หนึ่งปีให้หลัง พระราชโองการจากเมืองหลวงถูกส่งมาถึงหลินเหออีกครั้งเซียวเฉิงเหิงอาศัยเรือขนส่งเสบียงลอบกลับเมืองหลวง ก่อนประสานกำลังกับทหารรักษาพระองค์ที่ยังคงภักดีอยู่ภายใน ช่วยเหลือหมิงอันออกมาได้สำเร็จในคืนนั้นบรรดาพระญาติที่ร่วมก่อการยึดวังถูกเอาผิดทีละคน และเนื่องจากไทเฮาเองก็ทรงยินยอมให้พระญาติฝ่ายนอกอาศัยองค์ชายใหญ่ชิงอำนาจ จึงถูกย้ายไปพักฟื้นที่ตำหนักแปรพระราชฐานซีซาน ห้ามกลับวังหลวงอีกตลอดชีวิตสำนวนคดีที่ส่งมาภายหลังระบุว่า ขณะเซียวเฉิงเหิงบุกเข้าไปในที่ประทับของเหล่าองค์ชาย หมิงอันก็กำลังถูกบังคับให้ประทับลายนิ้วมือลงบนพระราชโองการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อเด็กชายเห็นเขา คำแรกที่เอ่ยไม่ใช่ขอให้เสด็จพ่อสังหารคนเหล่านั้น แต่กลับถามว่าตนเองทำผิดอีกแล้วใช่หรือไม่เซียวเฉิงเหิงกอดเขาไว้แล้วบอกว่า ผู้ที่ผิดคือผู้ใหญ่ที่ใช้เขาเป็นเครื่องมือ ไม่ว่ามารดาจะเคยทำสิ่งใด ไม่ว่าพระญาติในราชสกุลต้องการสิ่งใดจากเขา ทั้งหมดล้วนไม่ใช่ความผิดของเด็กคนหนึ่งหมิงอันไม่ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทเซียวเฉิงเหิงเชิญอาจารย์ผู้ไม่พึ่งพิงอำนาจของตระกูลใดอย่างแท้จริงมาสอนหนังสือให้
Mehr lesen