Alle Kapitel von โคตรเลวทวงรัก: Kapitel 1 – Kapitel 10

รักแรกในวัยเด็กที่หลายคนมักจะคิดว่ามันคือความรักที่สวยงามแต่รักแรกสำหรับฉันมันคือ ความรักที่แสนเจ็บปวดจนทำให้มันกลายเป็นบาดแผลลึกที่ฉันไม่มีวันลืมเขาได้เลย..@ร้านคาเฟ่เอ็มเอ็ม “แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์…...แฮปปี้เบิร์ดเดย์…แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู…” สิ้นเสียงร้องเพลงวันเกิดจบเด็กสาวตัวเล็ก ใบหน้าจิ้มลิ้มในชุดนักเรียนมอปลายก็รีบหลับตาอธิษฐานก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาแล้วก้มลงเป่าเทียนในทันที ฟู่ว… “ขอให้วันเกิดปีนี้เป็นปีที่ดีที่สุดของหนูและหลังจากนี้หนูจะตั้งใจเรียนและจะสอบเข้ามหาลัยเดียวกันกับพี่รามให้ได้และพรข้อสุดท้ายขอให้หนูกับพี่รามรักกันตลอดไป” ขนมผิง เอ่ยขึ้นแล้วหันไปส่งยิ้มหวานให้กับแฟนสุดหล่อของเธออย่างพี่พระรามที่นั่งอยู่ข้างๆกันด้วยความดีใจ เพราะวันนี้พี่เขามีเวลาว่างมาฉลองงานวันเกิดให้กับเธอก่อนที่จะได้ยินเสียงของพี่เขาเอ่ยดังออกมาเบาๆ “ขนมผิง” “คะ” “เราเลิกกันเถอะ” “เมื่อกี้พี่รามพูดว่าอะไรนะคะ” เด็กสาวถึงกับชะงักไปเล็กน้อยพลางหันไปมองหน้าพี่พระรามด้วยความแปลกใจ

@สนามบินสุวรรณภูมิ “ผิงเดินมาแลกเงินและจะยืนรอพี่ขวัญอยู่ตรงแถวประตูทางออกที่สามนะคะ พี่ขวัญออกจากห้องน้ำมาแล้วเลี้ยวซ้ายจะเห็นผิงเลย” (โอเคจ้ะ เดี๋ยวพี่เดินตามออกไปนะ) “...” ขนมผิง กดวางสายพี่สาวของเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าสะพายพร้อมกับกวาดสายตามองไปยังรอบๆ สนามบินด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะนี่ถือว่าเป็นครั้งแรกในรอบสองปีที่เธอเดินทางกลับมาที่ประเทศไทยอีกครั้ง ก่อนที่สายตาจะมาหยุดอยู่ตรงผู้ชายท่าทางแบดบอยคนหนึ่งกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ทางด้านนอกประตูทางออก และเธอก็จำได้ดีว่าเขาคือ คนเดียวกันกับคนที่นั่งบนเครื่องบินถัดจากเธอ และด้วยความสูงและท่าทางที่ดูมีออร่าบางอย่างทำให้หญิงสาวเผลอแอบคิดถึงใครบางคนขึ้นมาจนแอบยืนจ้องมองเขาอย่างไม่รู้ตัว “เลิกคิดถึงผู้ชายคนนั้นได้แล้ว ยัยขนมผิง” เธอพึมพำออกมาเบาๆแต่ทว่าในจังหวะนั้นเอง จู่ๆผู้ชายคนนั้นก็เงยหน้าขึ้นและหันมาสบตามองกับเธอด้วยแววตาเย็นชา จนทำให้ขนมผิงรีบหมุนตัวเพื่อจะเดินกลับเข้าไปยังด้านในสนามบินเพราะอยากจะหนีไปให้ไกลจากเขาอย่างบอกไม่ถูก แต่ด้วยความร้อนรนจนทำให้เ

ในระหว่างที่อยู่บนรถของขวัญก็เหลือบสายตามองไปทางน้องสาวของเธอที่นั่งอยู่ข้างๆกัน ด้วยความรู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาอย่างจับใจ เพราะตั้งแต่ขึ้นรถมาขนมผิงก็เอาแต่นั่งเหม่อมองออกไปนอกตัวรถและมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าจนเธออดที่จะพูดถามออกมาไม่ได้ “กลับมาก็เจอคนประสาทแดกเลย แกไม่เป็นไรแน่นะยัยผิง” “ผิงไม่เป็นไรค่ะ ก็แค่ตกใจนิดหน่อยที่เจอพี่พระรามที่นี่” หญิงสาวพูดบอกพร้อมกับรีบปรับสีหน้าของตัวเองให้เป็นปกติที่สุดเพื่อไม่ให้พี่สาวของเธอต้องเป็นห่วง “แต่เหมือนว่าพี่จะเห็นพระรามนั่งเครื่องมาพร้อมกันกับเรา เอ๊ะ...ไม่ใช่ว่ามันตามไปหาแกถึงญี่ปุ่นอย่างนั้นเหรอ” “เขาจะตามผิงไปทำไมล่ะคะ ผิงเลิกกับเขาไปตั้งนานแล้ว” “เฮ้อ…ไม่รู้เวรกรรมอะไรของแก กลับมาก็เจอผู้ชายเฮงซวยแถมสายตาของพระรามที่จ้องมองพี่ตะกี้นี้เหมือนจะฆ่าพี่ให้ตายเลย” ของขวัญถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ พร้อมกับบ่นอุบอิบ ไปตามประสาเมื่อนึกถึงสายตาเข้มดุของพระรามที่จ้องมองราวกับอยากจะฉีกเนื้อเธอให้เป็นชิ้นๆ “พี่รามเขาก็เป็นคนแบบนั้นพี่ขวัญไม่ต้องคิดมากนะคะ” “แกนั่น

#ด้านพระราม@เกาะกาสิโนลับ พระรามก้าวเดินเข้ามาภายในห้องชั้นใต้ดินของเกาะส่วนตัวที่เขาเปิดเป็นกาสิโนแบบครบวงจรเพื่อให้นักพนันและนักท่องเที่ยวสามารถข้ามฝั่งมาเล่นที่เกาะแห่งนี้ได้อย่างอิสระ “นายครับ...สองคนนี้เป็นหนอนบ่อนไส้ของทางฝั่งกลุ่มนายอัคนีส่งมาเพื่อสอดแนมกาสิโนของเราครับ” เสือ ลูกน้องคนสนิทมือขวาของพระราม ที่หันไปเห็นเจ้านายและ พี่สิงห์ พี่ชายของเขาก็รีบเดินเข้าไปหาพร้อมกับเอ่ยรายงานข้อมูลให้ทราบในทันที พระราม พยักหน้าอย่างรับรู้พลางหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาพร้อมกับตวัดสายตามองไปยังชายทั้งสองคนที่ถูกมัดมือไพล่หลังกับเก้าอี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ทว่าแววตาของเขา กลับเต็มไปด้วยรังสีความอำมหิตที่แผ่กระจายออกมา จนชายทั้งสองคนถึงกับตัวสั่นขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว “เจ้านายของมึงอยากเสือกเรื่องของกูมากขนาดนั้นเลยเหรอ” “พวกผมเป็นนักท่องเที่ยวที่มาเล่นพนันจริงๆ นะครับ พวกคุณทั้งหมดจับผิดคนแล้ว” ชายเสื้อดำเอ่ยออกมาเสียงสั่น พร้อมกับขยับตัวดิ้นไปมาเพื่อต้องการให้หลุดจากเชือกที่ถูกมัดไว้ “กูจะให้โอกาสมึงพูดความจริงอีกครั้ง ไอ้อัคนีมันส่งพ

#เช้าวันต่อมา “อือ...ปวดหัวจัง” ขนมผิงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวมากจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น แต่เธอก็พยายามฝืนขยับตัวเองให้ลุกนั่งบนเตียงนอนก่อนที่จะเงยหน้าและกวาดสายตามองไปยังรอบบริเวณ ก็ต้องรู้สึกตกใจเพราะว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ “หรือว่าจะเป็นห้องของพี่เดซี่” เด็กสาวพูดพึมพำพลางยกมือลูบหน้าของตัวเองเพื่อเรียกสติ เพราะภาพสุดท้ายเมื่อคืนที่เธอจำได้คือตัวเองกำลังนั่งกินเหล้าอยู่กับกลุ่มของพี่สาว แต่ก็ไม่รู้ว่าภาพมันตัดไปตอนไหน และในจังหวะนั้นหญิงสาวก็ต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงเข้มที่คุ้นหูเอ่ยถามออกมาเบาๆ “อื้อ...เธอตื่นแล้วเหรอ ปวดหัวมากหรือเปล่า” พระรามพูดถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ก่อนจะขยับตัวเข้าไปโอบเอวเล็กของขนมผิงไว้อย่างหลวมๆ “พะ พี่พระรามทำไมพี่ถึงได้มาอยู่ที่นี่” หญิงสาวร้องถามออกมาพร้อมกับกระโดดลงจากเตียงด้วยความลนลาน “ก็นี่มันห้องของพี่ ไม่ให้พี่อยู่ที่นี่เธอจะให้พี่ไปอยู่ที่ไหนล่ะ” “ห้องของพี่? แล้วทำไมชุดหนูถึงได้....”ขนมผิงเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกสับสน เมื่อก้มลงมองดูตัวเองที่สวมใส่แค่เ