บททั้งหมดของ โคตรเลวทวงรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

48

ตอนที่ 10

#สองวันต่อมา@ ห้างสรรพสินค้า “อร๊าย…ขนมผิงทางนี้!!” เสียงร้องตะโกนที่ดังขึ้นทำให้ขนมผิงที่กำลังเดินก้าวเข้าไปในร้านอาหารหรูรีบหันไปมองตามเสียงเรียกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเห็นต้นเตยและพริกแกงเพื่อนสนิทของเธอที่รู้จักกันมาตั้งแต่อนุบาลกำลังส่งยิ้มกว้างพร้อมกับโบกมือไปมาให้กับเธออยู่ไม่ไกล “โอ๊ย...ยัยผิงเพื่อนเลิฟ พวกกูคิดถึงมึงสุดๆไปเลย” ต้นเตย สาวน้อยตากลมผิวขาวตัวเล็กใส่เหล็กจัดฟัน เอ่ยขึ้นพร้อมกับโผเข้ากอดขนมผิงที่เดินมาหาพวกเธอด้วยความคิดถึง โดยที่พริกแกง สาวสวยหมวยเอ็กซ์ เพื่อนสนิทอีกคนก็รีบลุกเดินเข้ามาสวมกอดขนมผิงด้วยเช่นกัน “กูก็คิดถึงพวกมึงสองคนมากที่สุดเลย” ขนมผิงพูดบอกด้วยรอยยิ้มกว้างดีใจ พร้อมกับคลายอ้อมกอดจากคนทั้งสองก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกฝั่งด้วยท่าทีสบายๆ “พวกกูดีใจนะที่มึงกลับมาเรียนต่อที่ไทย เพราะตอนแรกกูกับนังเตยคิดว่าจะทำเรื่องย้ายไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นกับมึงแล้วนังผิง” “กูก็คิดว่าจะได้เรียนมหาลัยที่ญี่ปุ่นต่อเลย แต่พอติดต่อกับทางเจ้าของทุน เขาก็แจ้งมาว่ามีทุนให้แค่จบมอปลายเท่านั้น แต่ถ้ากูย้ายมาเรียนต่อ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 11

#เช้าวันต่อมา@คณะแพทยศาสตร์ มหาลัย K ขนมผิงก้าวเดินเข้ามาภายในรั้วมหาลัย ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่จับจ้องมองมาทางเธอเป็นตาเดียว จนทำให้เด็กสาวเริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เพราะวันนี้เธอสวมใส่ชุดนักศึกษาที่ค่อนข้างพอดีตัวบวกกับกระโปรงสั้นเหนือเข่าที่พี่สาวของเธอจับให้เธอแต่งตัวเพื่อปรับลุคใหม่จนตอนนี้แทบจะไม่มีเค้าเดิมของตัวเองเลยสักนิด ก่อนที่เธอจะค่อยๆกวาดสายตามองไปยังรอบๆทางเดินด้วยความระมัดระวัง เพราะยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้ากับคนตัวโตที่ไม่รู้ว่าจะโผล่มาหาเธอตอนไหนอีก เพราะหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนกว่าพี่พระรามจะยอมกลับห้องของเขาก็เล่นทำเอาเธอแทบจะประสาทเสีย อีกทั้งก็ยังรู้สึกโมโหตัวเองที่ดันเผลอใจเต้นแรงให้กับพี่เขาที่ดูเหมือนพยายามจะกลับเข้ามาวนเวียนในชีวิตของเธออีกครั้ง “หวังว่าฉันคงไม่ดวงซวยต้องมาเจอพี่พระรามที่นี่อีกนะ” คนตัวเล็กเอ่ยพึมพำ พลางพ่นลมหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเริ่มได้ยินเสียงประกาศที่ดังออกมาอย่างต่อเนื่องของรุ่นพี่จึงทำให้ขนมผิงรีบก้าวเดินเข้าไปภายในตึกคณะแพทย์อย่างรวดเร็ว “น้องๆ ปีหนึ่งที่มาถึงแล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 12

#เวลาต่อมา “พวกมึงไปกินข้าวที่ข้างมหาลัยกันไหม เห็นพวกรุ่นพี่บอกว่ามีร้านอาหารตามสั่งอร่อยๆ อยู่ร้านหนึ่งกูอยากไปลองกินน่ะ” ต้นเตย พูดถามขึ้นด้วยแววตาเป็นประกาย ในขณะที่ก้าวเดินออกจากลิฟต์หลังจากที่เรียนในช่วงเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว “ไปดิวันนี้คนน่าจะเยอะกูขี้เกียจไปต่อแถวที่โรงอาหารเหมือนกัน” พริกแกงเอ่ยตอบกลับพร้อมกับหันไปพูดถามขนมผิงที่เดินกดโทรศัพท์อยู่ข้างๆเธอ “แล้วมึงล่ะนังผิงตกลงจะไปกินข้าวที่ข้างมหาลัยหรือเปล่า” “เอาสิเผื่อพวกเราจะได้มีร้านประจำไว้กินตอนพักกลางวันด้วย” ขนมผิงพูดบอกด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนที่เสียงของต้นเตยจะเอ่ยดังขึ้นมาอีกครั้ง “งั้นพวกเรารีบไปกันเถอะเดี๋ยวจะไม่มีโต๊ะว่างเอา” ทั้งสามคนพยักหน้ารับพร้อมกับเดินพูดคุยไปเรื่อยเปื่อยตามประสาของเธอ โดยที่ใช้เวลาไม่นานก็เดินมาหยุดอยู่หน้าร้านอาหารตามสั่งที่ตอนนี้บรรดานักศึกษาจากหลากหลายคณะกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่แทบจะเต็มทุกโต๊ะ จนพริกแกงอดที่จะพูดขึ้นมาไม่ได้ “โหกูว่าน่าจะอร่อยจริงแหละไม่งั้นคนคงไม่เยอะอย่างนี้ แถมไม่รู้ว่าด้านในจะมีที่ว่างนั่งหรือเปล่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 13

“........” พระรามนิ่งเงียบไม่พูดตอบกลับอะไร แต่ทว่าสายตาของเขากลับจ้องมองไปทางขนมผิงที่ตอนนี้นั่งหน้าถอดสีจนเขาอดที่จะเป็นห่วงขึ้นมาไม่ได้ ชายหนุ่มรีบตวัดสายตาคมมองไปทางหญิงสาวที่มาใหม่ด้วยความไม่พอใจ จนยูโรที่เห็นเพื่อนทุกคนนั่งเงียบกันไปหมดจึงพูดถามดังขึ้นมา “เธอมีเรื่องอะไรหรือเปล่าริต้า...ถึงได้เดินตามหาพวกเรามาถึงที่นี่” “พอดีริต้ามีเรื่องด่วนมากๆ อยากขอให้พระรามช่วยหน่อยน่ะว่าแต่เอ๊ะ...นี่ใช่เด็กน้อยมอปลายคนนั้นหรือเปล่านะ” ริต้าเอ่ยตอบอย่างจีบปากจีบคอ พลางแสร้งเหลือบสายตามองไปยังร่างเล็กของเด็กสาวราวกับแปลกใจ ถึงแม้ว่าในใจของเธอจะรู้อยู่เต็มอกว่านังเด็กนั่นเป็นแฟนเก่าของพระราม “อย่ายุ่งกับเธอ” พระรามพูดสวนออกมาเสียงเข้มพลางตวัดสายตามองไปยังริต้าอย่างเป็นคำเตือน ก่อนที่จะได้ยินเสียงหวานของขนมผิงเอ่ยพูดกับเพื่อนของเธอดังขึ้นมาเบาๆ “พวกมึง...พอดีกูเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าลืมหนังสือเอาไว้ที่ห้องเรียนคาบที่แล้วน่ะ ยังไงกูวานเอาข้าวที่กูสั่งใส่กล่องมาให้กูด้วยนะเอาไว้เจอกันที่ใต้ตึกคณะก็แล้วกัน” คนตัวเล็กหันไปพูดบอกเพื่อนอย่างลนลานก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 14

#เวลาต่อมา หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมรับน้องในวันแรก เหล่าบรรดานักศึกษาแพทย์ปีหนึ่ง ต่างก็พากันเริ่มทยอยลุกขึ้นเดินออกจากตึกของคณะด้วยท่าทางเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ในขณะที่ขนมผิงพร้อมกับกลุ่มเพื่อนของเธอที่เดินตามหลังก็พูดบ่นออกมาเช่นกัน “โอ๊ย...วันนี้เหนื่อยเป็นบ้าเลยอ่าเมื่อเช้าเห็นตารางเรียนว่าหนักแล้ว พอมาตอนเย็นก็เห็นตารางซ้อมเข้าร่วมกิจกรรมอีก ถ้าเป็นอย่างนี้ทุกวันกูคงจะต้องตุยเยแน่ๆเลย” ต้นเตยที่เดินบ่นอุบอิบไปตามประสาของเธอ เมื่อเห็นเอกสารตารางการซ้อมเชียร์และตารางเรียนในช่วงเช้าที่แน่นเอี๊ยดจนแทบจะไม่มีเวลาได้พักสักนิด “วันนี้มึงบ่นไปสามสิบแปดตลบแล้วนะนังเตย มึงควรพักบ้างเชื่อกู” พริกแกงเอ่ยแซวเพื่อนอย่างขำๆ ก่อนจะหันไปมองขนมผิงที่ดูนิ่งเงียบผิดปกติมาตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว “ว่าแต่มึงล่ะนังผิงทำไมถึงสีหน้าไม่ค่อยดีเลยไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า” ขนมผิงที่กำลังเหม่อมองไปยังนอกคณะก็ถึงกับสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปพูดตอบและส่งยิ้มบางๆ ให้กับเพื่อนของเธอในทันที “กูแค่รู้สึกเหนื่อยๆตามนังเตยมันเฉยๆ อ่ะ” “สงสัยกูคงต้องพาพวกม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 15

“พะ พี่พระราม” ขนมผิงเอ่ยเรียกชื่อของพี่เขาออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพลางขยับตัวก้าวถอยหนีด้วยความตื่นตกใจ ก่อนที่เธอจะถูกวงแขนแกร่งเข้ามาโอบรัดเอวของเธอไว้แน่นพร้อมกับเสียงเข้มดุที่ตวาดดังลั่นออกมาในทันที “พวกมึงออกไปให้หมด!!” สิ้นเสียงของพระราม ทำให้ลูกน้องทั้งหมดต่างรีบโค้งรับคำสั่งแล้วพากันก้าวเดินออกจากลิฟต์ไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ขนมผิงที่ได้สติก็พยายามรวบรวมความกล้า เงยหน้าสบตามองพี่พระรามพร้อมกับพูดถามดังขึ้นมาอีกครั้ง “พี่พระรามจะทำอะไรคะ ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ” “เหมือนพี่จะเคยบอกไปแล้ว ว่าห้ามส่งยิ้มหวานให้กับผู้ชายคนอื่นไม่คิดจะฟังกันบ้างเลยหรือไง หืม...ขนมผิง” “หนูจะยิ้มให้ใครมันก็เรื่องของหนู พี่พระรามมายุ่งอะไรด้วย” “จะไม่ให้ยุ่งได้ยังไง ในเมื่อเมียตัวเองดันเสือกไปกินข้าวกับชู้ต่อหน้าผัวอย่างนี้” พระรามพูดบอกและจ้องมองขนมผิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหึงหวง “หนูไม่ใช่เมียพี่และเราสองคนก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน” “แต่คืนนั้นเธอได้พี่เป็นผัวแล้ว หรือว่าที่เธอทำแบบนี้คือคิดจะฟันพี่แล้วทิ้งเพื่อไปหาไอ้หน้าขาวนั่นอย่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 16

ทันทีที่ประตูห้องพักเพนต์เฮาส์เปิดออกกว้าง พระรามก็ร้องตะโกนเรียกลูกน้องคนสนิทของตัวเองในทันที “ไอ้เสือ!! ไอ้สิงห์!!” “ครับนาย” สองพี่น้องเอ่ยขานรับพร้อมกับรีบวิ่งเข้ามาภายในห้องอย่างรวดเร็ว “ไปเก็บข้าวของที่จำเป็นของเมียกูย้ายมาไว้ที่นี่เดี๋ยวนี้และประกาศแจ้งทุกคนที่อยู่ในการปกครองของกูว่านายหญิงของพวกมันชื่อขนมผิง หากใครกล้าล่วงเกินกูจะถือว่าพวกมันต้องการเป็นศัตรูกับกูทุกคน!!” “รับทราบครับนาย” สิงห์และเสือขานรับคำสั่งก่อนจะรีบหันหลังก้าวเดินออกจากห้องของนายอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ขนมผิงเมื่อได้ยินคำสั่งก็รีบเงยหน้าจ้องมองพี่พระรามด้วยความตื่นตะลึง ก่อนที่จะรีบพูดปฏิเสธออกมาในทันที “พี่บ้าไปแล้วเหรอพี่พูดอย่างนั้นได้ยังไง หนูไม่ใช่เมียของพี่พระรามสักหน่อย” “งั้นก็เป็นมันซะตอนนี้สิ” พระรามหันไปพูดตอบพร้อมกับยกแขนโอบรัดเอวเล็กของเด็กสาวไว้แน่นอีกครั้ง “เป็นอะไรคะ” คนตัวเล็กพูดถามออกมาเสียงสั่นพยายามยกมือดันที่อกแกร่งของพี่พระรามไว้อย่างขัดขืน “ก็เป็นเมียของพี่ไง” เขาเอ่ยตอบพลางกระตุกยิ้มร้ายส่งให้กับ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 17

@เช้าวันต่อมา “ผิงนอนหลับสบายมากค่ะคุณแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง” (ได้ยินเสียงลูกสดใสขนาดนี้แม่ก็เบาใจยังไงวันหยุดเสาร์อาทิตย์ก็แวะมาทานข้าวที่บ้านด้วยนะลูก) “ได้ค่ะ” (งั้นตั้งใจเรียนล่ะ แม่รักลูกนะ) “ผิงก็รักคุณแม่ค่ะ” ขนมผิงกดวางสายคุณแม่ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแม้ว่าตอนนี้ดวงตาของเธอจะบวมแดงจากการร้องไห้หนักมาทั้งคืน ก่อนที่หญิงสาวจะเอื้อมไปคว้ากระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะพร้อมกับสวมใส่รองเท้าเพื่อเตรียมตัวจะไปเรียนมหาลัยในช่วงเช้าทันที แต่เมื่อเธอเปิดประตูห้องออกมา ภาพตรงหน้าก็ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับต้องนิ่งชะงักไปเล็กน้อย เพราะเห็นพี่พระรามกำลังยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ตรงข้ามฝั่งประตูห้องของเธอโดยสวมใส่เสื้อช็อปวิศวะกับกางเกงยีนสีเข้มที่ดูเรียบง่าย แต่กลับทำให้พี่เขาดูดีมีออร่าจนหญิงสาวรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “ชิ! โดนขนาดนั้นยังเดินไหวอีก รู้งี้น่าจะถีบอีกทีเอาให้ไข่แตกไปเลยซะก็ดี”หญิงสาวพึมพำออกมาเบาๆด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะรีบจัดการล็อกประตูห้องและก้าวเดินไปทางลิฟต์โดยแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นพี่พระรามที่ยื
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 18

@คณะแพทยศาสตร์ ไม่นานนักรถคันหรูของพี่พระรามก็ขับมาจอดสนิทอยู่ที่หน้าตึกคณะ โดยที่ขนมผิงก็รีบหันไปเอ่ยลาพลางเอื้อมมือคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพายและเตรียมจะเปิดประตูลงจากรถ เพราะกลัวว่าจะมีคนมาเห็นว่าใครมาส่งเธอ แต่ยังไม่ทันที่มือจะได้แตะประตูเสียงทุ้มต่ำของคนข้างกายก็เอ่ยดังขึ้นมาเบาๆ “ขอบคุณที่แวะมาส่งนะคะ” “เดี๋ยวก่อนสิ” พระรามพูดพร้อมกับคว้าข้อมือเล็กของเด็กสาวเอาไว้อย่างหลวมๆ “พี่พระรามมีอะไรเหรอคะ” หญิงสาวถามกลับและมองหน้าของพี่พระรามอย่างนึกสงสัย “ตอนเย็นหลังเลิกรับน้องแล้ว เธอก็มายืนรอพี่ที่หน้าคณะนะ เดี๋ยวพี่จะรีบมารับ” พระรามพูดบอกพลางเอื้อมมือไปหยิบป้ายชื่อที่เด็กสาววางลืมทิ้งไว้อยู่ข้างเบาะขึ้นมาคล้องคอให้กับเธออย่างเบามือ “หนูกลับเอง...” ขนมผิงที่กำลังจะเอ่ยท้วงขึ้นมาแต่กลับถูกพี่พระรามพูดแทรกด้วยน้ำเสียงเข้มดุในทันที “ห้ามปฏิเสธไม่งั้นพี่จะเดินไปรับเธอถึงลานเชียร์เลย” “พี่พระรามเป็นหมาจริงๆด้วยสินะขู่เก่งที่สุด” ขนมผิงพูดตอบและเผลอยู่หน้าใส่พี่พระรามอย่างนึกหมั่นไส้ก่อนจะหันไปเปิดประตูก้า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 19

#ลานกิจกรรมคณะแพทย์ “อีกสามวันจะมีการจับสายรหัสขอให้น้องๆ อย่าขาด อย่าลาและอย่ามาสายด้วยนะครับ และวันนี้พี่มีข่าวที่ต้องแจ้งให้น้องๆ ทราบเพิ่มเติมด้วย เพราะพี่เพิ่งได้รับเอกสารจากทางสโมสรนักศึกษาว่าปีนี้ทางคณะของเราได้รับเลือกให้เข้าร่วมกิจกรรมสานสัมพันธ์พี่รับน้องร่วมกับคณะวิศวะ โดยจะเริ่มภายในสัปดาห์หน้าพี่อยากจะขอ ความร่วมมือกับน้องๆ ช่วยเตรียมตัวให้พร้อมกับกิจกรรมที่จะมาถึงนี้ด้วยนะครับงั้นวันนี้แยกย้ายกลับไปพักผ่อนกันได้เลยนะครับ” สิ้นเสียงของพี่ปูน รุ่นพี่ฝ่ายกิจกรรมเอ่ยจบเด็กปีหนึ่งที่นั่งอยู่ต่างก็พากันลุกขึ้นและทยอยเดินเข้าแถวออกมายังใต้ตึกคณะเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน ในขณะที่ขนมผิงและกลุ่มเพื่อนก็เดินกลับมายังโต๊ะม้านั่งพร้อมกับเสียงของต้นเตยที่พูดแทรกดังขึ้นมาเบาๆ “นี่มันเหมือนฝันร้ายของกูชัดๆ ที่ต้องไปรวมรับน้องกับกลุ่มของคณะวิศวะอย่างนี้” “ทำไมเหรอวะ”ขนมผิงพูดถามออกมาด้วยความสงสัย “มึงไม่รู้สินะ ว่าคณะวิศวะเป็นคณะเดียวที่รับน้องโหดมากที่สุดในมหาลัยของเรา แถมพี่ว๊ากก็โคตรดุและเจ้าระเบียบมาก และที่สำคัญถ้าใครทำผิดก็ลงโทษแบบยกตี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-10
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status