสนิท ทว่า ผู้หญิงคนนี้กลับทำให้รดาคุ้นตาและเธอก็จำใบหน้าสวยหวานนี้ได้เป็นอย่างดี"สวัสดีค่ะ หนุ่มนักเรียนนอกสุดหล่อกลับมาตั้งนานเพิ่งจะว่างนัดเพื่อนมาหาก็วันนี้นี่นะ" กิรณาติงเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียน เพราะปรพลคือเพื่อนสนิทของธาวินจึงกลายเป็นเพื่อนสนิทของเธอไปด้วยโดยปริยาย"ขอโทษครับคุณพรีมกว่าผมจะจัดการเรื่องที่บ้านกับที่บริษัทเสร็จ ก็กินเวลาหลายวันอยู่ วันนี้ถือซะว่าผมเลี้ยงชดเชยแล้วกันนะครับ" ปรพลแกล้งพูดติดตลกตามประสาเพื่อนซี้ ก่อนจะหันไปหารดาที่ยังนั่งอยู่ฝั่งตร

ตอนที่ 25คนที่รอคอยมือบางยกขึ้นปาดน้ำตา เมื่อเห็นว่าร่างเล็กในอ้อมกอดของ ธาวินเริ่มขยับตัวด้วยความอึดอัด หากปล่อยให้เขายังกอดลูกไว้แบบนี้ ของขวัญคงจะตื่นขึ้นมาก่อนแน่ และหากเด็กน้อยเห็นว่ามีใครก็ไม่รู้มานอนกอดอาจจะทำให้ตกใจก็ได้ รดาตรงเข้าหาร่างของธาวิน จับแขนใหญ่ให้คลายการโอบรัดออกและนั่นก็ทำให้เจ้าของแขนนั้นรู้สึกตัวตื่น ดวงตาคมพร่าเบลอค่อย ๆ ปรับการรับภาพให้ชัดขึ้น จนเมื่อเห็นชัดเจนว่าคนที่กำลังยุ่งอยู่กับแขนของเขาเป็นใครพลันส่งเสียงอุทานออกมาด้วยความตกใจ "รดา"เสียงพูดที่ไม่ดังมากนัก ทำให้รดารีบหันไปมองใบหน้าหล่อที่เพ่งมองมาที่เธอนิ่ง ด้วยกลัวว่าเสียงของเขาอาจจะทำให้ลูกของเธอตกใจ มือบางจึงเลื่อนไปปิดปากของเขาเอาไว้"พี่วิน อย่าเสียงดังค่ะ" คำพูดเบาหวิว พร้อมกับสายตาที่ส่งไปยังร่างเล็กที่พลิกตัวนอนไปอีกข้าง ทำให้ธาวินหันมอง คิ้วเข้มขมวดมุ่นด้วยความสงสัยแค่ตื่นมาเห็นเธอก็ทำให้เขาแปลกใจมากพออยู่แล้ว แล้วเด็กน้อยที่นอนอยู่ข้างเขาคนนี้เป็นใคร"อื้อ อื้อ" คนถูกปิดปากพยายามจะเอ่ยถาม แต่มือบางกลับไม่ยอมให้เขาได้พูดอย่างอิสระ"พี่วิน ค่อย ๆ ลุกนะคะแล้วตามรดาออกไปข้างนอก" เมื่

ตอนที่ 27เรื่องโกหก"แล้วภัทรกับคุณรดา รู้จักกันด้วยเหรอ"ปรพลคงเป็นคนเดียวในทั้งสี่คนที่ไม่รู้ว่า พวกเขารู้จักกันมาก่อน"ยิ่งกว่ารู้จักอีกครับ รดาเป็นเพื่อนสนิทของผมตั้งแต่อยู่ที่นี่แล้วยังไปเรียนต่อที่เมืองนอกด้วยกันด้วยครับ ตอนอยู่ที่โน่นรดาก็พักอยู่กับแพรวจนเรียนจบแล้วก็เพิ่งจะกลับมาเมืองไทยก่อนหน้าผมเมื่อเดือนที่แล้ว" "ออ อย่างนี้เอง" ปรพลพยักหน้าทำความเข้าใจกับคำบอกกล่าวของภัทร แต่ธาวินกลับยิ่งขมวดคิ้วสงสัย ถ้ารดาพักอยู่กับแฟนสาวของภัทรจนเรียนจบ ก็แสดงว่าเธอไม่ได้อยู่กับสามี ในเมื่อไม่ได้อยู่กับสามีแล้วเธอมีลูกได้ยังไง เรื่องนี้เริ่มไม่เป็นอย่างที่เขาคิดไว้เสียแล้ว รดาต้องกำลังโกหกอะไรเขาอยู่แน่ ๆ รดายังพูดคุยหยอกเล่นอยู่กับปรพลและภัทรโดยไม่ติดใจอะไร เธอไม่รู้เลยว่าประโยคที่ภัทรบอกกับปรพลกำลังทำให้เธอตกเป็นเป้าหมายของธาวิน เป้าหมายที่เขาต้องหาคำตอบให้ได้ว่าแท้จริงแล้วเด็กคนนั้นเป็นลูกของใครการพูดคุยที่ค่อนข้างจะยาวนาน ตลอดเวลารดาเองก็คอยแอบหวั่นใจอยู่ลึก ๆ กล้วว่าภัทรจะพูดเรื่องลูกกับธาวิน ด้วยเพราะเธอไม่เคยบ่งบอกถึงปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและธาวินให้ภัทรได้รับรู้ ภัทรจึ

ตอนที่ 29เด็กติดพ่อสองพ่อลูกทำความสนิทสนมคุ้นเคยกันอยู่พักใหญ่ ของขวัญเริ่มไว้ใจเขามากขึ้น มากจนถึงขั้นที่เรียกได้ว่าเหมือนเป็นพ่อลูกที่เลี้ยงดูกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก คงเป็นเพราะเด็กคนนี้เฝ้าโหยหาความรักจากคนเป็นพ่อมาตลอดเวลา เมื่อได้เจอกันจึงทำให้ของขวัญไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจใด ๆ แต่ก็นั่นแหละ เด็กก็ต้องรู้สึกไปตามประสา ไม่มีข้อโต้แย้งสงสัยอะไรให้มากมาย ขอแค่ได้รับความรักก็เป็นพอนับได้ว่านี่คือครั้งแรกที่ธาวินได้ใกล้ชิดกับลูกสาวตัวน้อยของเขา ถึงแม้จะเพิ่งได้เจอกันไม่กี่ครั้ง แต่ความรู้สึกของคนเป็นพ่อก็เต็มเปี่ยมอยู่ในหัวใจและเขาก็ได้ตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้รู้ว่าเด็กคนนี้คือลูกว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเขาจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาเด็กน้อยคนนี้กับแม่ของเขาไว้ด้วยความรัก และจะไม่มีวันที่สองชีวิตนี้จะได้หนีหายไปจากชีวิตของเขาอีก"ของขวัญคะ วันนี้คุณพ่อกลับก่อนนะคะแล้วคุณพ่อจะพาของขวัญไปกินไอศกรีมตามที่สัญญาไว้นะคะ"ใกล้เวลาที่เด็กน้อยจะได้กลับบ้าน แต่เพราะเขายังเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเจ้าหน้าที่ที่นี่ ธาวินจึงไม่สามารถรับลูกกลับไปด้วยได้ ครั้นจะรอให้รดามาถึงเขาก็ยังไม่อย