Avenge แผนแค้นทวงคืน のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

บทที่ 18เขาหมายถึงอะไรแล้ว? แล้วลุงนายเกี่ยวอะไรด้วย อีกอย่างลุงนายก็เป็นพนักงานคนสำคัญของบริษัทเขาเช่นกัน ทำไมเขาถึงพูดแบบนี้กับพนักงานของตัวเองหรือเป็นเพราะว่าลุงนายสนิทกับพ่อของฉันเลยทำให้หมอนี่คิดว่าลุงนายและพ่อของฉันร่วมมือกันแต่เหมือนกับยังหาหลักฐานมามัดตัวลุงนายไม่ได้แบบนี้เหรอฉันว่าเขาพาลไปทั่วแล้ว เพราะขนาดเรื่องของพ่อฉันเขายังทำมันได้เลยนับประสาอะไรที่จะใส่ร้ายลุงนายอีกคน“ท่านพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ ดิฉันไม่เข้าใจ” ฉันหันไปมองเขาด้วยสายตาที่ต้องการคำตอบ แม้ว่าเขาจะไม่ได้หันมา แต่คนไวต่อประสาทสัมผัสทั้งห้าอย่างเขาต้องรู้แน่ว่าฉันกำลังมองเขาอยู่“หึ! ผมต้องการความเป็นส่วนตัวออกไปได้แล้ว” นอกจากจะไม่เคลียร์เรื่องที่ตัวเองพูดแล้วยังจะมาไล่ฉันเหมือนฉันเป็นตัวสกปรกอีก ขอบคุณสักคำก็ไม่มีทำคุณบูชาโทษอีกครั้งแล้วสินะ หมอนี่มันนิสัยแย่ที่สุด!เช้าวันต่อมา“ลุงได้ข่าวมาจากน้ำขิงว่าหนูอยู่ที่รัสเซียงั้นเหรอ ระวังตัวด้วยนะ” ฉันเปิดมือถือของตัวเองที่พังไปก่อนหน้านี้ก็เจอเข้ากับข้อความจากลุงนาย อันที่จริงแอบตกใจเหมือนกันที่ตื่นขึ้นมาก็มีมือถือถูกวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียงคนที่นี่เข้

ที่พ่อผมมีปัญหาจนต้องขอให้ผมเข้ามาช่วยก็เพราะว่าพ่อไม่สามารถเอาผิดไอ้นายและไล่มันออกแบบไร้เหตุผลได้ เนื่องจากมันเองก็เป็นคนสำคัญพอ ๆ กับลุงพาดีอดีตเลขาคนเก่าของพ่อที่ได้จากไปแบบน่าสงสัยผมไม่เชื่อว่าลุงพาดีแกจะทำแบบนั้นได้ แต่ยังไงเพื่อความสมจริงผมต้องแกล้งเป็นคนโง่และเข้าใจผิดไปแบบที่พวกมันต้องการไปก่อน โดยการประกาศแบบนั้นออกไปทั้งที่ผมรู้อยู่แล้วว่าลุงพาดีแกไม่เคยคิดทำแบบนั้นและก็อีกเรื่องผมรู้มาว่าลุงพาดีมีลูกสาวเพียงคนเดียวแต่ในเหตุการณ์วันนั้นเธอได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย ผมให้คนออกมาตามหาไปทั่วแต่ก็ไม่พบ อย่างน้อยถ้าผมเจอเธอผมจะได้บอกความจริงกับเธอให้เธอไม่รู้สึกแย่ที่คิดว่าพ่อตัวเองฆ่าตัวตายและอีกอย่างผมกับพ่อก็พร้อมที่จะชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองได้ทำกับครอบครัวของเธอไป พ่อของผมโทษตัวเองเสมอหลังจากที่ลุงพาดีจากไปพ่อเอาแต่พูดว่าถ้าตอนนั้นไม่ให้ลุงพาดีทำแบบนี้ชีวิตของลุงแกก็คงไม่ต้องมาจบลงเพราะพ่อแต่สำหรับผมกลับคิดว่าลุงพาดีแกทำถูกต้องแล้วมันยากมากเลยนะที่คนหนึ่งคนจะตัดสินใจทำแบบนั้นกับเพื่อนที่ตัวเองเคยไว้ใจมากที่สุด ผมเจ็บใจเป็นอย่างมากที่ตัวเองไม่สามารถช่วยลุงพาดีไว้ได้ทันเพราะงั้

“ดิฉันเจ็บนะคะท่าน!” ฉันพูดออกไปด้วยความโมโหเช่นกัน อะไรวะ!คนอุตส่าห์ช่วยแท้ ๆ ยังจะมาทำกับฉันแบบนี้อีก“อย่ามาตีหน้าซื่อ! อย่าคิดมาเล่นละครทำเป็นช่วยชีวิตผม คิดเหรอว่าผมจะหลงกลมุกตื้น ๆ ของเธอกับลุงของเธอ! ยอมรับมาแล้วผมจะไม่เอาเรื่องไปมากกว่านี้!” เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ยแล้วทำไมลุงนายต้องเข้าไปเกี่ยวด้วยก็ในเมื่อตรงนี้ตอนนี้มีเพียงแค่ฉันกับเขาเท่านั้น“นี่! นายดูละครมากไปหรือเปล่าปล่อยฉันได้แล้ว!” ฉันเองก็ฟิวส์ขาดเช่นกันคนอุตส่าห์หวังดีช่วยชีวิตเอาไว้แท้ ๆ ดันมาโดนแบบนี้ตอบแทนมันใช่เหรอ“คนที่ดูละครมากไปมันคือเธอ!” เขาผลักฉันไปกระแทกกับขอบโต๊ะกระเบื้องกลางห้อง จนฉันถึงกับล้มพับไปเลย“เจ็บนะโว้ย! นะ...นี่นายคิดจะทำอะไร ฉะ...ฉันจะร้องให้คนช่วย” ฉันสะบัดหน้าหันกลับไปหมายจะด่าเขาด้วยความโกรธที่เขาผลักฉันจนกระแทกเข้ากับโต๊ะอย่างแรง แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเขาเดินไปหยิบมีดทำครัวแล้วเดินเข้ามาหาฉัน“ก็ลองดูสิ ผมก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะมีใครหน้าไหนกล้าเข้ามายุ่ง” เขาเดินมานั่งย่องลงตรงหน้าของฉันพร้อมกับควงมีดในมือแล้วก็ยักคิ้วรอให้ฉันตะโกนแบบที่พูดต่อให้ฉันตะโกนจริงก็ไม่มีกล้าเข้ามาแบบที่เขาพูดนั้น

“ไอ้...!!!” ฉันอยากจะตะโกนด่าไล่ตามหลังนะแต่สำหรับเขาฉันคิดไม่ออกว่าจะสรรหาคำไหนมาด่าแล้ว นี่เขาให้คนของเขาสืบถึงที่อยู่ของฉันเลยงั้นเหรอฉันว่าฉันคงต้องระวังตัวให้มากกว่านี้แล้วรุ่งเช้าDD Groupฉันเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าห้องด้วยใจที่กระวนกระวายเพื่อจะรอเขาพบคนสำคัญที่ฉันอยากเจอ“ขอบคุณมากเลยครับ” และฉันก็ต้องหยุดกระทำทุกอย่างของตัวเองเมื่อคนด้านในได้เดินออกมาพร้อมกับพูดขอบคุณให้กับคนที่ฉันรอเข้าพบต่ออยู่“เข้ามาสิ” ฉันพยักหน้าเมื่อคนนั้นอนุญาตให้ฉันเข้าไป ฉันมีเวลาไม่มากก่อนที่นายแดนจะเข้าบริษัทฉันต้องถามเรื่องนี้กับคนตรงหน้าให้เข้าใจก่อนว่าทำไม...“มิราหนูมีอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงมาหาลุงถึงที่ห้องทำงานแบบนี้เลย” ลุงนายเอ่ยถามฉันด้วยความแปลกใจตั้งแต่ที่ฉันเริ่มทำงานที่นี่ฉันก็ไม่เคยเข้ามาหาลุงนายเลยเพราะว่ากลัวแผนที่ตัวเองเตรียมมาจะแตก ฉันเลยตัดสินใจไม่มาหาลุงนายน่าจะดีกว่าต่อให้ทุกคนจะรู้ว่าฉันอยู่ในฐานะหลานของลุงนายก็จริง แต่ฉันก็ไม่สบายใจอยู่ดี เอาง่าย ๆ เรียกว่าขี้ระแวงนั้นแหละแต่ตอนนี้ฉันคงต้องกลบคำพวกนั้นไปก่อนเมื่อฉันอยากรู้อะไรบางอย่างจากคนตรงหน้าว่าทำไม หมอนั้นถึงได้ดูเกลี

ทำไมจากข่าวที่ฉันเคยอ่านมากับชีวิตจริงของเขามันช่างแตกต่างจนน่าตกใจ ฉันเคยอ่านมาว่าเขาเป็นพวกควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าตลอดแถมยังไม่เคยฝึกทำงานมาก่อนพอเรียนจบก็มารับหน้าที่เลยตั้งแต่ที่ยังไม่กลับมาไทยแต่พอได้มารู้จักจริง ๆ ฉันก็เห็นเขาทำแต่งานบ้าแต่งานผู้หญิงที่เห็นว่าเขาเข้าใกล้มากสุดนอกจากฉันที่เป็นเลขา ก็มีใบหม่อนนี่แหละแต่ส่วนมากเธอจะเสนอตัวมาเองมากกว่า ถ้าจะหาตอนที่นายแดนไปหานางเองไม่ค่อยจะมีเลยส่วนเรื่องการกระโดดข้ามหน้าข้ามตาคนอื่นโดยไม่ฝึกงานก่อน ก็ต้องยอมรับเลยว่าเขาเก่งมากจริง ๆ ทั้งทักษะทางด้านการคุยการแก้ปัญหาและการคุมคนเขาทำมันได้ดีจนน่าตกใจเลยล่ะ“เอ๊ะ! นี่แกกำลังชมเขาอยู่นะนางมิรา นี่แหนะ ๆ เลิกคิดเลิกคิด!” ฉันตบปากตัวเองแรง ๆ พร้อมกับทึ่งหัวด้วยความโมโหที่ดันไปนั่งคิดเรื่องของเขาและก็ชื่นชมเขาเฉยจำให้ขึ้นใจสิมิราว่าเขาทำอะไรกับคุณพ่อบ้าง เขาไม่ใช่คนดีสิ่งที่เห็นมันก็แค่การสร้างภาพเท่านั้นแหละ“เป็นอะไรหรือเปล่ามิรา” พี่ราเดลคงเห็นฉันนั่งคุยกับตัวเองอยู่มั้งถึงได้ถามแบบนี้ออกมา“ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่ราเดล” ฉันหันไปยิ้มแย้มให้พี่เขา“หม่อนมาหรือยัง” ในขณะเดียวกันนายแดนก็มาพอ