LOGINShare
ตอนที่ 24 ความเข้มแข็ง
publish date:
2026-10-09 21:58:55ตอนที่ 24
ความเข้มแข็ง
"ไอ้วิน คืนนี้ไปดื่มกันหน่อยไหม อยากออกไปดูแสงสียามค่ำคืนว่ะ" ตั้งแต่กลับมาเมืองไทยปรพลก็เอาแต่เร่งสะสางเรื่องงานพอสบโอกาสจึงอยากออกไปสังสรรค์บ้างตามประสาผู้ชาย
"อืม เอาสิ แล้วพรีมจะไปด้วยไหม" ธาวินตอบรับ ไม่วายหันไปถามหญิงสาวที่นั่งข้าง ๆ
"ไม่ดีกว่า ดูท่าพลกับวินคงจะกลับดึกหรือไม่ก็สว่างนู่นแหละ"
"รู้ทันทุกทีเลยนะคุณผู้หญิง" ปรพลแกล้งแซว แต่ไหนแต่ไรมากิรณาจะต้องจับทางเขากับธาวินได้ตลอด คงเพราะคบหากันมานานจนรู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว
"เออ ไอ้วิน วันก่อนแกถามฉันเรื่องรัฐที่ฉันไปเรียนทำไมวะ"
"เปล่า พอดีฉันคิดว่าอาจจะได้ไปเมืองนอกเร็ว ๆ นี้ก็เลยลองถามแกดู"
"ไปทำไมวะ หรือว่าแกไปทำงาน"
"ไปตามคน" ธาวินตอบเสียงเรียบ ในเมื่อคนที่เขากำลังจะไปตามไม่คิดจะกลับมาเอง เขาก็คงต้องไปพาเธอกลับมาด้วยตัวเอง
หลังจากวันที่พ่อกับแม่ของเขาพูดว่า บางทีรดาอาจจะไม่กลับมาที่นี่อีก ธาวินก็หมายมาดไว้ว่าเขาจะเป็นคนไปตามเธอกลับมาให้ได้ ไม่ว่ายังไงชีวิตนี้รดาก็ต้องอยู่เป็นเมียของเขาไปตลอดชีวิต สามปีที่ผ่านมาเขายอมอยู่เงียบ ๆ เพื่อรอให้เธอเรียนจบตามที่ต้องการ แต่ในเมื่อจบแล้วและยังคงเงียบหายไปแบบนี้เขาก็ทนอยู่นิ่งไม่ได้อีกต่อไป
"เออ วินเมื่อกี้..." กิรณาเพิ่งนึกได้ว่าเธอเพิ่งจะเจอกับรดา จึงคิดจะถามธาวินว่ารดากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ก่อนจะได้เอ่ยปากโทรศัพท์มือถือของเธอก็ส่งเสียงเรียกขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน
"ค่ะ แล้วเจอกันค่ะ" หลังจากที่คุยสายอยู่สักครู่ กิรณาก็เก็บโทรศัพท์กลับลงที่เดิม ว่าที่เจ้าบ่าวของเธอโทรมาตามหญิงสาวจึงต้องขอแยกตัวจากเพื่อนทั้งสองคน
"พรีมต้องไปแล้วล่ะ ต้องไปลองชุดที่สตูดิโอน่ะ"
"อืม ถ้าอย่างนั้นก็แยกย้ายกันเลยแล้วกัน แล้วเจอกันคืนนี้นะไอ้วิน"
ทั้งสามคนพากันออกไปจากร้าน แต่ธาวินยังคงหันมองเข้าไปทางห้องด้านในที่ไม่มีใครกลับออกมาจากห้องนั้นเลยสักคน ตลอดเวลาที่เขานั่งคุยกับเพื่อนสายตาของเขาจะจ้องมองไปทางห้องนั้นอยู่เป็นระยะ แต่มันก็มีแต่ความว่างเปล่า หรือว่าเขาจะตาฝาดไปจริง ๆ
คิดถึงมากจนเกิดภาพหลอนไปแล้วมั้ง
เวลาดึกสงัด ธาวินหอบร่างอันโซเซของตัวเองกลับมายังบ้านหลังน่ารักที่เขามักจะแวะมาค้างอยู่ที่นี่บ่อยครั้งในช่วงสามปีที่เจ้าของบ้านไม่อยู่ ร่างสูงเดินฝ่าความมืดไปด้วยความเคยชินตรงไปยังห้องของตัวเองที่เคยมาอาศัยนอนอยู่เป็นประจำ แต่ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้อง สายตาคมยังคงหันไปมองบานประตูห้องตรงข้ามที่ยังปิดสนิทอยู่ตลอดเวลา
"เธอใจร้ายมากนะรดา คิดจะทิ้งพี่ไว้แบบนี้อย่างนั้นเหรอ ไม่มีทาง" ถ้อยคำตัดพ้อที่ออกมาจากปากของคนตัวใหญ่
สามปีแล้วที่เขาได้แต่พูดกับบานประตูห้องของคนที่จากไป
สามปีแห่งความคิดถึง
สามปีแห่งความรักที่เขาก็เพิ่งจะรู้ว่าเขารักเธอมากแค่ไหน และเป็นสามปีแห่งความทรมานที่มันกำลังจะจบสิ้นลงในไม่ช้า
ทั้งห้องมีแต่ความมืด ธาวินไม่คิดที่จะเปิดไฟเพื่อให้มีแสงสว่าง เขาคุ้นเคยกับบ้านหลังนี้ดี ดีจนแทบจะมากกว่าบ้านที่เขาอยู่มาตั้งแต่เด็กด้วยซ้ำ นาน ๆ ครั้งเขาถึงจะกลับไปที่บ้านของพ่อกับแม่ ส่วนใหญ่แล้วชายหนุ่มจะมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ด้วยหวังว่าหากวันใดวันหนึ่งที่ เจ้าของบ้านกลับมาเธอก็จะได้รู้ว่าเขารอคอยการกลับมาของเธออยู่ตลอดเวลา
"อื้มม นุ่มจัง" มือหนาโอบกอดบางอย่างที่เพียงแค่ได้สัมผัสก็รับรู้ถึงความนุ่มนิ่ม และมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ราวกับแป้งเด็กที่ลอยมาแตะจมูก
"มีหมอนข้างตั้งแต่เมื่อไหร่" เสียงพึมพำสงสัย หากแต่ก็ไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจมากนักเพราะตอนนี้เขาทั้งง่วงและเมา ธาวินจึงโอบหมอนข้างนุ่มนิ่มกลิ่นหอมนั้นไว้ในอ้อมกอด และปล่อยให้ตัวเองเข้าสู่ห้วงนิทราไปทั้งอย่างนั้น
เช้าวันหยุด รดาลืมตาตื่นขึ้นมาในบรรยากาศยามเช้าที่แสนสดใส แต่ทว่าบรรยากาศนั้นกลับไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกสดชื่นอย่างที่ควรจะเป็น เพราะเรื่องของธาวินที่เธอเพิ่งจะได้รับรู้มาเมื่อวานยังคงมีผลกระทบกับเธอ
อยู่ไม่น้อย ทั้ง ๆ ที่คิดว่าจะตัดใจจากผู้ชายคนนั้นได้แล้วแท้ ๆ แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เธอกลับรู้ว่าแท้จริงแล้วหัวใจของเธอไม่เคยลืมผู้ชายคนนั้นออกไปได้เลยสักนิด"ต้องเข้มแข็งนะรดา" เวลาแบบนี้คงไม่มีใครจะสามารถปลอบใจได้ดีเท่าตัวของเราเอง สามปีที่ผ่านมาที่เธอยังนิ่งอยู่ได้เพราะไม่ต้องเจอหน้าเขา แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปมันจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว ถึงยังไงเธอก็คงจะได้พบเจอกับเขา ได้ทักทาย ได้พูดคุย นั่นคือสิ่งที่ยากสำหรับจิตใจที่ยังอ่อนไหวของเธอ แต่เธอก็จะต้องเข้มแข็งเพื่อตัวเองและลูก
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ สิ่งแรกที่รดามักจะทำในทุกเช้าก็คือเข้าไปดูลูกสาวสุดที่รัก และเช้านี้ก็เช่นกัน มือบางค่อย ๆ เปิดประตูเข้าไปในห้องของเด็กน้อยเบา ๆ เพราะไม่อยากให้มีเสียงดังจนอาจจะทำให้ลูกสาวของเธอต้องตื่น
เท้าเล็กเดินเข้าไปในห้องสีหวานที่เธอตกแต่งใหม่ตามความชอบของลูกสาว รอยยิ้มที่เธอจะมีทุกเช้าในยามที่เข้ามาในห้องนี้กลับจางหายไปทันตาเห็น เมื่อพบว่าบนเตียงนอนสีชมพูนั้นไม่ได้มีเพียงแค่ร่างของเด็กน้อย แต่กลับมีร่างของชายหนุ่มที่เธอไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่ และที่สำคัญเขายังโอบกอดร่างของลูกไว้ในอ้อมอกราวกับเป็นของรักที่สุดหวงแหน
รดายืนแน่นิ่งมองภาพน่ารักนั้น น้ำเม็ดใสเอ่อคลอขึ้นมาในดวงตาทั้งสองข้าง จะดีแค่ไหนนะ ถ้าลูกของเธอจะได้อยู่ในอ้อมกอดของพ่อของเขาแบบนี้ตลอดไป
Latest chapter
กว่าจะรู้ว่ารัก ตอนพิเศษ 4
ตอนพิเศษ 4 แม้จะปฏิเสธแต่น้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับกระเส่าอย่างคนที่กำลังร้องขอ และร่างกายของเธอก็กำลังตอบรับเขา ซึ่งสวนทางกับคำคัดค้านอย่างสิ้นเชิง“อย่าห้ามพี่เลยนะรดา พี่จะไม่ทำให้ลูกของเราต้องเป็นอันตราย พี่สัญญา” น้ำเสียงที่กระซิบบอกกับเธอก็สั่นพร่าไม่แพ้กัน และตอนนี้เขาก็อยากจะปลดปล่อยความทรมานของตัวเองเต็มที“แต่พี่วินจะต้องห้ามตัวเองไม่ได้นะคะ รดากลัว” ใบหน้าสวยที่ถูกปลุกด้วยปลายนิ้วจนต้องตื่นจากนิทราเอียงมาบอกสามี“ไม่ต้องกลัวนะครับคนดี เขาก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน พี่แค่จะแสดงความรักกับแม่ของเขา พี่ว่าลูกคงจะเข้าใจและเปิดทางให้พี่แน่นอน เชื่อพี่สิ” ถึงเธอไม่เชื่อเขาก็คงไม่ยอมปล่อยให้เธอนอนหลับอย่างสบายแน่“รอให้รดาคลอดลูกก่อนได้ไหมคะ” แม้จะไม่เห็นทางสำเร็จแต่รดาก็ยังพยายามที่จะต่อรองกับเขา“นานไปรดา พี่ทนรอนานขนาดนั้นไม่ได้หรอกนะ ตอนนี้พี่อยากจะรักรดาเต็มทนแล้ว ขอเถอะนะ” ไม่รอให้รดาปฏิเสธอีกครั้ง ธาวินประกบจูบเพื่อปิดเสียงค้านของเธอไว้ด้วยริมฝีปากของเขา และทำให้ร่างกายของเธอเลิกต่อต้านด้วยปลายนิ้วของเขาต่อเช่นกัน“อ๊ะ พี่วิน อื้ออ อา...” ในที่สุดเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับความช่ำชอง
กว่าจะรู้ว่ารัก ตอนพิเศษ 3 คืนเข้าหอ
ตอนพิเศษ 3คืนเข้าหอสองเดือนต่อมา...งานแต่งแบบเรียบง่ายที่มีแขกแค่เครือญาติและเพื่อนสนิท สิ้นสุดลงในเวลาเกือบสามทุ่ม หลังจากส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอเสร็จเรียบร้อย ผู้ใหญ่ทุกท่านก็พากันออกจากห้องเพื่อให้บ่าวสาวได้อยู่กันตามลำพัง ตามประเพณีของการแต่งงานรดาอยู่ในชุดเจ้าสาวเกาะอกชายกระโปรงยาวฟูฟ่องสีขาวสะอาดตา ไม่รัดรูปจนน่าอึดอัดเพราะกำลังท้องอ่อน ๆ แต่ก็ไม่หลวมโครกจนดูไม่งามตา น้องของขวัญถูกคุณปู่และคุณย่าพาตัวกลับไปนอนที่บ้านของพวกท่านด้วย บ้านหลังนี้จึงเหลือแค่เธอกับนาวินซึ่งเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้น“พี่วินจะอาบน้ำก่อนก็ได้นะคะ รดาต้องแกะผมแกะชุดก่อน” รดาหันไปบอกสามีที่นอนตะแคงเท้าแขนหนุนหัวมองเธออยู่บนเตียงนอน“คืนนี้เป็นคืนเข้าหอนะรดา” แต่ธาวินกลับไม่สนใจปฏิบัติตามคำบอกกล่าวของเธอ แล้วยังพูดประโยคนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่ชวนขนลุกยังไงชอบกล“ค่ะ คืนเข้าหอ คืนแรกของการแต่งงานก็คือคืนเข้าหอไงคะ ทำไมเหรอคะ”“ก็ปกติคืนเข้าหอ เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวก็ต้องดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กันไม่ใช่เหรอ” รดาเข้าใจความหมายของประโยคนั้นในทันที หญิงสาวส่งสายตามองค้อนไปให้สามีที่คงเริ่มจะหื่นขึ้นมาอีกแล้ว“ตามปกติก
กว่าจะรู้ว่ารัก ตอนพิเศษ 2 แพ้ท้อง
ตอนพิเศษ 2แพ้ท้องอาการหงุดหงิดงุ่นง่านของธาวินหนักขึ้นเรื่อย ๆ เห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด มีแต่รดากับลูกสาวที่เขาไม่กล้าจะโมโหใส่ นอกนั้นไม่ว่าจะเป็นที่ทำงานหรือเพื่อนของเขาก็พาลโดนกันไปทุกคน จนรดาเองก็เหนื่อยใจกับอาการเอาแต่ใจ ไร้เหตุผลที่หนักข้อขึ้นทุกวัน"พี่วินคะ พี่วินมีเหตุผลหน่อยได้ไหมคะ ช่วงนี้พี่เป็นอะไรทำไมถึงขี้โมโหแบบนี้" รดาต่อว่าสามีเมื่อกลับมาถึงบ้าน หลายวันมานี้ปรพลมักจะมาหาของขวัญที่ร้านบ่อย ๆ คงเพราะเหงา ๆ เลยอยากมาเล่นกับลูกสาวของเธอ และทำให้ธาวินโมโหและพาลใส่ปรพลได้ทุกครั้งที่เขามาหา ดีหน่อยที่ปรพลไม่ถือสาเพราะเห็นว่าเป็นพื่อนสนิทกัน ไม่อย่างนั้นคงได้มีเรื่องกันไปนานแล้วแน่ ๆ "โธ่ รดาก็ไอ้พลมันเล่นมาที่ร้านทุกวันเลย พี่ก็หึงสิ""แต่พี่ก็เห็นว่าคุณพลเขามาเล่นกับของขวัญนะคะ""แต่มันตั้งใจมาหารดาด้วย พี่รู้" "พี่วิน""พี่ว่ารดาปิดร้านไปเลยดีไหม ไอ้พลจะได้หมดข้ออ้างมาที่ร้านอีก" รดาถอนหายใจอย่างหนักอก สามีของเธอเป็นคนที่พูดไม่รู้เรื่องไปตั้งแต่เมื่อไหร่ "รดาไม่พูดกับพี่วินแล้วค่ะ" รดาหมุนตัวจะกลับเข้าห้องแต่ไม่รู้เป็นเพราะหมุนเร็วไปหรือเปล่า จึงทำให้เธอรู้ส
กว่าจะรู้ว่ารัก ตอนพิเศษ 1 อ้อนพี่ได้คนเดียว
ตอนพิเศษ 1อ้อนพี่ได้คนเดียวครอบครัวแสนสุขของเด็กหญิงธารดาในยามเข้าช่างเป็นภาพที่น่ามอง สาวน้อยยืนยิ้มอยู่ท่ามกลางร่างของคนเป็นพ่อและแม่ที่กำลังโน้มตัวเข้าหาแล้วหอมแก้มกันในตอนเช้าก่อนจะออกจากบ้าน ใบหน้าเล็กแหงนเงยฉีกยิ้มกับภาพตรงหน้า ก่อนที่ทั้งธาวินและรดาจะก้มลงมองลูกสาวแล้วย่อตัวลงนั่ง"ยิ้มอะไรคะ คนสวยของคุณพ่อ" ธาวินกอดร่างเล็กที่อยู่ระหว่างขาของเขาทั้งสองข้าง เอ่ยถามยิ้ม ๆ เมื่อเห็นว่าลูกสาวของเขายังยิ้มไม่ยอมหยุด"คุณพ่อจุ๊บคุณแม่" เสียงเล็กเอ่ยบอกพร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้มน่าเอ็นดู จนคนเป็นพ่ออดที่จะฝังจมูกลงกับแก้มเล็กไม่ได้"คุณพ่อจุ๊บของขวัญด้วยดีไหม""ดีค่ะ" ของขวัญรีบพยักหน้ารัว ๆ เอ่ยตอบน้ำเสียงดีใจ"จุ๊บตรงไหนดีน้าาา" ธาวินทำเป็นมองไปทั้งดวงหน้าน้อยก่อนจะยิ้มแล้วกดริมฝีปากลงบนหน้าผากเล็กของลูกสาว"หน้าผาก แก้ม จมูก แล้วก็ปากเล็ก ๆ" ริมฝีปากของคนเป็นพ่อพรมจูบไปทุกจุดที่เอ่ยพูด สาวน้อยได้แต่ยิ้มชอบใจ"คุณพ่อจุ๊บทุกวันได้ไหมคะ" "ได้สิคะ คุณพ่อจะจุ๊บของขวัญทุกวันเลยค่ะ""จุ๊บคุณแม่ด้วย""สำหรับคุณแม่คุณพ่อจุ๊บทุกวันและทั้งคืนอยู่แล้วค่ะ" ธาวินพูดบอกลูกสาวพร้อมทั้งส่งสายตาเจ
กว่าจะรู้ว่ารัก ตอนที่ 50 ตลอดไป
ตอนที่ 50ตลอดไปตั้งแต่กลับมาถึงบ้านจนถึงเวลาค่ำมืด รดาก็เอาแต่หน้าบึ้งไม่พูดไม่จากับสามี ธาวินเองก็พอจะรู้ว่าอาการแง่งอนของภรรยาเป็นเพราะอะไร เขาพยายามง้องอนหาทางพูดคุยทุกอย่างแล้ว แต่รดาก็ไม่มีทีท่าว่าจะเปิดปากพูดกับเขาสักคำแต่ก็ใช่ว่าจะหมดหนทางเสียทีเดียว ในเมื่อเขายังมีนางฟ้าตัวน้อยอยู่ทั้งคน ไม่พูดกับพ่อแต่ก็ต้องพูดกับลูกแน่ ธาวินจึงต้องเพิ่งความน่ารักของเด็กน้อยเข้าช่วยเสียแล้ว"ของขวัญคะ คุณแม่ไม่ยอมพูดกับคุณพ่อเลย ของขวัญช่วยคุณพ่อหน่อยได้ไหมคะ" ธาวินก้มพูดกับร่างน้อยที่อยู่บนเตียงนอน ตอนนี้ยังพอมีเวลาก่อนที่เด็กน้อยจะเข้านอน เขาจึงต้องใช้ลูกรักเป็นตัวช่วยให้คนเป็นแม่คืนดีกับเขาเสียก่อน ไม่อย่างนั้นคืนนี้...อด"ได้ค่ะ" เด็กน้อยพยักหน้ารับคำด้วยเสียงน่ารัก"ถ้าอย่างนั้นของขวัญไปบอกคุณแม่ว่าให้พูดกับคุณพ่อหน่อยนะคะ ถ้าคุณแม่ยังไม่ยอมพูดกับคุณพ่อแบบนี้คุณพ่อคงเศร้าแน่เลยค่ะ""ค่ะคุณพ่อ" ธาวินระบายยิ้มเมื่อต่อรองกับลูกสาวได้สำเร็จ แล้วยกร่างของลูกสาวขึ้นมาอุ้มก่อนจะพาไปยังห้องนอนของตัวเอง ซึ่งคนเป็นแม่หายเงียบเข้าไปได้สักพักแล้ว"คุณแม่ขา" เด็กน้อยส่งเสียงเรียกเมื่อเห็นร่างของค
กว่าจะรู้ว่ารัก ตอนที่ 49 หวงเมีย
ตอนที่ 49หวงเมียบรรยากาศในร้านก็คึกคัก ลูกค้าหลั่งไหลเข้ามาหาเครื่องดื่มในแบบที่ตัวเองโปรด พนักงานของร้านต่างช่วยกันบริการลูกค้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ไม่ต่างกับเจ้าของร้านคนสวยที่ยังมีรอยยิ้มให้ลูกค้าอยู่ตลอดเวลาถึงแม้จะรู้สึกว่าร่างกายอ่อนเพลียสักแค่ไหนก็ตาม"สวัสดีครับคุณรดา" เสียงทักคุ้นหูมาจากหน้าประตูร้าน รดาหันไปมองแล้วส่งยิ้มให้ชายหนุ่มที่กลายเป็นเพื่อนที่ค่อนข้างสนิทไปเสียแล้ว"สวัสดีค่ะคุณพล ทำไมวันนี้มาคนเดียวล่ะคะ""เปล่าครับ มากันเยอะ เดี๋ยวภัทรกับยัยแพรวก็ตามมา แล้วพรีมก็ใกล้จะถึงแล้วครับ""นัดกันมาเหรอคะ มากันครบทีมเชียว""ไอ้วินครับมันนัดผมกับพรีมมาเห็นบอกว่าอยากเจอ ส่วนภัทรกับแพรวเห็นว่าจะมาที่นี่อยู่พอดี มาแจกการ์ดน่ะครับ""ออค่ะ งั้นเชิญคุณพลด้านในก่อนแล้วกันค่ะ" ปรพลเล็งมองหาโต๊ะว่างสำหรับสมาชิกที่จะตามมา เลือกได้เป็นมุมโซฟาตัวยาวด้านในสุดของร้าน จึงเข้าไปนั่งรอเป็นคนแรกไม่กี่นาทีต่อมาภัทรและแพรววดีก็เข้ามาถึงร้าน หลังจากกล่าวทักทายเจ้าของร้านเสร็จก็เข้าไปสมทบกับปรพลที่อยู่ด้านในเหลือสองคนสุดท้ายธาวินและกิรณา แต่ไม่นานหญิงสาวหน้าสวยก็เดินยิ้มเข้ามา ขาดแต่ชาย
You May Also Like
เรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C113.8K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.2K viewsประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89148.4K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.2M viewsปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์
เซียวเหยา91 viewsร้อนรักเด็กในโอวาท (5P)
Selenex329 viewsสถานะเมียอุ้มบุญ
หินม่วง1.3K viewsดวงใจธรณ์
SHASHA6 views
